Γάζα: γρονθοκοπώντας μια μελανιά για να την γιατρέψεις
Αγαπημένε μου, Πιτσιρίκο,
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τι είναι αυτό που στηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους στην παρούσα σύγκρουση στην Λωρίδα της Γάζας.
Ρίχνουν βόμβες σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης γεμάτο με παιδιά. Σε μια ανοιχτή φυλακή όπου ο μισός πληθυσμός είναι παιδιά. Σε ένα μέρος που ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτιέρεζ, χαρακτήρισε πρόσφατα ως “νεκροταφείο για παιδιά”.
Όχι στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή. Τώρα…Τώρα…Τώρα, και για όση ώρα μου πάρει μέχρι να τελειώσω τη συγγραφή αυτού του κειμένου και για τους φίλους του μπλογκ να το διαβάσουν.
Και δεν έχουν καμία πρόθεση να σταματήσουν.
Δεν καταλαβαίνω ποιό κομμάτι από αυτό που έγραψα μπορεί να είναι αμφιλεγόμενο.
Όσο και να συζητάμε για τις αποτρόπαιες εικόνες της επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου που είδαμε στις οθόνες μας, όσο και να συζητάμε για το πόσο κακή και μοχθηρή οργάνωση είναι η Χαμάς, όσες φορές και αν επαναληφθεί η φράση “ανθρώπινες ασπίδες”, όσο και να κατηγορήσει κανείς αυτούς που ασκούν κριτική στο κράτος του Ισραήλ για αντισημιτισμό και στήριξη της τρομοκρατίας, δεν αναιρεί το απλούστατο γεγονός ότι το κράτος του Ισραήλ εξαπολύει μια από τις πιο βάναυσες επιθέσεις σε άοπλο και άμαχο πληθυσμό, που έχουν γίνει ποτέ.
Τίποτα δεν μπορεί να αναιρέσει το απλούστατο γεγονός ότι το 80% των θυμάτων της στρατιωτικής επίθεσης του κράτους του Ισραήλ στην Γάζα, είναι γυναίκες και παιδιά.
Ακόμα και πολλοί σκατόμυαλοι νεοφιλελέδες, με την ηθικά χρεοκοπημένη ιδεολογία τους που τους εμποδίζει να πάρουν έστω και μία σωστή απόφαση, δεν δυσκολεύονται ιδιαίτερα στο να δουν το αυτονόητο.
Η σφαγή χιλιάδων παιδιών, γυναικών, γηραιότερων, ανήμπορων και αρρώστων, δεν πρόκειται να φέρει ούτε ένα από τα θύματα της επίθεσης της Χαμάς πίσω. Όπως και δεν πρόκειται να σταματήσει τον κύκλο του αίματος που διαρκεί εδώ και τουλάχιστον επτά δεκαετίες, και ο οποίος εξασφαλίζει, ότι, τόσο η 7η Οκτωβρίου, όσο και η 8η, η 9η, η 10η, και κάθε μέρα από τότε μέχρι σήμερα, θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται και στο μέλλον.
Το μόνο που θα καταφέρει είναι να οδηγήσει σε περισσότερο αίμα, σε περισσότερο θάνατο και σε περισσότερη ισχύ στα χέρια των στρατόκαυλων και των φανατικών.
Παρακολουθώντας τις δηλώσεις των Ισραηλινών πολιτικών αυτό το διάστημα, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος ότι καθένας τους εκμεταλλεύεται πολιτικά την αλόγιστη βία που έχει προκαλέσει ο κύκλος αίματος για δικά τους προσωπικά και μικροπολιτικά οφέλη, χωρίς να δίνουν δεκάρα για τις επιπτώσεις, τόσο απέναντι στις απρόσωπες μάζες των αμάχων της Γάζας, τους οποίους θεωρούν “ανθρώπινα ζώα”, όσο και απέναντι στον ίδιο τους τον λαό.
Ο ανθρώπινος πόνος δεν είναι μετρήσιμος. Δεν είναι τηλεπαιχνίδι, ούτε μετοχές στο χρηματιστήριο. Δεν πρόκειται για κάποιον αγώνα μεταξύ δύο αντιπάλων, όπου το ηθικό πλεονέκτημα –και η νίκη– πηγαίνει σε αυτόν που θα πονέσει περισσότερο.
Ο πόνος ενός γονέα που χάνει το παιδί του από κάποια βόμβα, ισοδυναμεί με τον πόνο όλου του κόσμου.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο το κράτος του Ισραήλ έχει κόψει το ίντερνετ στη Γάζα. Για τον ίδιο λόγο που οι μάρτυρες σε εγκλήματα της Μαφίας έχουν την τάση να εξαφανίζονται.
Πηγαίνοντας λίγο πίσω, το μακρινό 1915-1916, μεταξύ 700.000 και 1.800.000 Αρμένιοι σφαγιάστηκαν, ή οδηγήθηκαν στον θάνατο, την αρρώστια και την πείνα, κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Από τα όσα έχω διαβάσει για εκείνη την περίοδο, η γενοκτονία των Αρμενίων συνέβαινε μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Τόσο Ευρωπαίοι, όσο και Αμερικανοί διπλωμάτες, μας έχουν αφήσει παρακαταθήκη τις λεπτομερείς περιγραφές τους για την εθνοκάθαρση των Αρμενίων από τους Οθωμανούς, στην προσπάθεια των τελευταίων να δημιουργήσουν το σύγχρονο τουρκικό κράτος.
Στην προσπάθειά της να αποκρύψει την γενοκτονία από τα μάτια του κόσμου, η Οθωμανική κυβέρνηση αποφάσισε να απαγορεύσει στους ξένους δημοσιογράφους να τραβάνε φωτογραφίες τους Αρμένιους πρόσφυγες, ή τα αναρίθμητα πτώματα που βρίσκονταν παρατημένα στην άκρη του δρόμου.
Κάτι αντίστοιχο κάνει και το κράτος του Ισραήλ στην Γάζα.
Αυτό που παρατηρώ με μεγάλο προβληματισμό, συζητώντας το θέμα αυτό με φίλους και γνωστούς, είναι ότι μας έχει γίνει τεράστια ζημιά. Η ζημιά αυτή βρίσκεται στις ψυχές μας.
Η αλόγιστη βία των συνεχόμενων πολέμων, των αναρίθμητων βομβαρδισμών ανά τον κόσμο στους οποίους έχουμε, στη σύντομη ζωή μας, γίνει μάρτυρες, μας έχει απευαισθητοποιήσει.
Τίποτα από αυτά που γίνονται στην Γάζα δεν είναι καινούργιο. Η συστηματική σφαγή των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ, με τη στήριξη, ή την ανοχή, όλων των χωρών του κόσμου, διαρκεί εδώ και πάνω από επτά δεκαετίες. Αν, ό,τι έγινε μέχρι την 6η Οκτωβρίου μας άφησε αδιάφορους, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να στηθοχτυπιόμαστε για αυτό που έγινε την 7η Οκτωβρίου.
Αλλά οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να πιστεύουν ό,τι θέλουν να πιστέψουν. Τα ψέματα ταΐζουν την δίψα του κοινού, το οποίο έχει συνηθίσει να βλέπει κάθε διαμάχη ως διαδική. Οι καλοί και οι κακοί. Το φως και το σκοτάδι. Μαύρο και άσπρο. Δεξιά και Αριστερά. ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση. Δύση και Ανατολή. Βορράς και Νότος. Άνδρας και γυναίκα. Θεός και Διάβολος.
Δεν ήταν τυχαία η δήλωση του Νετανιάχου, ότι, “ο πόλεμος αυτός είναι ανάμεσα στα παιδιά του Φωτός και του Σκοταδιού.” Τα ψέματα των πολιτικών πάντα χρησιμεύουν για να αποκρύψουν τις ευθύνες τους, και όσο ζει κανείς σε ένα ψεύτικο αφήγημα, όσο κανείς αρνείται να κοιτάξει την πραγματικότητα κατάματα, τόσο αποφεύγει να ανταποκριθεί και προς αυτή.
Τα ωμά ψεύδη με τα οποία βομβαρδιζόμαστε διαρκώς από τις μικρές και μεγάλες οθόνες μας, κάνουν οποιαδήποτε συζήτηση για την γενοκτονία των Παλαιστινιών, όσο και για την συμφιλίωση των λαών της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, αδύνατη.
Το κράτος του Ισραήλ, απαξιώνοντας ένα μεγάλο κομμάτι του λαού του Ισραήλ και της παγκόσμιας Εβραϊκής κοινότητας –τους οποίους βλέπει εξίσου ως εχθρούς του–, χρησιμοποιεί την βιομηχανικού επιπέδου μηχανή προπαγάνδας που έχει αναπτύξει παγκοσμίως, ώστε να διαβάλλει κάθε ηθική, θρησκευτική, πολιτιστική, και πολιτική ρανίδα συνείδησης από τις ψυχές των Ισραηλινών πολιτών. Τα κατάφωρα ψεύδη τους, που δεν αρνούνται καν, όταν αποδεικνύονται, έχουν ανυψώσει στυγνούς εγκληματίες πολέμου σε ήρωες, δαιμονοποιώντας όσους ανθρώπους, η συνείδησή τους, στέκεται ενάντια στη βαρβαρότητά τους.
Η πολιτική και στρατιωτική ελίτ του κράτους του Ισραήλ, με την στήριξη της κυβέρνησης Μπάιντεν, θα συνεχίσει να καταστρέφει κάθε ζωτικό όργανο της Λωρίδας της Γάζας. Νοσοκομεία. Σχολεία. Ηλεκτρικούς υποσταθμούς. Εγκαταστάσεις ύδρευσης. Εργοστάσια. Φάρμες. Οικοδομικά τετράγωνα. Σπίτια. Όπως και άλλες γενοκτονικές κυβερνήσεις και καθεστώτα στο παρελθόν, θα προσποιείται ότι τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει.
Η επιχειρηματολογία τους είναι απλή: Η Χαμάς κρύβεται στα ασθενοφόρα. Η Χαμάς κρύβεται στα νοσοκομεία. Η Χαμάς κρύβεται στα σχολεία. Η Χαμάς κρύβεται στα στρατόπεδα προσφύγων. Η Χαμάς κρύβεται πίσω από τις γυναίκες και τα παιδιά.
Η λέξη “τρομοκρατία” έχει χάσει πλέον πλήρως το νόημά της. Ο λόγος που έχει χρησιμοποιηθεί σε τόσο ακραίο βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, δεν είναι άλλος από την απόκρυψη των εγκλημάτων των ισχυρών του κόσμου.
Για τον ίδιο λόγο που η Χαμάς θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση, το κράτος του Ισραήλ θα πρέπει να θεωρείται τρομοκρατικό κράτος.
Η ειρωνεία που διαφεύγει της αντίληψης πολλών ανθρώπων που ανακάλυψαν το Παλαιστινιακό ζήτημα την 7η Οκτωβρίου, είναι ότι το κράτος του Ισραήλ υποστήριξε την άνοδο της Χαμάς, όταν ο κύριος ανταγωνιστής του ήταν η PLO του Αραφάτ.
Την εποχή που οι μαχητές της PLO στην κατεχόμενη γη της Παλαιστίνης αντιμετώπιζαν το βίαιο μένος του στρατού του Ισραήλ, οι ισλαμιστές της απαγορευμένης Μουσουλμανικής Αδελφότητας της Αιγύπτου αλώνιζαν ελεύθεροι στη Γάζα. Οι Ισραηλινοί, βλέπεις, ήλπιζαν να χρησιμοποιήσουν τους ισλαμιστές ενάντια στην PLO.
Η Χαμάς, η οποία δημιουργήθηκε το 1987-88 κατά τη διάρκεια της πρώτης ιντιφάντας, αρνούταν να δεχθεί την ύπαρξη του Ισραηλινού κράτους. Όταν η ειρηνευτική προσπάθεια του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Γιτζάκ Ράμπιν, και του ηγέτη της PLO, Γιασέρ Αραφάτ, είχε φτάσει σχεδόν στην ολοκλήρωσή της, ο ηγέτης της Χαμάς, ο Αχμέντ Γιασίν, βρισκόταν στην φυλακή. Η Χαμάς τότε ξεκίνησε μια εκστρατεία ενάντια στον άμαχο πληθυσμό του Ισραήλ, με αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς, οδηγώντας με ακρίβεια στην δολοφονία του Ράμπιν από έναν ισραηλινό εξτρεμιστή και στην άνοδο του Μπέντζαμιν Νετανιάχου και της ισραηλινής ακροδεξιάς, το 1996.
Λίγοι θυμούνται ότι ο Νετανιάχου, ως πρωθυπουργός πια, διέταξε την απελευθέρωση του Γιασίν από την φυλακή –για “ανθρωπιστικούς” λόγους παρακαλώ–, παρά την ισόβια κάθειρξή του. Ήταν το χαρτί του Νετανιάχου για να εκτινάξει τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Όσλο στον αέρα. Αφότου διέταξε την εξορία του Γιασίν στην Ιορδανία, ο Νετανιάχου του επέστρεψε να επιστρέψει ως ήρωας στην Γάζα, στα τέλη του ‘97.
Εώς τον θάνατο του το 2004, ο Γιασίν εξαπέλυσε ένα μπαράζ επιθέσεων αυτοκτονίας ενάντια σε Ισραηλινούς. Το 2007, μετά την νόμιμη εκλογική νίκη της Χαμάς στις μοναδικές εκλογές που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στη Γάζα, ένα αποτέλεσμα που δυσαρέστησε τόσο τη Φατάχ της αφοπλισμένης πλέον PLO, όσο και τη Δύση, η Χαμάς ανέλαβε την διοίκηση της Γάζας. Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα, όμως, δεν βόλευε μόνο τους σκοπούς της Χαμάς, γιατί οδήγησε τόσο το Ισραήλ, όσο και την Αίγυπτο, να το χρησιμοποιήσουν ως δικαιολογία για να εφαρμόσουν έναν χερσαίο, θαλάσσιο και εναέριο αποκλεισμό της ήδη κατεστραμμένης και πάμφτωχης Γάζας.
Ας μου εξηγήσει λοιπόν κάποιος, μετά από όλα αυτά, γιατί ο Νετανιάχου, από το βήμα της Κνεσέτ τον Μάρτιο του 2019, είπε στα μέλη του Λικούντ ότι “όποιος θέλει να αποτρέψει την εγκαθίδρυση ενός Παλαιστινιακού κράτους θα πρέπει να ενισχύει την στήριξη της Χαμάς και την χρηματοδότησή της. Είναι κομμάτι της στρατηγικής μας, ώστε να απομονώσουμε τους Παλαιστίνιους στη Γάζα από τους Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη”;
Για παίξτε το λίγο στο μυαλό σας.
Όποιος δέχεται επίθεση και δεν μπορεί να αμυνθεί ο ίδιος, αποζητά προστασία από αυτόν που είναι διατεθειμένος να την προσφέρει. Η καταπίεση του επιτιθέμενου γεννά την αντίσταση του αμυνόμενου, του προστάτη αυτών που δεν μπορούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους. Αν κάποιος θέλει να σταματήσει την βία της αντίστασης, τότε πρέπει πρωτίστως να σταματήσει την βία της καταπίεσης που την γεννά.
Το κράτος του Ισραήλ δημιούργησε την Χαμάς, με τον ίδιο τρόπο που το να χτυπάς κάποιον στο ίδιο σημείο επανειλημμένως δημιουργεί μια μελανιά. Όταν κακοποιείς συστηματικά έναν πληθυσμό και του στερείς οποιονδήποτε ειρηνικό δίαυλο επικοινωνίας, αυτό που θα προκύψει ως αποτέλεσμα θα είναι η άνοδος των πιο βίαιων φραξιών, όπως μια κατάμαυρη μελανιά στο σημείο της χτυπημένης σάρκας.
Το να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να ξεφορτωθεί τις αντιστασιακές οργανώσεις με βόμβες, είναι το ίδιο με το να πιστεύεις ότι μπορείς να γιατρέψεις μια μελανιά με το να την γρονθοκοπάς ακόμα πιο δυνατά, ή με το να σταματήσεις να την χτυπάς με τις γροθιές σου και να αρχίσεις να την χτυπάς με σιδερολοστό.
Όσο κακοποιείς έναν πληθυσμό, τόσο νομιμοποιείς την βία της αντίστασης στην κακοποίηση. Όσο πιο ακραία είναι η καταπίεση, τόσο πιο ακραία θα είναι και η αντίσταση σε αυτή.
Μια μελανιά δεν γιατρεύεται με κακοποίηση. Γιατρεύεται με το να σταματήσεις την κακοποίησή της και να κάνεις ό,τι είναι στο χέρι σου για να βοηθήσεις την πληγή να επουλωθεί.
Από την όχι και τόσο μακρινή Θεσσαλονίκη, με αγάπη. Πάντα αγάπη και μόνο αγάπη,
Κώστας
Υ.Γ. Χθες το βράδυ διαφώνησα εντόνως για αυτό που γίνεται στη Γάζα, σε πολύ υψηλούς τόνους, με τον αδελφό και κουμπάρο μου. Η διαφωνία μας δεν ήταν καν καθολική, αλλά θέμα ερμηνείας σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Στο τέλος, παρά το ότι το αίμα στο κεφάλι είχε χτυπήσει κόκκινο και η πίεση πήγε στο ζενίθ, καταλήξαμε να αγκαλιαζόμαστε και να υπενθυμίζει ο ένας στον άλλον ότι καμία διαφωνία μας δεν είναι σημαντικότερη από την αγάπη και τον σεβασμό που έχουμε ο ένας στον άλλον. Είναι βέβαιο ότι, όσο ενημερωμένοι και αν είμαστε για ένα θέμα, θα υπάρχουν πάντα κάποια πράγματα που δεν γνωρίζουμε, ή κάποια οπτική την οποία δεν μπορούμε να δούμε, ή κάποια προκατάληψη, η οποία συνήθως πηγάζει από την προσωπική μας εμπειρία στη ζωή, και η οποία μας εμποδίζει να δούμε ολόκληρο το κάδρο. Δεν είναι κακό να διαφωνούμε. Δεν είναι κακό ακόμα και να μαλώνουμε και να θυμώνουμε ο ένας στον άλλον. Γιατί, όσο είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε για λίγο τον εγωισμό μας στην άκρη, θα καταλήγουμε πάντα στην συμφιλίωση. Θα καταλήγουμε πάντα στην αγάπη.
Υ.Γ.2 Σχετικά με την δήλωση στήριξης του Νετανιάχου προς τη Χαμάς το 2019 και την πολιτική στήριξη που της έχει παράσχει για να ανέλθει, παραθέτω τα παρακάτω λινκ από ισραηλινά μέσα ενημέρωσης:
https://archive.ph/2023.10.11-135646/https://www.haaretz.com/israel-news/2023-10-09/ty-article/.premium/another-concept-implodes-israel-cant-be-managed-by-a-criminal-defendant/0000018b-1382-d2fc-a59f-d39b5dbf0000
https://www.jpost.com/arab-israeli-conflict/netanyahu-money-to-hamas-part-of-strategy-to-keep-palestinians-divided-583082
https://www.timesofisrael.com/for-years-netanyahu-propped-up-hamas-now-its-blown-up-in-our-faces/
(Φίλε Κώστα, το Παλαιστινιακό ζήτημα υπήρχε πριν γεννηθούμε και μάλλον θα υπάρχει και αφού πεθάνουμε. Επίσης, η αδικία υπάρχει από το ξεκίνημα της ανθρωπότητας και μάλλον δεν θα τελειώσει στα δικά μας χρόνια. Είναι αδύνατον να μη θυμώνει ένας δίκαιος άνθρωπος για αυτά που έχει κάνει το Ισραήλ με τους συμμάχους του στην Παλαιστίνη, αλλά, όσο και να θυμώσουμε, δεν μπορούμε να το σταματήσουμε. Έχει να κάνει με χρήματα και δύναμη. Το Παλαιστινιακό θα το λύσει η πραγματικότητα. Για πάντα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.