Σύντομα δίπλα σας

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Έπεσε ξύλο στη Νέα Σμύρνη, στην Αθήνα, από αστυνομικούς που βαρούσαν ό,τι κινείται. Πρωτοφανές.

Δεν είχε δώσει ποτέ τέτοια δικαιώματα η ΕΛΑΣ και κάτι ζαρντινιέρες, σπαθιά ή εξοστρακισμοί αφορούσαν κάτι μπανανίες, γιατί εδώ είναι Ευρώπη, πολιτισμός. Ρε.

Ειλικρινά, αυτό το καταλάβαμε. Δεν ξέρω γιατί οι Έλληνες νιώθουν την ανάγκη να παρουσιάσουν την αστυνομική βία σαν να απευθύνονται σε θεατές θεατρικής παράστασης.

Τι το ακατανόητο ή δυσνόητο έχει η αστυνομική βία;

Σ’ αυτή τη χώρα τυχαία βγήκαν τα συνθήματα «Ελλάς Ελλήνων αστυνομικών, ρουφιάνων, δολοφόνων και βασανιστών» και το «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»;

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το εξής, αφού κάπου εδώ το χάνουμε πάντα: γιατί οι Έλληνες κάθονται ακόμα; Γιατί κάθονται και κοιτάνε όταν οι μπάτσοι δέρνουν κάποιον δίπλα τους;

Τους βαράνε αλύπητα και αυτοί το έχουν ρίξει στις καταδίκες και στη γκρίνια.

Κάνουν και καμιά πορεία, τα ψάλλουν και στο δήμαρχο· σοβαρά τώρα;

Ας τρέξουν και στον Αλέξη, που όποιος δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου ξέρει ότι τα ΜΑΤ έριχναν και …αριστερό βρωμόξυλο, να τους λυπηθεί.

Ναι, γίνομαι προκλητικός. Αυτός είναι ο σκοπός.

Ξέρετε γιατί οι μπάτσοι κάνουν πάρτι; Γιατί μπορούν.

Λυπάμαι. Η στάση ζωής των Ελλήνων ήταν να ζητούν όλο και περισσότερη αστυνομία. Ή μήπως ξεχνάνε ότι μια από τις κυρίαρχες προεκλογικές επιταγές της σημερινής άθλιας κυβέρνησής τους ήταν να μπορούν να κοιμούνται με τα παράθυρα ανοιχτά; Να αποενοχοποιηθούν οι αστυνομικοί;

Επιστροφή στην κανονικότητα.

Δεν θα ξεχάσω, κιόλας, πόσες φορές στις διαδηλώσεις των μνημονίων ο κόσμος φώναζε για τους μπαχαλάκηδες που χαλάνε τις ειρηνικές διαδηλώσεις. «Αυτοί σπάνε, η αστυνομία ρίχνει χημικά και εμείς αναγκαζόμαστε να φύγουμε. Τους αλήτες». Ούτε το κακό θέατρο δεν αναγνωρίζεται σ’ αυτή τη χώρα.

Μπορεί ο κόσμος να φώναζε συνέχεια το γνωστό σύνθημα που όλους μας ενώνει, αλλά πρακτικά υπήρχε μια τρομερή παθητικότητα απέναντι στην καταστολή, με εξαίρεση ίσως μερικές μέρες μόνο, όπου, εκ των υστέρων, μπορούμε πια να πούμε ότι ήταν πυροτέχνημα.

Όπως και να έχει, έφτασε κάποια στιγμή να εξισωθεί ο …μπαχαλάκιας με τον μπάτσο. Και να τον ξεπεράσει. Ευρύτερα στην κοινωνία.

Με αποτέλεσμα, όταν μπουκάρουν οι ένστολοι σε ελληνικό σπίτι, να φωνάζει ο δαρμένος ότι κάνουν σαν αναρχικοί.

Δεν φταίει πραγματικά κανείς που δεν συνειδητοποίησαν οι πολίτες -λες και τώρα το συνειδητοποιούν- ότι οι «μπαχαλάκηδες» στην ουσία ήταν και είναι αυτοί. Ότι όλη αυτή η αστυνομία θα τους σπάσει στο ξύλο, μέχρι να μην αφήσει κεφάλι για κεφάλι, γιατί αυτός ήταν και ο σκοπός εξαρχής.

Έθρεψαν το τέρας και τώρα εκπλήσσονται που έρχεται ανέμελο να τους καταβροχθίσει.

Άσε που είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίζουν να ζητούν όλο και περισσότερη αστυνομία, αφού κάθε οικογένεια έχει από κάνα δυο μπάτσους. Απλά, τώρα είναι κλεισμένοι και τους φταίνε όλα.

Και αν και πάλι γίνομαι προκλητικός, είπα αυτός είναι ο σκοπός, τότε έχω μια ερώτηση κρίσεως.

Γιατί, παρ’ όλα αυτά που γίνονται με την γαμημέvη ελληνική αστυνομία, δεν έχει ξεστομίσει ούτε ένας Έλληνας πολίτης ακόμα τη φράση: «Καταργήστε την αστυνομία»;

Ναι. Γι’ αυτό.

Α, και η Barclays -τι ξέρει και αυτή- θεωρεί ως μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας. Ζβντουπ.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1Τα χρόνια της αθωότητας, σε όλο τον πλανήτη, τελείωσαν οριστικά μετά το 2008. Η αστική δημοκρατία έλαβε και επίσημα τέλος πριν λίγους μήνες όταν με πρόσχημα την πανδημία, κλιμακώθηκε η καταστολή σε όλο τον κόσμο. Και θα κλιμακωθεί και άλλο. Η εικόνα που κοσμεί το κείμενο είναι από τη Μυανμάρ. Σύντομα δίπλα σας. Αν εσείς θέλετε να κάνετε διάλογο με τους καταπιεστές, be my guests.

Υ.Γ.2. Και επειδή άνοιξε που άνοιξε «διάλογος» -ουσιαστικά κρατικός μονόλογος είναι- για όλα τ’ άλλα, άνοιξε και για την τρομοκρατία -δεν υπάρχουν πια οι Έλληνες:

«Είναι οι μπάτσοι οι τρομοκράτες; Όχι, οι μπάτσοι είναι φρουροί.

Είναι το τάγμα ο τρομοκράτης; Όχι, το τάγμα είναι πατρίς.

Είναι η δουλειά μας τρομοκρατία; Όχι, δουλεία ίσον τιμή.

Είναι οι παπάδες οι τρομοκράτες; Όχι, θρησκεία είναι τα θεία.

Μήπως οι νόμοι τρομοκρατούν; Όχι, οι νόμοι νομοθετούν.

Τρομοκρατία ίσον βουλή; Μα όχι, βουλή μας είναι η ψήφος. Κι ο ψηφοφόρος θανατηφόρος…»

Νικόλας Άσιμος, Είμαστε όλοι τρομοκράτες, 1979.

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, οι Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2010. Οι Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πως την Μαρφίν την έκαψαν τα παιδιά της Ασφάλειας. Οι Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πως ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα το 2015 και την επόμενη έγινε ΝΑΙ. Θα μπορούσα να γράφω για ώρες πόσα δεν έχουν αντιληφθεί οι Έλληνες αλλά ας πάω σε αυτό: Οι Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πόσο θλιβεροί είναι. Άρη, δεν έχει νόημα. Οι Έλληνες είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους με τις ζωές τους διαλυμένες και κλαψουρίζουν πως τους κόβει τα ποστ το …Facebook και δεν θα γίνει η επανάσταση. Οι Έλληνες βιώνουν την πιο άγρια κρατική καταστολή με τους μπάτσους να σαπίζουν στο ξύλο ανθρώπους στις πλατείες, και αυτοί βλέπουν πρωινάδικα για να μάθουν ποιος κακός ηθοποιός …κακοποιούσε κόσμο. Οι Έλληνες βλέπουν ακόμα τα ΜΜΕ των μαφιόζων ολιγαρχών με τους ξεπουλημένους δημοσιογράφους. Σαν τις μύγες στα σκατά. Άρη, είναι σαν η Ελλάδα να είναι γεμάτη βλαμμένους. Εμμονικούς βλαμμένους. Εγώ το αντιμετωπίζω πια σαν σόου. Σαν σόου, έχει πλάκα. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.