“Ο Αλέξης Τσίπρας έφυγε με μία μοτοσυκλέτα”

Πιτσιρίκο, ακτιβιστή φοιτητή, που έγινε ο πρώτος ριζοσπαστικός αριστερός πρωθυπουργός της Ελλάδας, αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα ο Guardian στο ρεπορτάζ που έχει για την παραίτηση του.

Οκτώ χρόνια μετά τη θύελλα που προκάλεσε στην Ευρώπη, ο Τσίπρας αποχωρεί, προκειμένου να ανοίξει δρόμο για έναν νέο ηγέτη που θα αναγεννήσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Συνδυάζοντας ένα σπάνιο χάρισμα και πολιτικό ένστικτο ο Τσίπρας πήρε μία συμμαχία ριζοσπαστικών αριστερών, Μαρξιστών – Λενινιστών, πρώην κομμουνιστών, Τροτσκιστών, οικολόγων και σοσιαλδημοκρατών από το περιθώριο της ελληνικής πολιτικής ζωής και την ανέβασε στην κεντρική σκηνή.

Ανεβάζοντας τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ από 3,5% το 2008 σε 36% το 2015. Σε όλη την Ευρώπη, ελάχιστοι αριστεροί πολιτικοί ήταν τόσο επιτυχημένοι.

Καβαλώντας ένα κύμα λαϊκίστικης ρητορικής, ο Τσίπρας έμοιαζε με μία ασταμάτητη δύναμη, που δεν φοβόταν να πάει κόντρα στους διεθνείς πιστωτές και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και τους φόρους που ζητούσαν για να δώσουν δάνεια.

Μόνο όταν η Ελλάδα βρέθηκε στο χείλος της εξόδου από την ευρωζώνη, η κυβέρνηση του συμφώνησε με τους όρους του προγράμματος διάσωσης.

“Για αυτούς που ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ, αυτή θα είναι μία μέρα πένθους”, σχολίασε ο Δημήτρης Χριστόπουλος από το τμήμα πολιτικής επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου.

“Αλλά η παραίτησή του ήταν απαραίτητη για να έρθει η επόμενη μέρα και πολλοί τη χαρακτηρίζουν έντιμη, αλλά πιστεύουν ότι μπορούσε να έρθει και νωρίτερα” συμπλήρωσε ο καθηγητής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ που έχασε τις μισές έδρες από το 2019, υποχωρώντας από το 32% στο 18% και είδε τον Μητσοτάκη να επανεκλέγεται πρωθυπουργός με 40%, παρά τα σκάνδαλα και τις καταστροφές, έχει μπει σε μία υπαρξιακή κρίση, παρά το γεγονός ότι παρέμεινε αξιωματική αντιπολίτευση.

Αναλυτές αποδίδουν την ελεύθερη πτώση στην αποτυχία του Τσίπρα να παρουσιάσει ένα πειστικό κυβερνητικό πρόγραμμα, σε μία περίοδο που οι Έλληνες είναι ευχαριστημένοι από την κανονικότητα και την οικονομική ανάκαμψη που έφερε ο Μητσοτάκης.

“Είναι ένας πολύ ταλαντούχος πολιτικός, αλλά έχασε την επαφή του με την κοινωνία” υποστήριξε ο Fabian Perrier, που στη βιογραφία του Αλέξη Τσίπρα, περιγράφει τη μεταμόρφωση του από ριζοσπαστικό αριστερό σε wannabe σοσιαλδημοκράτη.

“Το μεγάλο λάθος του ήταν ότι επένδυσε σε μία αρνητική προεκλογική εκστρατεία, ενώ ο κόσμος έχει αφήσει πίσω του την κρίση και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι πως θα γίνει τώρα η ζωή του καλύτερη”, εξήγησε ο Perrier.

O ίδιος επισήμανε ότι ακόμα ένα λάθος του Τσίπρα ήταν ότι κυνηγούσε κεντρώους ψηφοφόρους στις συναντήσεις της σοσιαλιστικής ομάδας στην Ευρώπη, ενώ στην Ελλάδα απευθυνόταν στους παραδοσιακούς κεντροαριστερούς.

“Και όταν η αριστερά στρέφεται στο κέντρο, χάνει”, κατέληξε ο Perrier.

Tην Πέμπτη 29/6, ο Τσίπρας παραδέχτηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε συμβιβασμούς, παρά το γεγονός ότι οι Έλληνες είχαν απορρίψει ένα νέο μνημόνιο στο δημοψήφισμα.

Κάτι που έφερε και τη διάσπαση της συμμαχίας, καθώς υπήρχε οργή για τη στροφή των 180 μοιρών.

Μετά από αυτή την τελευταία εκλογική ήττα, αριστεροί που είχαν ρισκάρει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της δικτατορίας 1967-74, εξέφρασαν τους φόβους τους ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το ηθικό και πολιτικό του κεφάλαιο στην πορεία προς τη μεταμόρφωσή του.

“Φτάσαμε σε ένα σημείο που δεν ξέραμε αν είμαστε αριστεροί, κεντροαριστεροί ή κεντρώοι”, σχολίασε σχετικά ο Μάκης Μπαλαούρας, πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που φυλακίστηκε και βασανίστηκε στη χούντα.

Όποιος κι αν είναι ο διάδοχος του θα πρέπει να επανιδρύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ανέφερε και ο ίδιος ο Τσίπρας, αγκαλιάζοντας όλους τους φίλους και τις κοινωνικές ομάδες που θέλουν να εκπροσωπηθούν από το κόμμα σε μία περίοδο που 1 στους 4 Έλληνες απειλείται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Nα επισυνάψω, όμως, και ένα απόσπασμα από το πολύ ωραίο κείμενο του Δημήτρη Τσίρκα για τον Αλέξη Τσίπρα.

“Οι μνημονιακοί του αντίπαλοι του χρεώνουν ότι έφτασε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού και παρέτεινε την κρίση. Ξεχνούν βολικά πόσο εκτεθειμένη είχε αφήσει τη χώρα η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, με τα ταμεία άδεια και όλες τις εκκρεμότητες του δεύτερου μνημονίου ανοικτές.

Τον κατηγορούν ότι δίχασε την κοινωνία ενώ ήταν εκείνος που την ξαναένωσε, ενταφιάζοντας στην πράξη τις αντιμνημονιακές φαντασιώσεις.

Με το δημοψήφισμα και την «πρώτη φορά» αριστερά, έσπρωξε την πλειονότητα να διασχίσει την αντιμνημονιακή φαντασίωση, επικυρώνοντας αυτό που οι μνημονιακοί υποστήριζαν εξ΄ αρχής, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Αν ο Τσίπρας ήταν ο ηγέτης του αντιμνημονιακού λαϊκισμού, ήταν ταυτόχρονα και ο νεκροθάφτης του.

Αλλά και αυτοί που του καταλογίζουν προδοσία θα έπρεπε να τον ευγνωμονούν. Χάρη στη δική του «προδοσία» δεν χρειάστηκε ποτέ να αναμετρηθούν με την ευθύνη της επιθυμίας τους.

Να κάνουν δηλαδή πράξη την περιβόητη ρήξη και να διαχειριστούν τις επιπτώσεις της. Μια ρήξη για την οποία οι ίδιοι ομολογούν ότι δεν υπήρξε κανένα σχέδιο, καμία κοινωνική προετοιμασία, εν μέσω μάλιστα των πιο δυσμενών συσχετισμών, εντός και εκτός της χώρας.

Χάρη στη δική του «προδοσία» μπόρεσαν να κρατήσουν τη φαντασίωσή τους ότι «τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν πάει αλλιώς».

Η νέα εποχή της κανονικότητας δεν τον αντέχει, της θυμίζει την προηγούμενη της πτώσης που τόσο θέλει να ξεχάσει. Και ας είναι αυτός που δούλεψε περισσότερο για την έλευσή της”.

Και δυο αράδες από το πολύ εύστοχο σχόλιο του Μάνου Χωριανόπουλου στο Sport24 με τίτλο: Ο Αλέξης Τσίπρας έφυγε με μία μοτοσυκλέτα.

“Μια ματιά στο Πόθεν Έσχες του κ. Τσίπρα φαίνεται ότι δίνει μια σπάνια απάντηση σε ένα διαχρονικό ερώτημα του ελληνικού λαού για τους πολιτικούς.”Πώς μπήκε στην πολιτική και πώς είναι τώρα ή πώς βγαίνει”;

Οφειλές, επενδύσεις στο μηδέν, δυο ακίνητα και δυο οχήματα, μεταξύ των οποίων και η περίφημη μοτοσυκλέτα με την οποία μετακινούνταν πριν ασκήσει εξουσία.

Όχι και άσχημα σε μια χώρα, που η πολιτική αποτελεί για πολλούς όχημα πλουτισμού και δίνει μια καλή εικόνα εξέλιξης των ανισοτήτων.

Φυσικά αυτό δύσκολα θα φτάσει στον λαό, χάρη σε μια ασφυκτικά ελεγχόμενη δημόσια σφαίρα. Μια μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, θα γνωρίζει περισσότερα για τη δήθεν “βίλα στο Σούνιο”, για το ότι δήθεν “πήρε το σπίτι που διαμένει σε πλειστηριασμό” ή για τους… κομάντος στις Μαλδίβες.

Χυδαία ψέματα, που είναι μια μικρή γεύση μιας πολιτικής δολοφονίας διαρκείας, τόσο οργανωμένης και καλοπληρωμένης, που μόνο με όσα είχαν γίνει κατά του Ανδρέα Παπανδρέου το 1989 μπορεί να συγκριθεί”.

Αντί επιλόγου, μερικές φωτογραφίες από το 2015, που καλώς ή κακώς και με τα καλά και τα κακά της είναι η χρονιά που δεν θα ξεχάσουμε.

Όπως, άλλωστε, και από τον Αλέξη Τσίπρα έχουμε και καλές και κακές αναμνήσεις.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, ο Τσίπρας δεν έφυγε με μια μοτοσικλέτα, ενώ κάποιος του ανοίγει ακόμα την πόρτα της Μερσεντές. Συγγνώμη που δεν τσιμπάω σε συναισθηματικές ανοησίες από άρθρα δημοσιογράφων. Ειλικρινά, απορώ με αυτά που γράφονται για τον Τσίπρα, τον νεκροθάφτη της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Επίσης, γιατί όλοι γράφουν σαν να πέθανε ο Τσίπρας; Ο Τσίπρας δεν πέθανε· παραιτήθηκε μετά από τρεις ήττες σε εθνικές εκλογές. Δηλαδή, άργησε πολύ. Οι πολιτικοί κρίνονται από τα αποτελέσματα, όχι από τα λόγια ή τα …αγνά τους αισθήματα. Όσο για τον Μητσοτάκη που δεν σας αρέσει, ήταν ο Τσίπρας που μας τον φόρεσε ξανά και ξανά. Όσο οι άνθρωποι ψάχνουν για πατερούληδες, θα είναι σκλάβοι. Ζούμε σε μια χώρα όπου αγαπήθηκαν από το “λαό” ακόμα και δικτάτορες όπως ο Παπαδόπουλος. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.