Η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ γράφουν Ιστορία παρέα με τον Παπαδόπουλο

Καθώς η χώρα οδεύει προς εκλογές, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ βάζουν τα δυνατά τους για να αποδείξουν πως έχουν διαφορές μεταξύ τους και να συσπειρώσουν τους ηλίθιους που τους ψηφίζουν.

Φυσικά, δεν έχει καμία σημασία αν στην κυβέρνηση είναι η Νέα Δημοκρατία ή ο ΣΥΡΙΖΑ -όπως δεν είχε παλιότερα σημασία αν κυβέρνηση ήταν η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ-, αφού η Ελλάδα είναι ένα θλιβερό προτεκτοράτο με διακοσμητική κυβέρνηση και Βουλή.

Επειδή Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ δυσκολεύονται να βρουν πολιτικές διαφορές μεταξύ τους -και δεν τους συμφέρει να κάνουν συγκυβέρνηση γιατί αφενός το κάθε κόμμα πρέπει να τρώει με τη σειρά του και αφετέρου με τη συγκυβέρνηση θα καταλάβουν το παπατζιλίκι ακόμα και οι ηλίθιοι που τους ψηφίζουν-, το έχουν ρίξει στην ηθική και στην Ιστορία.

Ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος είπε στη Βουλή πως «η χούντα δεν έπεσε εξαιτίας της αντιστάσεως, αλλά εξαιτίας της τραγωδίας της Κύπρου» και συμπλήρωσε ότι δεν αναφέρεται στο «αξιακό άρωμα» του Πολυτεχνείου, αλλά «στην πολιτική του λειτουργία ως μύθου στα μεταπολιτευτικά χρόνια».

Αμέσως υπήρξε αντίδραση από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και υπαλλήλους του ΣΥΡΙΖΑ στα social media -που έφτασαν να χαρακτηρίζουν τον Συρίγο “χρυσαυγίτη”, ενώ θέση για το θέμα πήρε βέβαια -τόσο στη Βουλή όσο και στα social media- και ο Αλέξης Τσίπρας.

Μου φαίνεται εντελώς γελοίο η πολιτική συζήτηση στο προτεκτοράτο το 2022 να αφορά τη Χούντα, το Πολυτεχνείο ή τον Εμφύλιο, αλλά, αφού αυτά συμβαίνουν στην πολιτική ζωή του τόπου, ας ασχοληθώ κι εγώ λίγο.

Αυτά που είπε ο Συρίγος για τη Χούντα, τα έχω γράψει κι εγώ πολλές φορές. Ως διαπιστώσεις, όχι για να θίξω κάποιους.

Σε ένα κείμενό μου το 2014, έγραφα:

“Υπάρχει η εντύπωση σε πολλούς Έλληνες πως, στην διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, υπήρξε μαζική ή σοβαρή αντίσταση.

Όχι, στην διάρκεια της δικτατορίας δεν υπήρξε μαζική αντίσταση.

Η χούντα των συνταγματαρχών δεν συνάντησε ιδιαίτερη αντίσταση τις πρώτες ημέρες -ως και οι ίδιοι ένιωσαν έκπληξη γι’ αυτό-, ενώ στη συνέχεια, με εξαίρεση την απόπειρα δολοφονίας του Παπαπαδόπουλου από τον ηρωικό Αλέξανδρο Παναγούλη ή κάποιες αυτοσχέδιες βόμβες, όπως αυτή που έσκασε στα χέρια του καθηγητή της Παντείου Σάκη Καράγιωργα και του έκοψε το χέρι, δεν συνέβη το παραμικρό.

Υπήρξε ατομική ηρωική αντίσταση κατά της χούντας, αλλά δεν υπήρξε οργανωμένη και μαζική αντίσταση.

Στην διάρκεια της δικτατορίας, οι Έλληνες κοιτούσαν την δουλειά τους.

Όπως κάνουν και σήμερα.

Αυτός είναι ο λόγος που “φουσκώθηκε” έντεχνα το Πολυτεχνείο -ο αγώνας λίγων χιλιάδων ηρωικών φοιτητών όταν η χούντα είχε ουσιαστικά καταρρεύσει-, ώστε να σβηστεί η ντροπή και η ενοχή των Ελλήνων που ανέχτηκαν επί 7 χρόνια μια ομάδα γελοίων συνταγματαρχών.

Και φυσικά, η χούντα δεν έπεσε εξαιτίας του Πολυτεχνείου. Η χούντα σάπισε, βρόμισε και έπεσε μόνη της, παίρνοντας στο λαιμό της και την Κύπρο.”

Σε ένα άλλο κείμενο, πάλι το 2014, έγραφα:

“Οι Έλληνες αγάπησαν πολύ τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, όπως είχαν αγαπήσει και τον Ιωάννη Μεταξά…

Οι Έλληνες έφαγαν 7 χρόνια στη μάπα τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τη γελοία παρέα του, δεν έβγαλαν άχνα, αλλά, μετά την τραγωδία της Κύπρου και την πτώση της χούντας, ανακάλυψαν όλοι πως έκαναν αντίσταση κατά της χούντας.

Όλοι οι Έλληνες ήταν στο Πολυτεχνείο. Θα θυμάστε την εποχή που δεν υπήρχε Έλληνας που να μην υποστήριζε πως ήταν στο Πολυτεχνείο την 17η Νοεμβρίου του 1973.

Το Πολυτεχνείο έγινε η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τους Έλληνες, αφού, αν δεν υπήρχε το Πολυτεχνείο, θα έπρεπε να αποδεχτούν την πικρή αλήθεια: η χούντα δεν γνώρισε ουσιαστική αντίσταση. Η χούντα έκανε περίπατο επί 7 χρόνια.

Οι Έλληνες και τα κόμματα φούσκωσαν τόσο πολύ το Πολυτεχνείο -για να καλύψουν τη δική τους δουλοπρέπεια και εθελοδουλία- που του έδωσαν διαστάσεις λαϊκής επανάστασης.”

Δεν θυμάμαι κάποιον να με χαρακτήρισε “χρυσαυγίτη” όταν έγραψα αυτά τα κείμενα, ούτε κάποιον να λέει πως ξαναγράφω την Ιστορία. Αντιθέτως, αυτά τα κείμενα διαβάστηκαν και αγαπήθηκαν πολύ.

Και καλά, αφήστε με εμένα, αλλά θα έλεγε κάποιος “χρυσαυγίτη” τον Βασίλη Ραφαηλίδη ή θα τον κατηγορούσε πως αλλάζει την Ιστορία;

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης είχε γράψει για την Χούντα και το Πολυτεχνείο:

Όχι, ο Βασίλης Ραφαηλίδης -που γράφει πως δεν υπήρξε σοβαρή αντίσταση κατά της χούντας και έβλεπε το Πολυτεχνείο στις πραγματικές του διαστάσεις- δεν ήταν χρυσαυγίτης και δεν άλλαξε την Ιστορία.

Ξέρετε ποιος άλλαξε την Ιστορία;

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σε ένα κείμενό μου τον Νοέμβριο του 2014 -λίγο πριν τις εκλογές που έκαναν τον Αλέξη Τσίπρα πρωθυπουργό- έγραφα πως “Ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναγράφει την ιστορία”.

Σε αυτό το κείμενο, είχα κάνει την εξής ενδιαφέρουσα παρατήρηση:

“Με αφορμή την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε την περσινή ανακοίνωση του κόμματος αλλά μετά μετάνιωσε και εξέδωσε νέα ανακοίνωση από την οποία έλειπαν οι εξής φράσεις:

«Η εξέγερση του 1973 ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ανιδιοτέλειας και αγωνιστικής συλλογικής δράσης».

«41 χρόνια μετά, το Πολυτεχνείο είναι εδώ για να μας υπενθυμίζει το νόημά του και να εμπνέει τους αγώνες του σήμερα: Για την οριστική απελευθέρωση της χώρας από τη θηλιά των μνημονίων»

Δεν καταλαβαίνω γιατί αφαιρέθηκε από την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ η φράση για την “αμερικανοκίνητη χούντα”· εντάξει, για την φράση με την απελευθέρωση από τα μνημόνια κάτι έχω πάρει χαμπάρι.”

Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ πάλευε να μπει στη Βουλή, η χούντα ήταν αμερικανοκίνητη· μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλήφθηκε πως μπορεί να γίνει κυβέρνηση, η χούντα έπαψε να είναι αμερικανοκίνητη. Θαύμα!

Ο καθένας ερμηνεύει την Ιστορία όπως τον βολεύει -ανάλογα με την περίσταση- και οικειοποιείται τους αγώνες που έδωσαν άλλοι άνθρωποι και το αίμα που έχυσαν άλλοι άνθρωποι.

Την καριέρα με τους αγώνες και το αίμα των άλλων τη βρίσκω χυδαία.

Κάθε γενιά οφείλει να δώσει τους δικούς της αγώνες και, αν χρειαστεί, να χύσει το δικό της αίμα.

Φτάνει πια με τους εμφύλιους, τις χούντες και τα Πολυτεχνεία. Θα κάνουμε κάτι εμείς σήμερα ώστε το προτεκτοράτο να πάψει να είναι προτεκτοράτο και οι Έλληνες να μην χρειάζεται να φύγουν από τη χώρα τους για να ζήσουν με αξιοπρέπεια;

(Δεν επιθυμώ να πάρω θέση στην προεκλογική “διαμάχη” της Νέας Δημοκρατίας με τον ΣΥΡΙΖΑ -δεν ψηφίζω πια και θεωρώ πως βλάπτουν και οι δυο τους την Ελλάδα το ίδιο- αλλά αναρωτιέμαι αν μπορούμε να γράφουμε πια δημόσια τις σκέψεις μας ή αν θα πρέπει να πάρουμε πρώτα άδεια από τις κομματικές Κομαντατούρ.

Ο Γιάννης Ξενάκης είχε πει την δεκαετία του ’70 πως “Εκείνο που λείπει περισσότερο από την Ελλάδα και που έλειπε πάντοτε είναι η περιπέτεια της σκέψης. Κι αυτό είναι ένα από τα πρώτα μειονεκτήματα που θα έπρεπε να πολεμήσουμε”.

Πού να ήξερε ο Ξενάκης τι συμβαίνει σήμερα, πενήντα χρόνια μετά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.