Κανείς δεν σκοτώνει και κακοποιεί από αγάπη

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του blog καλησπέρα.
Το κείμενο του Βασίλη -που σίγουρα είναι πιο κατάλληλος από εμένα για να μιλήσει για το θέμα- μπέρδεψε τις σκέψεις μου και δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω.

Ας πω όμως και εγώ την αποψάρα μου.

Στην Αττάλεια, πριν λίγες μέρες, έλαβε χώρα μια ιστορική δίκη και απόφαση για τα δεδομένα της γειτονικής Τουρκίας.

Η Μελέκ Ιπέκ αθωώθηκε από την τουρκική δικαιοσύνη και μπόρεσε να αγκαλιάσει -ελεύθερη πλέον- ξανά τα παιδιά της.

Η Ιπέκ βιαζόταν και βασανιζόταν από τον άντρα της για δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια.

Ένα βράδυ αμύνθηκε.

Ο άντρας της όλη τη νύχτα την είχε δεμένη με χειροπέδες γυμvή στο μπάνιο, όπου την βίαζε ενώ αυτή ήταν αναίσθητη.

Το πρωί η Μελέκ πρόλαβε να πυροβολήσει τον άντρα της, όταν εκείνος αποπειράθηκε να την δολοφονήσει.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στην δικαιοσύνη, όπου το δικαστήριο αναγνώρισε αυτοάμυνα στην Ιπέκ, αθωώνοντάς την.

Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι δύο -όμοιες- βαθιά δογματικές χώρες και η αντιμετώπιση των γυναικών σε τέτοιου είδους κοινωνίες πάντα ταλαντεύεται μεταξύ της εικόνας της γυναίκας-Αγίας και της εικόνας της γυναίκας-πόρvης.

Αυτό στην Τουρκία είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος τις ρίζες του.

Στην δυτική μπανανία μας -την Ελλάδα- όμως χτίστηκε αργά αλλά σταθερά μέσω της ιδιωτικής τηλεόρασης, με μπροστάρηδες απ’ έξω τον Ρούπερτ Μέρντοχ -που πλούτισε στη βάση μιας αρχής ότι ποτέ κανένας δεν έχασε χρήματα υποτιμώντας την νοημοσύνη του κοινού- και του Σίλβιο Μπερλουσκόνι που πλούτισε στη βάση μιας άλλης αρχής, ότι τίποτα δεν εγκλωβίζει την προσοχή του κοινού περισσότερο από την εικόνα της γυναίκας-γλάστρας-εργαλείο.

Το life style έφερε την πλήρη εμπορευματοποίηση κορμιών και ψυχών, δημιουργώντας μια αισθητική Χίου Χέφνερ,από το Nitro μέχρι τον Μαστοράκη.

Τα καλλιστεία γέμισαν τα πλατό με γυναίκες αντικείμενα, όπου ο κάθε τηλεοπτικός «πατέρας» τις παρουσίαζε σαν την πραμάτεια του.

Αυτή η βίαιη εμπορευματοποίηση των γυναικών άνοιξε το δρόμο για την βίαιη εμπορευματοποίηση όλων· και παιδιών και νέων ανδρών και μεγαλύτερων, gay και straight, ενώ παράλληλα εξαφάνισε τον πολιτισμό και την ενημέρωση.

Αντί για ποιοτικό κινηματογράφο, ριάλιτι.

Αντί για ερευνητική δημοσιογραφία, κουτσομπολιό, και, αντί για διάλογο, κλειδαρότρυπες και τηλεοπτικά παράθυρα.

Και επειδή βία, δόγματα και φασισμός είναι κατά την γνώμη μου συγκοινωνούντα δοχεία, οι φίλοι του blog έχουν διαβάσει τα υπόλοιπα στα κείμενά σου πιτσιρίκο «Πώς στρώθηκε ο δρόμος για το φασισμό» και «Οι Έλληνες βλέπουν τα παιδιά τους και τρομάζουν».

Τα αποτελέσματα ήταν και είναι τα περισσότερα αγόρια-άντρες να βλέπουν τον βιασμό σαν σeξ.

Ενώ κάποια κορίτσια-γυναίκες σχολιάζουν στα social media πως θα κάθονταν σε έναν τύπο που ακολουθεί μια κοπέλα με τα @ρχίδια έξω από το παντελόνι του επειδή είναι …εμφανίσιμος.

Τα πιο χυδαία σχόλια, εξάλλου, τα κάνουν γυναίκες για γυναίκες.

Τι να πεις.

(Κάπου εδώ -ως γονιός- να ευχαριστήσω την κοπέλα που δημοσιοποίησε άμεσα το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας όπου διέμενε, οδηγώντας στη σύλληψη του νεαρού. Πιστέψτε με δεν ήταν καθόλου εύκολο. Ελπίζω να την ευχαριστούν και οι γονείς του νεαρού γιατί μπορεί το παιδί τους να γλίτωσε από τον εγκλεισμό του σε κάποια φυλακή στο μέλλον).

Στην Τουρκία, μόνο το 2020, δολοφονήθηκαν μέσα στο σπίτι τους 312 γυναίκες, ενώ ο αριθμός αυτός μπορεί να χαρακτηριστεί μικρός σε σχέση με αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα καθώς στα επίσημα στοιχεία προσμετρούνται μόνον τα εξακριβωμένα περιστατικά.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν καν επίσημα στοιχεία και μπορεί η Ιπέκ από τύχη να μην έγινε αριθμός σε στατιστικές αλλά, ας θυμηθούμε, πως η Ελένη Τοπαλούδη στη Ρόδο, η Κωνσταντίνα -πιο πρόσφατα- στην Μακρυνίτσα ή το κορίτσι που αποκεφαλίστηκε από τον σύντροφό της στη Σαντορίνη δεν είχαν την ίδια τύχη.

Ξυλοδαρμοί, βιασμοί, γυναικοκτονίες και άλλες μορφές κακοποίησης των γυναικών συνεχίζουν να συμβαίνουν καθημερινά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, το 2020 το σπίτι αποτελεί τον πιο επικίνδυνο τόπο για τις γυναίκες και τα παιδιά.

Πράγμα που μας δείχνει πως το πρόβλημα είναι παγκόσμιο.

Έχεις πει πιτσιρίκο πως, στις επιτροπές που αποφασίζουν πότε θα κλείσουν στα σπίτια τους εκατομμύρια διαφορετικούς ανθρώπους, πρέπει να υπάρχουν ειδικοί ψυχολόγοι.

Εγώ να προσθέσω πως οι ψυχολόγοι πρέπει να είναι κορυφαίοι καθώς όπως είδαμε από τα αποτελέσματα στα λύματα της Ψυτάλλειας παρά πολλοί άνθρωποι λαμβάνουν φάρμακα και, από ό,τι φαίνεται, μάλλον χωρίς την γνώμη κάποιου ειδικού.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σε ολόκληρο των κόσμο, στις σκοτεινές εποχές που ζούμε.

Μπορεί ο Βασίλης να μας έδωσε τα φώτα του για τους ψυχικά ασθενείς και ήταν κατατοπιστικότατος.

Αλλά τι γίνεται όταν ένας «υγιής» άνθρωπος προβαίνει σε αυτοδιάγνωση και το ρίχνει στα ψυχοφάρμακα και τα ναρκωτικά;

Στην τηλεφωνική γραμμή SOS οι καταγγελίες από γυναίκες για ενδοοικογενειακή βία στη διάρκεια της καραντίνας αυξήθηκαν κατά 230%!

Όλα τα παραπάνω με έβαλαν σε σκέψεις και ασυναίσθητα με έκαναν να διαβάσω το νέο νομοσχέδιο για την συνεπιμέλεια.

Διαβάζοντάς το, μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες.

Στην Ελλάδα, που μία στις πέντε γυναίκες έχουν υποστεί κακοποίηση από νυν ή πρώην σύντροφο/σύζυγο και 27 γυναίκες κακοποιούνται κάθε ώρα-αντί να προστατευτούν-το νομοσχέδιο ορίζει πως:

Ένας πατέρας που κακοποιεί ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΝΕΙ την συνεπιμέλεια μέχρι η υπόθεση να τελεσιδικήσει.

Δηλαδή, πέντε έως οκτώ χρόνια μετά για τα πλημμελήματα και πάνω από οκτώ χρόνια για τα κακουργήματα.

Κάτι που αυτομάτως βάζει το παιδί να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον βίας για σχεδόν μέχρι την ενηλικίωσή του.

Δεν είμαι κατά της συνεπιμέλειας μεταξύ δύο ανθρώπων που έζησαν κάποια χρόνια μαζί, αγαπούν ο ένας τον άλλον αλλά αποφασίζουν να χωρίσουν τις ζωές τους για τους δικούς τους λόγους ενώ μεγαλώνουν το παιδί τους με τα καλύτερα εφόδια που μπορούν να του δώσουν ο καθένας από την μεριά του.

Τι θα μπορούσε να είναι πιο υγιές από αυτό;.

Εξάλλου, νομίζω πως -και πριν τον νόμο- αυτά τα ζευγάρια τα έβρισκαν με κάποιον τρόπο με αξιοπρέπεια για τους εαυτούς τους αλλά και σεβασμό για το παιδί τους.

Αλλά πόσα είναι αυτά τα ζευγάρια σήμερα στην Ελλάδα;

Και αφού δεν μπορείς να λύσεις το πρόβλημα, δεν φτιάχνεις έναν νόμο που βάζει την γυναίκα στο στόμα του λύκου και μάλιστα σε μια κοινωνία που νοσεί από αμορφωσιά και τεστοστερόνη.

Δεν ξέρω αν τα έχω λίγο μπερδεμένα στο μυαλό μου, φίλε μου πιτσιρίκο.

Είναι 2021 και ακόμη αναρωτιόμαστε αν πρέπει να μπει η σεξoυαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών στα σχολεία.

Και αν αυτό δεν μπορεί να γίνει, τουλάχιστον ας κάνουμε αυτό που είπε ο Κώστας:
ας βάλουμε το μάθημα «πώς να αγαπάμε» στα σχολεία.

Ας καταργήσουμε τα παιδικά παιχνίδια με πλαστικά πολεμικά όπλα μην τυχόν και τα παιδιά μας δεν γίνουν «λεβέντες».

Υπάρχουν χιλιάδες δημιουργικά παιχνίδια που μπορούν να μάθουν τα παιδιά να αγαπούν τους εαυτούς τους και τους ανθρώπους γύρω τους.

Δεν είναι τυχαίο πως τα μικρά κορίτσια παίζουν προσποιούμενα τις μαμάδες, το ίδιο μπορούν να κάνουν και τα αγόρια κάνοντας τους μπαμπάδες.

Το σίγουρο είναι πως, όσο βάζεις ένα πρόβλημα κάτω από το χαλί, αυτό θα συνεχίζει να υπάρχει.

Και αυτό γιατί κανείς άλλος δεν σκοτώνει από αγάπη.

Μόνον ο «λεβέντης-άντρας».

Την αγάπη μου στις γυναίκες όλου του κόσμου.

Από Ιωάννινα.

Τ.Τ.Π.

(Αγαπητέ φίλε, είναι ένα πολύ σύνθετο θέμα αυτό -ακούστε και το podcast της Σταματίνας με τον Κώστα– και έχει να κάνει πάρα πολύ με το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν ακυρωμένες ζωές και έχουν άκυρες συμπεριφορές. Και οι άνδρες, και οι γυναίκες. Ο κόσμος αλλάζει όταν οι άνθρωποι το επιθυμούν και το διεκδικούν. Και, ευτυχώς, ο κόσμος αλλάζει. Αργά αλλά αλλάζει. Η θέση της γυναίκας στον κόσμο δεν είναι -στις περισσότερες χώρες- αυτή που ήταν πριν από έναν αιώνα. Βέβαια, η ανθρωπότητα έχει πολύ δρόμο ακόμα· σε αυτό και σε πολλά άλλα θέματα. Όσο για το αν σκοτώνει κάποιος από αγάπη -κυριολεκτικά και μεταφορικά-, ο Όσκαρ Ουάιλντ έγραψε “each man kills the thing he loves”. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.