BrainGain

Γεια σου πιτσιρίκο!
Διάβασα μόλις το άρθρο του Ηλία στο blog σου και είπα να σου γράψω.

Ήρθα Ελλάδα από την θεωρητικά ακίνδυνη Ελβετία -νιώθοντας ήδη τύψεις που μπήκα σε αεροπλάνο εν μέσω κορονοϊού- για να δω τη θάλασσα και τους γονείς μου.

Φέτος, ούτε καν σκέφτηκα τα νησιά, γνωρίζοντας την “ιατρική” κάλυψη εκεί.

Νοίκιασα ένα διαμέρισμα στην Πελοπόννησο χωρίς κοινόχρηστους χώρους, μην και κολλήσω κανέναν από τον υποθετικό ιό που κουβαλάω λόγω αεροπλάνου, να περάσω εδώ 10 μέρες για να δω τους δικούς μου δυο μέρες πριν γυρίσω πάλι πίσω, γιατί ποιος ξέρει με την παγκόσμια ηλιθιότητα αντιμετώπισης του πράγματος πότε θα καταφέρω να ξανάρθω.

Είναι τόση όμως η κοροϊδία στα μούτρα μας με τα μέτρα ακόμα και στις “προηγμένες” χώρες, όπως η Ελβετία.

Εκεί τα μέτρα ήταν γενικά πιο χαλαρά αλλά στο πικ του κορονοϊού είχαν πρόστιμο για συναθροίσεις πάνω από 5 άτομα, ενώ η οικοδομή δεν είχε σταματήσει ούτε λεπτό.

Δηλαδή, στην οικοδομή δούλευαν κάτω από 5 άτομα τη φορά.

Ανάλογη και η κοροϊδία με τον ελληνικό τουρισμό. Στην πτήση μου, που ήταν πριν την 1η Ιουλίου, εντόπισα δυο άτομα από Λονδίνο και ένα από ΗΠΑ που έρχονταν με ανταπόκριση από Ζυρίχη.

Δεν ελέγχθηκαν πότε στον προορισμό πάρα τα πορτοκαλί έγγραφα που συμπλήρωσαν (οι από Ελβετία είχαμε όλοι μπλε).

Το μόνο που τελικά διαχωρίζει τις χώρες στη λήψη μέτρων ειναι η διαθεσιμότητα στα νοσοκομεία· κι από αυτό, πάνω έχουμε αρκετό.

Είναι όμως τεράστια η αποτυχία να αντιμετωπιστεί ο ιός σε παγκόσμιο επίπεδο. Κατά τα άλλα παγκοσμιοποίηση και Ευρώπη. Αλλά στα δύσκολα ο καθένας το χαβά του.

Από την άλλη, η δουλοπρέπεια των Ελλήνων στους τουρίστες ξεκινάει και τελειώνει σε όσους δε μιλούν ελληνικά.

Τον Έλληνα τουρίστα τον έχουν χεσμένο (εδώ και χρόνια δηλαδή).

Χθες βρέθηκα σε γνωστή ταβέρνα στο Λιμένι στη Μανη. Το ύφος του σερβιτόρου ήταν περίπου 40 Καρδιναλιων, που όμοιό του δεν έχω συναντήσει σε Πορτοφίνο, Μονακό και Κάννες μαζί, ενώ όλοι γύρω μου έτρωγαν αστακούς (Φάση ΠαΣοΚ; Δεν καταλαβα).

Επίσης, τα τελευταία χρόνια, τα πιο απλά των δωματίων από την εποχή του Κωνσταντάρα, έχουν τουλάχιστον 80 ευρώ, οπότε γενικά απλησίαστα για το μέσο ελληνικό μισθό.

Οπότε, ναι μια πλευρά μου εύχεται να γίνει κάνα επεισόδιο με τον κορονοϊό φέτος και να πάει κατά διαόλου για χρόνια ο τουρισμός εδώ, μπας και βάλουμε μυαλό σε πολλά επίπεδα. Κι ας ξαναδώ το Αιγαίο σε 5 χρόνια. Άλλωστε, και φέτος νιώθω τεράστιος εγωίσταρος που ταξίδεψα.

Σκεφτομαι κάθε πρωί, βλέποντας θάλασσα κι ελιές, ενώ πίνω τον ελληνικό μου, πόσο όμορφος είναι αυτός ο τόπος κι αν τελικά θα ήθελα να γυρίσω πίσω κάποια στιγμη.

Και μετά διαβάζω μισό νέο στις εφημερίδες και μάλλον θα συνταξιοδοτηθώ στην Ελβετία.

Μπορεί κι εκεί να κυριαρχεί το χρήμα αλλά, πάρα τα χαλαρά μέτρα (πρώτα η οικονομία κτλ) στο πικ του κορονοϊού είχαν πολλά ακόμα κρεβάτια στα νοσοκομεία.

Επίσης, σε καθημερινή βάση, βλέπεις πού πάνε οι φόροι σου. Σπουδαίο πράγμα.

Τα φιλιά μου από την Μάνη, αλώνισε τα νησιά και για μας!

Μ.

(Αγαπητή φίλη, αυτά έλεγα σήμερα σε μια Ελβετίδα φίλη και μου λέει “δεν με νοιάζει, εγώ θέλω να έρθω στην Ελλάδα”. Όσο για τον κορονοϊό, επικρατεί παγκόσμιο μπάχαλο. Η συνεννόηση μεταξύ των χωρών -για ένα τόσο σοβαρό θέμα- είναι απογοητευτική. Και οι πολιτικοί -για μια ακόμα φορά- δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, αν σκεφτεί κάποιος πως εκατομμύρια άνθρωποι καταστρέφονται αυτές τις μέρες. Να είστε καλά και να περνάτε όμορφα. Εγώ θα αλωνίσω τα νησιά για χάρη σας -παρά τους τεράστιους κινδύνους που παραμονεύουν σε κάθε μου βήμα- γιατί είμαι μάχιμος ρεπόρτερ. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.