Το ροζ μνημόνιο (μέρος γ’)

Παρά τα γκρίζα και απειλητικά σύννεφα που κάλυπταν τον ουρανό της Φρανκφούρτης την ημέρα του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου για την 4η Βιομηχανική Επανάσταση, ο Αλέξης είχε ένα υπέροχο πρωινό, σε συνέχεια της υπέροχης βραδιάς που είχε χθες, και η οποία είχε καταλήξει σε δείπνο με άλλους επισήμους στο φημισμένο εστιατόριο Gusto, του ξενοδοχείου a Rocco Forte. Το αγαπημένο πιάτο του Αλέξη από τα επτά συνολικά που σερβιρίστηκαν, με έξοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης φυσικά, ήταν τα θαλασσινά.

“Ωραία τα θαλασσινά χθες στο Gusto, αλλά σαν τα θαλασσινά στο Βαρούλκο δεν έχει. Α, ρε Βαγγέλη, μου άνοιξες τα μάτια”, σκέφτηκε χαμογελώντας καθώς κατέβαινε από την λιμουζίνα που τον μετέφερε στον συνεδριακό χώρο, υπό την συνοδεία της προσωπικής του ασφάλειας.

Ο Αλέξης περπάτησε με αυτοπεποίθηση πάνω στο κόκκινο χαλί της εισόδου, κούμπωσε το πάνω κουμπί από το μαρίν μπλου σακάκι του και χαμογέλασε στις κάμερες και τους καμεραμάν που είχαν στηθεί από νωρίς για να καλύψουν το συνέδριο.

“Χωρίς γραβάτα και σήμερα;”, τον ρώτησε περιπαικτικά ένας από τους ξένους ρεπόρτερ, αλλά εκείνος απλώς συνέχισε να χαμογελά απτόητος.

Η αλήθεια είναι ότι ο Αλέξης έψαχνε αφορμή να φορέσει τη γραβάτα που του είχε κάνει δώρο ο Γιούνκερ, αλλά ο επικοινωνιολόγος του του το είχε απαγορεύσει ρητά με την αιτιολογία ότι όσο αρνούταν να φορέσει γραβάτα, πάντα θα θεωρείται από τους άλλους αντισυμβατικός. Μπορεί να υπέγραψε τα μνημόνια που θα έσκιζε προεκλογικά, μπορεί να ανέτρεψε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος που ο ίδιος επιδίωξε, μπορεί να ανέτρεψε όλες του τις προεκλογικές δεσμεύσεις με την εφαρμογή των εφαρμοστικών νόμων των μνημονίων κατά την διακυβέρνησή του, αλλά όχι και να του κάνουν κουμάντο οι ξένοι και στην γκαρνταρόμπα.

“Είπαμε να κάνουμε το ΟΧΙ, ΝΑΙ, αλλά σε αυτό δεν τους τη χαρίζω. Και κοστούμι που φοράω πολύ τους είναι”, σκέφτηκε επαναστατικά, πράγμα που του έφερε στο μυαλό τον Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος έσκαγε στη Βουλή με δερμάτινο και τζιν πάνω στη μηχανή. Ο Γιάνης πάντα του έκλεβε το προσκήνιο, αφού δίπλα στον Γιάνη έμοιαζε πάντα σα φλώρος, πράγμα που του την έσπαγε παρά πολύ εκείνο το πεντάμηνο της διαπραγμάτευσης. Ευτυχώς για τον Αλέξη, ο Γιάνης δεν ήταν καλεσμένος στο συνέδριο.

“Καλημέρα, κύριε Πρόεδρε. Παρακαλώ ακολουθήστε με στο κάθισμά σας”, άκουσε να του λέει ένα μέλος του προσωπικού του συνεδρίου. “Τι λέει αυτός, ρε Δημήτρη;”, ρώτησε τον μεταφραστή του. “Σας καλεί να τον ακολουθήσετε στο κάθισμα σας, κύριε Πρόεδρε.”

Ο Αλέξης πάντα αισθανόταν αμήχανα που ήταν ο μόνος από τους εταίρους του που δεν μιλούσε Αγγλικά, αλλά ήταν πια αργά για να μάθει. Άλλωστε, αρκετό ρεζίλεμα είχε φάει κάθε φορά που είχε τολμήσει να μιλήσει ξένη γλώσσα.

Η συνεδριακή αίθουσα ήταν τεράστια και πολύ καλά φωτισμένη. Οι περισσότεροι σύνεδροι βρίσκονταν ήδη εκεί και η οχλαγωγία των συνομιλιών τους δημιουργούσε μια Βαβελική ατμόσφαιρα ανάμεσα στα πηγαδάκια που είχαν στηθεί από νωρίς. Το συνέδριο αυτό κάθε αυτό δεν είχε τόση σημασία, άλλωστε. Αυτό που είχε σημασία, ήταν οι μπίζνες που θα ακολουθούσαν.

Ο Αλέξης διέσχισε τον συνεδριακό χώρο χαμογελώντας και χαιρετώντας από μακριά τους άλλους αρχηγούς κομμάτων και κρατών, μέχρι που έφτασε στο κάθισμα του. Το χαμόγελο του Αλέξη κόπηκε απότομα. Δίπλα στην θέση του βρισκόταν καθισμένος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος εκείνη τη στιγμή ήταν απασχολημένος με το να βγάζει σέλφι με το κινητό του και δεν τον πρόσεξε καθόλου.

“Τι μ@λακίες είναι αυτές, ρε Γιώργο, δίπλα στον Κούλη με βάλανε;”, είπε απότομα στον βοηθό του. “Βρες αυτόν που μας έφερε εδώ και πες του ότι έχει γίνει κάποιο λάθος”, είπε με σοβαρό τόνο.

Ο Αλέξης παρέμεινε όρθιος για μερικές αμήχανες στιγμές, με την πλάτη του γυρισμένη επιδεικτικά στον Κούλη, ο οποίος συνέχισε ατάραχος να βγάζει φωτογραφίες. Λίγα βασανιστικά δευτερόλεπτα μετά, ο βοηθός του επέστρεψε τρέχοντας προς το μέρος του, αλλά αυτό που είχε να του πει του χάλασε την καλή διάθεση.

“Κύριε Πρόεδρε, μου είπαν ότι όντως έχει γίνει κάποιο λάθος, αλλά στη θέση σας κάθεται αυτή τη στιγμή ο Σόιμπλε και αρνείται να αλλάξει”, του ψιθύρισε ο Γιώργος στο αυτί. “Ούτε αυτός θέλει να κάτσει δίπλα στον κύριο Μητσοτάκη”. “Καλά ρε Γιώργο, με δουλεύεις, αφού ο Σόιμπλε έχει καρέκλα ήδη, με ρόδες, τι την θέλει τη δική μου;”, πρόλαβε να ψιθυρίσει θυμωμένα στο αυτί του βοηθού του, πριν ακούσει μια γνώριμη φωνή από πίσω του να τον καλεί.

“Και συ εδώ, Αλέξη;”, είπε ο Κυριάκος χαμογελώντας.

Στο κλάσμα του δευτερολέπτου που πήρε στον Αλέξη να γυρίσει προς το μέρος του, ο θυμός του μετατράπηκε σε χαμόγελο.

“Κυριάκο; Τι ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή!”, είπε χαμογελώντας καθώς πήρε τη θέση του δίπλα του. “Μας βάλανε δίπλα δίπλα. Πάλι καλά να λες, που δεν επιτρέπονται δημοσιογράφοι στον συνεδριακό χώρο, θα κάνανε πάρτι στην Ελλάδα αν μας βλέπανε και σε λίγο μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο, δεν είμαστε για τέτοια.”

Ο Κυριάκος αγνόησε το τελευταίο αυτό σχόλιο και χαμογέλασε αμήχανα. Είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι θα απέφευγε τον Αλέξη αυτές τις μέρες, και να σου τώρα που αναγκαζόταν να τον υποστεί.

“Μου φαίνεται ότι κάπου σε πήρε το μάτι μου χθες, ήσουν και συ στο Gusto χθες το βράδυ;”, ρώτησε ο Αλέξης χαμογελώντας.

“Ναι, είχα μια συνάντηση με κάτι επενδυτές”, απάντησε κοφτά ο Κυριάκος, κοιτώντας αμήχανα γύρω του.

“Καλά μου φάνηκε ότι σε είδα”, είπε ο Αλέξης χωρίς να κοιτά προς το μέρος του. “Ελπίζω να δοκίμασες τα θαλασσινά τους”, συμπλήρωσε, “Ήταν το κάτι άλλο.”

Ο Κυριάκος ένιωσε το στομάχι του να γουργουρίζει έντονα και μόνο στο άκουσμα της λέξης ‘θαλασσινά’, αλλά έκρυψε την αμηχανία του καλά πίσω από ένα χαμόγελο.

“Ναι, υπέροχα ήταν”, απάντησε χλωμιασμένος. “Βέβαια, για να είμαι ειλικρινείς, όσα Μισελέν και να έχει το Gusto, σαν τα θαλασσινά στο…”

“…Βαρούλκο δεν έχει!”, τον διέκοψε φωναχτά ο Αλέξης, γελώντας θριαμβευτικά.

“Ναι, στο Βαρούλκο! Πού το ξέρεις εσύ; Δεν σε είχα να συχνάζεις κατά εκεί μεριά”, απάντησε έκπληκτος ο Κυριάκος, χαμογελώντας.

Ο υπαινιγμός του Κυριάκου δεν πέρασε απαρατήρητος από τον Αλέξη, και το γέλιο του κόπηκε κάπως απότομα.

“Ε, έχω πάει κανά δυο φορές. Καλεσμένος ενός γνωστού μου που μένει Πειραιά, μη νομίζεις”, είπε ο Αλέξης λίγο αμήχανα.

Ο Κυριάκος γνώριζε από καιρό ότι ο Βαγγέλης δεν είναι πιστός μαζί του και ότι έπαιζε σε διπλό ταμπλό, μα δεν ήθελε να προδοθεί. Αν και κολαούζοι του είχαν κάνει καλή δουλειά στο να φροντίσουν να ξεχαστεί γρήγορα το θέμα των παράνομων παρακολουθήσεων που είχε διατάξει στην ΕΥΠ, ήταν ακόμα ένα καυτό θέμα που δεν ήθελε να ανοίξει εκείνη τη στιγμή.

“Δεν ξέρω με ποιους κάνεις παρέα στον Πειραιά, Αλέξη, αλλά να θυμάσαι”, απάντησε ειρωνικά ο Κυριάκος, χαμογελώντας πονηρά, “Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι, Αλέξη. Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι.”

Από το μακρινό Αμστελόδαμο, με αγάπη,

Κώστας

(Φίλε Κώστα, είναι προφανές πως αυτή η προεκλογική περίοδος γίνεται μέσα σε μια γενικότερη αδιαφορία. Δηλαδή, στις παρέες, κανείς δεν μιλάει για τις εκλογές. Είναι θετικό αυτό. Όλο και περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν την κατάσταση της χώρας τους και τον ρόλο των πολιτικών τους “ηγετών”. Είναι και αυτό το φορτίο κοκαΐνης που πιάστηκε στην Ιταλία και δεν θα φτάσει στην Ελλάδα, τώρα που έρχονται οι τουρίστες και δεν θα έχουμε τι να τους προσφέρουμε. Είναι και που του χρόνου κλείνουν 10 χρόνια από το Noor 1 και η Δικαιοσύνη δείχνει μια αδιαφορία για 2,1 τόνους ηρωίνης. Γενικά, η Ελλάδα είναι πια μια πολύ cool χώρα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.