Αν ο Ιησούς ζούσε σήμερα, θα φορούσε σανδάλια με κάλτσες
Γεια σου πιτσιρίκο!
Εντυπωσιάζομαι πάντα όταν ακούω απόψεις για το τι θα έκαναν σήμερα σημαντικοί άνθρωποι που έχουν πεθάνει.
Εγώ δεν είμαι σίγουρος τι θα έκανα εγώ ο ίδιος σε διάφορες καταστάσεις, πόσο μάλλον άλλοι άνθρωποι.
Διαβάζοντας λοιπόν στο ίντερνετ διάφορα συγκινητικά για το τι θα έκανε ο Ιησούς σήμερα, σκέφτηκα ότι για ένα ίσως θα μπορούσε να είναι κανείς σίγουρος: θα φορούσε σανδάλια με κάλτσες.
Αν υπήρχαν κάλτσες στην εποχή του, θα φορούσε σίγουρα και τότε. Δεν είμαι σίγουρος για το χρώμα μόνο γιατί το άσπρο λερώνει στο χώμα, αλλά σίγουρα θα χρησιμοποιούσε αυτή τη θαυμαστή εφεύρεση για να μπορεί να κάνει κηρύγματα και τα βράδια που έχει λίγο ψύχρα στην έρημο.
Εγώ φοράω πολύ συχνά σανδάλια με κάλτσες, και το έκανα και πριν ζήσω στην Ελβετία, γιατί απλά είναι πολύ πρακτικό.
Τις κάλτσες δεν τις φοράω πάντα, αλλά έχω πάντα μαζί μου ένα ζευγάρι για τον βραδινό περίπατο στο νησί, ίδιο χρώμα με τα σανδάλια για να μην προκαλώ, μαζί με το μακρυμάνικο για τον ώμο.
Το κόλλημα που έχουν πολλοί Έλληνες με αυτό το θέμα είναι εντυπωσιακό. Είναι μερικοί που σχεδόν παθαίνουν υστερία, όταν με βλέπουν να φοράω τις κάλτσες με τα σανδάλια.
Ακόμα και με τα σανδάλια σκέτα ζορίζονται, και πηγαίνουν στην παραλία με αθλητικό παπούτσι και κοντή κάλτσα, επειδή είναι πιο cool. Πολύ γελάω, αλλά δε λέω τίποτα.
Ψάχνω λοιπόν στο DuckDuckGo για “jesus socks with sandals” και βλέπω ότι υπάρχει ακόμα και βιβλίο με αυτό τον τίτλο!
Όλα έχουν ειπωθεί, πιτσιρίκο, αλλά δεν πειράζει, ας τα ξαναλέμε πότε πότε, όπως τα κάλαντα.
Φέτος για κάλαντα ακούω για πολλοστή φορά το Ave Maria του Bobby McFerrin, με τη συμμετοχή του κοινού.
Για όσους δεν το ξέρουν, ο Bobby McFerrin άλλαξε δραματικά την καριέρα του μετά την επιτυχία του Don’t Worry Be Happy, και άρχισε να κάνει αποκλειστικά σόλο παραστάσεις acapella με πολλούς αυτοσχεδιασμούς και έναν αξιοθαύμαστο τρόπο να μετατρέπει το κοινό σε χορωδία.
Όταν το έβλεπα στο youtube, δεν το πίστευα· έλεγα στημένο θα είναι.
Αλλά, πιτσιρίκο, είχα τη μεγάλη τύχη να τον δω από κοντά σε μια συναυλία στο Παρίσι και ήμουν και εγώ εκεί, ίσως ο πιο παράφωνος άνθρωπος στον κόσμο, και τραγουδούσα.
Ήταν σαν θαύμα.
Άνθρωποι σαν τον Bobby McFerrin νομίζω αξίζουν περισσότερη προσοχή -συνιστώ να δείτε και άλλα video, είναι απίστευτο αυτό που κάνει- για δύο σημαντικούς λόγους:
Πρώτον, είναι ένας άνθρωπος που άλλαξε εσκεμμένα πορεία από μια κατάσταση ιδιαίτερης επιτυχίας.
Και δεύτερον, επενδύει το χρόνο του στο να δίνει “χώρο”, να ανοίγει ορίζοντες σε άλλους και όχι να μας λέει ξανά και ξανά τη “δική του ιστορία”.
Ο Ross Daly είχε πει ένα ωραίο, κάπως έτσι: Υπάρχουν μουσικοί που παίζουν μουσική για να ακούσεις τους ίδιους, και άλλοι που παίζουν για να ακούσεις αυτή, τη μουσική.
Ο Bobby McFerrin ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, κατά τη γνώμη μου, και είναι ένας λόγος που δεν θα πω ποτέ “και τι να κάνω μέσα σε αυτή τη δυστοπία που ζούμε;”
Πάντα θα μπορώ να προσπαθώ να μοιάσω στον Bobby McFerrin, αλλά και στον πιτσιρίκο και άλλους που “δίνουν χώρο”, που ενισχύουν τις διαφορετικές φωνές αντί να τις καλύπτουν.
Αγάπη μόνο.
Παναγιώτης
(Φίλε Παναγιώτη, έχει πάντα ενδιαφέρον ότι λέμε τι θα έκανε ή τι θα έλεγε σήμερα ένας άνθρωπος που δεν ζει πια, αν και απλά θα μπορούσαμε να δίναμε σημασία στο τι είπε και στο τι έκανε όταν ζούσε. Το 2016, είχα γράψει το κείμενο “Τι θα έλεγε αν ζούσε σήμερα ο τάδε;”. Αυτό που έχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι πως αυτές τις απορίες για τους νεκρούς τις έχουν, συνήθως, άνθρωποι που είναι εν ζωή και δεν κάνουν απολύτως τίποτα, πέρα από μαμ, κακά και νάνι. Οι ζωντανοί απορούν τι θα έκαναν οι νεκροί αν ζούσαν αλλά δεν τους περνάει από το μυαλό να κάνουν κι αυτοί κάτι. Δεν είμαστε βέβαιοι πως ο Χριστός ήταν υπαρκτό πρόσωπο, αλλά, αν ζούσε σήμερα, και ήταν και πάλι καβάλα στο γαϊδούρι, δεν θα προλάβαιναν να τον σταυρώσουν, γιατί θα τον είχαν περιλάβει οι ζωόφιλοι, για κακοποίηση ζώου. Αν φορούσε και κάλτσες με πέδιλα, θα τον είχε περιλάβει η fashion police των social media που είναι αμείλικτη. Παναγιώτη, εγώ δεν δίνω χώρο σε άλλους ανθρώπους επειδή είμαι γενναιόδωρος αλλά επειδή είμαι τεμπέλης. Για την ακρίβεια, είμαι σαμάνος της τεμπελιάς. Επίσης, αν ανέβαινα στη σκηνή και ήμουν διασημότητα με ταλέντο, όπως είναι ο Bobby McFerrin, δεν θα άφηνα κανέναν άλλον να ανέβει στη σκηνή μαζί μου, για να μη μου κλέψει την παράσταση. Με κλωτσιές θα τους πετούσα όλους κάτω. Αλλά είμαι πολύ τεμπέλης για να ανέβω στη σκηνή και να έχω πειθαρχία και πρόγραμμα, και να πρέπει να είμαι σε συγκεκριμένους χώρους μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Παναγιώτη μου, θα με φάνε οι παραλίες. Ούτε πέδιλα, ούτε κάλτσες. Ξυποληταρία. Χρόνια πολλά! Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.