Apes Together Strong
Hail πιτσιρίκε,
Κούκλε Πιτσιρίκε, που είσαι πιο κούκλος και από τον Κούλη κατά τα λεγόμενά σου (το αποκλείω), σου ξαναγράφω μετά από τρεις αιώνες. Έφαγα το πρωί της Κυριακής μου, αλλά για εμένα είναι διασκέδαση ενώ για εσένα δουλειά, οπότε θα στο στείλω Δευτέρα πρωί.
Λοιπόν, να πω εξαρχής αυτά που θα γράψω. Για να μην ξεχάσω τι ήθελα να γράψω.
Ήρωες. Ιδιοκτησία. Καραντίνα και τάξεις. Εμβόλια. Gamestop. Επανάσταση σήμερα. Συστήματα και MeToo. Αγάπη μόνο.
Μήπως να τα κάνω βιβλίο; Ή σειρά από posts; To παράκανα νομίζω, αλλά βαριέμαι να ασχολούμαι συνεχώς. Οπότε ψέματα σου είπα, θα στο στείλω την Κυριακή, σιγά μην ξανασχοληθώ τη Δευτέρα. Έχουμε και δουλειές. Και εσύ κάνε ό,τι καταλαβαίνεις!
Ξεκινάω από αυτό που με τσίγκλισε να γράψω. Τις απολογίες των παραλίγο ηρώων. Που διάβασα εδώ. Μου άρεσε που είδα τις σκέψεις που είχα κάνει κάποτε γραμμένες εδώ.
Εγώ βέβαια είχα ντραπεί φουλ να τις πω και στον οποιοδήποτε. Τις έκανα μια σιωπηλή γαργάρα και έζησα τη ζωούλα μου.
Πολλοί άνθρωποι, όταν είναι νέοι και θέλουν να κάνουν κάτι, όταν διαβάζουν και αρχίζουν και αντιλαμβάνονται πόσο όμορφο έχουμε κάνει τον κόσμο μας, παθαίνουν savior complex. Θέλουν να τους σώσουν όλους από το βούρκο που έχουν πέσει. Ή μάλλον από το βούρκο που τους έχουν ρίξει. Και δώσ’ του «τι να κάνουμε;», και δώσ’ του συλλογικότητες και δώσ’ του οργανώσεις, πορείες, κείμενα, τρικάκια, μπογιές και άλλα τέτοια.
Και μετά …είτε απογοήτευση, είτε καριέρα, είτε οικογένεια, είτε απλή παραίτηση, εν γένει συνοδευόμενη με κατάθλιψη. Κάπου σε αυτή την φάση του προσωπικού paradigm shift, πρέπει να κάνεις την εκλογίκευσή σου. Πρέπει να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι όλα αυτά που έκανες ήταν μάταια και να βρεις λόγους και γιατί. Αυτό στην τελική είναι η εκλογίκευση. Και έτσι κατασκευάζεις την «απολογία» σου.
Μετά από πολλά χρόνια καταλαβαίνεις ότι και αυτή δεν είχε κανένα νόημα. Εσύ άλλαξες, όχι η ζωή. Η όλη φάση συνοψίζεται στη φράση «Όποιος δεν είναι αριστερός στα 20 δεν έχει καρδιά και όποιος δεν είναι δεξιός στα 40 δεν έχει μυαλό», very loosely translated, με τον περισσότερο κόσμο να ισχυρίζεται ότι ήρθε από τον Sir Winston himself (Churchill), ενώ κάποιοι την αποδίδουν και στον John Adams. Είναι όμως αυτό πραγματικότητα; Συμβαίνει σε όλους;
Περνάω στο επόμενο, την ιδιοκτησία. Πολλοί λένε ότι η ιδιοκτησία είναι σκλαβιά. Και εσύ πιτσιρίκε το λες. Θα ήθελα να μου πείτε λίγο πως επιβιώνετε στον σύγχρονο κόσμο. Δεν θέλω να μου απαντήσουν αυτοί που έχουν ιδιοκτησία και το λένε. Από αυτούς έχω χορτάσει. Αν ξανακούσω άλλο ένα «Αυτός ο ΕΝΦΙΑ με σκοτώνει, μακάρι να μην τα είχα τα κωλόσπιτα», θα στείλω επιστολή με corona στην ΠΟΜΙΔΑ.
Συγγνώμη, ξέφυγα λίγο για να ξεσπάσω αλλά με εξοργίζει που έχουν όλοι τον πόνο τους. Εγώ, βέβαια, έχω προσφέρει λύση σε όλους αυτούς τους κλάψες, να μου δωρίσουν τα σπίτια τους, να πληρώνω εγώ τον ΕΝΦΙΑ, αλλά κανένας δεν ψήθηκε.
Και το πιο καλό είναι ότι σταματάει και η κλάψα. Τα γράφω, έτσι, μήπως έχουν και άλλοι εδώ τέτοια προβλήματα. Πού ήμουν, α, ναι, πώς επιβιώνετε; Ελπίζω όχι με το γνωστό κόλπο «Α, έχεις εσύ περιουσία, φτάνει και για τους 2 ή 3 ή …ν μας», ν ανήκει στο [4, 8*10^6).
Καλά και εγώ έτσι τη βγάζω, αλλά δεν βγαίνω να λέω ότι η περιουσία είναι σκλαβιά. Ντρέπομαι. Εσείς κάπως αλλιώς το εννοείτε μάλλον. Οπότε, θα ήθελα να με διαφωτίσετε για να απαλλαγώ από τη ντροπή μου.
Να περάσω στην ενότητα καραντίνα και τάξεις. Έβλεπα χθες την ανασκόπηση του tpp – Ψυχραιμία. Ό,τι καλύτερο μετά το να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια χωρίς επανάσταση του μαναριού.
Διαπιστώνω λοιπόν το μάλλον προφανές, ότι η καραντίνα είναι μόνο για την πλέμπα. Γιατί για αυτούς σημαίνει κάτι το πρόστιμο. Μην κοροϊδευόμαστε με τα περί ατομικής και ηθικής ευθύνης. Δεν βγαίνουμε έξω γιατί έχει πρόστιμο. Τελεία και παύλα.
Οι πλούσιοι είτε έχουν δικές τους επιχειρήσεις, οπότε γράφουν ελευθέρας στους εαυτούς τους αβέρτα, είτε απλά δεν τους ενδιαφέρει το 300άρι.
Το πράγμα είναι απλό. Βγαίνω έξω και αν τύχει η στραβή και με πιάσουν απλά πληρώνω. Τι να τα κάνω 300 ευρώ, να σκουπίσω τον κώλo μου; Πάρ’ τα αγόρι μου. Άσε που θα προβάλω ένσταση και θα πάρει τηλέφωνο ο κολλητός τον διοικητή και θα πάει περίπατο. Με τα στοιχειώδη προσχήματα.
Πάντως, η προσωπική μου εμπειρία συνοψίζεται στο «αυτοί κάνουν πως μας έχουν βάλει καραντίνα και εμείς κάνουμε ότι την τηρούμε». Δεν έχω ελεγχθεί ποτέ και ο μόνος καθολικός έλεγχος που ξέρω ήταν τη μέρα του Γρηγορόπουλου. Αναρωτιέμαι αν εκεί στην αστυνομία έχουν τη φωτογραφία του στο στόχο με τα βελάκια. Δεν μπορώ να καταλάβω την εμπάθεια, πραγματικά. Μιλάω από τη σκοπιά του πολίτη-καταναλωτή, όχι του μαγαζάτορα-επιχειρηματία, βέβαια.
Και πάμε στα εμβόλια. Μόνο ένα έχω να ρωτήσω. Γιατί κράζετε τους αξιωματούχους με πρώτο και καλύτερο τον γουρλομάτη παραθεριστή (©tpp) που έτρεξαν να κάνουν τα εμβόλια;
Εγώ, πάντως, όντας ψεκασμένος αρνητής εμβολίου τους καμάρωσα για το θάρρος τους να κάνουν πρώτοι τα εμβόλια, για να δείξουν στον κόσμο ότι είναι ασφαλή.
Δεν κάνω πλάκα. Πριν έρθουν τα εμβόλια, όλοι θυμάμαι μου έλεγαν ότι δεν θα το κάνουν, ακόμα και γιατροί! Τώρα περάσαμε από το δεν θα το κάνουμε -γιατί θα μας αλλοιώσει το DNA, χααχαχααχα, αυτό ήταν το καλύτερο που είχα ακούσει, τώρα κάνω πλάκα γιατί άλλο να είσαι αρνητής εμβολίου γιατί το έψαξες και σου φαίνεται περίεργο πως έβγαλαν από τον πάγο (got it?) αυτές τις τεχνικές δεκαετιών, εντάξει, τώρα το κατάλαβα, με τα λεφτά μας και άλλο γιατί σου είπε ο ταρίφας ότι θα χαλάσει το DNA σου, αυτό το αθάνατο το ελληνικό- στο αυτοί οι αλήτες μας πήραν τη σειρά.
Δεν συμφωνώ και τους το αναγνωρίζω. Το μόνο που μένει τώρα είναι να δούμε ποιος θα ψάξει το μεγαλύτερο οικονομικό σκάνδαλο των ημερών μας. Και ποιος και αν θα φάει μια στο πισινό για να είναι καλύτερο παιδί.
Από την επικαιρότητα, θέλω να σταθώ λίγο στο Gamestop. Το έθιξε νομίζω ο Δημήτρης, ξώφαλτσα όμως κατά τη γνώμη μου. Θα επιχειρήσω να αναλύσω λίγο περισσότερο. Είναι ένα ωραίο case study και είναι ακόμα σε εξέλιξη.
Το Gamestop είναι μια αλυσίδα καταστημάτων στην Αμερική, εισηγμένη στο χρηματιστήριο, που πουλάει κατά βάση παιχνίδια υπολογιστών/κονσολών και τα συναφή merchandise αυτών. Είναι αρκετά παλιά και όπως είναι φυσικό είχε αρχίσει εδώ και καιρό να παραπαίει· ο λόγος είναι ότι ο κόσμος ψωνίζει τα παιχνίδια του από τις πλατφόρμες που τους τα φέρνουν στο μηχάνημά τους ψηφιακά, steam, x-box pass, play station network και διάφορες άλλες.
Ειρήσθω εν παρόδω, ότι δεν καταλαβαίνω πως εξακολουθεί να υπάρχει αυτή η αλυσίδα. Οι gamers είναι κατ’ εξοχήν αντικοινωνικοί άνθρωποι. Ή μάλλον δεν θέλουν την πολλή συνάφεια του κόσμου. Θα πάνε για ψώνια;
Εν πάση περιπτώσει -πίσω στα δικά μας- κάπου στο reddit (μη ρωτήσετε τι είναι αυτό, είναι εκεί που υπάρχει όλη η γνώση) οργανώθηκαν μερικοί στο /r/wallstreetbets με επικεφαλής ένα χρηματιστή (χαχααχα) και είπαν ότι θα επιχειρήσουν ένα πλήγμα σε κάποια μεγάλα επενδυτικά funds. Έγινε γνωστό ότι αυτά τα funds είχαν σορτάρει πάρα πολύ βαριά τη μετοχή του Gamespot.
Σε αυτό το σημείο είναι που αξίζει η όλη η ιστορία. Τι είναι το σορτάρισμα (shorting);
Όποιος δεν το έμαθε το 2008 ή το 2015 με την ταινία, μπορεί να το μάθει τώρα.
Θα επιχειρήσω να παπαγαλίσω αυτά που άκουσα, όντας παντελώς άσχετος με τον κλάδο· α ρε κωλοκρίση, μας έχεις κάνει όλους επιστήμονες, να κάθομαι τώρα να ψάχνω και να εξηγώ τι είναι το σορτάρισμα αντί να τα σπάω στα μπουζούκια – ΠΑΣΟΚ γύρνα πίσω, σ’ αγαπώ.
Λοιπόν, όταν σορτάρεις μια μετοχή, δανείζεσαι μια ποσότητα αυτής και την αποπληρώνεις σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία στο μέλλον, ας πούμε σε 3 μήνες.
Αυτή που δανείστηκες την πουλάς τώρα, ας πούμε ότι κάνει 100 (μπανάνες) και όταν έρθει η ώρα να ξεπληρώσεις το δάνειο, αγοράζεις τη μετοχή στη συγκεκριμένη ημερομηνία και την επιστρέφεις για να εξοφλήσεις.
Φυσικά, το κόλπο είναι ότι στη συγκεκριμένη ημερομηνία θα πρέπει να κάνει λιγότερο. Αν λοιπόν 3 μήνες αργότερα κάνει 70 μπανάνες, έχεις βάλει 30 μπανάνες στην τσέπη. Ουσιαστικά ποντάρεις στο ότι μια μετοχή θα πέσει.
Το πρόβλημα είναι ότι έχει τρελό ρίσκο αυτή η φάση. Μπορείς να χάσεις τρελά λεφτά. Φαντάσου 3 μήνες μετά η μετοχή να έχει πάει 500 μπανάνες και εσύ να έχεις 1 εκατομμύριο μετοχές.
Θα μπορούσε να είχε πάει και 1000 και 5000 -και όσο γουστάρει τέλος πάντων- δηλαδή θεωρητικά η χασούρα δεν έχει όριο. Γι’ αυτό οι μικροεπενδυτές δεν το κάνουν αυτό. Το κάνουν μόνο τα μεγάλα funds. Γιατί έχουν το μαχαίρι και ένα μεγάλο κομμάτι από την πίτα και μπορούν.
Μαζευτήκαν λοιπόν οι τύποι στο reddit, πήραν ένα σκασμό μετοχές -πήραν πολλοί άνθρωποι από λίγες- και έτσι η τιμή ανέβαινε. Άρχισαν να ιδρώνουν τα funds και άρχισε το γνωστό business, πουλήστε τώρα, θα σας δώσουμε κάτι παραπάνω, για να μειώσουν τη χασούρα.
Και όχι και σας δίνουμε πιο πολλά και όχι και τέλος πάντων, αυτή είναι μια φάση που ανεβάζει τρελά μια μετοχή για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και τη λένε short squeeze.
Ξεζουμίζουν λίγοι αυτούς που σορτάρανε, δηλαδή ουσιαστικά λαδώνουν κάποιους για να αποφύγουν να μπούνε μέσα χοντρά. Μόνο που εδώ την πάτησαν.
Γιατί ο κόσμος το πήρε ιδεολογικά. Δεν τους ένοιαζε πια αν θα χάσουν. Ήθελαν απλά να χάσουν τα funds. Δεν πούλαγαν με τίποτα. Μόνο αγόραζαν.
Και εκεί το σύστημα ξεβρακώθηκε. To RobinHood, μια εφαρμογή φερόμενη ως η επενδυτική πλατφόρμα των πολλών, των μικρών, απαγόρευσε την αγορά της μετοχής.
To background εδώ είναι ενδιαφέρον μάθημα για τους «θα χτυπήσουμε το σύστημα από μέσα». Αυτοί αναγκαστικά σταμάτησαν την αγορά γιατί η κίνησή τους γινόταν μέσω ενός fund που είχε δώσει τρελά δάνεια στο fund που έχανε τα κέρατά του από το αποτυχημένο σορτάρισμα. Και είχε και συνέχεια η φάση.
Ξεβρακώθηκαν οι μεγάλοι τεχνολογικοί γίγαντες. O κόσμος άρχιζε να βάζει άσσους στην κριτική του app RobinHood στo app store της Google. Και η Google έσβησε τις κριτικές. Το ίδιο έκανε και η Apple, αλλά αυτή δεν εκτέθηκε, γιατί απλά οι κριτικές δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ, μιας και περνάνε από audit πριν τη δημοσίευση.
Τέλεια η αυτορρυθμιζόμενη αγορά; Έχει πολλούς ακόμα παίχτες η φάση -AMC ας πούμε- και μάλλον δεν θα έχει αίσιο τέλος γιατί τα funds θα τη βγάλουν καθαρή -το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να βρουν κεφάλαιο τώρα και να ξανασορτάρουν τη μετοχή-, ενώ αυτοί που κρατούσαν τη γραμμή -hold the line είναι το σύνθημα για το δεν πουλάμε- θα αφανιστούν, γιατί είναι κακομοίρηδες· και μερικοί εντελώς ηλίθιοι, αφού έβαζαν υποθήκες για να αγοράσουν και γενικά έπαιζαν λεφτά που δεν είχαν, που δεν τα κάνεις αν είσαι άτομο, αυτά τα κόλπα είναι για τα funds.
To ζουμί όμως είναι ένα. Apes together strong. Μπορεί κάποια στιγμή να βρεθεί το κατάλληλο καρότο και να γίνει η επανάσταση. Εδώ μαζεύτηκαν πολλά μαζί. Υπήρχε η προοπτική μεγάλου κέρδους, η ηθική νίκη επί των κακών funds και το πιο βασικό απ’ όλα, όλα μπορούσαν να γίνουν από τον καναπέ.
Και έτσι κάλυψα το πώς θα γίνει η σύγχρονη επανάσταση. Αν δεν έχει αυτά τα τρία χαρακτηριστικά, απλά δε θα γίνει.
Τελειώνω με το me too. Όχι της Ελλάδας. H κοινωνία είναι ένα σύστημα. Επειδή είμαστε μεγάλοι γάτοι βαφτίζουμε ό,τι γουστάρουμε σύστημα. Και έχουμε βρει τρόπους να μελετάμε τα συστήματα.
Βασικά, ένα σύστημα είναι ένα μαύρο κουτί στο οποίο βάζει ένα ερέθισμα (μια είσοδο) και σου βγάζει ένα αποτέλεσμα (έξοδο). Η συνάρτηση αυτών των δύο λέγετε απόκριση του συστήματος. Μην ξινίζετε, θα γίνετε όλοι επιστήμονες, το θέλουν οι καιροί. Αυτό ίσως είναι το πιο βασικό πράγμα στο κείμενο μου. Έχουμε τα μέσα και μας δίνουν και τα κίνητρα πλέον για να μάθουμε. Sapere Aude!
Α, ξέχασα να σας πω το βασικό, γιατί μελετάμε τα συστήματα. Για να τα ελέγξουμε. Ή να τα πετάξουμε, αν δεν μπορούμε. Μας ενδιαφέρει λοιπόν εδώ ένα χαρακτηριστικό που λέγεται υπερύψωση (overshoot), της απόκρισης πάντα. Βάζεις ένα μικρό ερέθισμα στο σύστημα και αυτό το μεγεθύνει δυσανάλογα. Αλλά το σημαντικό είναι ότι αυτό «σβήνει» (μειώνεται σταδιακά) με την πάροδο του χρόνου.
Δεν ξέρω αν θυμάστε που στην αρχή του metoo είχε φτάσει το κοίταγμα στα μάτια για πάνω από 12 πικοσεκοντς να θεωρείται σεξoυαλική παρενόχληση.
Έπρεπε, όμως, να μπει αυτό το ερέθισμα στο σύστημα για να ομαλοποιηθεί κάποτε η κατάσταση στο επιθυμητό «δεν γ@μιόμαστε στη δουλειά».
Δεν ξέρω πότε θα κάνουμε ως ανθρωπότητα το συνειδησιακό άλμα, να μην διαχωρίζουμε τον κόσμο σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.
Δεν το βλέπω να το προλαβαίνω εγώ, πάντως. Σε γενικές γραμμές όμως νομίζω ότι πάμε καλά, σαν ανθρωπότητα πάντα. Τα πράγματα γίνονται όλο και καλύτερα.
Δεν μιλάω για το φαιδρό διάστημα που κρατάει μια ανθρώπινη ζωή, λέω για την Ιστορία.
Μελετώντας το σύστημα, πιστεύω ότι κάποτε θα το καταφέρουμε αυτό λοιπόν. Και αυτό θα είναι το ευκταίο. Το δέον θα γίνει ον. Φιλιά!
Με αγάπη,
Raistlin
(Αγαπητέ φίλε, πολύ ωραίος. Να σας πω για την ιδιοκτησία επειδή με ρωτήσατε. Κατ’ αρχάς, εγώ δεν θέλω να έχω ιδιοκτησία, οι άλλοι ας έχουν. Εγώ θεωρώ βάρος την ιδιοκτησία για εμένα, για τους άλλους δεν ξέρω. Αλλά να μην έρθουν να κλάψουν στον ώμο μου για τις ιδιοκτησίες τους. Επίσης, θεωρώ -και το έχω γράψει πολλές φορές- πως κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει ένα σπίτι για όσο ζει. Δηλαδή, να μην υπάρχει κανείς άστεγος. Κι από εκεί και πέρα, ας αποκτήσει ο καθένας όσα σπίτια θέλει και μπορεί. Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, πολύ με βολεύει ότι τόσοι άνθρωποι έχουν σπίτια και εγώ δεν έχω ή δεν χρειάζεται να έχω. Γιατί; Διότι πολλοί φίλοι αναγνώστες του μπλογκ έχουν σπίτια στα νησιά -κάποιοι περισσότερα από ένα- και μου γράφουν “πιτσιρίκο, δεν θα πάμε φέτος στο νησί γιατί έχουμε πολλές δυσκολίες, θέλεις να πας να μείνεις στο σπίτι μας;”. Κι εγώ, για να μην τους χαλάσω το χατίρι -και για να μη μείνει άδειο το σπίτι- πάω. Οπότε, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως το σημαντικό δεν είναι να έχεις ιδιοκτησία αλλά να έχεις πολλούς πολλούς φίλους ή έστω ανθρώπους που να σε γουστάρουν. Εγώ την έχω αυτή την τύχη. Θεωρώ την ιδιοκτησία βάρος για έναν άνθρωπο. Το βλέπω από τους φίλους μου, που γεράσανε πριν από την ώρα τους. Από την άλλη, είναι καλό να έχεις χρήματα και να μένεις σε όποιο σπίτι θέλεις, σε όποιο μέρος θέλεις. Χωρίς ιδιοκτησία, μένεις νέος. Πιτσιρίκος. Για το GameStop και την χαρά που προκάλεσε σε πολλούς Έλληνες, γελάω γιατί, όταν πρότεινα πριν από 13 χρόνια να κλείσουμε μια τράπεζα, με έβριζαν σχεδόν όλοι. Πρέπει να το κάνουν Αμερικανοί, για να ενθουσιαστούν οι Έλληνες. Τι ζώα. Όσο για την ανθρωπότητα, καλά τα πάει. Καλύτερα από ποτέ άλλοτε. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
(Μήπως έχετε κάνα σπίτι σε κάποιο νησί και δεν σκοπεύετε να πάτε επειδή θα πρέπει να κάτσετε στην Αθήνα να φυλάτε τα σπίτια σας; Εγώ εδώ είμαι.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

