Ο πρωθυπουργός και τα τρία φαντάσματα
Γεια σου φίλε Πιτσιρίκο,
Είπα να σου στείλω κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά· μια χριστουγεννιάτικη ιστορία, μέρες που είναι.
Τα «Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα» και τον Σκρουτζ τα γνωρίζουμε οι περισσότεροι, φαντάζομαι, αλλά λίγοι ξέρουν την πραγματική ιστορία πίσω από τη νουβέλα του Ντίκενς.
Έτσι, σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, μεταφέρω τι πραγματικά συνέβη.
Α, και οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι καθόλου συμπτωματική.
Ήταν παραμονή Χριστουγέννων, μια νύχτα σκοτεινή και παγωμένη, από εκείνες που τρέμεις και μόνο στη σκέψη να αφήσεις τη ζεστή θαλπωρή του Μεγάρου Μαξίμου.
Έτσι, ο πρωθυπουργός του προτεκτοράτου βιαζόταν να επιστρέψει -από την Πάρνηθα, οι φήμες έλεγαν- για να ανοίξει την τηλεόραση των 150 ιντσών και να απολαύσει το «Σπίτι με το MEGA».
Όμως, καθώς τα φώτα του Μεγάρου σιγά σιγά χαμήλωσαν, καθώς ο πρωθυπουργός ετοιμαζόταν να πάρει ποπ κορν και να αφεθεί στους ήχους και τα χρώματα, η χριστουγεννιάτικη γαλήνη θρυμματίστηκε από μια βροντερή φωνή.
«Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε», είπε η φωνή, καθώς η μορφή εμφανίστηκε στο χώρο.
Ο πρωθυπουργός πάγωσε από το σοκ και ενστικτωδώς άρπαξε την πολυθρόνα, μην τυχόν και η ομιχλώδης μορφή του την πάρει.
Μα η θολή οπτασία δεν είχε τέτοιες βλέψεις, λέγοντάς του ότι είχε έρθει για να τον προειδοποιήσει: τρία φαντάσματα θα τον επισκεπτόταν τις επόμενες ώρες, και έπρεπε να ακούσει προσεκτικά.
Ο πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να ρωτήσει γιατί, αλλά δεν πρόλαβε· η μορφή είχε ήδη εξαφανιστεί, και σχεδόν αμέσως τη θέση της στον απρόσμενα κρύο και σιωπηλό χώρο πήρε μια άλλη.
«Είμαι το Φάντασμα του Ψηφοφόρου του Παρελθόντος» η φιγούρα ψέλλισε, και μετά τον πήρε από το χέρι και του έδειξε τις εκλογικές αναμετρήσεις των προηγούμενων δεκαετιών.
Από την Επανάσταση ως τη Μικρασιατική Καταστροφή κι από την Χούντα -όταν ο πρωθυπουργός ήταν πολιτικός κρατούμενος- ως την Ευρωζώνη, τίποτα δεν άλλαξε και ο πρωθυπουργός χαμογέλασε με ανακούφιση βλέποντας οικεία πρόσωπα και ακούγοντας γνωστά ονόματα.
«Οι Έλληνες πάντα έτσι ψήφιζαν» είπε το φάντασμα, κι ο πρωθυπουργός κούνησε το κεφάλι του συγκαταβατικά.
Ξαφνικά, όμως, η έκφρασή του έχασε τη ζωντάνια της. «Μετά όμως κάτι άλλαξε», είπε, αλλά η μορφή έφερε το διάφανο χέρι της στο στόμα, κάνοντας το σημάδι της σιωπής· δευτερόλεπτα αργότερα, εξαφανίστηκε.
Καθώς ο πρωθυπουργός έψαξε τριγύρω να δει τι συνέβαινε, ο πολυέλαιος τραντάχτηκε και μια εκτυφλωτική λάμψη σκόρπισε στο χώρο, μαζί με οσμή δακρυγόνων.
«Είμαι το Φάντασμα του Ψηφοφόρου του Παρόντος», ακούστηκε η φωνή, κι ο πρωθυπουργός είδε την μορφή να τον πλησιάζει.
«Σαν αναρχικός κάνεις», του είπε μα μετάνιωσε· πάντως, το φάντασμα δεν φάνηκε να έχει θυμώσει.
«Κράτα μου το χέρι», είπε και άπλωσε το απροσδιόριστο μπράτσο του.
Μόλις ο πρωθυπουργός ακούμπησε το φωτεινό, διάφανο τίποτα -γιατί 0+0=14%- ξαφνικά άρχισε να βλέπει τις πολύ πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις και ό,τι τις περιτριγύριζε.
Είδε απεργίες από τις οποίες έλειπαν οι διοργανωτές τους· είδε επαναστάτες που τσέπωναν κρατικές επιχορηγήσεις.
Είδε δημοσιογράφους που δούλευαν για ναρκεμπόρους· είδε ηλίθιους που τους χειροκροτούσαν στο Twitter και το Facebook.
Είδε βουλευτές που πήγαιναν από το ένα κόμμα στο άλλο, πρωθυπουργούς που σε μια νύχτα μετέτρεπαν το «όχι» σε «ναι», και βόδια με ανοησία αγέλης που μάλωναν για το πότε πρέπει να ανοίξουν τα νυχάδικα.
Βασικά, λίγο-πολύ είδε τα ίδια πράγματα που του έδειξε και το Φάντασμα του Ψηφοφόρου του Παρελθόντος.
«Μα, νόμιζα ότι κάτι άλλαξε!» είπε ο πρωθυπουργός.
Η μορφή γέλασε και είπε: «Αν εγώ κάνω σαν αναρχικός, εσύ κάνεις τον μ@λάκα».
«Όχι!» διαμαρτυρήθηκε ο πρωθυπουργός. «Δεν τον κάνω!»
Ξαφνικά, όλα βυθίστηκαν στο σκοτάδι.
Χάθηκαν τα σημαιάκια κι οι προεκλογικές συγκεντρώσεις, εξατμίστηκαν τα χαμόγελα, οι αγκαλιές, και τα τσιμπηματάκια στα μάγουλα με τους ολιγάρχες.
Σιωπή· μόνο.
Ο πρωθυπουργός πανικοβλήθηκε τρομερά και ήταν έτοιμος να φωνάξει βοήθεια, όταν ξαφνικά είδε ένα αχνό, παλλόμενο φως μπροστά.
«Είμαι το Φάντασμα του Ψηφοφόρου του Μέλλοντος», ένας ψίθυρος ακούστηκε.
Ο πρωθυπουργός ήθελε να πλησιάσει το φως, να βρει παρηγοριά στην παρουσία και τα λόγια του, να ακούσει πως και στο μέλλον θα είναι όλα όπως μέχρι τώρα, μα όσο και να περπατούσε προς το φως, δεν μπορούσε να το φτάσει.
«Πού είσαι;» ψέλλισε με τρεμάμενη φωνή.
«Δεν μπορείς να με φτάσεις, ούτε και να με δεις καλύτερα».
«Γιατί;»
«Αγόρι μου, ζαβό είσαι; Γιατί είμαι στο μέλλον».
«Αχ, καλό μου φάντασμα, σε ικετεύω, πες μου: Θα είναι και στο μέλλον τα πράγματα όπως τώρα;»
«Υπάρχω, κι όσο υπάρχω θα υπάρχεις».
«Όχι, δεν πήγαινε έτσι αυτό το τραγούδι».
«Α, καλά, έχω να κάνω με ερασιτέχνες… Είπα, υπάρχω, κι όσο υπάρχω θα υπάρχεις. Όσο γίνονται εκλογές και υπάρχουν ψηφοφόροι, εσύ κι εκείνοι που είναι σαν εσένα θα υπάρχουν».
Και με αυτά τα λόγια, το φως χάθηκε κι ο πρωθυπουργός είδε ξανά το γνώριμο σκηνικό: την τηλεόραση των 150 ιντσών, τους καναπέδες και τους πολυελαίους, τους πίνακες ζωγραφικής και τα βιβλία που δεν διάβαζε κανένας αλλά που ήταν υπέρκομψα στη βιβλιοθήκη.
Με απερίγραπτη αγαλλίαση και ανακούφιση, πετάχτηκε πάνω κι άρχισε να τρέχει μέσα στο Μαξίμου, φωνάζοντας πόσο αγαπάει τα Χριστούγεννα και τις εκλογές, και πως οι Έλληνες μπορούν να ψηφίζουν όσο συχνά θέλουν.
Όποιον συναντούσε στο δρόμο, τον αγκάλιαζε και του έλεγε πως σύντομα θα πάει σε εκλογές, ενώ σε κάποια φάση άρχισε να τραγουδάει και Καζαντζίδη.
Μερικοί σταυροκοπήθηκαν, ενώ άλλοι αναρωτήθηκαν αν ο πρωθυπουργός είχε φάει πολλά μελομακάρονα και τον είχε βαρέσει η ζάχαρη στο κεφάλι.
Μόνο μια γραμματέας ήξερε την αλήθεια, λέγοντας με ένα χαμόγελο: «Το θαύμα των Χριστουγέννων».
Να είσαι καλά,
Χρήστος
Υ.Γ. Αν τυχόν δεν στείλω άλλο κείμενο νωρίτερα, καλά Χριστούγεννα και σε σένα Πιτσιρίκο μου και σε όλους τους φίλους και φίλες του μπλογκ.
(Φίλε Χρήστο, πολύ συγκινητική η χριστουγεννιάτικη ιστορία σου. Φαντάζομαι τα γέλια που θα ρίχνεις εκεί στη Φινλανδία με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Χρήστο, αν δεν γράψεις τις επόμενες μέρες, χρόνια πολλά για τη γιορτή σου και να τα περάσεις όμορφα. Πάντως, ελπίζω να γράψεις μέχρι τις εκλογές που θα γίνουν την επόμενη άνοιξη, με τουλάχιστον 15 χιλιάδες ψηφοφόρους λιγότερους, αφού τόσοι θα τα έχουν τινάξει μέχρι τότε από τον κορωνοϊό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.