Μέχρι η αξιοπρέπεια να γίνει συνήθεια
Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Η εικόνα δεν είναι από κανένα συλλαλητήριο οπαδών του …Παναθηναϊκού υπέρ της δημοκρατίας και να μην χωριστεί η Ελλάδα στα 2 -εκτός όταν χωρίζεται σε οικόπεδα-, αλλά από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις Χιλιανών με την αστυνομία, η οποία φυσικά συνεχίζει να σκοτώνει και να χτυπά ανθρώπους.
Μάλιστα, διαδηλωτές γράφουν στα κορμιά τους «μέχρι η αξιοπρέπεια να γίνει συνήθεια», αν και θα ακουγόταν πιο ωραίο αν έλεγε μέχρι να γίνει κανονικότητα.
Επιστροφή στην «κανονικότητα» είχαμε και στα παλαιστινιακά εδάφη.
Την περασμένη βδομάδα, ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσφερε στους Παλαιστίνιους την «συμφωνία του αιώνα» δια χειρός του γαμπρού του, ο οποίος με τη σειρά του είπε ότι πρέπει να σταματήσουν οι Παλαιστίνιοι να πετάνε ευκαιρίες.
Ναι, ο κόπανος τους είπε τυχοδιώκτες.
Την απάντηση την φαντάζεστε, πιστεύω.
Η δεύτερη εικόνα που παραθέτω μου αρέσει επειδή δεν γυαλίζει το μάτι αυτών που κρατάνε τα όπλα, αλλά εκείνων που βρίσκονται απέναντι, καθώς αυτοί που κρατάνε τα όπλα ξέρουν πως, αν «αναγκαστούν» να πυροβολήσουν, δεν θα φύγουν ζωντανοί/ές από ‘κει.
Αυτό, λοιπόν, είναι το βλέμμα ανθρώπου που θα δώσει και την ζωή του για να μην χάσει την αξιοπρέπειά του, μέχρι να γίνει αυτή η αξιοπρέπεια συνήθεια (ποια η διαφορά με τον Χιλιανό;).
Θα πούνε τώρα πολλοί να μην συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα, αλλά τι να κάνουμε, οι όποιες συγκρίσεις γίνονται μόνες τους.
Ένα βλήμα, λοιπόν, που ψήφισαν κάτι άλλα βλήματα, είπε ότι η προστασία της πρώτης κατοικίας είναι επιζήμια για την οικονομία και πως καμία προηγμένη οικονομία δεν έχει πλαίσιο προστασίας της κατοικίας.
Όπως τα είπε είναι, για να κάνουμε λίγο τον συνήγορο του βλάκα, με μια αντίρρηση.
Η Ελλάδα ούτε προηγμένη είναι ούτε έχει οικονομία, βλήμα.
Η Ελλάδα έχει χρέος, μόνο χρέος.
Αν και αυτό είναι το μικρότερο από τα προβλήματα της Ελλάδας.
Βλέποντας και τα χιλιάδες ρεπορτάζ για τον κοροναϊό -θαρρεί κανείς πως οι ΗΠΑ ασχολούνται με το θέμα επειδή θέλουν πάση θυσία να πλήξουν την Κίνα- διάβασα κάπου τη δήλωση ενός Κινέζου, νομίζω, πολίτη: «πρέπει να εμπιστευτούμε την Επιστήμη. Θα βρούμε τη λύση, θέλει υπομονή».
Σκέφτομαι στη θέση των Κινέζων να ήταν οι Έλληνες.
Θα έτρεχαν πέρα-δώθε οι παπάδες να ραίνουν αγιασμό τους Έλληνες να τους θεραπεύσουν.
Μέχρι αύρες θα επιστρατεύαμε να περνάνε να ρίχνουν αγιασμένο νερό στις προσόψεις των κτιρίων.
Και θα έβγαινε η θείτσα που έχουν για υπουργό Παιδείας οι Έλληνες και θα ζητούσε τη βοήθεια του Θεού σε live μετάδοση.
Θα πηγαίναμε μετά όλοι μαζί να κοινωνήσουμε από το ίδιο κουτάλι, για να μην μεταδοθεί περαιτέρω ο ιός.
Αν και τι άλλο θα μπορούσες να κάνεις, αφού τα νοσοκομεία στην Ελλάδα είναι διακοσμητικά.
Βρέθηκαν πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ για να επιδοτηθούν -με ιδιωτική πρωτοβουλία- σίριαλ στην ελληνική ιδιωτική τηλεόραση, αλλά δεν βρίσκονται χρήματα για τα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία.
Και συμβαίνουν πολλά άλλα που δεν απασχολούν τόσο πολύ τους Έλληνες, όπως τους απασχόλησε για παράδειγμα η πρόσφατη κόντρα Σαββίδη-Μαρινάκη.
Δεν υπονοώ, φυσικά, κάτι.
Όπως έγραψε και κάποιος στο ίντερνετ με αφορμή την μεγάλη διαδήλωση οπαδών του ΠΑΟΚ «δεν είναι πολιτικός ελιτισμός, δεν είναι αμορφωσιά. Απλά στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότεροι οπαδοί παρά πολιτικά όντα (δηλαδή πολίτες)». Εντάξει, υπονοώ.
Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, πάντως.
Τα τρία μεγάλα θέματα που έβγαλαν κόσμο στους δρόμους τον τελευταίο καιρό ήταν η Μακονία, ο ΠΑΟΚ και το προσφυγικό, αλλά και πάλι δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Οπότε, μαζί με τις λιτανείες -αν χτυπήσει την Ελλάδα κανένας κοροναϊός- να κάνουμε και καμία προσευχή στο σπίτι μας κάθε βράδυ μην αρρωστήσει ο ολιγάρχης της καρδιάς μας.
Παρεμπιπτόντως, λίγο πριν φύγω από την Ελλάδα έγραφα «Ελαφρύς να είναι ο ολιγάρχης που θα μας σκεπάσει».
Και μόνο ελαφρύς δεν είναι ο καριόλης, αλλά είπαμε δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Τουλάχιστον, να προλάβουμε να χτίσουμε τα πλωτά φράγματα στο Αιγαίο που θα κρατήσουν τον ιό μακριά, μπας και εγκλωβιστεί στην Τουρκία μαζί με τους πρόσφυγες και πάρουμε την Πόλη του χρόνου τέτοιο καιρό.
Τι πλάκα που θα έχει σε λίγους μήνες, που θα τρέχει φουσκωτό σκάφος -με έναν παπά και δέκα φουσκωτούς- στη μέση της θάλασσας να αγιάσει ο ιερός παππούλης το φράγμα.
Μπορεί να το κάνουμε και μέσα στα Θεοφάνια να πετάξουμε και κανένα σταυρό, να τον δουν οι Τούρκοι να τρομάξουν, ενώ σίγουρα τα φράγματα θα απωθήσουν και τα ερευνητικά σκάφη των Τουρκαλάδων.
Τέλος, στην Ελλάδα, εκτός από φράγματα, υπάρχουν και άλλα πράγματα που επιπλέουν, αλλά μην το πω καλύτερα και ρίξω κι’ άλλο το επίπεδο.
Αρκετά χαμηλό είναι.
Με εκτίμηση,
Άρης
Υ.Γ. Βγήκαν σήμερα στη Μυτιλήνη πάνω από 2 χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μόρια να διαδηλώσουν, ανακόπηκαν όμως από την αστυνομία στο ύψος της ΔΕΗ. Να δω τα μούτρα των Ελλήνων, όταν οι πρόσφυγες θα στραφούν εναντίον τους και δεν θα μπορούν να τα βάλουν ούτε με δέκα πεινασμένους φουκαράδες. Οι Χιλιανοί και οι πρόσφυγες πάντως τον ξέρουν τον εχθρό τους. Επιπρόσθετα, ένα ποίημα της Ουαρσάν Σάιρ λέει: «Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία. Τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη. Οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα, με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους. Το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου, που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου, κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του. Αφήνεις την πατρίδα μόνο όταν η πατρίδα δεν σε αφήνει να μείνεις. Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά. Πρέπει να καταλάβεις, ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά. Κανένας δεν καίει τις παλάμες του κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια. Κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού, τρώγοντας εφημερίδες, εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι».
(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, εγώ θα έλεγα “Μέχρι η αξιοπρέπεια να γίνει συνείδηση” αλλά τότε πάρα πολλοί Έλληνες -και όχι μόνο- θα είχαν δυο άγνωστες λέξεις, αντί για μία, στην ίδια πρόταση. Άρη, γράφε, γράφε! Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.