Η ιστορία του μουσακά

Αγαπητέ μας blogger
Αν η κυρα-Φιόνα ήξερε ελληνικά, το πρώτο που θα σου διηγείτο θα ήταν η ιστορία του μουσακά. Ήταν από τον πρώτο καιρό που συμβιώναμε, στο παλιό σπίτι του Aberdeen. Πέρα από τα απλά φαγητά που μπορούσα να μαγειρέψω, κάποτε αποφάσισα να ετοιμάσω κάτι πιο ειδικό, με μεσογειακό-ανατολίτικο χρώμα. Ήταν η ώρα του μουσακά.

‘’Είσαι βέβαιος πώς μπορείς να φτιάξεις αυτό το φαγητό;’’ με ρώτησε όλο αμφιβολία όταν της περιέγραψα το περιεχόμενο.

‘’Φυσικά και είμαι βέβαιος’’ απάντησα με περίσσεια σιγουριά. ‘’Έχω την τεχνογνωσία, υπάρχει όλη η υποδομή, είμαι σε πλήρη ετοιμότητα και, αμέσως μόλις το αποφασίσεις, είμαι σε θέση να τα βγάλω πέρα με απόλυτη επιτυχία.’’ πρόσθεσα.

Η Φιόνα είναι γλυκύτατος άνθρωπος, με απέραντη κατανόηση, και στο ζήτημα του μουσακά έδειξε τεράστια ανεκτικότητα. Καμία από τις 5-6 φορές που έμεινε νηστική δεν διαμαρτυρήθηκε. Εκτός αυτού, αποδέχθηκε και τις αλλεπάλληλες δικαιολογίες μου.

Τη μία φορά έφταιγε το λάδι που δεν ήταν παρθένο extra, την άλλη ο φούρνος που είχε υπερβολική θερμοκρασία, και την τρίτη οι μελιτζάνες που ήταν μικρές.

Όταν ο μουσακάς βγήκε άψητος έφταιγε το γκάζι που ήταν λίγο, κι όταν βγήκε μισοκαμμένος έφταιγε ο ρυθμιστής γκαζιού που έβγαζε πολύ. Η δανέζικη φέτα δεν ήταν ελληνική, η ελληνική που έφερε δεν ήταν καλή και μια φορά δεν είχα καν φέτα γιατί ξέχασα να πάρω.

Φυσικά, επειδή δεν γίνεται να επαναλαμβάνεται διαρκώς η ίδια κωμωδία, όταν η υπομονή της εξαντλήθηκε με πέταξε έξω από την κουζίνα και η φάρσα με τον μουσακά τελείωσε. Όποιος δεν μπορεί να μαγειρέψει πάει σπίτι του, κι αν επιμένει να παριστάνει τον σεφ αυτή που μένει νηστική τον καθαιρεί. Εκτός αν θέλει πεισματικά να πιστεύει πως ο καλός της έχει ανύπαρκτες δεξιότητες.

Αφορμή για να σε κουράσω με τα ευτράπελά μας, μου έδωσε ένα τελευταίο ποστάρισμα στο blog, που παραπέμπει στο ιστορικό σου κείμενο ‘’Κράτος’’, που μπορεί να γράφτηκε το 2007 αλλά είναι μελαγχολικά επίκαιρο 14 χρόνια αργότερα.

Λες στο σχόλιό σου ‘’αυτή τη χώρα δεν την αγαπάει κανείς’’ αλλά δεν νομίζω πως είναι θέμα αγάπης. Δεν μπορείς να αγαπήσεις, όταν ξέρεις μόνο να ζητάς. Στο προτεκτοράτο, λοιπόν, όλοι ξέρουν να ζητούν τα πάντα απ’ όλους. Και το μίγμα γίνεται δηλητηριώδες όταν αυτό το δώσε-πάρε αναπτύσσεται σε μια εικονική πραγματικότητα, γεμάτη ψευδαισθήσεις και συμβολισμούς.

Το προτεκτοράτο είναι γεμάτο ασχήμια, φτήνια, κούφιους συμβολισμούς και στυγνή μαφιοκρατία. Δεν υπάρχει έξοδος απ’ αυτό το χάλι γιατί οι κάτοικοι της χώρας έχουν ξεκάθαρο ιστορικό ραγιαδισμού.

Δεν ξέρω σε ποια άλλη χώρα οι κάτοικοι έζησαν αρμονικά με τους κατακτητές τους για 370 χρόνια. Δεν ξέρω σε ποια άλλη χώρα κατασκευάστηκαν και συντηρούνται ιστορικοί μύθοι ψευδο-απελευθερωτικών αγώνων.

Χαίρομαι κι επαινώ όσους νέους έφυγαν από το προτεκτοράτο γιατί δεν συμβιβάστηκαν με το δήθεν και το τίποτε, και διεκδίκησαν ένα καλύτερο μέλλον. Κι έχει πολύ μεγαλύτερη αξία η απόφασή τους γιατί πάρθηκε εγκαίρως.

Γιατί δεν χρειάστηκε να γεράσουν για να καταλάβουν πως η οποιαδήποτε προσδοκία για αλλαγή στο προτεκτοράτο είναι σαν την προσδοκία της κυρα-Φιόνας να φάει μουσακά. Τελικά, έμεινε νηστική.

Με την αγάπη μας

Φιόνα – Κωνσταντίνος

Υ.Γ. Kαι μόνον για το κουράγιο της να φάει τον μουσακά μου, δικαιούται πρώτη αναφορά.

(Αγαπητέ φίλε, από μακριά την βλέπει καλύτερα κάποιος την κατάσταση στην Ελλάδα. Και η Σκοτία είναι αρκετά μακριά. Με ανησυχήσατε κάπως επειδή είχατε καιρό να γράψετε. Μη χάνεστε. Την αγάπη μου. Και στη Φιόνα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.