How strange. Well, back to work.

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Μέσα σ’ ένα 24ωρο:

-Το Twitter κλείνει τον λογαριασμό του Trump.

-Ο Musk γίνεται ο πλουσιότερος άνθρωπος του γαλαξία.

-Οι Βορειοκορεάτες ψάχνουν τον Κιμ, μην τους προλάβει ο Ντοναλντάκος, αν και η Pelosi φυλάει τα πυρηνικά σαν τα μάτια της μην έχουμε κανένα ατύχημα και κλείσει η χρονιά πριν καλά-καλά αρχίσει, έτσι ώστε να τα αναλάβει με ασφάλεια ένας γεράκος με άνοια, οπότε καταλαβαίνει κανείς ότι κατά τύχη θα ζούμε μέχρι την επόμενη πρωτοχρονιά.

Πριν από λίγες ώρες, λοιπόν, το Twitter έκλεισε τον λογαριασμό του Trump και ενθουσιαζόμαστε γι’ αυτό.

Ουσιαστικά ,το Twitter έκανε επιχειρηματική κίνηση ματ, αφού ξέπλυνε όλες τις γκρίνιες για τον αποκλεισμό χιλιάδων χρηστών του, ενώ οι ίδιοι (οι χρήστες) που γκρίνιαζαν γι’ αυτό και μετακόμιζαν σ’ άλλες πλατφόρμες τώρα πανηγυρίζουν σαν μικρά παιδιά.

Τόσο χρεοκοπημένες είναι οι ζωές μας, ε;

Πανέξυπνοι για άλλη μια φορά οι ιδιοκτήτες της χώρας και του πλανήτη, ας μην κρυβόμαστε.

Πάνω που βράζαμε για τα 2000 δολάρια -που δεν είδαμε ούτε στα όνειρά μας και ούτε θα δούμε, δεν πάει να λέει ο Μπέρνι-, για τα ενοίκια και για την γενικότερη κατάσταση με την πανδημία και την οικονομία, τώρα το μόνο που απασχολεί όλη τη χώρα είναι τα καραγκιοζιλίκια Trump και οι …Βίκινγκ που κατέλαβαν το Καπιτώλιο, τι θα γίνει στις 20 Γενάρη -της πουτάvας, μάλλον- και το …Twitter.

Στο μεταξύ, φοβόμαστε μην καταλάβουν την εξουσία οι φασίστες και την έχουν καταλάβει ήδη. Δεκαετίες πριν.

Γιατί ο φασισμός δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού και όποιος πιστεύει το αντίθετο ας περιμένει λίγους μήνες να δει με τα δικά του μάτια πόσο σημαντική είναι η …δημοκρατία για τα συμφέροντα της ελίτ.

Το μόνο που μένει, δηλαδή, είναι να το επισημοποιήσουν.

Υπέροχη, πάντως, θα είναι η 4η Βιομηχανική Επανάσταση που δεν ξεκίνησε, αργεί ακόμα, it’s just a click away (δεν κρατήθηκα): με τον Ράγκναρ και τον Ρόλο, από τα Walmart, αγκαλιά.

Αναρωτιούνται, λοιπόν, οι περισσότεροι μετά τα έκτροπα στο Καπιτώλιο -που δεν ξέρω κατά πόσο είναι έκτροπα και κατά πόσο, απλώς, κανονικότητα- «γιατί αυτές οι εικόνες στις ΗΠΑ».

Γιατί όχι;

Μια χαρά αμερικάνικο ήταν όλο αυτό. Πιο αμερικάνικο δεν γίνεται.

Τι πιο αμερικάνικο απ’ την ανατροπή μιας εκλεγμένης κυβέρνησης; Πλάκα κάνετε;


Βλέπετε, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο Trump είναι όλος ο αμερικανικός φασισμός, πως δεν είναι αυτό το πραγματικό πρόσωπο της Αμερικής και πως αυτή η χώρα βούτηξε τα χέρια της στο αίμα μόλις τα 4 τελευταία χρόνια. Πριν ήταν μια ουτοπία.

Δηλαδή, είναι τραγικό να αναρωτιούνται όλοι, μετά το σοκ στις ΗΠΑ, πώς είναι να ζεις σε δυστοπία, χωρίς να έχουν πάρει χαμπάρι ότι ζούμε όλοι σε μια, απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη.

Πάντως, με ή χωρίς Trump, οι πολιτικές δεν αλλάζουν. Απλά, χρειάζονται έναν μπαμπούλα, έναν τύπο με τον οποίο να συγκρίνονται οι επόμενοι θλιβεροί πρόεδροι, οι οποίοι θα αναλάβουν μια ασθμαίνουσα χώρα, ώστε να φαίνονται πολύ γαμάτοι.

Και ίσως όλο αυτό γίνεται γιατί θέλουν να καλύψουν όλες τις βάσεις με ένα τρίτο κόμμα δεξιότερα των Ρεπουμπλικάνων, αφού, αν μείνουν με τα δυο υπάρχοντα, θα το φτιάξει ο κόσμος πολύ αριστερότερα των Δημοκρατικών. Αν και δεν νομίζω ότι έχουν καταλάβει γενικά τι παίζει στην κοινωνία εδώ και χρόνια, δεν έχει καλή θέα απ’ τα ανάκτορα.

Και αν χρειαστεί να κόψουν κάμποσα κεφάλια -γιατί μάλλον το χόντρυναν κάποιοι στο Καπιτώλιο- θα κοπούν σαν να μην υπήρξαν ποτέ όλοι αυτοί οι γελοίοι patriots, γιατί, αν μη τι άλλο, η μπίζνα συνεχίζεται.

Γιατί όσο συζητάμε για το αν θα πάει ο Trump στην ορκωμοσία, αν θα αποπεμφθεί και γιατί η αστυνομία σαπίζει στο ξύλο το BLM, αλλά αφήνει ελεύθερο το αντίπαλο δέος, ή ποιος θα κάθεται στα έδρανα να υποδύεται την μαριονέτα, και ποιοι θα συλληφθούν, ο Musk έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Στο πιτς φιτίλι, εν μέσω πανδημίας. Και χωρίς οι υπόλοιποι της λίστας να χάσουν έστω ένα χιλιάρικο.

Δεν υπάρχει. Αν συνεχίσει έτσι για άλλα δυο χρόνια, άντε τρία, παίζει να γίνει ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος της Ιστορίας.

Αλλά εσείς καθίστε, όσο αυτοί πλουτίζουν σαν τρελοί, να μαλώνετε για Καπιτώλια και έδρανα, παρ’ ότι δεν παίζουν καμία απολύτως σημασία στα όργια που γίνονται στα χρηματιστήρια του κόσμου.

Δεν θέλω να υποβαθμίσω τις λευκές κουκούλες του σήμερα, αλλά μια ζωή προσπερνάμε το γεγονός ότι η κοινωνία τους παράγει και μάλιστα μαζικά.

Δεν ήταν δηλαδή ξεκάθαρο από δεκαετίες ότι όποιος κοιμάται με…φιλελεύθερους το βράδυ το πρωί ξυπνάει με φασίστες;

Ο φασισμός πάντα ήταν μέρος του συστήματος. Απλά, όπως κάποιοι συνεχίζουν να νομίζουν ότι μπορούν να απολαύσουν πυρηνική ενέργεια χωρίς ραδιενεργά απόβλητα, έτσι και κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι μπορούν να απολαύσουν τον καπιταλισμό χωρίς φασιστικά σκουπίδια.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, φώναζε κάποτε μάταια η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Και φτάσαμε να τρώμε βαρβαρότητα, να ζούμε σε μια ανθρωποφάγα κοινωνία και εκεί να απορούμε «ωχ, κοίτα, μπαμπά, ανθρωποφάγοι».

Δηλαδή, ζούμε καπιταλισμό και απορούμε γιατί δεν συμπεριφέρεται σαν …σοσιαλισμός;

Καρικατούρες από την μια, καρικατούρες και από την άλλη.

Αν και, μεταξύ μας, όλοι αυτοί οι rednecks είναι ο αναγκαίος αντιπερισπασμός.

Έχω την εντύπωση ότι είμαστε τουλάχιστον αφελείς αν νομίζουμε ότι όλοι οι φασίστες βρίσκονταν έξω από το Καπιτώλιο πριν μπουκάρουν σ’ αυτό.
Nope.

Κάποιοι ήταν μέσα. Και φορούσαν κοστούμι. Και κάτι μ@λακίες στο κεφάλι, γιατί δεν ήταν αρκετά δυστοπική η κατάσταση με τους YMCΑ απ’ έξω.

Ενημερωτικά, στην επερχόμενη κυβέρνηση Biden υπάρχει μια κυρία που πιστεύει ότι η Λιβύη έπρεπε να μας πληρώσει για τον κόπο μας να την αφανίσουμε.

Ο δε κύριος Biden, αυτός ο γεράκος της δημοκρατίας, πριν 20 χρόνια ζητούσε στο CNN να ισοπεδώσουμε την Γιουγκοσλαβία, όπως την Ιαπωνία.

Και σαν αντιπρόεδρος του Obama ήταν υπέροχος, ειδικά με τη Βαλτιμόρη -όπου ουσιαστικά γεννήθηκε το BLM-, όπου δεν τα είχαν πάει άσχημα οι δυο τους, αποκαλώντας τους εξεγερμένους ως «κακοποιούς» και «πρεζάκια».

Επίσης, σίγουρα οι περισσότεροι είτε δεν το θυμούνται ή δεν το γνωρίζουν, ότι πριν από ένα χρόνο και κάτι ψιλά, στο Καπιτώλιο, οι γερουσιαστές των ΗΠΑ υποδέχθηκαν με θερμό χειροκρότημα έναν έτερο επίδοξο πραξικοπηματία, ονόματι Juan Guaido.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το χαμόγελο της Pelosi εκείνη τη μέρα για το ενδεχόμενο πραξικόπημα σ’ άλλη χώρα.

Ένα χρόνο μετά, το γραφείο της βανδαλίστηκε από ομοϊδεάτες του λεγάμενου… Αυτή τη φορά συμπατριώτες της.

Τώρα φαντάζομαι δεν θα χαμογέλασε.

Και βγαίνει και ένας άλλος μ@λάκας του παρελθόντος, ο Bush Jr, και μιλάει για μπανανία. Ο τύπος που ανέτρεπε ξένες κυβερνήσεις για πρωινό.

Μόνο που τα προβλήματα των ΗΠΑ είναι πλέον τόσα πολλά που δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Και δεν είναι η μόνη χώρα που συμβαίνει αυτό, καθώς η κατάρρευση της Δύσης δείχνει κάπως αναπόφευκτη.

Αν θέλετε σ’ αυτό το σημείο να προσποιηθούμε, δηλαδή, ότι όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με τον προσανατολισμό και τις ανισότητες των κοινωνιών μας, και με την συστημική κρίση διαρκείας που είχε ξεκινήσει πριν μια πανδημία της κλέψει τη δόξα, δηλαδή με το γεγονός ότι ο καπιταλισμός πνέει τα λοίσθια, τότε ναι, για όλα φταίει ένας βαψομαλλιάς που απλά έψαχνε τον τρόπο να παίζει κάθε βδομάδα γκολφ, δωρεάν, για ακόμα 4 χρόνια.

Ας συνεχίσουμε να επιμένουμε, λοιπόν, ότι η αστυνομία προστατεύει τον αδύναμο, ότι το σύστημα προστατεύει τον φτωχό και ότι το κράτος υπηρετεί τον πολίτη, ότι οι φασίστες είναι απομεινάρια μιας άλλης εποχής και να πέφτουμε από τα σύννεφα κάθε φορά που συντρίβονται οι αυταπάτες μας.

Βοηθάει κάπου αυτό; Άμα δεν το πιστεύω, τότε αυτομάτως παύει να ισχύει;

Όπως και να έχει, η άρνηση αυτής της απόλυτης παρακμής που έρχεται -και των όποιων προβλημάτων μαστίζουν τις, υποτίθεται, περισσότερο ανεπτυγμένες χώρες του πλανήτη- έχει πολύ κοντό ποδάρι.

Δηλαδή, οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής, της αποτυχίας του τελειότερου συστήματος της Ιστορίας και της γενικότερης κατάρρευσης που προμηνύουν όλα αυτά, όλο και θα λιγοστεύουν και η ελίτ το ξέρει αυτό.

Γι’ αυτό και προσπαθεί να μας πείσει να καταπιούμε όλη αυτή την καταστροφή ως κάτι το φυσιολογικό και αναπόφευκτο.

Αν και μάλλον είναι αναπόφευκτο.

Βλέπετε, δεν αποφασίζουμε εμείς και δεν προβλέπεται να αλλάξει αυτό στο άμεσο μέλλον.

Η απληστία των ανθρώπων έχει σαπίσει μεν τα πάντα, αλλά θα συνεχίσει να το κάνει, γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Για την ελίτ, τουλάχιστον.

Ας πρόσεχε και το πόπολο να μην ταυτίζει τα συμφέροντά του με εκείνα των τυράννων του και ίσως να είχε και κάποιο λόγο στα πεπραγμένα και στα πρακτικά των αγορών.

Θα περάσουμε φίνα, με λίγα λόγια.

Α! Και ετοιμαστείτε να δείτε τον υπέροχο κόσμο -αυτόν που πριν την πανδημία δεν βρίσκαμε ιδιαίτερα δυστοπικό και έπρεπε να δούμε ανθρωποκέρατα σε live μετάδοση για να χαμπαριάσουμε- χωρίς φίλτρα.

Αν μη τι άλλο, εκπλήσσομαι που συνεχίζουμε να εκπλησσόμαστε με τις διαρκείς καταστροφές, μέσα από τις οποίες ανθίζει αυτό το σύστημα.

Ναι, δεν συμβαίνουν όλα αυτά.

Το σύστημα απλά είπε να σπάσει λίγο πλάκα πριν μας χορτάσει περισσότερη δημοκρατία και ευημερία.

Αλλά μην μου πείτε ότι δεν ξέρουμε τι ψήνεται στο φούρνο. Ξέρουμε.

Μάλλον, κάπως έτσι «τελειώνει» τελικά ο υπέροχος κόσμος στον οποίο είχαμε την εντύπωση ότι ζούσαμε.

Όχι με έναν κρότο.

Αλλά με ένα κλαψούρισμα. Ή μάλλον με εκατομμύρια.

Και ένα φασιστοφιλάκι.

Γιατί, όπως είχε πει και ο Ζαραλίκος σε μια υπέροχη διαδικτυακή εκπομπή του -για να έχει και κάτι το ελληνικό το κείμενο- οι φασίστες δεν είναι εχθροί της Δημοκρατίας, είναι προστάτες της. Μουτς.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. Έγραψε κάτι ο Musk για το γεγονός ότι είναι πλέον ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη: “How strange. Well, back to work”. Νομίζω ταιριάζει περισσότερο σ’ όλους τους υπόλοιπους, μας πάει. Μπορούμε να το κάνουμε και κονκάρδα ή την πιο ειλικρινή απάντηση σε καθετί σοκαριστικό που συμβαίνει, αφού στο τέλος της ημέρας πρέπει να πάμε για δουλειά και δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Οπότε, το κείμενο, που σχολιάζει τα τεκταινόμενα στις ΗΠΑ, μπορούσε κάλλιστα να συνοψίζεται σε μια πρόταση: How strange. Well, back to work.

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, υπέροχα ξεκίνησε το 2021. Και οι ΗΠΑ μας δίνουν πάντα τα πιο φαντασμαγορικά σόου. Το 2021 θα είναι όλο ένα σόου. Οπότε να γράφεις εσύ, για να απολαύσω εγώ το σόου από τις παραλίες. Να βλέπω το σόου από το κινέζικο κινητό μου και να λέω “How strange. Well back to the sea.”. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.