Γιατί δεν πρέπει να συγχέουμε τη Γαλλία με την Ελλάδα
Οι 6 από τους 9 μετανάστες που κατέθεσαν στις δικαστικές αρχές για το ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου, Πιτσιρίκο, υποστήριξαν ότι το αλιευτικό ανατράπηκε κατά την προσπάθεια ρυμούλκησης του. Αυτό ισχυρίστηκαν και άλλοι δύο μετανάστες που μίλησαν στο Reuters ανώνυμα, για να μην έχουν επιπτώσεις από τις ελληνικές αρχές.
Mάλιστα, ένας Σύρος υποστήριξε ότι οι μετανάστες φώναξαν “σταματήστε” στο σκάφος του λιμενικού, μόλις έδεσε με σκοινί το αλιευτικό και άρχισε να το ρυμουλκεί με μεγάλη ταχύτητα.
Οι άλλοι τρεις μετανάστες υποστήριξαν ότι δεν ξέρουν τι προκάλεσε την ανατροπή του αλιευτικού.
Αλλά οι καταθέσεις των έξι έρχονται σε αντίφαση με όσα υποστηρίζει το ελληνικό λιμενικό, δηλαδή, ότι δεν έγινε ποτέ προσπάθεια ρυμούλκησης, καθώς υπήρχε απόσταση 70 μέτρων από το αλιευτικό.
Οι μετανάστες υποστήριξαν επίσης ότι η ταρίφα για το ταξίδι ήταν 4.500-6.000 ευρώ, ενώ κάποιοι για να καθίσουν στο κατάστρωμα πλήρωσαν 55 – 200 ευρώ επιπλέον.
Και πάλι, όμως, κάθε μετανάστης ήταν στριμωγμένος σε 40 εκατοστά, ενώ οι διακινητές πέταξαν ακόμα και τα μπουκάλια με το νερό στη θάλασσα, για να υπάρχει περισσότερος χώρος.
Πάνω από 50 χιλιάδες μετανάστες έχουν επιχειρήσει να διασχίσουν φέτος την κεντρική Μεσόγειο, μία αύξηση 160% σε σχέση με πέρσι.
Αντίθετα, μειώθηκε η ένταση των ταραχών στη Γαλλία και η πέμπτη νύχτα από τότε που άρχισαν οι διαδηλώσεις για τη δολοφονία του 17χρονου Νahel από αστυνομικό ήταν η πιο ήρεμη απ’ όλες μέχρι στιγμής, όπως μεταδίδει το Reuters.
Είχαν αναπτυχθεί, βέβαια, 45 χιλιάδες αστυνομικοί, τεθωρακισμένα οχήματα και ελικόπτερα, ειδικά στο Παρίσι, τη Μασσαλία, όπου έγιναν κάποια επεισόδια, όπως και στη Νίκαια και το Στρασβούργο, τη Λυών.
Οι ταραχές ήταν ένα χτύπημα στο ίματζ της Γαλλίας έναν χρόνο πριν διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Υπάρχει και πολιτική πίεση για τον Macron, που έχει ήδη βιώσει από τους προηγούμενους μήνες τον θυμό της κοινωνίας, ενώ αρνείται ότι οι γαλλικές δυνάμεις ασφαλείας αντιμετωπίζουν με ρατσισμό τους μετανάστες, όπως φάνηκε από τον τρόπο που πυροβόλησαν και σκότωσαν εν ψυχρώ τον Nahel, οι γονείς του οποίου είναι από την Αλγερία και το Μαρόκο.
Υπάρχει, επίσης, οργή στα φτωχά προάστια της χώρας για τις ανισότητες και το έγκλημα και οι Γάλλοι ηγέτες έχουν αποτύχει να αντιμετωπίσουν αυτό που αποκαλείται “γεωγραφικό, κοινωνικό και φυλετικό απαρτχάιντ”.
Από την αρχή των ταραχών έχουν καεί 2.000 αυτοκίνητα, έχουν λεηλατηθεί 700 μαγαζιά, έχουν τραυματιστεί 200 αστυνομικοί, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των συλληφθέντων είναι τα 17 έτη, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Gerard Darmanin.
Παρεμπιπτόντως, ποινές φυλάκισης χωρίς αναστολή επιβλήθηκαν σε τρεις συλληφθέντες για τις ταραχές στη Γαλλία, ενώ συνολικά καμιά 20αριά έχουν ήδη περάσει από δίκη, όπως αναφέρει η Le Monde.
Oι περισσότεροι εξ αυτών υποστήριξαν ότι βρέθηκαν στον λάθος τόπο, τον λάθος χρόνο, αρνήθηκαν ότι έχουν αισθήματα οργής για την αστυνομία, ενώ δεν ανέφεραν τίποτα για τη δολοφονία του 17χρονου Nahel.
Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να γλιτώσει από τη φυλακή τους τρεις συλληφθέντες, μετά από μία ακροαματική διαδικασία μόλις 15 λεπτών.
Αντίθετα, ένας οδηγός ασθενοφόρου απαλλάχθηκε για την κατηγορία της κλοπής τριών τηλεοράσεων.
Παραδέχτηκε ότι βρισκόταν μέσα στο πολυκατάστημα και βανδάλιζε, αλλά αρνήθηκε ότι έκλεψε τις τηλεοράσεις.
O εισαγγελέας είχε ζητήσει να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών με αναστολή. Άλλωστε, οι νόμοι είναι σαν τον ιστό της αράχνης, τα μικρά έντομα πιάνονται, τα μεγάλα τον σπάνε και ξεφεύγουν.
Κι αν αυτό ισχύει παντού, δεν πρέπει να συγχέουμε, από την άλλη, την Ελλάδα με τη Γαλλία, κι επειδή εκεί ξεσηκώθηκαν, να νομίζουμε ότι θα συμβεί κι εδώ, που ο Μητσοτάκης θα δώσει youth pass τώρα στους νέους και θα πάνε διακοπές.
Και δεν είναι πλάκα ότι έχει ξαναβολευτεί πολύς κόσμος εδώ με τη ΝΔ και η κρίση έχει περάσει (ανεπιστρεπτί;) για ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού.
Άλλωστε, κι εδώ, πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν δύο νέοι Ρομά από αστυνομικούς, οι οποίοι σε αντίθεση με τον Γάλλο συνάδελφο τους, αφέθηκαν και ελεύθεροι και πέρα από τους συγγενείς και φίλους των θυμάτων, κανένας άλλος δεν αντέδρασε.
Εκεί, αν είσαι μετανάστης πρώτης, δεύτερης, τρίτης, τέταρτης γενιάς, θα είσαι πάντα ο “Άραβας”.
Les Arabes (Λεζ Αράμπ), όπως θυμάμαι ότι τους έλεγαν το 2000, όταν είχα περάσει 1,5 μήνα στη Λιλ, φιλοξενούμενος από συγγενείς μου φοιτητές.
Την πρώτη μέρα που μπήκαμε στο μετρό, μου έβαλαν χέρι, επειδή κάθισα δίπλα σε Άραβες, “μπορεί να σε φάνε λάχανο, χωρίς να το πάρεις χαμπάρι” μου είπαν και το θέμα δεν είναι μόνο ταξικό.
Δεν πα’ να είσαι κι ο Ζιντάν, για τους σωβινιστές Γάλλους, θα είσαι πάντα ο Αλγερινός.
Δεν είναι τυχαίο ότι προπονητές της εθνικής Γαλλίας έγιναν ο Μπλαν και ο Ντεσάμπ -αμφότεροι λευκοί- παρά το γεγονός ότι ο Ζιζού, το όνομα του οποίου “έπαιξε” φέτος για τους τρικολόρ, είναι επίσης εξαιρετικός τεχνικός.
Η δήλωση του M’ Μπαπέ ότι “μεγάλωσα στα προάστια του Παρισιού και σας καταλαβαίνω, αλλά σας ζητάω να σταματήσετε τη βία” δεν είναι καθόλου υποκριτική.
Μπαλαδόρος ο Μ’ Μπαπέ, αλλά ο λευκός Γκριεζμάν είναι το αγαπημένο παιδί για τους σωβινιστές Γάλλους, φαν των Μπλε. Αλλά και σε διασυλλογικό επίπεδο δεν μου έρχεται στο μυαλό, ούτε ένας μαύρος προπονητής σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο.
Μην μένουμε, όμως, μόνο στο ποδόσφαιρο. Έχετε δει ποτέ μαύρο, ή αλγερινής καταγωγής Γάλλο όχι πρωθυπουργό ή πρόεδρο, αλλά να πάρει κάποιο σημαντικό υπουργείο ή έστω να διοικήσει έναν μεγάλο δήμο;
Η περιθωριοποίηση, η γκετοποίηση και η απαξίωση που βιώνουν οι μετανάστες πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς στη Γαλλία δεν μπορεί να γίνει κατανοητή από κάποιον που δεν έχει ζήσει λίγο – όχι σαν τουρίστας – εκεί.
Οι διαδηλώσεις είναι μαζικές, επειδή αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού και είναι και πολύ βίαιες, διότι νιώθουν όχι απλά ότι τους αποκλείουν κοινωνικά, αλλά τους εξευτελίζουν και σε κάθε ευκαιρία.
Δεν είναι τυχαίο ότι στη Γαλλία το εθνικιστικό-ξενοφοβικό κόμμα του Ζαν Μαρί Λε Πεν πήγε σε δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν για την υπόλοιπη Ευρώπη κάτι ανάλογο ήταν, τότε, αδιανόητο.
Πρωτοπόροι οι Γάλλοι και σε αυτό και με τη Μαρίν Λε Πεν να συνεχίζει την παράδοση του μπαμπά τα τελευταία χρόνια.
Όσο για τον Μελανσόν, που έρχεται τρίτος, πραγματικά εύχομαι να εκλεγεί κάποια μέρα πρόεδρος ή πρωθυπουργός για να μας δείξει πώς κυβερνά ένας αριστερός.
Και όχι ο Τσίπρας – κατά τον Μελανσόν – ο “ελεεινός”.
Αυτό που είπε ο Μελανσόν για τον Τσίπρα, δηλαδή, ότι είναι “μία από τις πιο ελεεινές φιγούρες της Ευρώπης”, με επιβεβαιώνει που υποστηρίζω ότι το αγαπημένο σπορ των αριστερών είναι η φαγωμάρα.
Θα έλεγε ποτέ κάτι τέτοιο ο Μακρόν για τον Μητσοτάκη ή το αντίστροφο; Για αυτό θα κυβερνούν για όσο γουστάρουν – όπως έκανε π.χ. η Μέρκελ, μέχρι που βαρέθηκε η ίδια τους Γερμανούς, αντί να την ξαποστείλουν εκείνοι – οι δεξιοί και στην Ελλάδα και στην Ιταλία και στη Βρετανία και στη Γαλλία κ.λ.π.
Πάντως, ο αγαπημένος μου Γάλλος είναι ο Ζακ Υβ Κουστώ.
Για όσα μας δίδαξε για τη θάλασσα και τον ωκεανό.
Δίπλα στο απέραντο γαλάζιο πρόσθεσε και το σκούρο μπλε του βυθού.
Βαγγέλης Σπανός
(Αγαπητέ φίλε, δεν συγχέουμε την Ελλάδα με την Γαλλία, για τον πολύ απλό λόγο πως στη Γαλλία έγινε αστική επανάσταση τον 18ο αιώνα, όταν οι Έλληνες δεν ήξεραν ακόμα πως στο μέλλον θα λέγονται Έλληνες. Βέβαια, κοινωνικά αποκλεισμένοι υπάρχουν και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι Άραβας στην Ευρώπη, για να είσαι αποκλεισμένος. Εντάξει, οι πλούσιοι Άραβες δεν είναι αποκλεισμένοι στην Γαλλία. Βασικά, είναι οι ιδιοκτήτες της Παρί Σεν Ζερμέν, της πιο εμβληματικής ομάδας της Γαλλίας. Άρα, το πρόβλημα δεν είναι να είσαι Άραβας στη Γαλλία αλλά φτωχός. Ο μόνος ρατσισμός που υπάρχει είναι κατά των φτωχών. Ο Πατρίκ Βιεϊρά -αν και μαύρος Γάλλος- κάνει καριέρα προπονητή. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.