Σε φθίνουσα πορεία η πανδημία στη Βρετανία και ο χειμώνας στην Ελλάδα;

Τα λιγότερα κρούσματα και θύματα καταγράφονται, Πιτσιρίκο, την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου στη Βρετανία από τα μέσα Δεκεμβρίου, δηλαδή, από όταν άρχισε να κυκλοφορεί ευρέως η νέα και πιο μεταδοτική μετάλλαξη του κορωνοϊού, όπως αναφέρει το Skynews.

Συγκεκριμένα, τα κρούσματα είναι λίγο πάνω από τις 22 χιλιάδες, ενώ μία βδομάδα πριν ξεπερνούσαν και τις 37,5 χιλιάδες ημερησίως.

Τα θύματα μειώθηκαν σε κάτω από 600, κάτι που είχε να συμβεί από τις 21 Δεκεμβρίου, ενώ τα λιγότερα που είχαν καταγραφεί τον προηγούμενο μήνα ήταν 419 στις 7/12.

Τα νέα στοιχεία ήρθαν στη δημοσιότητα, τη στιγμή που ο Boris Johnson έκανε μία νύξη για χαλάρωση του lockdown, την οποία δεν τοποθετεί, πάντως, πριν τα μέσα Φεβρουαρίου, ενώ ακόμα πιο επιφυλακτικός και συγκρατημένος είναι ο υπουργός Υγείας Matt Hancock.

Ο δείκτης αναπαραγωγής του ιού R έχει υποχωρήσει, εξάλλου, μεταξύ 0,8 και 1 (δηλαδή, κάθε φορέας μεταδίδει τον κορωνοϊό το πολύ σε άλλον έναν άνθρωπο), κάτι που σημαίνει ότι η επιδημία μπορεί να είναι σε φθίνουσα πορεία στη Βρετανία.

Επίσης, τέσσερις στους πέντε ηλικιωμένους άνω των 80 ετών έχουν εμβολιαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο με την πρώτη δόση.

Σε πολύ καλύτερη κατάσταση βρίσκεται η Αυστραλία, όπου για δέκατη μέρα σερί δεν καταγράφηκε ούτε ένα νέο κρούσμα -χάρη στο καλοκαίρι φυσικά εκεί- γεγονός που επέτρεψε την περαιτέρω χαλάρωση των μέτρων στη Νέα Νότια Ουαλία, όπως μεταδίδει το Reuters.

H συγκεκριμένη και πολυπληθέστερη πολιτεία της νησιωτικής χώρας κατέγραφε μονοψήφια ημερήσια κρούσματα πριν δέκα και πλέον μέρες, αλλά έχουν μηδενιστεί πια.

Έτσι, η κυβερνήτης της Νέας Νότιας Ουαλίας Gladys Berejiklien ανακοίνωσε τη χαλάρωση των μέτρων, όπως για παράδειγμα τη χρήση μάσκας, ενώ θα αυξηθεί και ο αριθμός των συμμετεχόντων σε γιορτές, γάμους και τόπους λατρείας.

Σε δύο εβδομάδες, θα υπάρξει περαιτέρω χαλάρωση, εφόσον δεν προκύψουν νέα κρούσματα στο Σίδνεϊ και την υπόλοιπη πολιτεία.

Σύμφωνα με την κυβερνήτη της Νέας Νότιας Ουαλίας, πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και τον έλεγχο του κορωνοϊού, ενώ η ίδια καλεί όποιον έχει ακόμα και τα πιο ελαφρά συμπτώματα να κάνει το διαγνωστικό τεστ για τον ιό.

Παρά την επιτυχία της στη διαχείριση της πανδημίας, η Αυστραλία εξακολουθεί να κρατά κλειστά τα σύνορα της για ξένους επισκέπτες και έχει προχωρήσει απλά σε κάποιες “ταξιδιωτικές φούσκες” με τη Νέα Ζηλανδία και άλλα μικρότερα νησιά στον Ειρηνικό.

Η εμφάνιση ενός νέου πιο μεταδοτικού στελέχους του ιού στη Νέα Ζηλανδία οδήγησε, ωστόσο, σε επαναφορά της καραντίνας για όσους κατοίκους της επισκέπτονται την Αυστραλία.

Πάντως, τις τρεις τελευταίες μέρες ούτε στη Νέα Ζηλανδία έχει καταγραφεί κάποιο νέο κρούσμα, μετριάζοντας έτσι και τους φόβους για ένα νέο ξέσπασμα της πανδημίας.

Ένα ξέσπασμα που δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ καλοκαίρι. Άντε, και στα δικά μας. Να καλοκαιριάσει σιγά, σιγά.

Και η Τετάρτη 27/1 μπορεί να ήταν η τελευταία μέρα του χειμώνα τελικά.

Μάλιστα, έριξε και χιονόνερο στο Π. Φάληρο από το πουθενά. Πολιτισμικό σοκ πραγματικά.

Βέβαια, οι νιφάδες έπεσαν λιγότερη ώρα από μία πολύ σύντομη βουτιά.


Κατέβηκα με 8 βαθμούς στην ακροθαλασσιά, αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι δεν έχω πολύ χρόνο, βλέποντας τη χαμηλή νέφωση να πλησιάζει με τον βορειοδυτικό άνεμο από τον Πειραιά.

Η θερμοκρασία υποχώρησε στους 5,5 βαθμούς (η ονομαστική τιμή, διότι η αίσθηση με το χιονόνερο και τον παγερό βορειοδυτικό θα ήταν παρακάτω) μέσα σε λίγα λεπτά.

Αλλά ευτυχώς είχα προλάβει να βγω από τα θολά νερά, φωτογραφίζοντας τα χελιδόνια της θάλασσας σαν σε κάδρο ανάμεσα στους φοίνικες του Μπάτη, μέσα από το αυτοκίνητο πια.

Τουλάχιστον ξαναβγήκε και ο ήλιος λίγο μετά, στέλνοντας και αυτή την ψυχρή εισβολή (αλλά και τον χειμώνα 2020-21;) για πάντα στην ιστορία.

To meteo.gr εξήγησε πολύ ωραία γιατί χιόνισε έστω και για πολύ λίγο και πολύ ασθενώς στην Αττική, παρά το γεγονός ότι το βαρομετρικό χαμηλό είχε απομακρυνθεί.

Διότι οι ψυχρές αέριες μάζες που το ακολουθούσαν συνοδεύονταν από μικρές ατμοσφαιρικές διαταραχές (σκάφες χαμηλών υψών – troughs / αυλώνες λέγονται στη μετεωρολογία).

Σύννεφα στα χαμηλά ήταν ουσιαστικά, που με τον βορειοδυτικό άνεμο οδηγήθηκαν πάνω από τον ζεστό (σε σύγκριση με τη θερμοκρασία του αέρα) Σαρωνικό, εκεί εμπλουτίστηκαν περαιτέρω με υδρατμούς, δηλαδή, φούσκωσαν και αλληλεπιδρώντας με τις ψυχρές μάζες έδωσαν αυτές τις θνησιγενείς χιονοπτώσεις στα δυτικά κυρίως της Αττικής, ενώ στα βόρεια δεν έγινε τίποτα, διότι ο υετός (η βροχή, το χιόνι, το χαλάζι, ό,τι πέφτει σε υγρή μορφή) ήταν πολύ λίγος και τελείωσε πριν φτάσει παραπέρα.

Όσο για το πώς χιόνισε με θερμοκρασία στους 6 βαθμούς (κανονικά χιονίζει από τους 4 και κάτω και για να το στρώσει θέλει θερμοκρασία υπό το μηδέν), το meteo.gr, εξήγησε ότι αυτό οφειλόταν στο ότι οι ψυχρές μάζες ήταν πολύ ξηρές.

Κάπως έτσι, με ένα ολιγόλεπτο χιονόνερο, είχε τελειώσει και ο χειμώνας 2014-15.

Βέβαια, τότε ήταν 18 Φλεβάρη και όχι 28 Γενάρη και θυμάμαι που πελαγοδρομούσα στο Θυμάρι.

“Αυτός ο παλιοχειμώνας δεν θα τελειώσει ποτέ” σκεφτόμουν, ενώ προσπαθούσα να ζεσταθώ ανάβοντας το καλοριφέρ στο αμάξι -πλέον παίρνω και καυτό τσάι τις πολύ κρύες μέρες για μετά τη βουτιά- αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.

Παρεμπιπτόντως, σαν τον καιρό που δεν γίνεται να έχει πάντα λιακάδες και μπονάτσες είναι και οι ανθρώπινες σχέσεις.

Το γράφω αυτό, Πιτσιρίκο με αφορμή το πολύ ωραίο σου κείμενο για τον Κιμούλη και το γεγονός ότι όπως σωστά λες δεν γίνεται να εξισώνουμε τον βιασμό με τη λεκτική βία.

Η δική μου εμπειρία έχει να κάνει με τις ομάδες μπάσκετ, που έχουν κάποια κοινά με μία θεατρική ομάδα.

Ο προπονητής είναι σαν τον σκηνοθέτη που πρέπει όχι απλά να καθοδηγήσει, αλλά και να εμπνεύσει τους παίκτες, οι οποίοι πρέπει με τη σειρά τους να ανταποκριθούν στον ρόλο τους -όπως και οι ηθοποιοί- για να φέρει η ομάδα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Και να εισπράξει το χειροκρότημα και από το κοινό.

Ή και τα υβριστικά συνθήματα από την εξέδρα που πολλές φορές, όμως, ωχριούν μπροστά στα όσα λένε κάποιοι προπονητές σε κάποιους παίκτες.

Χωρίς υπερβολή τους κάνουν σκουπίδι, ενώ έχω δει και προπονητές να τραβολογάνε και παίκτες και να τους σπρώχνουν στον πάγκο ή προς το παρκέ.

Μέχρι ένα σημείο όλα αυτά είναι κατανοητά λόγω της έντασης που έχει ένας αγώνας μπάσκετ. Και από ό,τι κατάλαβα από όσα έγραψες, Πιτσιρίκο, ανάλογη ένταση πρέπει να υπάρχει και στο θέατρο.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις επίσης, οι προπονητές δεν ήθελαν να μειώσουν, ούτε να απαξιώσουν τους παίκτες, αλλά προσπαθούσαν έστω και με αυτό τον ανορθόδοξο τρόπο να πάρουν το καλύτερο δυνατό από αυτούς.

Επίσης, οι προπονητές τα χώνουν συνήθως σε παίκτες από τους οποίους έχουν απαιτήσεις, διότι πιστεύουν στις ικανότητες τους. Και οι παίκτες κατά βάθος το γνωρίζουν αυτό.

Ωστόσο, επειδή δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, κάποιοι μπορεί να πεισμώνουν με τις αγριοφωνάρες και να παίζουν καλύτερα και άλλους να τους πάρει από κάτω.

Για αυτό και το ιδανικό είναι πάντα να βρίσκεις το κουμπί του κάθε ανθρώπου.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, δεν ήξερα πως είναι τόσο ωραία η θάλασσα τον Ιανουάριο. Τελικά, η καλύτερη εποχή για μπάνια είναι ο Ιανουάριος. Και αν δεν ήταν ο κορωνοϊός, δεν θα το είχα μάθει ποτέ.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.