Δεν χρειαζόμασταν τον COVID για να πεθάνουμε
Γεια και χαρά πιτσιρίκο και λοιποί.
Το κυρίως θέμα του μπλογκ -το διαβάζω καιρό- είναι τα χάλια της Ελλάδας. Θα μείνω εντός θέματος, μόνο που θα ρίξω λίγο φως σε μια γωνία που δεν την πολυσυζητάτε.
Έλληνες και οδική συμπεριφορά.
Δεν θα βρω στατιστικές -υπάρχουν στο ίντερνετ για όποιον δεν βαριέται- αλλά τελευταία φορά που τσέκαρα είδα πως είμαστε απ’ τους πρώτους στα ατυχήματα, δυστυχήματα, θανάτους και αναπηρίες από αυτοκινητιστικά. Δεν χρειαζόταν να το δω. Αρκεί να πας μια κοντινή βόλτα με το αμάξι σου για να συναντήσεις δεκάδες οδηγούς:
να δείχνουν κανένα σεβασμό για τους άλλους στο δρόμο
να παραβιάζουν διπλή λωρίδα (και άρα να μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα χωρίς καμία σκέψη)
να παραβιάζουν το όριο ταχύτητας χωρίς καμία σκέψη
να τρομοκρατούν όποιον οδηγό νομίζουν ότι τους παίρνει (πχ να παίζουν φώτα και να κολλάνε σε άμοιρους που δεν πηγαίνουν με 200 στην αριστερή λωρίδα)
να οδηγάνε μιλώντας στο κωλοκινητό τους ή και γράφοντας μηνύματα
να παραβιάζουν μονοδρόμους χωρίς καμία σκέψη
να παρκάρουν όπου βρουν χωρίς δεύτερη σκέψη κλπ
Όλα αυτά είναι εγκλήματα που περιμένουν να γίνουν. Φόνοι όπου σπάνια την πληρώνει και αυτός που φταίει. Και ακόμη πο σπάνια τιμωρείται. Εγκλήματα που διαλύουν οικογένειες και κλείνουν σπίτια και διαλύουν ζωές.
Για τα εγκλήματα υπεύθυνη να μας φυλάει είναι η ελληνική αστυνομία.
Αλλά την αστυνομία θα την δεις, κυρίως, να ρίχνει ξύλο στις πορείες, να τρομοκρατεί νεολαίους που έχουν την λάθος εφημερίδα στην τσάντα και να ρίχνει πρόστιμα σε καρκινοπαθείς.
Σε αυτή την αστυνομία θέλει να πει μπράβο ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ -και γελάνε και τα πατώματα.
Τάχα λοιπόν τους έπιασε ο πόνος για τους Έλληνες. Που τους τσακίζει ο ιός. Και μας έχουνε πήξει στην απαγόρευση και στο πες πες· γιατί από γιατρούς και ουσιαστικές δράσεις δεν είδαμε και τίποτα.
Αλλά τόσα χρόνια που αμέτρητοι γελοίοι βγαίνουν στο δρόμο με δίπλωμα και σφραγίδα απ’ το ελληνικό κράτος και είναι δημόσιοι κίνδυνοι και έχουν γεμίσει τα νεκροταφεία και τα αναπηρικά καροτσάκια δεν συγκίνησαν κανέναν υπουργό δημόσιας τάξης και κανέναν μπάτσο. Έχουν άλλες σκοτούρες φαίνεται.
Συνιστώ να δείτε, και να κλάψετε, το ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ: Οδική ασφάλεια: Μια ζωή, μια στιγμή.
Να κλάψετε, να θυμώσετε και να απαιτήσετε επιτέλους από τους γελοίους που μας κυβερνάνε και μας αστυνομεύουν να κάνουν την δουλειά τους.
Και η δουλειά τους είναι να επιβάλλουν τον σεβασμό του γαμημέvου ΚΟΚ που σ’ αυτή τη χώρα έχει καταντήσει από νόμος, προτεινόμενες συστάσεις.
Καλησπέρα
Τζο
Υ.Γ. Θα ήθελα πολύ να μην ζω στην Ελλάδα. Όσο κι αν ξέρω ότι όπου και να πάω θα είμαι πολίτης Β’ κατηγορίας. Τουλάχιστον δε θα είμαι πολίτης Ε’ κατηγορίας, όπως στην αναθεματισμένη αυτή χώρα όπου πρώτα είναι οι πλούσιοι, μετά τα πολιτικά σκυλάκια τους, μετά οι δημόσιοι με εξουσία στην βία, παπαδαριό κλπ, μετά όλα τα προσαρμοσμένα εαυτούλικα καθικάκια που δεν δίνουν ούτε ένα σκατό για τον δίπλα τους και την περνάνε ζάχαρη στον ήλιο της Ελλάδας, και μετά εγώ μαζί με τους καταθλιπτικούς μ@λάκες που ψελλίζουμε πως αξίζουμε κάτι καλύτερο. Όμως, απ’ την άλλη, ξέρω ότι έτσι δεν θ’ αλλάξει ποτέ τίποτα, και αυτό φαίνεται ήδη, όσο μένει αυτή η πόρτα ανοιχτή και όποιος δεν χωράει σ’ αυτή την άθλια χώρα τα μαζεύει και φεύγει. Γενιές και γενιές φύγανε και φεύγουνε και η Ελλάδα μένει με μια λούμπεν αστική τάξη και τους γλειφοκωλάριούς της να την πάνε από πάτο σε πάτο και από καταστροφή σε καταστροφή. Για τους δε πολιτικούς δεν θα σπαταλήσω σάλιο.
Δεν μπορώ να φύγω, για άλλους λόγους. Αλλά δεν μπορώ και να υπάρξω εδώ πέρα. Δεν ξέρω τι κάνουν άνθρωποι σαν εμένα. Εν πάση περιπτώσει, αν οδηγείτε, παρακαλώ προσέχετε τα ζώα. Και δεν εννοώ τα αγριογούρουνα.
(Αγαπητέ φίλε, η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει προς το καλύτερο. Γιατί οι Έλληνες δεν θέλουν. Οπότε, όποιος θέλει να ζήσει με αξιοπρέπεια – ή έστω όχι εξευτελισμένος- φεύγει από την Ελλάδα ή βρίσκει μια ήρεμη γωνιά και ζει εκεί. Να είστε καλά. Με την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.