It’s just a ride
Γεια σου Πιτσιρίκο.
Διάβαζα το κανάλι για τον κορονοϊό στο reddit, καθώς ανεβάζει γενικά κάποια έγκυρα στοιχεία από μελέτες κλπ. Γενικά, όμως, στο κανάλι αυτό το 60-70% είναι νέα από Αμερική και γι’ αυτό έχουν το tag “USA”.
Τέλος πάντων, όπως καταλαβαίνεις, λόγω της κατάστασης εκεί, γίνεται και λόγος για τις πορείες που διαδραματίζονται τώρα. Διαβάζοντας μερικά λιγότερο επιστημονικά και περισσότερο κοινωνικά ποστ, διαπίστωσα με θλίψη πως και εκεί επικρατεί ο νόμος της μιας άποψης.
Η συντριπτική πλειοψηφία καταδίκαζε τους “δολοφόνους” που διαμαρτύρονται γιατί δεν φοράνε μάσκες και δεν κρατάνε αποστάσεις, με αποτέλεσμα να εξαπλώνουν τον ιό…
Και αν κάποιος έγραφε κάτι του στυλ “ναι, γιατί προτιμάμε να κολλήσουμε κορονοϊό παρά να πεθάνουμε από μπάτσο”, τότε η απάντηση έφτανε πάτο από το downvoting, και εν συνεχεία πολλά τέτοια σχόλια διαγράφονταν ως πολιτικά.
Δηλαδή, με την λογική τους, δεν είναι πολιτικό σχόλιο να πεις “δολοφόνους” αυτούς που διαμαρτύρονται, αλλά είναι πολιτικό σχόλιο να πεις ότι θεωρείς πιο επικίνδυνο τον μπάτσο από τον κορονοϊό.
Και καλά ΟΚ, μπορείς να πεις ότι είναι απλά μερικοί καθυστερημένοι βολεμένοι που δεν έχουν χάσει ακόμα τις δουλειές τους και αυτός είναι ο μεγαλύτερός τους φόβος.
Αλλά μιλάμε για χιλιάδες άτομα, δεν είναι 100 ή 500. Και όπως ξέρεις, ο αριθμός αυτός στην πραγματικότητα πολλαπλασιάζεται, καθώς το ποσοστό αυτών που εκφράζονται και γράφουν είναι απλά ένα κλάσμα σε σχέση με αυτούς που έχουν ίδια άποψη.
Υπάρχει οπότε και η άλλη πλευρά της κοινωνίας, όπου δεν υπάρχει τσίπα. Να σκοτώνεται ο άλλος διαδηλώνοντας για το τομάρι όλων ή να μένει ανάπηρος και να τον κατηγορούν ότι είναι “δολοφόνος” επειδή δεν φοράει μάσκα. Είπαμε, ζεν…
Εδώ, στο Βερολίνο, έγινε χθες μια τεράστια πορεία. Η αλήθεια είναι ότι δεν το ήξερα από πριν, αλλά, επειδή ξαφνικά μαζεύτηκαν χιλιάδες κόσμου κάτω από το σπίτι, κατέβηκα για λίγο με τον μικρό. Η πρώτη του πορεία.
Άλλη μια φορά νιώθω τυχερός που είμαι σε αυτή την πόλη. Το Βερολίνο δεν έχει καμία σχέση με την υπόλοιπη Γερμανία και την Ευρώπη γενικότερα. Εδώ υπάρχει ακόμα μνήμη, ενέργεια και ένταση, τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Σε άλλα νέα, είχα μια κουβέντα με ένα φίλο και πώς το έφερε το θέμα, αρχίσαμε να συζητάμε για τις ειδήσεις και μου λέει ότι στην Γερμανία οι ειδήσεις είναι 15 με 20 λεπτά. Γέλασα.
Του λέω στην Ελλάδα είναι μιάμιση ώρα και μένει με ανοιχτό το στόμα. Μου λέει τι λένε για μιάμιση ώρα; Και κόλλησα…
Τι να του εξηγήσω; Πώς να εξηγήσεις ότι οι ειδήσεις στην Ελλάδα είναι ένα πλύσιμο εγκεφάλου και ένα απέραντο κουτσομπολιό;
Όλη μέρα τα κανάλια παίζουν κουτσομπολιά και όταν φτάσει η ώρα των ειδήσεων, κάνουν πάλι το ίδιο για μιάμιση ώρα.
Μετά πιάσαμε το θέμα των συντάξεων στην Ελλάδα και την Γερμανία κλπ, και πραγματικά δεν μπορούσα να βρω κάποιο επιχείρημα. Γνωρίζοντας οδηγό της ΔΕΗ που πήρε σύνταξη 3.500 ευρώ στα 60 και δεν πληρώνει ρεύμα και τηλέφωνο για δεκαετίες, τι να πω;
Στην τελική, δεν νιώθω κιόλας ότι επειδή το διαβατήριο γράφει “Έλληνας” πρέπει να είμαι υπόλογος ή να “προστατέψω” με κάποιο τρόπο αυτό που γίνεται στην Ελλάδα.
Όπως έγραψε και ο Greco Maltese, είμαστε πολλοί που φύγαμε όχι εξαιτίας της οικονομικής αλλά της κοινωνικής κρίσης.
Επίσης, έκατσα και βρήκα τον αριθμό συντάξεων και δημοσίων υπαλλήλων και μου έκατσε ένας κόμπος στο λαιμό. Πραγματικά το 1/3 εκεί -ίσως και λιγότερο- πρέπει να πληρώνει τα πάντα.
Τέλος πάντων, επειδή η κουβέντα εξελισσόταν σε τραγωδία, την παράτησα. Γενικά, πάντα το αποφεύγω να κουβεντιάζω για την Ελλάδα, αλλά χθες μπήκα στην κουβέντα αυτή γιατί είχα πεσμένες άμυνες.
Το μόνο που λέω στους ξένους για την Ελλάδα είναι να πηγαίνουν διακοπές εκεί και να αγοράσουν εξοχικά για να πάνε, όταν πάρουν σύνταξη. Προφανώς, κάνω καλύτερη δουλειά από την Marketing Greece και χωρίς να πάρω φράγκο από τα 32 εκατομμύρια.
Μου έχουν μείνει 51 μέρες άδεια μέχρι το τέλος του χρόνου, αλλά φέτος δεν θα έρθουμε Ελλάδα. Λέμε να κάνουμε tour Ευρώπη με το αυτοκίνητο και να έρθουμε του χρόνου το Πάσχα, που μου αρέσει περισσότερο, όταν πάμε στο χωριό της μάνας μου.
H φωτογραφία δεν είναι από τις Άλπεις, αλλά από την Τριχωνίδα, ένα περασμένο Απρίλη.
Οπότε, υπομονή μέχρι του χρόνου. Μάλιστα λέμε να το κάνουμε οδικώς για να κάνουμε στάσεις Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Σερβία και Βόρεια Μακεδονία. Θα είναι ωραίο ταξίδι και αυτό.
Ένα ταξίδι που ήθελα να το κάνω πάντα είναι πάω στην Πολωνία στο Άουσβιτς. Τώρα που είναι κοντά, θα πάω κάποια στιγμή μόνος ή με τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν αρκετά ώστε να καταλαβαίνουν. Θέλω να το δω αυτό το μέρος πριν φύγω. Να υποβάλλω τα σέβη μου.
Πέρυσι πήγα στον ναό του Κύριλλου και Μεθόδιου στην Πράγα, όπου διαδραματίστηκε ο επίλογος των αντιστασιακών Josef Gabčík και Jan Kubiš, για τους οποίους γυρίστηκε και η ταινία Anthropoid.
Όταν κατεβαίνεις στην υπόγεια στοά που πλημμύρισαν οι Γερμανοί για να τους ξετρυπώσουν, νιώθεις ότι πνίγεσαι και εσύ. I can’t breathe.
Είμαστε το μόνο ζώο που έχει την ικανότητα να καταγράφει την ιστορία του και να μαθαίνει από αυτή, και επιλέγουμε να την ξεχνάμε και να ξαναζούμε τα ίδια.
Φιλιά πολλά από το συννεφιασμένο Βερολίνο.
Δ.
Υ.Γ. Θυμήθηκα σήμερα και τον Bill Hicks που έφυγε πολύ νωρίς.
(Αγαπητέ φίλε, δεν μπορεί κάποιος να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα από αυτά που γράφουν οι άνθρωποι στα social media. Πάντως, οι φανατικοί κάνουν θόρυβο στα social media. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Γιατί οι φανατικοί -και οι υπάλληλοι των κομμάτων- είναι όλη μέρα στα social media και κάνουν υστερίες, ενώ οι άλλοι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους. Για την Ελλάδα θα διαφωνήσω, αφού εδώ οι πάντες -κυβέρνηση και ΜΜΕ- μας διαβεβαιώνουν πως είμαστε οι καλύτεροι από όλους. Δεν μπορεί να λένε ψέματα. Καλές διακοπές να έχετε. Την αγάπη μου από την ηλιόλουστη Αθήνα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.