Είστε για κατάψυξη;
Γεια σου φίλε Πιτσιρίκο,
Λέγεται ότι πριν πεθάνει από καρκίνο του πνεύμονα, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ ζήτησε το σώμα του να καταψυχθεί ώστε να τον επαναφέρουν στη ζωή στο μέλλον, όταν θα έχει βρεθεί θεραπεία.
Δεν ισχύει στ’ αλήθεια η φήμη, αλλά το ότι έχει επιζήσει τόσο πολύ -συνοδευόμενη από παρόμοιες φήμες- δείχνει πόσο δύσκολο είναι για τον άνθρωπο να αποδεχτεί τον θάνατο.
Αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο για τους πλούσιους, που δεν θέλουν να αποχωριστούν τα πλούτη τους.
Χέστηκαν για συγγενείς και φίλους -που δεν έχουν- αλλά από την εποχή των Φαραώ, δύσκολο πράγμα για έναν πλούσιο να αφήσει τα φράγκα πίσω.
Υπάρχουν σήμερα κάμποσοι επιτήδειοι που κρύβονται πίσω από φαντασμαγορικές εταιρίες και εφέ, με την υπόσχεση ότι έχουν το μυστικό της αιώνιας ζωής· είτε μέσω της κρυογονικής, είτε με πιο μοντέρνες μεθόδους, όπως την δήθεν μεταφορά της συνείδησης σε υπολογιστή.
Θυμήθηκα τώρα και μια σκηνή από το «Τρομερά Πλάσματα», την -μάλλον αποτυχημένη- συνέχεια του «Ένα Ψάρι που το Έλεγαν Γουάντα», όπου ένας χαρακτήρας έχει μόλις δεχθεί σφαίρα στο δόξα πατρί, κι ένας άλλος -spoiler alert: ο Κέβιν Κλάιν παίζει και τους δύο ρόλους- τον τραβάει να τον βάλει στο ψυγείο, ώστε να τον επαναφέρουν στη ζωή στο μέλλον.
Κάτι άλλο επίσης που θυμήθηκα μόλις τώρα και γελάω νευρικά, είναι οι «γκοτζίλες» της ελληνικής στρατιωτικής αργκό.
Φαντάρος δεν έχω πάει -πρόλαβα και μετανάστευσα- αλλά έχω ακούσει ότι «γκοτζίλας» λέγεται το κατεψυγμένο κρέας που σερβίρεται στους φαντάρους και που, σύμφωνα με φήμες, μπορεί να περιμένει υπομονετικά τη σειρά του στην κατάψυξη για πολλά, πολλά χρόνια.
Όλα αυτά τα σκεφτόμουν βλέποντας έξω από το παράθυρο, τη σκηνή που φαίνεται στη φωτογραφία, και μου ήρθε έμπνευση: Είστε για κατάψυξη;
Είστε να μπούμε όλοι στο ψυγείο και -για να κλέψω το σλόγκαν- να περιμένουμε να ωριμάσουν οι συνθήκες;
Ίσως το 2821, όταν γιορτάζουμε τα 1000 χρόνια από την επανάσταση, να μπορέσουμε να κάνουμε και μία καινούργια.
Ίσως το 3821 να έχουμε επιτέλους ξεπληρώσει το χρέος.
Όσο για το 4821, πιθανότητα δεν θα χρειάζεται πια να στέλνουμε SMS για να βγάλουμε το σκύλο βόλτα.
Είστε για κατάψυξη;
Το μυαλό μας είναι ήδη εκεί, άλλωστε.
Να είσαι καλά
Χρήστος
Υ.Γ.1 Είναι κοινό μυστικό ότι ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ ήταν δύσκολος σε βαθμό σαδισμού. Στα γυρίσματα του «Η Λάμψη», μετά την 100ή επανάληψη μιας σκηνής, ένας από τους ηθοποιούς ξέσπασε σε κλάματα λέγοντας «Μα τι θέλετε επιτέλους κύριε Κούμπρικ;» Κι όμως, κρα έκαναν όλοι να συνεργαστούν μαζί του. Για κοίτα κάτι περίεργα πράματα, ρε παιδί μου.
Υ.Γ.2 Για την Φινλανδία και την «επικαιρότητα» δεν έχω πολλά να πω, γιατί βαριέμαι. Βαριέμαι φοβερά με την όλη κατάσταση. Βαριέμαι να διαβάζω για το πόσα κρούσματα είχαμε σήμερα, πόσα εμβόλια έχουν γίνει, και το πόσα περιμένουμε. Ειδικά εδώ η κατάσταση είναι πολύ βαρετή, γιατί δεν έχουμε την ιλαροτραγωδία που υπάρχει στην Ελλάδα, με τους γελωτοποιούς που ζητάνε τα κλειδιά των επιχειρήσεων που κλείνουν. Τα σχολεία είναι ανοιχτά, όπου θέλει πάει ο καθένας -πάντως η είσοδος στη χώρα για τουρισμό δεν επιτρέπεται- κι επίσης ανοιχτά είναι εστιατόρια, καφετέριες, και μαγαζιά. Επίσης, νομίζω ότι έχει εμβολιαστεί στο σύνολό του το ιατρικό προσωπικό και οι υπέργηροι στα γηροκομεία, ενώ έχουν αρχίσει οι εμβολιασμοί των ηλικιωμένων. Αριθμός βουλευτών και υπουργών που έχουν εμβολιαστεί: μηδέν (0). Ακόμα κι ο πρόεδρος -που είναι 72- περιμένει τη σειρά του. Να είναι, άραγε, αυτό το αίσθημα ισονομίας ένας από τους λόγους για το ότι οι Φινλανδοί επιδεικνύουν κοινωνική ευθύνη; Ο κόσμος είναι και εδώ κουρασμένος και αγχωμένος, αυτονόητο είναι αυτό. Παρόλο το ότι εδώ είναι παράδεισος συγκριτικά με τη χούντα που υπάρχει αλλού, η κατάσταση σίγουρα δεν είναι καλή. Αλλά είναι πιο εύκολο να κάνεις υπομονή και να αντέξεις λίγο ακόμα, αν πειστείς ότι λίγο-πολύ βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Το έχεις πει πολλές φορές, φίλε Πιτσιρίκο, ότι χωρίς λεφτά μπορούμε να ζήσουμε· χωρίς δικαιοσύνη, όχι.
(Φίλε Χρήστο, η Ελλάδα είναι στην κατάψυξη. Η ελληνική κοινωνία είναι στην κατάψυξη. Για να μην τα ξαναλέω, όλα στην Ελλάδα είναι ιερά, συμβολικά και ιστορικά. Δηλαδή, κατάψυξη. Χρήστο, αν είναι να δουλέψεις με κάποιον σκηνοθέτη, καλό είναι να δουλέψεις με κάποιον που θα σε ξεσκίσει. Κάποιον που έχει ξεσκίσει πρώτα τον εαυτό του. Μόνο με τέτοιους ανθρώπους μπορεί να κάνεις κάτι που να αξίζει τον κόπο. Ό,τι και να λένε για τον Κιούμπρικ, τον Γούντι Άλεν, τον Πολάνσκι και άλλους, είναι ιδιοφυΐες. Εγώ, επειδή δεν είμαι ιδιοφυΐα, υποκλίνομαι στις ιδιοφυΐες. Χρήστο, έρχεται το καλοκαίρι και θα λιώσουν τα χιόνια. Όχι τα χιόνια του μυαλού, τα άλλα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.