The million dollar question

Καλησπέρα πιτσιρίκο,
μετά από μήνες, μίλησα με τον φίλο μου τον L. που γνώρισα, όταν είχα πάει στη Κούβα.
Ο L. ειναι Αφροαμερικανος και ζει στο Σικάγο. Δικηγόρος στο επάγγελμα, και πρώην αντιπρόεδρος σε εταιρία κολοσσο στις τηλεπικοινωνίες στην Αμερική.

Από τη πρώτη στιγμή που μιλήσαμε για το ρατσισμό και τα προβλήματα των Αφροαμερικανών στην Αμερική, από όταν είχαμε πρωτογνωριστεί στην Αβάνα, είχε διαφωνήσει μαζί μου πως ο συγκεκριμένος ρατσισμός σχετίζεται με τον ρατσισμό που στρέφεται κατά των φτωχών.

Τότε σκέφτηκα πως λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας και οικονομικής κατάστασης δε βλέπει το προφανές.

Για να μου εξηγήσει τη διαφορά, μου έφερε το παράδειγμα των γυναικών.

Ένας λευκός άνδρας δεν μπορεί ποτέ να κατανοήσει πώς νιώθει μία γυναίκα που περπατάει το βράδυ σε ένα σκοτεινό δρόμο και πηγαίνει στο σπίτι της.

Δεν έχει σημασία η οικονομική κατάστασή της. Ο φόβος που νιώθει είναι ο ίδιος.

Αν δεχτεί επίθεση, είναι επειδή είναι γυναίκα και όχι το πορτοφόλι της.

Το ίδιο μου εξήγησε πως συμβαίνει και με τους Αφροαμερικανούς.

Είσαι λευκός και επιχειρείς να μπεις στο σπίτι σου από το παράθυρο γιατί ξέχασες τα κλειδιά σου.

Μετά από τηλεφώνημα γείτονα που δεν σε γνωρίζει, καταφθάνει η αστυνομία.

Πρώτα θα ρωτήσει και μετά θα προβεί σε άλλες ενέργειες.

Είσαι αφροαμερικανός;

Τότε μάλλον πρώτα θα δεχθεις τη σφαίρα και μετά, αν αναπνέεις ακόμα, μπορείς να εξηγήσεις.

Ναι, κανείς δε θα πνίξει με ένα γόνατο στο κεφάλι κάποιον από τους “διάσημους” αφροαμερικανούς. Επειδή όμως είναι διάσημοι και αναγνωρίσιμοι, όχι πλούσιοι.

Αν ο μπάτσος δεν αναγνωρίσει την Όπρα, τότε θα έχει και αυτή την ίδια τύχη,

Τον ρώτησα, αν πιστεύει πως τα τελευταία γεγονότα μπορούν να φέρουν την αλλαγή.

That is the million dollar question, μου απάντησε.

Ελπίζει αλλά δεν το πιστεύει.

Ελπίζει γιατί αυτά που συμβαίνουν στην Αμερική τους τελευταίους μήνες είναι πρωτόγνωρα. Τα παρομοίασε με τη μεγάλη ύφεση του ’30.

Το κίνημα #blacklivesmatter έχει συμπέσει με τη πανδημία, που έχει δημιουργήσει τεράστιες οικονομικές ανακατατάξεις.

Μου έδωσε κάποια στατιστικά τα οποία δε συγκράτησα απόλυτα. Στο περίπου:

45% των οικογενειών που είχαν εισόδημα 24000-36000 δολάρια/χρόνο είναι πλέον άνεργοι.
22% των οικογενειών με εισόδημα γύρω στις 70000 δολάρια/χρόνο είναι άνεργοι
9% των οικογενειών με εισόδημα πάνω από 100000 δολάρια/χρόνο είναι άνεργοι

Από την άλλη, δε πιστεύει πως θα γίνουν σημαντικές αλλαγές.

Το να αλλάξεις μία νομοθεσία ή να τιμωρήσεις τους αστυνομικούς είναι εύκολο. Γίνεται σε μία μέρα.

Το να αλλάξεις την υπάρχουσα νοοτροπία είναι πιο πολύπλοκο. Θέλει να περάσουν γενιές και να κοιτάξει η Αμερική στα μάτια την ιστορία της (χαχα κάτι από Ελλάδα μου θύμισε).

Γιώργος από Γερμανία

Υ.Γ.1 Σου στέλνω και μία φωτογραφία από τη χθεσινή συγκέντρωση #blacklivesmatter στη Κολωνία. Δεν είναι δική μου, οι δικές μου βγήκαν άσχημες. Ήταν τρομερό συναίσθημα να πηγαίνω σε συγκέντρωση με οικογένειες και παιδιά. Δε θυμάμαι να έχω ζήσει ποτέ κάτι τέτοιο στην Ελλάδα. Κυριολεκτικά, μαμάδες με τις 5-6 χρονών κόρες τους με πλακάτ, και γονείς με το καρότσι και το μωρό τους μέσα. Σκέφτηκα πόσο ωραία εικόνα είναι αυτό που ζω και ταυτόχρονα το κείμενό σου για την Καταλονία, “Ξέρεις οτι η ψήφος σου έχει πια νόημα, μόνο όταν σου ανοίγουν το κεφάλι για μην ψηφίσεις”.

Υ.Γ.2 Η γερμανίδα μου είπε για να με κάνει να νιώσω πως δεν είναι όλα μάταια σε αυτή τη ζωή, πως διαδηλώνουμε για το “Awareness”. Δεν θα φέρουμε καμία αλλαγή άμεσα, αλλά, αν ακόμα και ένας άνθρωπος σε αυτό το κόσμο δει τη συγκέντρωση ενημερωθεί και αποκτήσει συνείδηση, τότε έχουμε κερδίσει.

ΥΓ3. Εγώ λέω πως είμαστε ΓΤΠ (όχι τη πατρίδα). Έλληνες και μη.

(Αγαπητέ Γιώργο, οι πλούσιοι -λευκοί και μαύροι- δεν μένουν σε φτωχογειτονιές, ούτε σε γειτονιές της μεσαίας αστικής τάξης. Μένουν σε περιοχές με πανάκριβα σπίτια και ιδιωτική αστυνομία. Οι αστυνομικοί δεν κάνουν μαγκιές στις γειτονιές των πλουσίων. Οι αστυνομικοί κάνουν μαγκιές στις γειτονιές που ζει η πλέμπα. Επίσης, οι πλούσιοι -λευκοί και μαύροι- κυκλοφορούν με πανάκριβα αυτοκίνητα και συνοδεία. Εγώ δεν ξέρω να έχει δολοφονηθεί ή ξυλοκοπηθεί από τους αστυνομικούς κάποιος πλούσιος και διάσημος επειδή δεν τον αναγνώρισαν. Δεν έχω καμία αμφιβολία πως ο μόνος ρατσισμός είναι προς τους φτωχούς. Και στις ΗΠΑ και παντού. Βέβαια, και φτωχός και μαύρος, αυξάνονται οι πιθανότητες να σου συμβεί το …ατύχημα. Καλά, αν είσαι φτωχή μαύρη γυναίκα, την έβαψες. Σαφώς, το πρόβλημα των ΗΠΑ -και όχι μόνο- είναι η μεγάλη ύφεση. Αλλά ήταν αναπόφευκτη. Και θα φέρει ανατροπές. Όταν λείπει το χρήμα, έρχονται στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα μιας κοινωνίας που κρύβονται όταν το χρήμα κυκλοφορεί. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.