Καταστρεφόμαστε! Το σταυρό σας να κάνετε.
Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του καλύτερου blog του κόσμου, καλησπέρα.
Τα εξαιρετικά κείμενα του Ι.Ζ. και το «de profundis» του Κώστα με βάλανε σε σκέψεις για το ποια κατάληξη θα έχει η παράλογη και παράλληλα κωμικοτραγική κατάσταση που βρίσκεται η ανθρωπότητα στις αρχές του 21ου αιώνα.
Κατά την γνώμη μου, ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε σήμερα βρίσκεται στο νηπιακό του στάδιο όχι τόσο από επιστημονικής ή τεχνολογικής εξέλιξης αλλά της κατανόησης και των δυνατοτήτων που μας προσφέρει η εξέλιξη αυτή.
Και ενώ η ανθρωπότητα χρωστάει όλες τις τις ανέσεις στην επιστήμη και την γνώση, οι άνθρωποι γεμάτοι βεβαιότητες πιστεύουν σε προκαταλήψεις, θρησκείες, παραδόσεις και μεταφυσικά φαινόμενα, ψάχνοντας ουσιαστικά κάτι που δεν υπάρχει: την αιωνιότητα.
Αν το σκεφτούμε, τα πράγματα είναι τόσο απλά που μπορούμε άνετα να λιάζουμε τα καρύδια μας στον ήλιο στον λίγο χρόνο που μας απομένει να ζήσουμε, χωρίς να μπορεί κανείς να μας πει κουβέντα.
Αλλά ποιος χαρτογιακάς να ασχοληθεί με τις ουτοπίες του Rutger Bregman.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να το αποφασίσουμε, αλλά -όπως έχει γράψει άπειρες φορές και ο φίλος μου ο πιτσιρίκος- οι άνθρωποι δεν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι.
Από την μία η τεχνολογία και η επιστήμη μας δίνουν την ευκαιρία, ίσως για πρώτη φορά στην σύντομη ιστορία μας, να ζήσουμε την ουτοπία μας ως παγκόσμια κοινότητα, αλλά από την άλλη η αίγλη που νομίζουμε πως προσφέρει ο καπιταλισμός σε ατομικό επίπεδο γέρνει την ζυγαριά προς την αιώνια σκλαβιά μας.
Το αποτέλεσμα λοιπόν αυτής της άγνοιας μερικών δισεκατομμυρίων ηλιθίων που ονομάζουμε «Λαός» είναι -μέσω της ψευδαίσθησης που του πασάρουν μερικοί πουθενάδες- εκείνος αυτοβούλως να τους δίνει την εξουσία, ώστε να τον καταδυναστεύουν σε ένα φαύλο κύκλο που κρατάει εκατοντάδες χρόνια.
Βέβαια, παρόλο που το σύστημα κατακρίνεται από διάφορους δημοκράτες, αριστερούς, ακτιβιστές, προοδευτικούς και όπως αλλιώς θέλετε πείτε τους, ουδείς τολμά να αγγίξει τα δεκανίκια του συστήματος, όπως έχει γράψει πενήντα χρόνια πριν η Λιλή Ζωγράφου, δηλαδή τις θρησκείες και ειδικότερα τον χριστιανισμό.
Και αφού ήταν τόσο εύκολο να πείσουν δισεκατομμύρια ανθρώπους να πιστεύουν πως μια παρθένα έμεινε έγκυος από ένα λουλούδι για να γεννήσει τον υιό του Θεού πριν από 2000 χρόνια, σκεφτείτε ποσό πιο απλό ήταν για τους Αμερικανούς να πείσουν ολόκληρο τον πλανήτη για την δύναμη που θα τους πρόσφερε το δημιούργημα της σχολής του Σικάγου τους.
Το παιχνίδι, μάλιστα, είναι τόσο καλά στημένο που το “In God we Trust” μόνο τυχαία δεν αναγράφεται πάνω από το βήμα του αμερικανικού Καπιτωλίου, ενώ η ίδια φράση τοποθετήθηκε και στο αμερικανικό δολάριο ως απάντηση στον «άθεο» κομμουνισμό.
Δογματικά και γεμάτη βεβαιότητες η ανθρωπότητα οδηγήθηκε εγκλωβισμένη από την μια από το αόρατο χέρι ενός τύπου που είναι υπεύθυνος για την δημιουργία των πάντων, και από την άλλη από το χρήμα ένα ανθρώπινο δημιούργημα που σε κάνει να νιώθεις πως αποκτώντας το μπορείς να καταφέρεις τα πάντα.
Ο καπιταλισμός έχει καταφέρει να μετατρέψει σε ζόμπι ολόκληρη την ανθρωπότητα και αυτό είναι ολοφάνερο. Όμως, παράλληλα, η αποσύνθεσή του τα τελευταία χρόνια δείχνει να είναι ραγδαία.
Την δεκαετία του ’80 μας υποσχέθηκαν ιπτάμενα αυτοκίνητα και τελικά πήραμε μονάχα «140 χαρακτήρες».
Α, και τη συσκευή με το δαγκωμένο μήλο για να «επικοινωνούμε» και να αυτοφωτογραφίζομαστε στην Matrix εποχή που κατασκεύασαν για εμάς οι φωστήρες της τεχνολογίας.
Παρόλη την αλματώδη εξέλιξη που πραγματοποιήθηκε στους υπολογιστές, το διαδίκτυο και τον κόσμο των bit, η εξέλιξη στον κόσμο τον ατόμων, των ιπτάμενων αυτοκινήτων, της τηλεμεταφοράς, στις νέες μορφές ενέργειας και σε ό,τι θα μεταμόρφωνε πραγματικά την κοινωνία μας, είναι μηδαμινή.
Και κάπως έτσι φτάσαμε να περιμένουμε μοιρολατρικά το τέλος μας εγκλωβισμένοι στις θρησκευτικές μας προκαταλήψεις και στην απληστία μας βγάζοντας selfie.
Οι λαοί του κόσμου μας μοιάζουν να κατευθύνονται με παρωπίδες στην προς τον αφανισμό τους.
Και οι ελάχιστοι δημοκράτες διανοούμενοι που υπάρχουν στην εποχή μας αντιμετωπίζονται σαν εξωγήινοι.
Ας σκεφτούμε, όσοι μπορούμε.
Τι είναι ο λαός;
Μια γνώμη.
Αυτή η γνώμη έχει ορθή βάση;
Όχι, τις περισσότερες φορές είναι εσφαλμένη.
Γιατί είναι εσφαλμένη;
Διότι ο λαός βλέπει τα πράγματα από μακριά.
Τι είναι δημοκρατία;
Το καθεστώς το οποίο λαμβάνει υπόψη αυτή τη γνώμη ακόμη και όταν είναι μόνο συναισθήματα και προκαταλήψεις.
Και το ερώτημα που τίθεται στη συνέχεια είναι:
Πώς μπορεί να είναι κανείς δημοκράτης;
Επιτρέποντας στον λαό να προσεγγίζει την πραγματικότητα της εξουσίας, ώστε να δει τα πράγματα από κοντά και να μην αφήνεται να τον παραπλανούν γενικές ιδέες.
«Οι άνθρωποι παραπλανώνται στις γενικές κρίσεις, αλλά δεν παραπλανώνται στις λεπτομέρειες» έγραφε ο Μακιαβέλι πριν από πέντε αιώνες.
Και αυτό που τελικά λείπει είναι η δημοκρατία της αμφισβήτησης, του διαλόγου και εν τέλει αυτού που θα μας οδηγήσει στην φύση μας που δεν είναι άλλη από την αναζήτηση της αλήθειας, μακριά από τις προκαταλήψεις του «πίστευε και μη ερεύνα».
Και για να ξεριζώσεις τον καπιταλισμό πρέπει να αρχίσεις από τα θεμέλια που δεν είναι τίποτα άλλο από τις θρησκείες και ειδικότερα τον χριστιανισμό.
Βέβαια, το αισιόδοξο στην όλη ιστορία, φίλε Κώστα, είναι πως ό,τι δεν αλλάζει καταστρέφεται.
Και σίγουρα, κάτι άλλο θα έρθει στη θέση του.
Χειρότερο ή καλύτερο δεν ξέρω.
Αφού λοιπόν η καταστροφή μας είναι δεδομένη.
Εγώ θα ακούσω τον Επίκουρο.
«Ας ευχαριστήσουμε την ευλογημένη φύση που έκανε το αναγκαίο ευκολο-απόχτητο και το δυσκολο-απόχτητο περιττό».
Οπότε, εγώ θα πάω για μπάνια αφήνοντας τους υπόλοιπους να κάνουν το σταυρό τους, περιμένοντας την σωτηρία τους.
Την αγάπη μου από Ιωάννινα.
Τ.Τ.Π.
(Φίλε Τ.Τ.Π., όπως παρατηρεί εύστοχα ο Rutger Bregman στο “Ουτοπία για ρεαλιστές”, τα καλύτερα μυαλά της εποχής μας δουλεύουν για να κάνουν διαφημίσεις και να πείσουν τους ανθρώπους να κάνουν πολλά κλικ. Αν αυτά τα μυαλά ήταν στραμμένα στο καλό της ανθρωπότητας, θα ήμασταν πολύ καλύτερα σήμερα. Καλές βουτιές. Και η …Παναγιά μαζί μας. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.