Τα λευκά μπαστούνια
«Στις 15 Οκτωβρίου κλείνουμε τα μάτια και ερχόμαστε ένα βήμα πιο κοντά σε μια κοινωνία ισότητας και συμπερίληψης», τόνισε με έμφαση η συμπαθής Δόμνα Μιχαηλίδου στη συνέντευξη Τύπου για μια νέα βιωματική δράση, που την ονομάτισαν «Έλα στη Θέση μου»΄.
Μια δράση, η οποία καμία σχέση δεν είχε ούτε με την ισότητα, αφού η Δόμνα είναι μέλος μιας Κυβέρνησης που ο αρχηγός της είχε ξεκαθαρίσει ότι η ανισότητα είναι μέσα στη ανθρώπινη φύση, ούτε και με την συμπερίληψη, μια έννοια που αμφιβάλλω εάν κανείς από τους παρισταμένους στην συνέντευξη γνώριζε τι σημαίνει.
Συμπερίληψη σημαίνει να περιλαμβάνω στις ενέργειές μου αυτόν για τον οποίον ενδιαφέρομαι και καμία σημασία δεν έχει αν πεις ότι θα συμπεριλάβεις κάποιον εάν δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα για αυτόν.
Η δράση, πρωτοβουλία, επικοινωνιακή παράσταση, show φιλευσπλαχνίας -όπως και να την πεις καμία σημασία δεν έχει, αφού κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν παράγει, πλην της προβολής αυτών που είχαν την φαεινή ιδέα να την σκεφτούν και εν συνεχεία να την προβάλουν στα δικά τους μέσα- αφορούσε, σύμφωνα με τα λεγόμενα της υφυπουργού, την οπτική αναπηρία των συνανθρώπων μας.
Τυφλοί είναι οι άνθρωποι, κυρία Δόμνα, και με όποιο λεκτικό τρόπο του νεοφιλελεύθερου καθωσπρεπισμού να αποκαλέσεις την πάθησή τους, οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να δουν τις γλοιώδεις φάτσες των παρασίτων κάθε παρεμφερούς διοργάνωσης που εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο.
Εν πάση περιπτώσει, 365 ημέρες έχει ο χρόνος, βρέθηκε με την ευκαιρία ακόμη μια παγκόσμια μέρα, την οποία είπαν ότι θα είναι του «Λευκού Μπαστουνιού» και μας εξήγησε η κυρία Δόμνα ότι «αν για τους βλέποντες το Λευκό Μπαστούνι είναι το σύμβολο της τυφλότητας, για τους τυφλούς είναι σύμβολο ελευθερίας, αυτοπεποίθησης και ανεξαρτησίας».
Φυσικά, εκείνο που σε μια συνέντευξη τύπου στοιχηματίζεις ότι θα ακούσεις -και το ακούς κάθε φορά σε ανάλογα πανηγύρια- είναι ότι η «Πολιτεία, με μικρές, αλλά και μεγαλύτερες πρωτοβουλίες, διασφαλίζει το δικαίωμα των ατόμων με οπτική αναπηρία να ζουν ανεμπόδιστα την καθημερινότητά τους».
Να πεις ότι το κορίτσι δεν καταλαβαίνει αυτά που λέει, το λες, γιατί εάν καταλάβαινε αυτά που έλεγε δεν θα είχε την προοπτική της λαμπρής πολιτικής καριέρας, η οποία ανοίγεται μπροστά της μετά από τρία χρόνια με μηδενική προσφορά στην παιδική προστασία και την κοινωνική αλληλεγγύη.
H τυφλή φιλόλογος, που απολύθηκε χωρίς λόγο από το Κέντρο εκπαίδευσης και αποκατάστασης τυφλών, η κοπέλα αυτή που οι πρωτοπόροι της πορείας, Χατζηδάκης και Μιχαηλίδου, την απαξίωσαν αγνοώντας τις σχετικές εκκλήσεις, μπορεί να μην έχει πια δουλειά, αλλά θα ζει ανεμπόδιστα την καθημερινότητά της από τη στιγμή που καμία δεκαριά νοματαίοι του υπουργείου της Δόμνας μαζί με άλλους αργόσχολους θα περπατούσαν καμιά διακοσαριά μέτρα με δεμένα τα μάτια.
Με το λευκό μπαστούνι της, η άνεργη τυφλή θα μπορεί ελεύθερα πλέον να περπατήσει στους ειδικά σχεδιασμένους πεζόδρομους και ανεξάρτητη από επαγγελματικές υποχρεώσεις να απολαύσει την φροντίδα που της χαρίζουν οι προστάτες της αναπηρίας της και οι διάφοροι φιλάνθρωποι που θα φωτογραφηθούν μαζί της σε κάποιο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι του Δήμου.
(Πρόταση κειμενογράφου Γ.Κ για κυρίες, συζύγους ή θυγατέρες εφοπλιστών και επιχειρηματιών που θέλουν να μπουν σε business φιλανθρωπίας είναι κανένα ίδρυμα με την ονομασία «Το φως του τυφλού». Απ΄ όσο γνωρίζω, μέχρι στιγμής, τους τυφλούς δεν τους έχει αναλάβει καμία κυρία η δεσποινίδα που θέλει να μπει στην πολιτική)
Για να μην πολυλογούμε, οι εικονιζόμενοι πολιτικοί, την παγκόσμια αυτή μέρα, φόρεσαν μια αποκριάτικη μάσκα -αυτός που κάνει καλύτερα τον αόμματο είναι ο Χατζηδάκης που έχει πάρει στα σοβαρά τον ρόλο του, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους της παρέας που νομίζουν ότι είναι καρναβάλι και έχουν μασκαρευτεί σε τυφλούς- κράτησαν από ένα λευκό μπαστούνι ο καθένας τους, και με συνοδεία κλακαδόρων η περίεργων που αναρωτήθηκαν τι στο διάολο γίνεται στο δρόμο, περπάτησαν, όσο περπάτησαν δηλαδή, και έκαναν, εκτός από το κομμάτι τους, και τον σχετικό χαβαλέ, αφού η όλη παράσταση που έδωσαν ήταν μόνο για γέλια.
¨Χάρη, να σε βαστήξω μη και στραβοπατήσω με αυτά τα γαμημέvα δωδεκάποντα που φοράω» φαίνεται να λέει η Δόμνα στον Υπουργό Θεοχάρη.
«Δόμνα, διακριτικά σε παρακαλώ. Θα με δει η σύζυγός μου και θα νομίζει ότι μου την πέφτεις» της απαντάει μάλλον ο Θεοχάρης, κάνοντας την Δόμνα να σκάσει στα γέλια με αυτά τα έξυπνα αστεία που λένε οι πολιτικοί μεταξύ τους.
Η Δόμνα, που φαίνεται την ενοχλούσε νωρίτερα να την πιάνει αγκαζέ ο φαλακρός κύριος με την κοιλίτσα, προτίμησε να δώσει και το αριστερό της χέρι στον Χάρη, αδιαφορούσα αφενός εάν η σύζυγος του Χάρη, όταν αυτός επέστρεφε στο σπίτι θα του έκανε σκηνή που της έπιασε το χέρι, και σκεπτόμενη αφετέρου ότι μεγάλη ιδέα έχει για τον εαυτό του ο Χάρης.
Κυρία Θεοχάρη, μην ανησυχείτε λοιπόν. Αν κρίνω από το διακριτικό πιάσιμο της αριστερής χειρός της κυρίας Μιχαηλίδου, ο Χάρης δεν είναι κανένας πέφτουλας. (Σημείωση ΓΚ: Ρε Χάρη, ούτε διάκονος σε γέρο Μητροπολίτη, που τον υποβαστάζει για να ανέβει τα σκαλοπάτια εκκλησίας, δεν του κρατάει το χέρι τόσο απαλά. Πιάσε, αγόρι μου, το χέρι της Δόμνας κανονικά, δεν λέμε να μπλέξετε δάκτυλα, γιατί αυτό είναι μεμπτό, αλλά έτσι όπως το πιάνεις θα σε νομίσουν για κανένα ξενέρωτο).
Κυρία Θεοχάρη, για να επανέλθουμε σε εσάς ,που μπορεί να ανησυχήσατε με το πού είδατε το ενσταντανέ, μήπως σας ενόχλησε που τα παιδιά γελάνε;
Τα παιδιά γελάνε, γιατί παίζουν.
Όπως παίζουν και όλοι όσοι κυβερνούν αυτή την χώρα.
Περνάνε καλά; Ναι, καλά περνάνε, κυρία Θεοχάρη και για αυτό γελάνε.
Στα @ρχίδια τους, όχι μόνο οι τυφλοί, αλλά και όσοι βλέπουν τις σαχλαμάρες που κάνουν για να κοροϊδεύουν τον κόσμο.
Στα @ρχίδια τους ακόμη, και όσοι γελάνε με τις γελοιότητες που σκαρφίζονται.
Και όσο για τον φαλακρό κύριο, με το πού τράβηξε η Δόμνα το χέρι της και τον άφησε αμανάτι, σήκωσε την μάσκα του για να δει που βρίσκεται και να ξέρει που πατάει.
Μη και πατήσει κατά λάθος τίποτα σκατά, από αυτά που άδειασαν στην πατρίδα οι ακροδεξιοί, οι νοικοκυραίοι και οι θρησκόληπτοι πατριώτες μας.
Γ.Κ.
(Αγαπητέ φίλε, πριν από ένα χρόνο, ο Μητσοτάκης είχε πάει σε αγώνα της εθνικής ομάδας τυφλών και είχε πει στους τυφλούς ότι “είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να …βλέπουμε τον κόσμο από την δική σας οπτική γωνία”, πριν καταλάβει τι παπαριά είπε και προσπαθήσει να το σώσει.
Ευτυχώς, οι τυφλοί έχουν χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Θυμάμαι έναν φίλο μου που περπατούσε με έναν τυφλό φίλο του μέσα στον κόσμο και ο τυφλός τον κρατούσε αγκαζέ. Και ένας περαστικός του έπιασε τον κώλo. Σοβαρά μιλάω. Άπειρες τέτοιες ιστορίες. Ένας άλλος φίλος τυφλός περπατούσε με έναν τυφλό φίλο του και ο άλλος έπεσε σε μια λακκούβα στον δρόμο. Και πετάγεται ένας περαστικός και λέει στον τυφλό “Θα τον σκοτώσεις, ρε, τον τυφλό τον άνθρωπο”. Βέβαια, ο τυφλός φίλος μου έχει πει και ιστορίες που περαστικοί του έριχναν κέρματα στην τσέπη, λες και οι τυφλοί είναι ζητιάνοι ή ανήμποροι, ενώ ο άνθρωπος είχε τελειώσει πανεπιστήμιο και δούλευε. Πάντως, το καλύτερο από όλα, που το είδα με τα ίδια μου τα μάτια, ήταν ένας τυφλός Βρετανός που περπατούσε σε νησί του Αιγαίου σε δρόμο χωρίς πεζοδρόμιο, μέσα στη μέση του δρόμου, κρατώντας ένα λευκό μπαστούνι, και, όταν του φώναξα με αγωνία “There is an ambulance coming!”, μου απάντησε “Oh, it can be useful”. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.