Χρόνια πολλά, όμως για ποια Ελλάδα και ποια απελευθέρωση;
Γεια σου, πιτσιρίκο.
Χιλιάδες κόσμου σήμερα θα αναρτήσουν βαρύγδουπα status στα social media με χρόνια πολλά, ελληνικές σημαίες και αγωνιστές, για τα 200 χρόνια από την απελευθέρωση.
Χρόνια πολλά, όμως για ποια Ελλάδα και ποια απελευθέρωση;
Αν μιλάμε για τη συνέχιση της σημερινής κατάστασης πολιτειακά, πολιτικά και κοινωνικά, ευχαριστώ δεν θα πάρω και πραγματικά εύχομαι να μην έχει “χρόνια πολλά”.
Καλές οι δάφνες του παρελθόντος, πασπαλισμένες κι από εθνικούς μύθους που βολεύουν στη δημιουργία εθνικής συνοχής, όμως στο τώρα τι γίνεται;
Ο πραγματικά χωρίς λόγο ναρκισσισμός του σημερινού Νεοέλληνα, ειδικά της γενιάς μου των 90’s, βρίσκει αφορμή να εκδηλωθεί κι άλλο. Δεν έχει αντιληφθεί μεν το πραγματικό νόημα της κοινωνικής επανάστασης του 1821 αλλά θα κοτσάρει ένα χρόνια πολλά με τη σημαία για να φουσκώσει σαν παγώνι από “εθνική υπερηφάνεια”.
Μετά βέβαια έρχεται η πραγματικότητα της ζωής του και τον χτυπάει στα μούτρα: έχει κλειστεί μέσα εδώ και 5 μήνες, βγαίνει έξω ζητώντας την άδεια με SMS, βλέπει τα όποια μελλοντικά του όνειρα να μπαίνουν στον πάγο. Ακόμα και την γιορτή και την παρέλαση της ημέρας -α ρε Γιάννα τι σου έμελλε να πάθεις με την πανδημία, αυτό θα ήταν το αριστούργημά σου- θα την χαρούν οι λίγοι, οι “άριστοι” και για τους υπόλοιπους, “δρακόντεια μέτρα ασφαλείας”.
“Ελεύθεροι Πολιορκημένοι” κυριολεκτικά.
Αρκετοί συμπατριώτες μας ακόμα ξυπνάνε και κοιμούνται με “τον κίνδυνο εξ Ανατολών” και ονειρεύονται συγκρούσεις με τους απέναντι.
Για τους πραγματικούς καταπιεστές εντός των τειχών ούτε λόγος. Αυτούς τους εκλέγουν για κυβέρνηση, παρακολουθούν τα κανάλια τους, σκοτώνονται στο όνομα των ποδοσφαιρικών ανωνύμων εταιρειών τους.
Βολεύει, βέβαια, όταν ο εχθρός έχει άλλη εθνικότητα, έτσι μάθανε στο σχολείο, έτσι θα είναι.
Πόσος κόσμος έτοιμος να σκοτωθεί για τα κοιτάσματα του Αιγαίου και τις επιδιώξεις εκμετάλλευσής τους από τις μεγαλοαστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Τέτοια αγωνία λοιπόν, για να ικανοποιηθούν οι άρρωστες επιθυμίες ανθρώπων που, εάν ήταν ζωντανοί το 1821 μπορεί και να έλεγαν να “κάνουμε διάλογο με τους Τούρκους” ή και “μήπως δεν έχουν ωριμάσει ακόμα οι συνθήκες για μια επανάσταση”, ανάλογα με το αν είχαν βολευτεί σε καμιά θεσούλα προεστού και κοτζαμπάση.
Ανυπομονεί ο Νεοέλληνας λοιπόν να “βάλει πλάτη” παρ’ όλο που στο τέλος δεν θα αποκτήσει κανένα όφελος, όπως δηλαδή συνέβη και στους αγωνιστές του 1821 που διώχθηκαν, φυλακίστηκαν, πέθαναν πάμφτωχοι ή και δολοφονήθηκαν μετά το τέλος της επανάστασης.
Οι αγωνιστές του τότε μπορεί να ξεσηκώθηκαν κατά κύριο λόγο απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έλεγαν όμως και κάτι άλλο: “Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους”, λιτά, απέριττα και χωρίς ναι μεν αλλά.
Σήμερα οι προσκυνημένοι και οι φίλοι τους μας λένε να καταδικάσουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται.
Χρόνια πολλά, λοιπόν, Ελλάδα και καλά μυαλά!
Μιχάλης από το «μαρτυρικό» Βουκουρέστι
(Αγαπητέ Μιχάλη, τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα. Αυτά θέλουν οι Έλληνες, γιατί αυτά ξέρουν. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.