“Η Δύση βρίσκεται σε κίνδυνο”

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο,
Αν το Νταβός είναι η ετήσια συνάντηση των μαθητών της Σχολής του Σικάγο, τότε ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής, Χαβιέρ Μιλέι, ανακηρύχθηκε φέτος σε μαθητή της χρονιάς.

Ο Χαβιέρ Μιλέι δεν είπε απλά το μάθημα του καλού νεοφιλεύθερου. Έκανε συνειδητή προσπάθεια, ώστε ακόμα και ο πιο δύσπιστος δάσκαλος να πειστεί ότι είναι εξαιρετικά διαβασμένος. Και όχι μόνο εξαιρετικά διαβασμένος, αλλά ο καλύτερος μαθητής της τάξης. Ακόμα, ίσως, και του σχολείου ολόκληρου.

Η ομιλία του Χαβιέρ Μιλέι δεν ήταν απλά μια ομιλία ενός αρχηγού κράτους. Ήταν ένα μανιφέστο.

“Η Δύση βρίσκεται σε κίνδυνο”, προειδοποίησε τους παρευρισκόμενους στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Και ο μεγάλος κίνδυνος από τον οποίο πρέπει να προστατευτεί η Δύση, σύμφωνα με τον Μιλέι, είναι “ο κολεκτιβισμός”. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Δύση δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το κοινωνικό κράτος, οι φόροι και το κράτος στην ολότητά του ως θεσμός.

Αυτή είναι, σύμφωνα με τον Μιλέι, η γενεσιουργός αιτία όλων των προβλημάτων μας, που μας οδηγεί σε παγκόσμια φτωχοποίηση.

Ο Μιλέι δεν μένει στα λόγια, τα εννοεί αυτά που λέει. Μάλιστα, δήλωσε πρόσφατα ότι η Αργεντινή θα διακόψει όλες τις σχέσεις που έχει με σοσιαλιστικά καθεστώτα, και συμπεριέλαβε σε αυτά την Κίνα, την Βενεζουέλα και την Κούβα. Για την ακρίβεια, είπε “κομμουνιστικά”, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι γνωρίζει την διαφορά. Τα ονομάτισε συγκεκριμένα όμως. Ενδιαφέρον κλιπάκι. Παραγγελιά θα ήταν.

Με λίγα λόγια, ο Μιλέι στάθηκε μπροστά στις ελίτ του Νταβός και τους είπε “Δεν φταίτε εσείς παιδιά για το χάλι του κόσμου. Αυτοί φταίνε. Οι εχθροί σας. Αυτοί που σας κατηγορούν.” Αλλά δεν είπε αυτό. Αυτό που είπε είναι ότι ο μόνος δρόμος εμπρός, είναι μέσω “της επιχειρηματικότητας, του καπιταλισμού και της οικονομικής ελευθερίας.”

Επιστροφή, δηλαδή, στην νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία. Επιστροφή στα ιερά γραπτά του αγίου Μίλτον του Φρίντμαν, και των μαθητών του, των Παιδιών του Σικάγο.

Επιστροφή, στον παλιό καλό κοινωνικό κανιβαλισμό.

Άθελά του, ο Μιλέι έχει δίκιο σε ένα πράγμα και ένα πράγμα μόνο: ότι η Δύση βρίσκεται σε κίνδυνο.

Όντως, η Δύση απειλείται, αλλά όχι από την σοσιαλοδημοκρατία και το κοινωνικό συμβόλαιο, ούτε από τον “κολεκτιβισμό” και τα “κομμουνιστικά” καθεστώτα, όπως υποστηρίζει. Η Δύση, όπως και κάθε μορφή αυτοκρατορίας, απλώς έχει φτάσει στο σημείο της παρακμής που οδηγεί αναπόφευκτα στην αντικατάσταση των σχέσεων εξουσίας της με τον υπόλοιπο κόσμο, με καινούργιες.

Ο κίνδυνος, όμως, δεν βρίσκεται στην παρακμή. Η παρακμή θα μπορούσε κάλιστα να είναι ένα στάδιο της ωρίμανσης, παρά της σήψης της. Και εντός της διαφοράς ανάμεσα σε αυτά τα δύο, βρίσκεται και η ανικανότητα της Δύσης να συνειδητοποιήσει, και να αποδεχτεί, ότι πλέον δεν έχει την πρωτοκαθεδρία στον κόσμο, και επομένως η ηγεμονία της πάνω σε ολόκληρο τον πλανήτη δεν μπορεί να έχει καμία νομιμοποίηση στις μέρες μας από τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου.

Η Δύση, με ηγέτη τις ΗΠΑ, έχει εξαπλώσει την εξουσία της ολοκληρωτικά πάνω σε όλες τις χώρες της άμεσης συγγένειάς της, οι οποίες στο σύνολο τους εκπροσωπούν τις παραδοσιακές ιστορικές κυρίαρχες δυνάμεις και τα εποικιστικά-αποικιοκρατικά κράτη που δημιουργήθηκαν στη συνέχεια, όπως οι ΗΠΑ.

Για να το κάνει αυτό, ανέπτυξε μια σειρά από διεθνείς θεσμούς οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για την οργάνωση και την εύρυθμη λειτουργία του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος που λέγεται νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός: το ΝΑΤΟ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τη G7, την Παγκόσμια Τράπεζα και τα Πέντε Μάτια, μεταξύ άλλων.

Για όσους δεν ξέρουν τι είναι τα Πέντε Μάτια, απλά να αναφέρω ότι πρόκειται για την συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία αρχικά αναπτύχθηκε το 1941 και έπειτα συμπεριέλαβε και τις μυστικές υπηρεσίες του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, όταν μετά το τέλος του πολέμου το στόχαστρο των Αμερικανών στράφηκε προς την Σοβιετική Ένωση. Μια υπερεθνική συνεργασία που λειτουργεί πάνω από τους νόμους και τα συντάγματα των κρατών που το αποτελούν, όπως αποκάλυψε το 2013 ο Έντουαρντ Σνόουντεν.

Μέσω αυτών και άλλων περιφερειακών συνεργασιών και συμφωνιών, οι ΗΠΑ και οι πολιτικοί της σύμμαχοι κατάφεραν μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα να εξαπλώσουν την επικυριαρχία τους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, και ιδιαιτέρως του Παγκόσμιου Νότου, μετρώντας πάνω από 800 στρατιωτικές βάσεις, σε πάνω από 130 χώρες.

Ένας πλανήτης περικυκλωμένος από Αμερικανικά στρατόπεδα.

Σε αντίθεση με την Δύση, οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου είναι ιστορικά πολύ πιο ανοργάνωτες. Ναι, υπήρχαν και υπάρχουν συνεργασίες, κυρίως σε τοπικό επίπεδο, αλλά είναι ευκαιριακές και σπάνε εύκολα, τίποτα που να προσομοιάζει την σκυλίσια πίστη και την καθολική συνεργασία και τον συντονισμό των δυτικών δυνάμεων.

Οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου δεν έχουν ούτε πολιτικό κέντρο, ούτε κοινή ιδεολογία. Η διχόνοια ανάμεσά τους, εκεί που υπάρχει, τροφοδοτείται τόσο με χρήμα, όσο και με όπλα, από την μακροχρόνια ηγεμονία των πρώην αποικιοκρατών στις πρώην αποικίες τους, και την καμένη γη που άφησαν όταν έφυγαν. Δεν έχουν ούτε σχέδιο, ούτε τελικό στόχο, όπως οι χώρες της Δύσης.

Αυτό που έχουν σήμερα, όμως, σε μεγαλύτερα αποθέματα από ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία τους, είναι ισχύ. Oικονομική ισχύ.

Και ο λόγος που ο Παγκόσμιος Νότος έχει τόσο μεγάλη πολιτική και οικονομική επιρροή στις μέρες μας, είναι επειδή κατέχει πλέον ένα σημαντικό κομμάτι του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, ένα σημαντικό κομμάτι των πρώτων υλών, της τεχνολογίας και της επιστήμης.

Ό,τι έχασαν οι χώρες της Δύσης από έλεγχο εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου, βέβαια, το εξισορρόπησαν με την στρατιωτική τους υπεροχή και υπεροπλία, καθώς και από τον έλεγχο των τεχνολογιών πληροφορίας. Λειτουργώντας πάνω από οποιονδήποτε νόμο.

Φυσικά, για να εξοπλιστούν και να λειτουργήσουν πάνω από 800 βάσεις σε πάνω από 130 χώρες, απαιτείται ένας τεράστιος προϋπολογισμός. Γι’αυτό και ο στρατιωτικός εξοπλισμός των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερος από το άθροισμα των 10 χωρών που τις ακολουθούν στην σχετική κατάταξη. Όλα αυτά τα όπλα και ο εξοπλισμός και το προσωπικό που απαιτούνται για να λειτουργήσουν όλες αυτές οι βάσεις ανά τον κόσμο, για να έχουν νόημα ως επένδυση και να αποδίδουν όφελος, πρέπει κάπου να δραστηριοποιούνται. Ο ρόλος τους είναι να απειλούν, να εκφοβίζουν, και αν είναι ανυπάκουες, να τιμωρούν, όσες χώρες του Παγκόσμιου Νότου χρειάζεται ώστε να εξασφαλιστούν τα συμφέροντά τους στην περιοχή.

Μόνο το 2022, οι χώρες της αυτοκρατορικής Δύσης διέταξαν 317 επεμβάσεις των δυνάμεων τους σε χώρες του Παγκόσμιου Νότου.

Οι περισσότερες, γύρω στις 31, ήταν στο Μάλι, που επιδιώκει την ανεξαρτησία του και είναι το πρώτο από τα κράτη του Σαχέλ που κατάφερε να διώξει τον γαλλικό στρατό από τα εδάφη του, το 2022.

Από την ίδρυση των ΗΠΑ έως το 2019, οι ΗΠΑ έχουν κάνει 392 καταγεγραμμένες επεμβάσεις παγκοσμίως, οι μισές εκ των οποίων τα τελευταία 70 χρόνια.

Στην ουσία, μιλάμε για πλήρη στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής των χωρών της ενωμένης Δύσης, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Αλλά μυρίζει μπαρούτι.

Υπάρχει μια νέα διάθεση στον Παγκόσμιο Νότιο. Μια διάθεση ανυπακοής.

Οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου δεν επιθυμούν την σύγκρουση με την Δύση. Επιθυμούν όμως την ελευθερία τους από τις φυλακές του δημόσιου χρέους που τις κρατούν κάτω από την οικονομική μπότα της Δύσης. Θέλουν συνεργασία στα πλαίσια αμοιβαίου σεβασμού και αναγνώρισης, παρά αποικιοκρατικής εκμετάλλευσης. Θέλουν να απαλλαγούν από τον στρατιωτικό τραμπουκισμό των δυτικών πλούσιων χωρών. Θέλουν να συναλλάσσονται με τα δικά τους νομίσματα και όχι με το δολάριο και το ευρώ. Θέλουν εκσυγχρονισμό, με τους δικούς τους όρους, και όχι ως επαίτες των κολοσσών ψηφιακής τεχνολογίας. Θέλουν προστασία από τις εταιρείες εξορύξεων και τεχνολογικό εξοπλισμό για την προστασία του περιβάλλοντος.

Οι φτωχοί βαρέθηκαν να είναι υπηρέτες. Ο Παγκόσμιος Νότος δείχνει να απαιτεί και να διεκδικεί.

Αν οι φτωχοί Χούθι μπορούν να τα βάλουν με τις δυνάμεις των ΗΠΑ και των άλλων στην Ερυθρά θάλασσα, και να τους κοιτάξουν κατάματα, τι άλλο είναι πιθανό, που μέχρι χθες ήταν αδύνατο;

Αν η Νότιος Αφρική, με τα προβλήματά της, μπορεί να στήσει το Ισραήλ στο εδώλιο του κατηγορουμένου για γενοκτονία, τι άλλο είναι πιθανό, που μέχρι χθες ήταν αδύνατο;

Αν η Κούβα, η ξεχασμένη Κούβα, με την φτώχεια και τα προβλήματα που έχει μετά από 62 χρόνια διεθνούς εμπάργκο από τη Δύση, στέκεται ακόμα, φτωχή αλλά ανεξάρτητη, τι άλλο είναι πιθανό, που μέχρι χθες ήταν αδύνατο;

Αν οι 2,3 εκατομμύρια τρόφιμοι της πάμφτωχης Γάζας, της μεγαλύτερης ανοιχτής φυλακής στον κόσμο, που βομβαρδίζεται επί τέσσερις μήνες συνεχόμενα από τον 4ο ισχυρότερο στρατό του κόσμου, μπορούν και βρίσκουν το κουράγιο και τη δύναμη να συνεχίσουν να φωνάζουν για το δίκιο τους και να ζητούν ειρήνη και κατάπαυση πυρός και να αντιστέκονται στον ισχυρό κατακτητή, τι άλλο είναι πιθανό, που μέχρι χθες ήταν αδύνατο;

Ίσως η Δύση να μην είναι τόσο μεγάλος μπαμπούλας, όσο νομίζουμε. Όσο ήταν κάποτε. Ίσως να θέλουν απλά να νομίζουμε ότι είναι.

Η Δύση έφαγε τα μούτρα της στην Συρία, στο Αφγανιστάν, στην Υεμένη, στην Ουκρανία, και τώρα και στην Ερυθρά θάλασσα, από πιο ανίσχυρες χώρες συγκριτικά. Και όλα αυτά συνέβησαν μόλις την τελευταία δεκαετία.

Ο ψυχάκιας Πρόεδρος της Αργεντινής, μπορεί να είναι ένας τσαρλατάνος, αλλά ως μέλος του Παγκόσμιου Νότου είναι σε θέση να βλέπει, ότι η Δύση κινδυνεύει.

Κάτι μέσα μου μου λέει ότι είναι πολλά αυτά που θεωρούμε αδύνατα, τόσο για τον εαυτό μας, όσο και για το μέλλον της ανθρωπότητας, και τα οποία γίνονται σήμερα πιθανά.

Αν καταφέρουμε να αποφύγουμε τον Τρίτο Παγκόσμιο τα επόμενα χρόνια, ίσως καταφέρουμε τα τα ανακαλύψουμε.

Από τα βάθη της Αυτοκρατορίας, με αγάπη,

Κώστας

Υ.Γ. Δεν τον ξέρω τον τύπο, αλλά είναι η καλύτερη ομιλία που έχει δοθεί ποτέ στο Νταβός, μετά τα σχόλια του Ρούτγκερ Μπρέγκμαν για τους φόρους.

(Φίλε Κώστα, ο εχθρός της Δύσης είναι ο …κακός της εαυτός. Καλά, αστειεύομαι. Ο Χαβιέ Μιλέι είναι ένα σούργελο και το Νταβός είναι ένα τσίρκο. Καμιά σημασία δεν έχουν τα λόγια και οι περισπούδαστες ομιλίες. Αν είχαν σημασία τα λόγια, σιγά μη μιλούσε ο Μιλέι και οι άλλοι καραγκιόζηδες. Τον τύπο στο βίντεο τον ακολουθώ στο Twitter. Φτιάχνει με μοντάζ διάφορα σατιρικά βίντεο, πολλοί νομίζουν ότι είναι αληθινά και έχει πολλή πλάκα. Αυτό το τελευταίο βίντεο που υποτίθεται πως μιλάει στο Νταβός, είναι το καλύτερό του. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.