Το κατά Νετανιάχου “Ευαγγέλιο”
Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο,
Προφανώς, δεν είμαι τόσο αφελής, ώστε να πιστεύω ειλικρινά ότι το σφυροκόπημα της Γάζας θα τελειώσει με την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, στα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα του 1967, με την Ανατολική Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του νέου κράτους. Ασχέτως αν είναι η διεθνώς αναγνωρισμένη λύση, βάση του διεθνούς δικαίου.
Ούτε, φυσικά, ότι οι γενοκτόνοι που διαπράττουν και στηρίζουν την γενοκτονία των Παλαιστινίων, θα δικαστούν για τα εγκλήματά τους.
Στο προηγούμενό μου κείμενο, απλά, προσπάθησα να φανταστώ έναν δρόμο για την ειρήνη, τώρα, και για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Να δω πώς θα έμοιαζε κάτι τέτοιο.
Γιατί η ειρήνη προϋποθέτει και τη δικαιοσύνη. Όπως συχνά λες, χωρίς λεφτά μπορούμε να ζήσουμε, ενώ χωρίς δικαιοσύνη είμαστε τελειωμένοι.
Σε αυτό που ίσως είμαι αφελής, είναι στην ανάγκη μου να μην δέχομαι όλο αυτό που γίνεται στη Γάζα σιωπηρά. Ή να προσποιούμαι ότι δεν συμβαίνει, ή ότι δεν είναι σημαντικό.
Τα περισσότερα από τα ανελέητα χτυπήματα του Ισραήλ στη Γάζα, οργανώνονται από ένα σύστημα που λέγεται Χαμπσόρα (“Ευαγγέλιο”), το οποίο είναι προγραμματισμένο πάνω σε έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης ο οποίος επιλέγει 100 στόχους την ημέρα.
Μιλώντας γι’ αυτό το δολοφονικό σύστημα ΑΙ, σε ένα άρθρο του ισραηλινού +972 Magazine, ισραηλινοί αξιωματούχοι το χαρακτήρισαν ως “εργοστάσιο μαζικών δολοφονιών.”
Όχι εγώ, οι ισραηλινοί αξιωματούχοι.
Χρησιμοποιώντας δεδομένα τοποθεσίας μέσω στοχοποιημένων κινητών συσκευών, το “Ευαγγέλιο” προτείνει ένα σημείο στον χάρτη. Έπειτα, το πυροβολικό ή η αεροπορία, ή και τα δύο, βομβαρδίζουν ανελέητα ολόκληρη την περιοχή γύρω από αυτό το σημείο στον χάρτη, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας εκατοντάδες Παλαιστίνιους που βρίσκονται στην τριγύρω περιοχή.
Με αυτό το υπέροχα αποτελεσματικό σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, φτιαγμένο με μεράκι από τους πανέξυπνους σχιζοφρενείς δολοφόνους της βιομηχανίας όπλων, περισσότερο από 18.000 άμαχοι Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί αναίτια, συμπεριλαμβανομένων και πάνω από 10.000 παιδιών. Οι τραυματίες είναι πάνω από 50.000, ενώ πάνω από 8.000 είναι οι αγνοούμενοι, κάπου μέσα στα χαλάσματα.
Το είχε προβλέψει άλλωστε ο εκπρόσωπος τύπου του ισραηλινού στρατού από την πρώτη κιόλας εβδομάδα των βομβαρδισμών, ότι, “έμφαση δεν δίνεται στην ακρίβεια, αλλά στο μέγεθος της καταστροφής.”
Προφητικό, το κατά Νετανιάχου “Ευαγγέλιο”.
Γι’ αυτό και, καμιά φορά, την ώρα που απολαμβάνω τον καφέ μου στο μπαλκόνι, κάνοντας το τσιγάρο μου και ακούγοντας το πρωινό κελάηδημα των πουλιών, φαντάζομαι να περνούν από πάνω μου τέσσερα ελικόπτερα Απάτσι, πλήρως οπλισμένα, και τον εκκωφαντικό θόρυβο των λεπίδων τους. Τους ακολουθεί ένα σμήνος από F-16, που πετούν εξαιρετικά χαμηλά, με τις τουρμπίνες τους να σκίζουν τον αέρα από πάνω μου. Ξαφνικά, το κτίριο που βρίσκεται δίπλα στο δικό μου, γκρεμίζεται ολόκληρο, σα τραπουλόχαρτα από σκυρόδεμα.
Ήταν κάποιο βομβαρδιστικό αεροσκάφος, κάποιο τανκ, κάποια οβίδα του πυροβολικού, κάποιο ντρόουν, κάποιος πύραυλος από τα Απάτσι και τα F-16; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει.
Τη μια στιγμή ήταν εκεί, και μετά δεν ήταν.
Φαντάζομαι ότι τη στιγμή που ακούω τον ηρεμιστικό ήχο της βροχής, με μια σκεπή πάνω από το κεφάλι μου και ρούχα που με κρατούν ζεστό και άνετο, μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα προς τα εκεί, στη Γάζα, επικρατεί μια κακοφωνία από εκρήξεις, ουρλιαχτά, και φωνές που ζητάνε βοήθεια. Υπάρχει κλάμα και οδυρμός.
Φόβος αρκετός για να πάρει την καρδιά οποιουδήποτε ανθρώπου και να τη σφίξει δυνατά, σα να κόβεται η ανάσα σου, σα να ψάχνεις αέρα για να αναπνεύσεις, αλλά να μην βρίσκεις τίποτα. Φόβος και τρόμος.
Τρομοκρατία.
Το Ισραήλ δεν πρόκειται να σταματήσει. Έχει σκοπό να τελειώσει τη δουλειά. Καλεί πίσω όλες τις χάρες, όλα τα φράγκα που έχει επενδύσει, όλη την πολιτική στήριξη που έχει δώσει. Τα δίνει όλα για να ολοκληρώσει τη δουλειά. Να αφανίσει οτιδήποτε συνεχίζει να στέκεται όρθιο στη Γάζα, τόσο στα βόρεια, όσο και στα νότια, αυτό το λιγότερο από το 40% των κατοικιών που στέκονται ακόμα όρθια.
Τετράγωνο, τετράγωνο το πάει.
Από τη στιγμή που θα συμβεί αυτό, το παιχνίδι έχει σχεδόν τελειώσει. Οι 2.3 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι δεν θα μπορούν να επιστρέψουν στη Γάζα, γιατί δεν θα υπάρχει τίποτα για να επιστρέψουν σε αυτό. Μόνο συντρίμμια, νεκροί που αποσυντίθενται, αρρώστια και θάνατος.
Το πού θα καταλήξουν μετά, δεν έχει σημασία. Η εθνοκάθαρση θα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ό,τι απομείνει από τους Παλαιστίνιους, θα το αποτελειώσουν η πείνα και οι μεταδοτικές ασθένειες.
Τα δεκάδες κομβόι ανθρωπιστικής βοήθειας, που αντιπροσωπεύουν ένα δείγμα μόνο από το σύνολο της ανθρωπιστικής βοήθειας που χρειάζεται, τόσο σε νερό και τρόφιμα, όσο και σε φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό, περιμένουν ακινητοποιημένα. Περιμένουν το μακελειό να σταματήσει. Περιμένουν τον Μπάιντεν να πει “ως εδώ, Μπίμπι” και να τραβήξει την κόκκινη γραμμή του στην στήριξη του Ισραήλ, ώστε να υπάρξει κατάπαυση πυρός και να μπορέσει να μπει η ανθρωπιστική βοήθεια που χρειάζονται οι πεινασμένες και τραυματισμένες μάζες των άμαχων Παλαιστινίων.
Μέχρι τότε, ο κόσμος θα κοιτά την ανελέητη σφαγή παθητικά, ακούγοντας τους πολιτικούς που ψήφισαν να κάνουν λόγο για την ανάγκη χειρουργικών χτυπημάτων, ώστε να μειωθούν οι παράπλευρες απώλειες.
Κρίμα είναι, φτάνει τόσο.
Άνθρωποι που έτρεξαν να υπερασπιστούν το δικαίωμα ενός επικοιστή αποικιοκράτη να “αμύνεται” απέναντι στον κατεκτημένο λαό που δολοφονεί και καταπιέζει, βγαίνουν τώρα να εκκλιπαρήσουν για κατάπαυση πυρός και ανθρωπιστική εκεχειρία.
Παρακαλάνε για κατάπαυση πυρός, την ίδια ώρα που ο Νετανιάχου γυρίζει τη ρουλέτα θανάτου της τεχνητής νοημοσύνης.
Πριν λίγες μέρες, ο ισραηλινός στρατός δολοφόνησε απαχθέντες Ισραηλινούς που κρατούσαν λευκή σημαία στο χέρι και φώναζαν στα Εβραϊκά για να τους καταλάβουν οι ισραηλινοί στρατιώτες, ημίγυμνοι από την μέση και πάνω για να δείξουν ότι δεν κρύβουν όπλα, ή εκρηκτικούς μηχανισμούς. Δολοφόνησαν τους δικούς τους, αυτούς για τους οποίους υποτίθεται κάνουν “πόλεμο”, για να τους απελευθερώσουν από τη Χαμάς.
Τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ.
Το τελευταίο πράγμα που θέλουν αυτή τη στιγμή είναι κανέναν Ισραηλινό, θύμα απαγωγής, να λέει στις κάμερες για το πόσο ευγενικά τους φέρθηκαν οι μαχητές της Χαμάς, ζητώντας κατάπαυση πυρός.
Αυτή τη στιγμή, πάνω από το 60% των κατοικιών στη Γάζα είναι συντρίμμια. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει εκεί πια. Το Ισραήλ ενημέρωσε τους 1,8 εκατομμύρια εκτοπισμένους άμαχους Παλαιστίνιους να κατευθυνθούν προς τη Ράφα, στα σύνορα με την Αίγυπτο, πετώντας φυλλάδια από τον ουρανό.
Μόλις πάνε στη Ράφα, μετά δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάνε, μόνο η Αίγυπτος.
Με το που πατήσουν το πόδι τους στην Αίγυπτο –κάτι το οποίο η αιγυπτιακή κυβέρνηση και οι αραβικές χώρες προσπαθούν να αποφύγουν, ασκώντας πίεση στις ΗΠΑ– δεν θα επιστρέψουν ποτέ.
Αυτός δεν είναι πόλεμος ενάντια στη Χαμάς. Αυτό είναι η Τελική Λύση.
Η ανελέητη επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα εποικιστικής αποικιοκρατίας. Όπως και κάθε άλλη περίπτωση επικοιστικής αποικιοκρατίας, διατηρεί την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να συνθλίψει την αντίσταση του αυτόχθονα πληθυσμού μέσω της γενοκτονίας του, χωρίς συνέπειες.
Θα απογοητευτούν.
Ούτε το κακομαθημένο Ισραήλ δεν μπορεί να τη γλιτώσει μετά από όλο αυτό.
Μια ολόκληρη γενιά Παλαιστίνιων, πολλοί από τους οποίους έχουν δει μέλη της οικογένειάς τους να δολοφονούνται αναίτια και τα σπίτια τους και τις γειτονιές τους να ισοπεδώνονται, θα κουβαλούν για πάντα μαζί τους αυτό το βαθύ τραύμα, όσο και την δίψα για εκδίκηση. Για αντίποινα στην αλόγιστη βία που έχουν δεχθεί.
Οι Ισραηλινοί που πανηγυρίζουν, νομίζουν ότι ο πόλεμος τελείωσε.
Αφελείς ηλίθιοι. Ο πόλεμος δεν άρχισε καν.
Από μια ήρεμη γωνία του κρύου Αμστελόδαμου, με αγάπη,
Κώστας
(Φίλε Κώστα, το Ισραήλ έχει ηττηθεί εδώ και δεκαετίες. Και το να είναι κάποιος Εβραίος, δεν θα σημαίνει πια απολύτως τίποτα. Καιρός ήταν, γιατί εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι στην Δύση -και όχι μόνο- δεν αυτοπροσδιορίζονται ανάλογα με το θρήσκευμά τους, ενώ πάρα πολλοί πια είναι άθεοι. Η παράνοια του κράτους του Ισραήλ θα τερματιστεί με άσχημο τρόπο. Κώστα, αυτή είναι η Ιστορία της ανθρωπότητας. Απλά, οι δικές μας γενιές έχουν σταθεί τυχερές, γιατί δεν ζήσαμε πόλεμο στη χώρα μας στην διάρκεια της μέχρι τώρα ζωής μας. Βέβαια, αυτά αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Το στομάχι μου -σε συνδυασμό με την παγκόσμια κατάσταση- μου λέει πως ο Μεγάλος Πόλεμος πλησιάζει. Θα άκουσες στο σημερινό podcast τη Σοφία να λέει πως ξέρει δυο αγοράκια από την Ουκρανία -στην ηλικία της-, που ζουν αυτή τη στιγμή σε χώρα που είναι σε πόλεμο. Θα μπορούσαν να είναι τα παιδιά της Ελλάδας σε αυτή την άθλια κατάσταση. Κώστα, δεν περιμένουμε κανέναν πόλεμο και καμία γενοκτονία, για να αντιληφθούμε τι έχει συμβεί στους ανθρώπους, και ειδικά στους ανθρώπους της Δύσης. Το ξέρουμε, το βλέπουμε, το γράφουμε και το ζούμε κάθε μέρα. Μόνη αξία το χρήμα, μοναδική σκέψη ο γρήγορος πλουτισμός, ιδιωτεία, εγωπάθεια, ναρκισσισμός κλπ. Μετάνθρωποι. Και δεν είμαστε και ψυχολόγοι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

