Σκέψεις σε βαλτώδη νερά

Καλημέρα πιτσιρίκο,
Είναι πολλές μέρες που βασανίζω αυτό το κείμενο στο μυαλό μου. Άφησα όμως να περάσει η συναισθηματική φόρτιση των τελευταίων ημερών ώστε να είμαι όσο πιο ψύχραιμη και αντικειμενική γίνεται.

Προσπάθησα να αποτοξινωθώ και από τα social media. Είναι όντως φοβερό πως η φούσκα που δημιουργείται από άτομα που ακολουθείς και πάνω κάτω είστε όμοιοι στις πολιτικές απόψεις σε ξεκεντράρει πολλές φορές από την πραγματικότητα.

Για παράδειγμα, στο προηγούμενο κείμενο έγραψα για το συνέδριο γονιμότητας και η ίδια επικεντρώθηκα στην πολιτική διάσταση του ζητήματος γιατί πραγματικά πίστευα πως τα κίνητρα ήταν να ηγεμονεύσουν πολιτισμικά και να εξουσιάσουν για άλλη μια φορά τα σώματα των γυναικών πάνω στο υπαρκτό πρόβλημα της υπογεννητικότητας (νωρίς το θυμήθηκαν). Είχε ξαναγίνει και με την καμπάνια για το “αγέννητο παιδί ” στις αρχές του ’20.

Δεν θα μου έκανε καμία εντύπωση, αφού πρόκειται για μια κυβέρνηση που από την αρχή της εκλογής της ήρθε και για να πάρει τη ρεβάνς από τα λαϊκά στρώματα που τόλμησαν έστω και 5 χρόνια μετά να παρακούσουν τις εντολές της τρόικας και να πάρουν από τα χέρια τους την κουτάλα, όπως λες και εσύ.

Άσχετα αν μεγάλο μέρος αυτού του κόσμου ψήφισε ΝΔ. Αυτό είναι ξεχωριστό κείμενο αν και λίγο πολύ τα έχετε πει, τα έχετε γράψει.

Αλλά, ήρθε λίγο μετά ο Γ.Κ. με το κείμενό του και με ίσιωσε. Ότι δηλαδή ο στόχος ήταν οι κλινικάρχες της εξωσωματικής και ότι όλα εκείνα τα κούφια ιδανικά που απαριθμούσε το σποτάκι, που μας ωθούν να ζούμε σχέσεις και βίους ολέθριους, ήταν απλώς το δόρυ.

Ούτε μου έκανε εντύπωση η ευκολία των καθεστωτικών ΜΜΕ να χρησιμοποιήσουν το ειδεχθές έγκλημα για να ξεράσουν ξενοφοβικό οχετό. Να πέφτεις από τα σύννεφα και να ρίχνεις ανάθεμα κάθε φορά που το δελτίο του ΣΚΑΙ και οι κωλοφυλλάδες αναφέρονται σε αδίστακτους Αλβανούς που έρχονται και μας παίρνουν τις φοβερές δουλειές ή, όταν δημοσιεύουν προσωπικά δεδομένα της κοπέλας που δολοφονήθηκε, είναι σαν να απαιτείς από έναν ασβό να σταματήσει να βρωμάει.

Φυσικά, το ότι έχεις αποδεχτεί ότι ο ασβός γεννιέται έτσι δε σημαίνει πως δεν συνεχίζει να σε αηδιάζει η μπόχα. (Ζητώ συγνώμη από τα συμπαθέστατα κατά τα άλλα αυτά ζωάκια για τον παραλληλισμό.)

Αδυνατώ να κρύψω, βέβαια, πως αυτή η ιστορία στην αρχή με πήρε πολύ από κάτω, όπως όλους υποθέτω. Περισσότερο θύμωσα με εμένα που μπήκα να διαβάσω λεπτομέρειες. Όμως και πώς θα μπορούσα να το αποφύγω, αφού ειδικά τις πρώτες μέρες γίνονταν κατακλυσμός και οι πληροφορίες έρχονταν από παντού.

Γυναικοκτονία, συζυγοκτονία, ανθρωποκτονία σκέτη ή κάτι άλλο που αγνοούμε;

Η γνώμη μου περί των υποκριτών δικαιωματιστών που κάνουν την τρίχα τριχιά είναι λίγο πολύ γνωστή από τα ηχητικά. Δεν έχω πρόβλημα να υπάρχουν αρκεί να μην προκαλούν.

Στον έρωτα, όσο δε χωράνε αντριλίκια της δεκάρας, άλλο τόσο δε χωράνε και φεμινιστικές φανφάρες. Αν πραγματικά θέλουμε να ζήσουμε κάτι αληθινό στις σχέσεις πρέπει να προσερχόμαστε γυμvοί πεποιθήσεων, ιδεολογιών και δογμάτων. Μακριά επομένως από τους αυτόκλητους ρυθμιστές των προσωπικών σχέσεων.

Σε βάζουν στο ξεφτιλισμένο τριπάκι να σκέφτεσαι τι θα γίνει αν ο φίλος μου πάει στο νοσοκομείο και πώς θα ανοίξουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί αν πεθάνει ο ένας και δεν υπάρχει συμβόλαιο, αντί να ευγνωμονείς και να χαίρεσαι ότι ζεις την ίδια τη σχέση.

Δεν σκοπεύω να κάνω σημειολογική ανάλυση για το τι είναι γυναικοκτονία γιατί λίγο πολύ το ξέρετε και το έχετε διαβάσει. Ούτε να μπω σε νομικίστικα θέματα περί ποινικού κώδικα. Πρώτον δεν τα γνωρίζω, δεύτερον βαριέμαι.

Οι Εσκιμώοι χρησιμοποιούν πάνω από είκοσι λέξεις για να πουν το χιόνι.

Όσο περισσότερο απασχολεί κάτι μια κοινωνία, τόσες περισσότερες εκφράσεις έχει για αυτό. Μετράω τουλάχιστον τρία τέσσερα χρόνια που φτάνουν στις ειδήσεις- και πριν γίνονταν, μην τρελαθούμε- τέτοια περιστατικά. Και δυστυχώς, φοβάμαι ότι θα τα ξαναζήσουμε. Και ίσως η ονοματοδοσία του φαινομένου να είναι ένας τρόπος ώστε να εμπεδώσουμε τη σοβαρότητα και την επιτακτικότητα της κατάστασης.

Εδώ δίνουν ονόματα σε κάθε μπουρίνι που σκάει μύτη από τα Βάτικα Λακωνίας μέχρι το Άργος Ορεστικό.

Αν δεν περιγράψουμε το πρόβλημα αναλύοντας όλα εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, δεν θα φτάσουμε ποτέ στην αποδοχή του και εν συνεχεία στην αντιμετώπιση του.

Είναι φανερό λοιπόν πως κάπως πρέπει να τοποθετηθεί στη δημόσια συζήτηση όλη αυτή η νοσηρότητα που προκύπτει από παρωχημένους θεσμούς και σαπισμένες αντιλήψεις που επιτρέπουν μια ιδιοκτησιακή λογική πάνω στους ανθρώπους. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους πάνω στις γυναίκες και στα παιδιά.

Ο γάμος είναι ένας καταναγκαστικός δεσμός που δημιουργήθηκε για να καλύψει όχι συναισθηματικές ανάγκες αλλά οικονομικές και πολιτικές. Η γυναίκα μόνο ξέρει τον πραγματικό πατέρα του κάθε παιδιού της. Ε, με το γάμο και την ισόβια δέσμευση υποτίθεται πως θα την εξασφάλιζε και ο οικογενειάρχης.

Στο δεύτερο πόντκαστ για τον σεξισμό είχε ειπωθεί πως, σε χώρες όπου εφαρμόζεται ισοτιμία μεταξύ των δύο φύλων, βλέπουμε ότι σε βάθος χρόνου αλλάζουν και τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουν οι άνθρωποι τους συντρόφους τους.

Η ψεύτικη ομορφιά της γλάστρας και ο μάτσο και ματσό παίδαρος δεν ήταν κυρίαρχες αξίες.

Η υστερία του διαδικτύου και το ψευδές δίπολο άντρας-γυναίκα το μόνο που καταφέρνουν είναι να εμποδίζουν την επικοινωνία στην καθημερινή μας ζωή και από πάνω να μη βρίσκουμε και τι μας φταίει.

Αυτά από μένα προς το παρόν. Ήταν κάποιες σκόρπιες σκέψεις που απλά τις τελευταίες μέρες κατακάθισαν περισσότερο.

Λαβ όνλυ,

Φωτεινή από Θεσσαλονίκη

Υ.Γ. Νοσταλγώ ήδη το #metoo. Μ’ αρέσει που το βασικότερο επιχείρημα για το ξεκατίνιασμα στα πρωινάδικα ήταν ότι, έστω και έτσι, θα βοηθήσει να ξυπνήσει και η τελευταία νοικοκυρά στα Γρεβενά και να βρει το κουράγιο να ξαποστείλει τον σατράπη σύζυγό της. Και αυτά τα άκουγες από -υποτίθεται- διαβασμένο κόσμο. Τι ομαδική τύφλωση! Πάντως, μπροστά σε όλα αυτά, οι καταγγελίες του θεάτρου μοιάζουν με εκδρομή προσκόπων στο δάσος του Σέιχ Σου.

(Φίλη Φωτεινή, έχω την εντύπωση πως η υστερία για τα πάντα αφορά ανθρώπους που δεν έχουν προσωπική ζωή, δεν έχουν φίλους. Και μάλλον είναι πολλοί αυτοί. Κι αν δεν ξεκολλήσουν από τα social media και τις τηλεοράσεις, θα συνεχίσουν να είναι μόνοι τους. Στη ζωή συναντάμε ανθρώπους με σάρκα και κόκαλα, όχι ανθρώπους με μόνιμα σηκωμένα δάχτυλα. Και τους κάνουμε αγκαλιές. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.