Φέρετρα σκαλισμένα στο χέρι

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του blog καλημέρα.
Μετά τα κείμενα κυρίως του Κώστα αλλά και του Γ.Κ. που τα είπαν σχεδόν όλα, λίγα πράγματα έχουν μείνει αναπάντητα για τους λόγους και τις αιτίες που ξέσπασε η ουκρανική κρίση.

Για το παρόν κείμενο, αφορμή ήταν η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να στείλει πολεμικό και όχι ιατροφαρμακευτικό υλικό στο ουκρανικό μέτωπο.

Θα επιχειρήσω λοιπόν να κάνω μια σύντομη ιστορική αναδρομή του αιώνα που πέρασε από όσα έχω διαβάσει για την συμπεριφορά των ελληνικών κυβερνήσεων σε πολεμικές κρίσεις που έχουν λάβει χώρα ανά την υφήλιο και το κόστος που είχαν οι αποφάσεις αυτές για τον χώρο που αποκαλούμε Ελλάδα.

1. Κριμαία 1918: Ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος ύστερα από παρότρυνση του Γάλλου ομολόγου του, Ζορζ Κλεμανσό, στέλνει στην Κριμαία, τότε μεσημβρινή Ρωσία και μετέπειτα Ουκρανία, εκστρατευτικό σώμα με 25.500 άνδρες σε μια προσπάθεια να «καταπνίξουν την επανάσταση των μπολσεβίκων». Αρχικά καταφέρνουν να καταστείλουν την εξέγερση των εργατών της Σεβαστούπολης αλλά στη συνέχεια ο «Κόκκινος στρατός» ενισχυμένος και από Γάλλους ναύτες που αυτομόλησαν, τους στέλνει πέραν του ποταμού Δνείπερου, αφήνοντας πίσω τους 400 νεκρούς και 650 τραυματίες.

2. Κορέα: Μη έχοντας κλείσει ακόμη οι πληγές από την γερμανική κατοχή και τον πυροδοτούμενο από τους Άγγλους εμφύλιο, η Ελλάδα γίνεται μέλος του ΝΑΤΟ και εκτελώντας τις εντολές των ΗΠΑ στέλνει εκστρατευτικό σώμα στην Κορέα. Έπειτα από μια πενταετία στην Ελλάδα επιστρέφουν 186 φέρετρα και 610 βαριά τραυματίες. Ενώ μερικές χιλιάδες στρατιώτες επιστρέφουν με ανήκεστες ψυχολογικά βλάβες.
Το κωμικοτραγικό στη ιστορία της Κορέας είναι μια επιστολή του τότε πρέσβη των ΗΠΑ, Πιουριφόι, προς την κυβέρνηση του Σοφούλη Βενιζέλου. Αναφέρει μεταξύ άλλων: «η ελληνική κυβέρνησις θέλει εξοφλήσει εις την κυβέρνησιν των ΗΠΑ άπασας τας δαπάνες της εκστρατείας αυτής».
Και κερατάδες και δαρμένοι και χρεωμένοι.

3. Σομαλία: Μετά την κατάρρευση της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της χώρας το 1991, που ακολούθησε την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Σομαλία γίνεται πεδίο λεηλασίας από τις ξένες επεμβάσεις, τους λιμούς και τους εμφυλίους, ενώ η θάλασσά της ρημάζει λόγω των τοξικών αποβλήτων των χωρών της Δύσης κάτι που κάνει την αλιεία σχεδόν ακατόρθωτη.
Στην «ειρηνευτική» επέμβαση των αμερικανών το 1993 η Ελλάδα συμμετείχε με δύναμη 110 στρατιωτικών. Ανάμεσά του βρίσκεται ο λοχίας Μιχάλης Σούμπουρος που επιστρέφει στην Ελλάδα νεκρός. Το τέλος των ειρηνευτικών επιχειρήσεων μετατρέπει την Σομαλία έως και σήμερα σε λημέρι πειρατών.

4. Γιουγκοσλαβία: Ο τότε πρέσβης στη Βαρσοβία, Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, δηλώνει: «Η Ελλάδα δεν βομβάρδισε την Γιουγκοσλαβία, αλλά έδωσε τεχνική υποστήριξη, επέτρεψε τον ανεφοδιασμό αεροσκαφών με την χρήση των αεροδρομίων της, ενώ το ελληνικό ναυτικό βοήθησε με την υποστήριξη ραντάρ». Και συνεχίζει: «Αυτό που θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα και δεν το έκανε ήταν να ασκήσει βέτο στα πλαίσια του ΝΑΤΟ για την επίθεση, καθώς διέθετε το επιχείρημα ότι το ΝΑΤΟ δεν είχε την συναίνεση του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ».
Μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας στην υπό το ΝΑΤΟ «Δύναμη επιβολής ειρήνης» το ΚΥΣΕΑ αποφασίζει την συμμετοχή της Ελλάδας με έξι διμοιρίες αποτελούμενες από 280 άνδρες.

5. Αφγανιστάν: Στον «Πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» με στρατηλάτη τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ, πρόσχημα την εξόντωση του μέχρι τότε συμμάχου του, Οσάμα Μπίν Λάντεν, και στόχο την αρπαγή της πλούσιας περιουσίας -σε φυσικούς υπόγειους πόρους- της χώρας η Ελλάδα συνόδευσε την πολυεθνική αποστολή με την Ελληνική Δύναμη Αφγανιστάν (ΕΛΔΑΦ) που αποτελείτο από ένα λόχο 57 οχήματα, 23 μηχανήματα και 122 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς.

6. Ιράκ: Δύο χρόνια μετά την «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση στο Αφγανιστάν, ξανά με στρατηλάτη τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ, ο πόλεμος στο Ιράκ αφήνει πίσω του 1,5 εκατομμύρια νεκρούς. Η ελληνική συμμετοχή στις επιχειρήσεις γίνεται με την αγαπημένη των Ελλήνων φρεγάτα και δύναμη της Ομάδας Υποβρυχίων Καταστροφών (ΟΥΚ).

7. Λιβύη: Στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ «Αυγή της Οδύσσειας» που μετέτρεψε την έως τότε φίλη χώρα σε σκλαβοπάζαρο και λημέρι λήσταρχων, η Ελλάδα δίνει τα ρέστα της με τις βάσεις σε Σούδα, Άκτιο και Ανδραβίδα να αποτελούν όχι μόνο σημεία ανεφοδιασμού των Νατοϊκών δυνάμεων αλλά και τα ορμητήρια των βομβαρδιστικών που κυριολεκτικά ισοπέδωσαν την Λιβύη.

8. Συρία: Στο αιματοκύλισμα του λαού της Συρίας, στη Σούδα ανεφοδιάζονται τα γαλλικά Rafale και Mirage 2000 που εξαφάνισαν την Συρία. Επίσης, διαθέσαμε και το αεροδρόμιο Νίκος Καζαντζάκης του Ηρακλείου ως ορμητήριο των αμερικανικών κατασκοπευτικών, ενώ μόνο στη Σούδα ελλιμενίζει το αμερικανικό αεροπλανοφόρο “Harry S.Truman” συνοδευόμενο από αρμάδα πολεμικών πλοίων.

9. Υεμένη: Στη χώρα που μέχρι πρόσφατα αποτελούσε «πολιτισμική κληρονομιά της ανθρωπότητας», σύμφωνα με την UNESCO 2 εκατομμύρια παιδιά υποφέρουν από υποσιτισμό, ενώ ένα πεθαίνει κάθε 10 λεπτά. Όλα αυτά οφείλονται στις ανελέητες επιθέσεις του συνασπισμού της Σαουδικής Αραβίας.
Και μαντέψτε.Ακόμη και εκεί έχουμε συμμετοχή. Η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πούλησε οπλισμό στους Σαουδάραβες συνοδευόμενο με την κυνική δήλωση του διευθυντή της κοινοβουλευτικής ομάδας Κώστα Ζαχαριάδη: «Αν κάποιος μου έλεγε ότι, αν δεν πουλήσουμε αυτές της οβίδες και αυτά τα βλήματα, θα υπάρξει ειρήνη στην περιοχή, θα το σκεφτόμουν και εγώ διαφορετικά. Όπλα είναι δεν είναι αγαθοεργίες και τα όπλα είναι για κακούς σκοπούς».

Σήμερα, μετά την αποστολή καλάσνικοφ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Οικονόμου δεν απέκλεισε την αποστολή μαχητικών αεροσκαφών και πιλότων στην Ουκρανία. « Θα περιμένουμε την συνεδρίαση του ΝΑΤΟ και αντίστοιχα θα τοποθετηθούμε» είπε.

Σε όλα τα παραπάνω, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε την αντίδραση της ελληνικής ηγεσίας στην κρίση των Ιμίων και της ευχαριστίες του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Αλλά οποίος κατάλαβε, κατάλαβε.
Δεν θα μακρηγορήσω άλλο.

Ανέκαθεν η Ελλάδα ήταν ένα θλιβερό προτεκτοράτο.

Όποιος διαβάσει σοβαρά την ελληνική ιστορία, όχι αυτή που διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία, θα διαπιστώσει την εθελοδουλία όσων κυβέρνησαν αυτό τον τόπο τα τελευταία 200 χρόνια.

Τελικά, αν το σκεφτείς σοβαρά, πιτσιρίκο, η μοναδική περίοδος που η Ελλάδα ήταν πραγματικά ανεξάρτητη ήταν την εποχή της εθνικής αντίστασης και των τόσων ελεύθερων στο πνεύμα Ελλήνων που έλαβαν μέρος σε αυτήν. Τότε που όλα αυτά τα καθάρματα την κοπάνησαν για να σώσουν το τομάρι τους και να επιστρέψουν αργότερα σαν σωτήρες.

Δεν ξέρω αν είμαστε πάντα στη σωστή πλευρά της ιστορίας όπως έγραψε ο υφυπουργός εθνικής άμυνας.

Το σίγουρο είναι πως η ιστορία ποτέ δεν ήταν με την πλευρά των Ελλήνων.

Την αγάπη μου από Ιωάννινα.

Τ.Τ.Π.

(Αγαπητέ φίλε, την δήλωση πως η Ελλάδα είναι πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας την έκανε πριν από μερικές μέρες και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως την έχουν κάνει και άλλοι πρωθυπουργοί στο παρελθόν. Όχι, η Ελλάδα δεν ήταν πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Η Ελλάδα είναι πάντα στην πλευρά των ισχυρών, ή στο πλευρό αυτών που νομίζει πως είναι ισχυροί. Την Ιστορία την γράφουν οι νικητές. Μια και φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή -και οι Έλληνες είναι περήφανοι για τα γαλλικά Raffale που αγόρασε η κυβέρνηση- ας διαβάσουν όσοι το επιθυμούν τι ωραία που είχε αγκαλιάσει η “σύμμαχος” Γαλλία το εθνικιστικό κίνημα του Κεμάλ που μακέλεψε τους Έλληνες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι λάθος -και έγκλημα- η οποιαδήποτε ανάμιξη της Ελλάδας στον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά ξέρουμε πως η Ελλάδα είναι ένα προτεκτοράτο, οπότε τις αποφάσεις δεν τις παίρνει η κυβέρνηση αλλά οι “σύμμαχοί” μας. Τα μεγάλα λόγια είναι εύκολα, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και σκληρή. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.