Μια Ευρώπη που τρώει τα σωθικά της μέχρι να ψοφήσει

Αγαπημένε πιτσιρίκο,
Σου γράφω από ένα στρουμφοχωριό της Γαλλίας, τη συμπαθητική πόλη του Πουατιέ. Έφυγα κι εγώ τρέχοντας, όταν, στα 38, έμεινα για πρώτη φορά στη ζωή μου χωρίς δουλειά.

Η αιτία είναι αρκετά χαρακτηριστική: χρειάστηκα κάποια στιγμή 20 ευρώ. Κανείς δεν είχε να με δανείσει. Παίρνω τη μάνα μου και μου λέει: «έλα παιδάκι μου, 30 έχω, πάρε τα 20, και θα τη βρούμε την άκρη».

Πώς να πάω όμως; Είχα 50 λεπτά. Και άδειο ρεζερβουάρ στη μηχανή.

Πάω λοιπόν σ’ένα βενζινάδικο, βγαίνει ο Πακιστανός και του κάνω δυνατά: «50 λεπτά! Όχι παραπάνω! Δεν έχω!».

Ευγενέστατος, με κατάλαβε. Ούτε γέλασε ούτε συνοφρυώθηκε. Με σεβασμό μου έβαλε 50 λεπτά, χωρίς να πιέσει δυνατά την αντλία. Ακριβώς.

Μόλις έβγαλα την ανηφόρα στα Τουρκοβούνια, η βενζίνη τέλειωσε, η μηχανή έσβησε. Ευτυχώς η κατηφόρα μ’έφτασε μέχρι το Γαλάτσι που έμενε η μάνα.

Κάπως έτσι λοιπόν βρέθηκα εδώ. Σ’ ένα κράτος που πάει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Από τη μία, κάποιες φορές λέω στους φίλους εδώ ότι έρχομαι από μία χώρα που αν συγκρίνεις τον πρωθυπουργό της με τον Μακρόν, ο δεύτερος μου φέρνει κάτι από Τσε Γκεβάρα.

Από την άλλη, μ@λακίες λέω: με τα βγαλμένα μάτια απ’τις σοφιστικέ καραμπίνες εδώ, άνετα οι Γάλλοι ματατζήδες ανοίγουν μαγαζί με κολιέ.

Ο Μακρόν περνάει αδίστακτα τα πάντα, απέναντι σε τίμια και σοβαρή αντίσταση, δεν είναι φλώρος σαν τον δικό μας που με τα χάπατα απέναντί του περνάει ό,τι γουστάρει αρκεί να μην είναι βοήθεια στους «εισβολείς».

Πάμε παρακάτω. Διαβάζω όλα τα κείμενα που ανεβάζεις τις τελευταίες μέρες και ήθελα να συμπληρώσω κάτι, πάνω σε ένα θέμα που αναλύσατε επαρκώς, εσύ και οι υπόλοιποι γράφοντες.

Τον περασμένο μήνα λοιπόν, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο εδώ: Lesbos, la honte de l’Europe (Λέσβος, η ντροπή της Ευρώπης) από τον Jean Ziegler, ο οποίος είναι ειδικός σύμβουλος του Συμβουλίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.

Όπως έγραψες κι εσύ, η μπίζνα της νέας δεκαετίας, θα είναι και επίσημα οι πρόσφυγες.

60 εκατομμύρια μετατοπίζονται αυτή τη στιγμή σε όλον τον πλανήτη, εκ των οποίων τα 25 τρέχοντας, για να αποφύγουν τις μπόμπες και τις σφαίρες.

Ωστόσο, ο καπιταλισμός, μιας και «όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει», και μάλιστα τα χωνεύει και χωρίς πρόβλημα, ξέρει να παίζει μπαλίτσα ακόμα και με τα φαινομενικά «προβλήματα».

Ο Ziegler γράφει ότι, σε πρόσφατη δημοσίευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μαθαίνουμε ότι η προοπτική χρηματοδότησης σε θέματα μετανάστευσης μέχρι το 2027, είναι η εξής:

Στα δύο πόστα που ονομάζονται «Ασφάλεια συνόρων» και «Μετανάστευση» το τιπ θα 3πλασιαστεί (απ’το 2019), αγγίζοντας τα 34,9 δισ. ευρώ.

Η Frontex θα τσεπώσει 12 δισ. επιπλέον στα επόμενα 7 χρόνια, και το EASO (European Asylum Support Office) το οποίο «υποτίθεται» αναλαμβάνει τη διοικητική δουλειά σε θέματα ασύλου (σου θυμίζω ότι στη Μόρια κάποιοι περιμένουν έως 3 χρόνια –αν δεν αυτοκτονήσουν, ψοφήσουν σαν τα σκυλιά ή δολοφονηθούν- ενώ σύμφωνα με τους χαρτογιακάδες των Βρυξελλών η διαδικασία διαρκεί το πολύ 6 μήνες), θα τσιμπήσει κι αυτό 900 μύρια.

Όλη αυτή η μπίζνα, που ονομάζεται border security, στημένη πάνω στις πλάτες αθώων ανθρώπων που τρέχουν και δε φτάνουν, θα αποτελέσει, χωρίς καμία αμφιβολία, την κύρια ενασχόληση της αγαπημένης μας ΕΕ.

Γιατί; Γιατί όλο το πακετάκι προσφέρει δυσθεώρητα κέρδη στη βιομηχανία όπλων.

Η σχέση των χαρτογιακάδων των Βρυξελλών και των εμπόρων όπλων απεδείχθη, λέει ο Ziegler, από έναν βερολινέζο δημοσιογράφο, ονόματι Christian Jakob.

Ήδη, ο όρος «τεχνολογία συνόρων» γίνεται όλο και πιο πολύ της μοδός: 15 δις σπαταλούνται σήμερα. 22 δις το 2022.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Frontex –της οποίας το σλόγκαν είναι rescue and secure- έχει για πλοία ολόκληρα στρατιωτικά κτήρια, χωρίς γιατρούς, χωρίς νοσοκόμους, χωρίς εξειδικευμένους κολυμβητές διασώστες, με μοναδικό προσωπικό αστυνομικούς οι οποίοι προσλαμβάνονται για λίγους μήνες από διάφορες χώρες της ΕΕ. Στ’ αρxίδια τους δηλαδή.

Δεν είναι τυχαίο ότι η λύση στο μεγάλο «εφιάλτη» της Frontex, που είναι οι πρόσφυγες κρυμμένοι σε νταλίκες, θα λυθεί με τα νέα σκάνερ ακτινών Χ τα οποία κοστίζουν 1,5 μύριο το ένα (πόσα λες να αγοράσει ο Κούλης από τα 700 μύρια που του δώσανε;)

Μιλάμε για μπάτζετ κανονικού πολέμου, για να πολεμήσουν άμαχους κυνηγημένους οι οποίοι δε γίνονται δεκτοί σε Πολωνία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Ρουμανία για να μην αλλοιώσουν τον πολιτισμό -έχοντας ωστόσο τσεπώσει το μπακαγιόκο-, ενώ οι Σλοβάκοι λέει δέχονται μόνο καθολικούς.

Με άλλα λόγια, χάπατα παντού, απλά στην Ελλάδα που το κιτς, όχι απλά χτυπάει κόκκινο και βγάζει μάτι, αλλά συνιστά την επίσημη αισθητική του έθνους, παράγουμε και ράμπο από τα λιντλ, μακεδονομάχους δίπιτους με μπόλικο τζατζίκι, και πατριώτες από τον καναπέ οι οποίοι δεν μπορούν ν’ανέβουν και να πολεμήσουν με τους ήρωες του Έβρου, γιατί έχουν να πληρώσουν τη δόση του iPhone 11 που πήραν πρόσφατα, την κάρτα με 20% επιτόκιο από το 2006, όταν έκαναν ανακαίνιση με έπιπλα ΙΚΕΑ και τη δόση του τζιπ.

Χειροκροτάνε, όμως, τον Μαρινάκη και τον Γιαννακόπουλο που τους πρόλαβε: μπράβο στην προεδράρα που στέλνει αμίτες στους ήρωες μη μας πάθουν καμιά αβιταμίνωση από τις μάχες σώμα με σώμα με 8χρονα ασυνόδευτα! Θα πάμε γήπεδο Κυριακή να τους στηρίξουμε! Ουγκ!

Αλλά, τελικά, ξέρεις τι θα γίνει; Και το κλείνω εδώ.

Ήδη, στα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Συρίας έχουν εγκατασταθεί οπλοπολυβόλα τα οποία πυροβολούν αυτόματα: ανθρώπινο ον που τολμήσει και πλησιάσει περισσότερο από 300 μέτρα, ακούει, αρχικά, σε 3 γλώσσες, μία προειδοποίηση για να πάρει των ομματιών του.

Αν δεν υπακούσει, το πολυβόλο ενεργοποιείται αυτόματα.

Όχι μόνο υπάρχει θύμα, αλλά δε θα υπάρχει και θύτης. Δολοφονία χωρίς ένοχο.

Κάτι μου θυμίζει από την πρόσφατη ιστορία της προηγμένης Ευρώπης.

Αλλά όπως είπε κι ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν: το Ολοκαύτωμα έγινε ακριβώς γιατί ο δυτικός πολιτισμός κατάφερε να αγγίξει την τελειότητα σε θέματα γραφειοκρατίας και διοίκησης. Δεν ήταν έκπληξη, αλλά λογική εξέλιξη.

Η νέα εξέλιξη είναι λοιπόν αυτή: απενοχοποιημένες δολοφονίες, στο όνομα μιας κλειστής Ευρώπης που τρώει κυριολεκτικά τα σωθικά της μέχρι να ψοφήσει.

Ως τότε, μπορεί οι δολοφονίες χωρίς δολοφόνους στα σύνορά μας να μεταδίδονται και live. Από το Mega. Κι οι μακεδονομάχοι μας να τρώνε σουβλάκια μπροστά στην οθόνη.

Άραγε ο Πακιστανός που μου’βαλε βενζίνη πού να βρίσκεται τότε;

Την εκτίμησή μου,

Θανάσης

(Αγαπητέ φίλε, η παράνοια είναι πια παντού. Αφού το εμπόρευμα είναι οι άνθρωποι, μια χαρά όλα. Ευτυχώς που δεν νίκησαν οι κομμουνιστές. Χαχαχαχαχαχαχαχα! Σκέφτομαι πως, όπως πάνε τα πράγματα, ο θάνατος θα είναι μια λύτρωση. Μια και γράψατε για τον συνεπή και ευγενή Πακιστανό, οι Πακιστανοί που δουλεύουν εδώ στη γειτονιά στο βενζινάδικο είναι ενθουσιασμένοι στην Ελλάδα. Πριν από μερικά χρόνια, ένας από αυτούς έφυγε και πήγε στο Παρίσι. Επέστρεψε μετά από μερικούς μήνες ανακουφισμένος. “Στη Γαλλία δεν υπήρχα” μου είπε. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.