Δεν έχει δρόμο να διαβώ, λωρίδα να περάσω, φτυάρι για να εκχιονιστώ, στο κρύο ξεπαγιάζω

Η κακοκαιρία και ο χιονιάς επισκίασε κάθε είδηση και κάθε θέμα συζήτησης της καθημερινότητάς μας πιτσιρίκο.

Έχω πάψει να μετράω πόσα χρόνια ακούμε και βλέπουμε να χάνονται ζωές και να ταλαιπωρούνται πολίτες λόγω καιρικών φαινομένων στον αστικό ιστό. Σχήμα οξύμωρο, καθώς οι κοινωνίες οργανώθηκαν και δομήθηκαν πάνω στην πέτρα, στο σίδερο και στο μπετόν, υποτίθεται για να προστατευτούν από αυτά.

Η φονική πυρκαγιά στο Μάτι, τυφώνες στη Χαλκιδική, Καρδίτσα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος, τώρα Αττική οδός. Φυσικά η καταγραφή είναι ελλιπής, δεν έχει νόημα γιατί δεν έχει και τελειωμό. Α, και στο ενδιάμεσο μια πανδημία με έτοιμους από καιρό μεταλλαγμένους ανθρώπους. Το ότι αυτή τη φορά δεν υπήρξαν νεκροί από την …Ελπίδα είναι μάλλον από τύχη. Έτσι κι αλλιώς, στην Ελλάδα από τύχη συνεχίζουμε να ζούμε.

Το έχουμε ξαναπεί, πάμε άλλη μία:

Φυσικές καταστροφές στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν.

Στην αιώνια διαμάχη δημοσίου αντί ιδιωτικού, η μόνιμη κατηγορία ήταν ότι στο Δημόσιο κανένας δεν κάνει τη δουλειά του γιατί δεν ανησυχεί αν θα τον ξηλώσουν σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα που κάθε μέρα δίνεις εξετάσεις, ο ανταγωνισμός είναι αδυσώπητος, σήμερα είσαι αύριο δεν είσαι, άρα πρέπει να βελτιώνεται συνεχώς. Αυτό μου φαίνεται πως στέκει μόνο όταν είσαι χαμηλά στην ιεραρχία. και ούτε και τότε μην σου πω γιατί, αν είναι να σε ξαποστείλουν, δεν θα υπολογίσουν τίποτα.

Δες το και στα τελειωμένα κανάλια. Μια χαρά είναι όταν νέμονται τις δημόσιες συχνότητες και οι διευθυντές και οι συμβουλάτορες παίρνουν τους παχυλούς μισθούς, χώρια το βαλιτσάκι κάτω από το τραπέζι, αλλά, όταν γίνει η στραβή, κανείς δεν έχει την ευθύνη. Απόδειξη είναι πως τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα είναι σε διοικητικές θέσεις τόσα χρόνια απλά πηδάνε από τον έναν ολιγάρχη στον άλλον.

Η ίδια ιστορία και με τις ιδιωτικές εταιρίες, που με πακέτα του Δημοσίου έχουν ελάχιστη συμμετοχή στο έργο ή το παραλαμβάνουν έτοιμο και μετά διαχειρίζονται τα κέρδη. Φυσικά, αν ένα χρόνο, τους περισσότερους δηλαδή, ο ισολογισμός βγει με ζημία, θα το καλύψει το κράτος.

Αυτό εννοούν οι φιλελέδες, όταν λένε πως θέλουν λιγότερο κράτος και γραφειοκρατία.

Αλλά τα τριακόσια καινούργια οχήματα που πήρε η ΕΛ.ΑΣ. ήταν χρειαζούμενα ώστε να αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα που είναι γνωστό ότι φωλιάζει στην ΑΣΟΕΕ, στο ΑΠΘ, στο Μενίδι, στο Πέραμα, στο Κερατσίνι.

Αυτό εννοούν οι φιλελέδες, όταν λένε πως θέλουν ένα πιο στιβαρό κράτος.

Όμως, τι σας λέω και εσάς; Μήπως δεν τα ξέρουμε; Μήπως είναι πρωτόγνωρα;

Η ιστορία των ιδιωτικοποιήσεων ξεκινάει πριν τη χρεοκοπία.

Πρώτα ο ΟΤΕ , η Ολυμπιακή, η ενέργεια, το νερό, οι τράπεζες, οι δρόμοι και ο φυσικός πλούτος μέσω του ΤΑΙΠΕΔ και πάει λέγοντας.

Δυστυχώς τα μνημόνια (κοίτα να δεις τι θυμήθηκα) είναι σαν το ελληνικό σχολείο. Μπορεί στα δεκαοχτώ να ξεμπέρδεψες με αυτό αλλά οι εθνικιστικές και μικροαστικές μ@λακίες μένουν στο κεφάλι σου και θέλει κόπο για να φύγουν. Αντιστοίχως, το δημοσιονομικό πρόγραμμα μπορεί να τελείωσε τον Αύγουστο του ’18 αλλά οι εφαρμοστικοί νόμοι και οι περικοπές στις υποδομές, στις συντηρήσεις των έργων και στη στελέχωση του προσωπικού ήρθαν για να μείνουν. Νομίζω πως την πιάσατε την κεντρική ιδέα.

Στο σημερινό πόντκαστ με τον Γρηγόρη αναφερθήκατε στην ολοένα και αυξανόμενη αδιαφορία των ανθρώπων να κάνουν τη δουλειά.

Ναι, προφανώς η δουλειά είναι ντροπή και αίσχος, και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να πέσω σε ιστορίες περί εργασιακής ηθικής που είναι η ηθική του σκλάβου όπως είπε ο Μπέρτραντ Ράσελ και το έγραψε στο τελευταίο του κείμενο ο Κώστας.

Απ΄τη μία υπάρχει υπερπληθώρα σπουδών και τίτλων και απ’ την άλλη γκουγκλάρεις για να καρφώσεις ένα κάδρο στον τοίχο.

Στο προκείμενο, όμως, γιατί ο καθαρισμός της Αττικής οδού και όλων των δρόμων που περνάμε είναι μια απαραίτητη δουλειά σε σχέση με αυτή του Διευθύνοντα Συμβούλου της, εγώ σκέφτομαι πώς, όταν υπάρχει εργασιακή επισφάλεια, μισθοί της πείνας και και ξέρεις πως η σύμβασή σου τελειώνει και δεν πρόκειται να ανανεωθεί, πιθανόν να σου γυρνάει η βίδα και λες για ποιΟν και γιατί να κοπιάσω μέσα στο κρύο; Στα τέτοια μου και καλή τύχη, μάγκες.

Πιθανόν λέω, δε τα ξέρω και όλα.

-Κάτσε βρε παιδάκι μου λίγο, μπάστα. Έχεις μια εγγενή αντιπάθεια στον νεοφιλελευθερισμό και οι αριστερές σου προκαταλήψεις μπορεί να μην σε αφήνουν να δεις καθαρά. Δηλαδή, αν όλα ήταν κρατικά και δημόσια, θα τη γλιτώναν οι άνθρωποι την ταλαιπωρία και τον κίνδυνο; Πού το ξέρεις εσύ;

-Δεν το ξέρω, το είπα.

Πριν από δύο τρεις δεκαετίες, μας φαίνονταν πολλοί οι δέκα χιλιάδες εργαζόμενοι της Ολυμπιακής οι οποίοι δεν έφτανε που είχαν σίγουρη τη θέση τους, αξιοπρεπείς έως και φουσκωμένους μισθούς, άδειες και σύνταξη στα πενήντα τους, απεργούσαν κιόλας. Εντάξει, ήταν και κάποτε από τις πιο άνετες και ασφαλείς εταιρείες παγκοσμίως.

Ας σκεφτούμε πώς ταξιδεύουμε σήμερα, με καθίσματα σαρδελοποιημένα, χωρίς νερό ή γεύμα, μετρημένη τη βαλίτσα στο εκατοστό. Και φυσικά, το “χαμηλό” εισιτήριο που ενίοτε πληρώνουμε, μαντέψτε από ποιες περικοπές βγαίνει. Σωστά! Καθαριότητα, συντήρηση αεροσκάφους, καινούργιοι εξοπλισμοί, ανανέωση πιλότων.

Αλλά μάλλον ρομαντικοποιώ μια εποχή που δεν έζησα, αυτό είναι.

Στο μεταξύ, εννοείται να τα πάρουν αποζημίωση τα δύο χιλιάρικα γιατί πού να κάνεις συλλογικές μηνύσεις τώρα για ψυχική οδύνη το λιγότερο, έρχονται και οι λογαριασμοί σε λίγο, νομίζουμε θα νοιαστεί κανένας για εμάς.

Δυό χιλιάδες επίδομα γέννας που δε φτάνει ούτε για τα έξοδα της εγκυμοσύνης αφού η γυναικολογία και η μαιευτική επίσης ασκείται εχμ… ιδιωτικά, δυο χιλιάδες στοιχίζει και μια κηδεία με τελετή σεμνή και κονιάκ από τα λιντλ.

Κάτι τέτοιο, οι προσθήκες δικές μου, είπε και χθες στο τέλος της εκπομπής του ο Χριστόφορος, δε βρίσκω βέβαια το λογαριασμό του πια, σύμπτωση θα είναι.

Λαβ όνλυ,

Φωτεινή

(Αγαπητή Φωτεινή, έχουμε ξεσκιστεί στις διαπιστώσεις, στις δημόσιες καταγγελίες και στις κατάρες στα social media τα τελευταία 12 χρόνια αλλά στην πράξη δεν έχουμε κάνει απολύτως τίποτα. Παρακολουθώντας από μακριά -και από τη λιακάδα- τα όσα συνέβησαν στην Αθήνα με τις χιονοπτώσεις, σκέφτηκα πόσες φορές έχω δει αυτό το έργο στη ζωή μου. Πάρα πολλές. Να ένα κείμενο, 15 χρόνια πριν, μετά τις πυρκαγιές στην Πελοπόννησο. Τίτλος; Κράτος. Φωτεινή, επειδή γνωρίζω καλά την Ιστορία του Ελληνικού Κράτους -και δεν είμαι πια στο σχολείο-, τίποτα δεν μου κάνει εντύπωση πια. Όλα εξηγούνται. Αν θέλαμε να έχουμε κράτος, θα είχαμε. Δεν θέλουμε. Εγώ το σέβομαι. Τουλάχιστον να σταματήσουν να γκρινιάζουν όλοι αυτοί οι υποκριτές που νομίζουν πως είναι αμέτοχοι στο έγκλημα. Κατά τ’ άλλα, η ζωή είναι ωραία και έχουμε χρέος να ζήσουμε. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.