Να μην γίνει ο κορωνοϊός o Ελ Σιντ της σύγχρονης εποχής

Η Ταϊβάν χαρακτηρίζει, Πιτσιρίκο, τα lockdown της Κίνας “βάρβαρα”, προσθέτοντας ότι δεν θα τα μιμηθεί, όπως μεταδίδει το Reuters.

Έχοντας καταφέρει να διαχειριστεί την πανδημία με αυστηρούς ελέγχους στα σύνορα και καραντίνες, η Ταϊβάν βιώνει πλέον μία αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού, που έφτασαν τις 75 χιλιάδες, εξαιτίας της μετάλλαξης όμικρον.

Αλλά το 99% όσων έχουν κορωνοϊό, τον περνούν ήπια ή και χωρίς καθόλου συμπτώματα, ενώ οι θάνατοι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα στη νησιωτική χώρα.

Έτσι, η κυβέρνηση της Ταϊβάν αποφάσισε να χαλαρώσει τα μέτρα, ψάχνοντας μία επιστροφή στην κανονική ζωή και την ευκαιρία να ανοίξει το νησί των 23 εκ. κατοίκων στον έξω κόσμο.

Αντίθετα, η Κίνα εφαρμόζει σκληρό lockdown στη Σαγκάη και άρχισε να λαμβάνει αυστηρά μέτρα και στο Πεκίνο.

“Δεν θα ακολουθήσουμε τα βάρβαρα lockdown της Κίνας, έχουμε το δικό μας σχέδιο” ανέφερε ο πρωθυπουργός της Ταϊβάν Su Tseng-chang.

Η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν έδαφος της και οι κακές τους σχέσεις δεν εξομαλύνθηκαν, ούτε με αφορμή την πανδημία.

Μάλιστα, οι Κινέζοι ισχυρίζονταν ότι η στρατηγική αντιμετώπισης του κορωνοϊού της Ταϊβάν θα είχε ως συνέπεια πολλούς θανάτους, κάτι που, όμως, δεν συνέβη και η ζωή κυλάει μάλλον κανονικά στο νησί, με εξαίρεση μερικά κολέγια.

Απλά, όσοι φτάνουν σε αυτό, μπαίνουν σε καραντίνα για 10 μέρες, με την κυβέρνηση να σκοπεύει, ωστόσο, να χαλαρώσει και το συγκεκριμένο μέτρο, όπως έχουν ήδη κάνει αρκετές χώρες της Ασίας.

Και το ρεπορτάζ για την Ταϊβάν δείχνει ότι η πανδημία έχει ουσιαστικά τελειώσει.

Άνθρωποι πάντα θα αρρωσταίνουν και θα πεθαίνουν και από κορωνοϊό και από όλες τις άλλες ασθένειες που υπάρχουν· για την ακρίβεια δεν υπάρχει καμία αρρώστια με μηδενικό ποσοστό θνητότητας.

Η ζωή συνεχίζεται, όμως, όπως λένε και αυτό πρέπει να κάνουμε οι άνθρωποι, αλλιώς θα καταντήσουμε σαν τους αντιπάλους του Ελ Σιντ, που τον έτρεμαν, ακόμα και όταν ήταν πεθαμένος πάνω στο άλογο.

Επί της ουσίας, το θέμα είναι να μην χάνονται άνθρωποι, που θα μπορούσαν να σωθούν και κυρίως που έχουν χρόνια μπροστά τους.

Και τα νέα δεν είναι ευχάριστα από το Azovstal της Μαριούπολης, όπου παραμένουν 1.000 πολίτες παγιδευμένοι, παρά τις εκκενώσεις, που έχουν γίνει κατά διαστήματα, με την τελευταία να δίνει τη δυνατότητα σε 100 ανθρώπους να διαφύγουν για τη Ζαπορίζια, όπως αποκαλύπτει το Skynews.

Κάποιοι από όσους παραμένουν πίσω έχουν και τραυματισμούς και κινδυνεύουν να πάθουν γάγγραινα, καθώς δεν λαμβάνουν καμία περίθαλψη.

Κι αυτό διότι ένα υποστελεχωμένο ιατρικό προσωπικό έχει να διαχειριστεί 600 συνολικά τραυματίες με πενιχρά μέσα στη διάθεσή του.

Mέσα στις δαιδαλώδεις εγκαταστάσεις του εργοστασίου χάλυβα βρίσκονται και 2.000 Ουκρανοί στρατιώτες, ενώ οι Ρώσοι ισχυρίζονται ότι έδωσαν τρόφιμα σε 46 ανθρώπους τους οποίους βοήθησαν σε συνεργασία με τον ΟΗΕ για να φύγουν από το Azovstal.

Όσοι εξακολουθούν, όμως, να βρίσκονται στα υπόγεια του, τρώνε μία φορά τη μέρα και τέσσερα άτομα μοιράζονται επίσης 1,5 λίτρο νερού ημερησίως.

Κάποιοι έχουν και σπασμένα πλευρά, σακατεμένα σωθικά, ακρωτηριασμένα μέλη, ανοιχτές πληγές και ούτε ρούχα να φορέσουν.

Σε όλη τη Μαριούπολη παραμένουν, εξάλλου, 100 χιλιάδες πολίτες.

Παραλείποντας το υπόλοιπο του ρεπορτάζ με τις δηλώσεις Ζελένσκι και τις αποστολές χιλιάδων όπλων από ΗΠΑ και Βρετανία στην Ουκρανία, περνάω και σε μία ευχάριστη είδηση, καθώς σάλπες, μελανούρια κ.λ.π. δεν φαίνονταν να φοβούνται τον ψαροντουφεκά που είχε περιπολούσε στα ρηχά του Φαλήρου την Πρωτομαγιά.

Αλλά μπορούσε να την πατήσει κάνας κακαρέλος και κάνας σαργός.

Σαν έναν λαβωμένο από παλιότερο χτύπημα σαργό που απαθανάτισα τη στιγμή που από κάτω του περνούσε ένας γερμανός.

Δεν φαίνεται ολόκληρος και ο κακαρέλος που κολυμπούσε δίπλα τους.

Αν και δεν διακρίνεται ο δεύτερος δακτύλιος στα βράγχια του, εκτός από αυτόν στην ουρά, κατάλαβα ότι ήταν κακαρέλος από το γεγονός ότι δεν είχε ξεθωριασμένες ραβδώσεις, όπως ο σαργός.

Θετικό επίσης, ότι ο σαργός ήταν ζωντανός.

Σε αντίθεση με τον στρατηλάτη Ελ Σιντ, που στις αρχές της περασμένης χιλιετίας, δεν είχε δεχτεί να αποχωρήσει από τη μάχη για να περιποιηθούν τα τραύματά του.

Θα μπορούσε να ζήσει, όμως η απουσία του από το πεδίο της μάχης θα ανέβαζε το ηθικό στα εχθρικά στρατεύματα.

Όταν τελικά υπέκυψε, οι στρατιώτες του αποφάσισαν να τον δέσουν πεθαμένο πάνω στο άλογο και να το αφήσουν να τρέξει προς τους αντιπάλους του, οι οποίοι νομίζοντας ότι ο Ελ Σιντ ήταν ακόμα ζωντανός ή ότι έβλεπαν το φάντασμά του, τράπηκαν σε φυγή.

Αυτή ήταν χοντρικά η ιστορία του Ισπανού στρατηλάτη Ελ Σιντ, που κατατρόπωνε τα αραβικά φύλα στην Ιβηρική κατά τον πρώτο αιώνα της περασμένης χιλιετίας, για όσους ίσως δεν την ήξεραν.

Κάποιοι μπορεί, εξάλλου, να μην γνώριζαν τον Ίβιτσα Όσιμ, που έφυγε χθες Πρωτομαγιά από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, αλλά η εικόνα του από τη θητεία του στον πάγκο του Παναθηναϊκού 30 χρόνια πριν, παραμένει ακόμα τόσο ζωντανή.

Ο Όσιμ είχε διατελέσει και προπονητής της εθνικής Γιουγκοσλαβίας, οδηγώντας την μέχρι τα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1990, όπου και αποκλείστηκε στα πέναλτι από την Αργεντινή του Μαραντόνα και του Κανίγια.

Αλλά και του τερματοφύλακα Γκοϊκοϊτσέα που είχε πιάσει μισή ντουζίνα πέναλτι, τόσο στον προημιτελικό με τη Γιουγκοσλαβία, της οποίας σταρ ήταν τότε ο Στοΐκοβιτς, όσο και στον ημιτελικό με την Ιταλία. Δυστυχώς, έφαγε, όμως, αυτό του Μπρέμε στον τελικό με τη Γερμανία.

Τελικά, ο εμφύλιος πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας ήταν ο λόγος της απομάκρυνσης του Κροάτη Όσιμ από τον πάγκο της εθνικής της ομάδας.

Υπήρχαν και χειρότερα, καθώς η ομοσπονδία της Σλοβενίας είχε ανακαλέσει τη συμμετοχή του Γιούρι Ζντοβτς στο ευρωμπάσκετ του 1991, μεσούσης της διοργάνωσης.

Δηλαδή, γύρισαν πίσω τον Σλοβένο πλέι μέικερ που είχε αγωνιστεί στα πρώτα παιχνίδια και δεν γεύτηκε τη χαρά της κατάκτησης του ευρωμπάσκετ, του τελευταίου τίτλου που πήρε ενωμένη η Γιουγκοσλαβία.

Όπως και ο Όσιμ, έτσι και ο Ζντοβτς βρήκε την αθλητική του Ιθάκη στην Ελλάδα, κάνοντας μεγάλη καριέρα στον Πανιώνιο και τον Ηρακλή και κοουτσάροντας, όταν σταμάτησε να παίζει, αρκετές ομάδες της Α1.

Ο Όσιμ, από την άλλη, έμεινε λιγότερο από δύο χρόνια στην Ελλάδα, αλλά η αίσθηση είναι ότι, αν δεν τον συμπαθούσαν κιόλας, σίγουρα τον παραδέχονταν και οι οπαδοί των άλλων ομάδων και όχι μόνο του Παναθηναϊκού, διότι είχε το θάρρος της γνώμης του.

Ήταν ειλικρινής και δεν φοβόταν να πει αυτό που ένιωθε και ήθελε, μήπως και δεν αρέσει για παράδειγμα στον πρόεδρο.

Στον Όσιμ ανήκει και η περίφημη ατάκα ότι “η μπάλα είναι πόρvη”.

Αυτή είναι, όμως, και η γοητεία της. Ότι στη μπάλα δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο καλός, ο πιο δυνατός, ο πιο έξυπνος, ο πιο αθλητικός, ο πιο πλούσιος για να νικήσεις.

Μερικές φορές, αρκεί να είσαι απλά ο πιο τυχερός.

O αθλητισμός είναι ίσως το μοναδικό πεδίο της κοινωνικής ζωής που μπορεί να γίνει πραγματικότητα ο μύθος του Δαυίδ και του Γολιάθ.

Κάτι που ίσχυε περισσότερο παλιότερα, είναι η αλήθεια, διότι η ψαλίδα μεταξύ μεγάλων και μικρών έχει ανοίξει πιο πολύ τελευταία με την εκτόξευση των προϋπολογισμών.

Των μπάτζετ, όπως λέμε στον αθλητισμό, άλλωστε, σε μερικές διοργανώσεις όπως την μπασκετική ευρωλίγκα, προϋπόθεση για τη συμμετοχή μίας ομάδας είναι να έχει πολλά εκατομμύρια ευρώ προϋπολογισμό, μεγάλο γήπεδο, να υπάρχει αεροδρόμιο κοντά σε αυτό κ.λ.π.

Οι ομάδες που παίζουν επίσης στην ευρωλίγκα υπογράφουν κλειστά συμβόλαια, κάτι που σημαίνει ότι, ακόμα κι αν γίνει ένα θαύμα και πάρει το πρωτάθλημα της Α1 ο Κολοσσός Ρόδου (τον αναφέρω γιατί είναι τρίτος φέτος), πάλι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση.

Παρ’ όλα αυτά, μία ομάδα – σταχτοπούτα πάντα θα εμφανίζεται κατά καιρούς. Και το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν η Πυλαία, που κατέκτησε το κύπελλο στο χάντμπολ σε φάιναλ φορ με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, το πείραμα με τον κορωνοϊό πέτυχε. Τώρα το ξέρουν καλά οι εξουσίες όλου του πλανήτη. Όσοι πολίτες είναι στο Azovstal μπορούν να φύγουν. Για τους Ουκρανούς στρατιώτες είναι διαφορετικά. Ή θα πολεμήσουν και θα πεθάνουν, ή θα παραδοθούν. Πάντως, οι στρατιώτες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κρατούν τους πολίτες ομήρους. Βέβαια, το στομάχι μου μου λέει πως στο Azovstal βρίσκονται και κάποιοι στρατιωτικοί δυτικών χωρών, οπότε περιμένω τις εξελίξεις. Το ΝΑΤΟ πολεμάει στην Ουκρανία. Χρόνια τώρα. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.