Στο μυαλό ενός υποστηρικτή του Ισραήλ
Αγαπημένε μου, Πιτσιρίκο,
Κάτι που δεν είχα καμία όρεξη να κάνω στα πνευματικά μου ταξίδια, ούτε από περιέργεια, ήταν να μπω στο μυαλό ενός γενοκτόνου.
Το έγκλημα της γενοκτονίας, για εμένα προσωπικά, αντικατοπτρίζει το χαμηλότερο σημείο που μπορεί να φτάσει κάποιος ως άτομο. Και λέω “άτομο”, γιατί θεωρώ τη γενοκτονία τόσο αποτρόπαιο, βάναυσο, βάρβαρο και παράλογο έγκλημα, που θεωρώ ότι για να φτάσει κάποιος σε αυτό το σημείο, αναγκαστικά, θα πρέπει να έχει αποχωριστεί πλήρως από την ανθρώπινη φύση του.
Ένας γενοκτόνος δεν είναι πια άνθρωπος.
Ίσως ήταν κάποτε, αλλά όχι πια. Δεν ανήκει, καν, στο ζωικό βασίλειο, αφού, κανένα ζώο δεν σκοτώνει από εκδίκηση, ή από ιδεολογία. Ακόμα και τα ζώα που σκοτώνουν για να ζήσουν, δεν θα σκότωναν ποτέ περισσότερο από αυτό που χρειάζονται για να επιβιώσουν. Επομένως, το να αποκαλέσει κανείς κάποιον γενοκτόνο “ζώο”, ή “κτήνος”, θεωρώ πως του προσδίδει μια ανωτερότητα την οποία δεν αξίζει, ενώ παράλληλα, προσβάλλει τα απανταχού ζώα και κτήνη, που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να ακολουθούν τα ένστικτα που τους έδωσε η φύση.
Δεν θα χρησιμοποιούσα ποτέ την λέξη “γενοκτόνος” τυχαία, ούτε επιπόλαια. Έχουμε και λεξικά. Η Σύμβαση Γενοκτονίας είναι άλλωστε σαφής, ορίζοντας ως γενοκτονία την εκτέλεση μελών ενός πληθυσμού, την πρόκληση σοβαρών σωματικών ή ψυχικών βλαβών σε μέλη του πληθυσμού, καθώς και τη σκόπιμη επιβολή στον πληθυσμό, συνθηκών ζωής που υπολογίζονται, ώστε να προκαλέσουν τη φυσική του καταστροφή, ολικά ή εν μέρει.
Ολικά, ή εν μέρει.
Δεν χρειάζεται να τους σκοτώσεις όλους για να θεωρηθείς γενοκτόνος, αρκεί να σκοτώσεις ένα μέρος του στοχευμένου πληθυσμού. Δεν χρειάζεται καν να σκοτώσεις, μάλιστα, για να θεωρείσαι γενοκτόνος στα μάτια του νόμου, αρκεί να προσπαθείς να διαπράξεις γενοκτονία, να είσαι συνένοχος, ή να την υποκινείς δημόσια.
Επομένως, τον τελευταίο καιρό, ας πούμε τους τελευταίους δύο μήνες, βλέπω ότι οι γενοκτόνοι έχουν αυξηθεί δραματικά τριγύρω μου, πράγμα που με έχει προβληματίσει. Είπα, λοιπόν, να κάνω το νοητικό άλμα στο κενό της απανθρωπιάς και να σκεφτώ μέσα από το μυαλό ενός γενοκτόνου.
Σκέφτομαι, λοιπόν, ότι, αν είχα σκοπό να διαπράξω γενοκτονία για να αισθανθώ ασφαλής, ή για να αποδείξω το “δίκιο” μου, ή για να “αμυνθώ”, τότε θα έβαζα τα δυνατά μου ώστε να δολοφονήσω όσες περισσότερες γυναίκες και όσα περισσότερα παιδιά μπορώ, ώστε να καταστρέψω τις μελλοντικές γενιές του πληθυσμού αυτού.
Θα στόχευα τις ρουκέτες, τις βόμβες και τους όλμους μου απέναντι σε άμαχο πληθυσμό, σε νοσοκομεία, σε οργανισμούς που παρέχουν ανθρωπιστική βοήθεια, καθώς και σε κάθε αστική υποδομή που μπορώ να βρω, είτε μιλάμε για εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης, νερού, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, είτε μιλάμε για δρόμους, κτίρια, σπίτια, αποθήκες τροφίμων, καταστρέφοντας οτιδήποτε θα έδινε την ικανότητα στους επιζήσαντες να επιβιώσουν.
Εννοείται, πως θα έκοβα οποιαδήποτε παροχή σε τρόφιμα, πόσιμο νερό, ρεύμα, καύσιμα και ιατροφαρμακευτικές προμήθειες.
Τώρα που το σκέφτομαι, θα βομβάρδιζα επίσης σχολεία, ναούς, βιβλιοθήκες, πολιτιστικά μνημεία, πολιτιστικά κέντρα και μουσεία, ώστε να καταστρέψω κάθε ψήγμα κουλτούρας, ιστορίας και πολιτισμού του πληθυσμού που θα προσπαθούσα να αφανίσω.
Δεν θα σταματούσα εκεί, όμως. Θα δολοφονούσα δημοσιογράφους που θα τολμούσαν να αποπειραθούν να αποκαλύψουν τα εγκλήματά μου, καθώς και γιατρούς, ακαδημαϊκούς, δικηγόρους, ιστορικούς, διανοούμενους και ακτιβιστές, και οποιονδήποτε θα ήταν σε θέση να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση του πολιτισμού που προσπαθώ να αφανίσω.
Προφανώς, θα ανάγκαζα όλους τους παρατρεχάμενους, τα τσιράκια, τους κολαούζους και τους υποτακτικούς μου, να απαγγέλλουν σε καθημερινή βάση κάθε είδους γενοκτονική ρητορική, δημιουργώντας ένα διαλεκτικό πλαίσιο πάνω στο οποίο θα στήριζα την αναγκαιότητα των γενοκτονικών μου προθέσεων.
Τώρα που το καλοσκέφτομαι, θα επικαλούμουν όποια εδάφια από τις Γραφές και τα Ευαγγέλια μπορούσα να βρω που να δικαιολογούν τα εγκλήματά μου, καθώς και το θέλημα του Θεού.
Μιας που έχω πάρει φόρα, θα έπρεπε να σκεφτώ και ένα σχέδιο για όσους επιβίωναν από το μακελειό μου, γιατί ενδεχομένως να μην είχα αρκετό χρόνο στην διάθεση μου για να τους καθαρίσω όλους με τη μία. Όσοι επιβίωναν των γενοκτονικών μου βομβαρδισμών, θα φρόντιζα, λοιπόν, να τους εξαφανίσω τελείως από την γη την οποία προσπαθώ να κλέψω με την βία των όπλων μου.
Πολύ πιθανόν, να τους στοίβαζα σε “προσωρινά” υπερπληθή στρατόπεδα συγκέντρωσης στα σύνορα των γειτονικών χωρών, ώστε να αφανιστούν μόνοι τους από τη φτώχεια, την πείνα και τις αρρώστιες, μετακυλίοντας την ευθύνη προς τις χώρες αυτές, ενώ εγώ θα συνέχιζα τους βομβαρδισμούς εντός της επικρατείας μου ώστε να μειώσω την έκταση γης που μπορούν να σταθούν εντός των συνόρων μου, σπρώχνοντας τους προς την επικράτεια των άλλων γειτονικών χωρών.
Σε κάθε περίπτωση, αν προσπαθούσα να διαπράξω γενοκτονία, θα έκανα ό,τι μπορούσα ώστε να δολοφονήσω ή να εκτοπίσω τον πληθυσμό αυτό, και να γεμίσω τα μέρη στα οποία βρίσκονταν με δικούς μου εποίκους.
Αν σας ακούγεται γνώριμο αυτό το σχέδιο, είναι επειδή εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές. Είναι η γενοκτονία που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό.
Αλλά δεν θέλω να εξάπτεστε, γιατί είναι προφανές ότι οι ζωές των Ισραηλινών αξίζουν πολύ περισσότερο από τις ζωές των Παλαιστίνιων. Οι 736 άμαχοι Ισραηλινοί που δολοφονήθηκαν την 7η Οκτωβρίου –1.200 νεκροί μαζί με τους 395 στρατιωτικούς, τους 10 ασφαλίτες και τους 59 μπάτσους, που δεν είναι καθόλου άμαχοι–, αξίζουν πολύ περισσότερο από τους 17.000 Παλαιστίνιους άμαχους, μεταξύ των οποίων οι 8.000 είναι ανήλικα παιδιά, στις 60 συνεχόμενες μέρες βομβαρδισμών που ακολούθησαν.
Μόνο ένας ρατσιστής Ναζί θα υποστήριζε ότι οι ζωές των 17.000 Παλαιστινίων αξίζουν επίσης, ή θα τις συνέκρινε με τις ζωές των 1.200 Ισραηλινών. Μόνο ένας αντισημίτης θα ασκούσε κριτική στο κράτος του Ισραήλ για την δολοφονία τόσων πολλών “ανθρώπινων ασπίδων” και τόσων λίγων τρομοκρατών της Χαμάς, χωρίς την παραμικρή ζημιά στην ηγεσία της οργάνωσης. Μόνο ένας υποστηρικτής της τρομοκρατίας θα αποκαλούσε εθνοκάθαρση το εμπάργκο σε ανθρωπιστική βοήθεια, τρόφιμα, νερό, καύσιμα και φάρμακα προς τον άμαχο πληθυσμό και τον βίαιο εκτοπισμό 1,8 εκατομμυρίων ανθρώπων στα σύνορα με την Αίγυπτο.
Ένας καλοπροαίρετος θα μπορούσε να το δει ως μόνιμες διακοπές. Ξέρεις πόσος κόσμος πληρώνει καλά λεφτά για να πάει στην Αίγυπτο;
Φυσικά, δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι οποιαδήποτε απόπειρα για να ασκήσει κανείς κριτική σε όλο αυτό, σημαίνει αυτομάτως ότι είναι ένα τέρας που μισεί τους Εβραίους, που στηρίζει την τρομοκρατία και που θα ήθελε να είχε νικήσει ο Χίτλερ. Είναι ένα μίασμα της κοινωνίας που θα πρέπει να απολυθεί από την δουλειά του, από τη σχολή του, και γενικότερα, να διωχθεί και να σαπίσει στη φυλακή.
Μήπως όλα τα παραπάνω σας κάνουν να τρελαίνεστε και να εκνευρίζεστε;
Μην ανησυχείτε, αφήστε αυτές τις σκέψεις να ανθίσουν στο μυαλό σας. Μην αντιστέκεστε. Χαλαρώστε. Όσο περισσότερο αντιστέκεστε τόσο περισσότερο θα πονέσει. Χαλαρώστε και αποδεχτείτε το. Απλά, αδειάστε το μυαλό σας και υπακούστε. Όλα θα έχουν τελειώσει πριν καν το καταλάβετε.
Από τα σκοτεινά βάθη του μυαλού ενός γενοκτόνου, και χωρίς ίχνος μετάνοιας,
Μπεν & Χένρι (Rest in Pieces)
Από το μακρινό Αμστελόδαμο, περιτριγυρισμένος από γενοκτόνους όλων των εθνοτήτων, θρησκειών, σεξoυαλικών προτιμήσεων και κοινωνικών τάξεων, με αγάπη,
Κώστας
Υ.Γ.1 Ένας άνθρωπος, που, χωρίς ηθικές αξίες πέραν του ατομικού του συμφέροντος, ένας άνθρωπος χωρίς κάποιο ηθικό ελάχιστο, ένας άνθρωπος που δεν πιστεύει σε τίποτα περισσότερο από τον εαυτό του, μπορεί να δεχτεί, να υποστηρίξει και να δικαιολογήσει το οτιδήποτε. Ακόμα και μια γενοκτονία.
Υ.Γ.2 Ας υποθέσουμε ότι γίνεται κανείς θύμα ληστείας μέσα στο σπίτι του, υπό την απειλή όπλου, από έναν μαύρο μετανάστη άγνωστης Αφρικανικής καταγωγής. Ας υποθέσουμε ότι το συμβάν αυτό είναι τόσο τραυματικό γι’ αυτόν, που από εκείνη την ημέρα και έπειτα κάθε φορά που συναντά έναν μαύρο μετανάστη στον δρόμο τον πιάνει ένας τρομακτικός φόβος και μια φοβερή ανασφάλεια. Τώρα, ας υποθέσουμε, ότι, μετά από λίγο καιρό, ο φόβος γίνεται τόσο μεγάλος, που αρχίζει να σκέφτεται ότι ο μοναδικός τρόπος για να αισθανθεί ασφαλής είναι να δολοφονήσει όλους τους μαύρους μετανάστες στην πόλη που ζει. Σε ποιο σημείο ακριβώς θεωρείτε ότι πρέπει να σκεφτεί, “ρε μ@λάκα, μήπως είμαι λίγο υπερβολικός στην αντίδραση μου”; Στην αρχή, κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας, ή αφού την έχει ολοκληρώσει;
(Φίλε Κώστα, γιατί θα πρέπει να προσπαθήσουμε να μπούμε στο μυαλό ανθρώπων που στηρίζουν μια γενοκτονία; Δεν ξέρω αν το έχεις προσέξει αλλά έχουμε φτάσει στο σημείο να προσπαθούμε να καταλάβουμε όλα τα άρρωστα μυαλά του πλανήτη. Και δεν είναι και λίγα. Είναι παντού πια. Αυτός που υποστηρίζει μια γενοκτονία είναι τελειωμένος και βρίσκεται στα χέρια της επιστήμης. Ας πάει στον ψυχίατρο, αν θέλει βοήθεια. Εν τω μεταξύ, Κώστα, σήμερα στην Ελλάδα είναι μεγάλο θέμα η οπαδική βία αλλά ο Μητσοτάκης, η κυβέρνησή του και πάρα πολλοί Έλληνες στηρίζουν τη βία του Ισραήλ στη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Τι να σου κάνει κι ο ψυχίατρος; Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.