Μα γιατί δεν έφευγε;
Κάθε φορά που υπάρχει μια κακοποιητική συμπεριφορά σε βάρος κάποιας γυναίκας μέσα σε μια σχέση, και αυτό καταλήγει στην δολοφονία της ή στον τραυματισμό της, ακούς πολλούς ανθρώπους να λένε με απορία “Μα γιατί δεν έφευγε;”.
Είναι ένα λογικό ερώτημα.
Προσοχή, το “Μα γιατί δεν έφευγε;”, όταν υπάρχει μια δολοφονημένη γυναίκα δεν σημαίνει απαραίτητα πως αυτός που το λέει της ρίχνει την ευθύνη για τον θάνατό της. Δεν σημαίνει ότι κατηγορεί το θύμα. Εντάξει, υπάρχουν και κάποιοι -λίγοι- που θα κατηγορήσουν το θύμα -πάντα υπάρχουν σκατόψυχοι- αλλά οι περισσότεροι από αυτούς που λένε “Μα γιατί δεν έφευγε;”, ουσιαστικά λένε “Φύγε, κοπέλα μου, να σωθείς!!!”. Αλλά, κάποιες φορές είναι αργά πια.
Ξέρουμε γιατί γυναίκες και άνδρες μένουν σε κακοποιητικές σχέσεις. Παιδιά, έλλειψη αυτονομίας, κλειστή κοινωνία, φτώχεια, ενοχή, ντροπή, ανασφάλεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση, οι λόγοι μπορούν να είναι πάρα πολλοί και σύνθετοι.
Ένας ακόμα λόγος είναι ότι ακόμα και να καταγγείλει μια γυναίκα την κακοποίησή της από τον σύντροφό της, δεν υπάρχει ασφάλεια και φροντίδα για αυτήν από το σημείο εκείνο και μετά.
Οι γυναίκες που φτάνουν στο αστυνομικό τμήμα για να καταγγείλουν τον σύντροφο ή τον σύζυγό τους, είναι πρωταθλήτριες. Έχουν τρέξει 100 συνεχόμενους μαραθώνιους, χωρίς διακοπή. Αυτές οι γυναίκες έχουν κάνει αυτό που έπρεπε να κάνουν· και αυτό δεν ήταν εύκολο. Αλλά το θέμα είναι τι γίνεται από εκεί και πέρα.
Η δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έξω από το αστυνομικό τμήμα των Αγίων Αναργύρων όπου πήγε να ζητήσει προστασία από τον πρώην σύντροφό της, δεν είναι ένα “μεμονωμένο περιστατικό” -όπως λένε τα κυβερνητικά στελέχη-, όπου έγινε γιατί ήταν γραφτό από τη …μοίρα.
Η Κυριακή Γρίβα προσπάθησε να αλλάξει τη μοίρα της και έκανε τη σωστή και νόμιμη κίνηση. Πήγε στο αστυνομικό τμήμα.
Δυστυχώς, το μήνυμα που περνάει σε όλες τις κακοποιημένες γυναίκες, μετά την δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έξω από το αστυνομικό τμήμα, είναι πως ούτε η Αστυνομία δεν μπορεί να τις προστατεύσει.
Και αυτό είναι πολύ κακό. Δεν μοιάζει να το έχουν αντιληφθεί αυτό πολλοί άνθρωποι.
Στο εξής, όταν ρωτάει κάποιος “Μα γιατί δεν έφευγε;”, να προσθέσουμε στους λόγους που δεν φεύγει ένα κακοποιημένος άνθρωπος από μια κακοποιητική σχέση, το ότι η Κυριακή Γρίβα δολοφονήθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα.
Κάποιοι κακοποιητικοί άνδρες έχουν ήδη πετάξει ως υπονοούμενο στην κακοποιημένη σύντροφό τους “Είδες τι έπαθε η άλλη που πήγε στην Αστυνομία;”.
Πριν από μερικά χρόνια, έμεινα εμβρόντητος, όταν ένα νεαρό κορίτσι που γνωρίζω μου είπε για το ξύλο που είχε φάει από τον πρώην σύντροφό της και το ότι συνέχισε να είναι μαζί του για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ αυτός συνέχισε να την χτυπά.
Δεν ρώτησα “Μα γιατί δεν έφυγες;” αλλά ρώτησα “Γιατί δεν το είπες στον πατέρα σου;”.
Ντροπή, ενοχή, φόβος, απειλές, απουσία εμπειρίας, πολύ χειριστικός σύντροφος κλπ.
Ξέρω τους γονείς αυτού του κοριτσιού και δεν υπήρχε ούτε μια στο εκατομμύριο να είχε δει βία ανάμεσα στους γονείς του, ούτε να το έχουν κακοποιήσει οι γονείς του. Μου το επιβεβαίωσε και η ίδια.
Για να θεωρήσεις πως κάποιος σε αγαπάει και σε δέρνει ταυτόχρονα, πρέπει κάπου να το έχεις δει. Για να συνδυάσεις την αγάπη με το ξύλο και να πιστέψεις πως αυτός που σε γρονθοκοπεί παράλληλα σε αγαπάει, πρέπει να έχεις τέτοιες εικόνες.
Αυτό το κορίτσι δεν είχε τέτοιες εικόνες. Βέβαια, όταν είσαι σε νεαρή ηλικία, μπορεί η ήρεμη και μονότονη σχέση του πατέρα σου με τη μητέρα σου να μοιάζει πολύ βαρετή και να μην θέλεις να έχεις μια τέτοια σχέση αλλά μια σχέση πιο περιπετειώδη. Και πάλι, το ξύλο δεν είναι καλό συστατικό για οποιαδήποτε σχέση.
Προσπαθώντας να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι μένουν σε κακοποιητικές σχέσεις -με ξύλο ή όχι-, προσπαθώντας να καταλάβω αν υπάρχουν και άλλοι λόγοι, πέρα από τους γνωστούς, που οι άνθρωποι στη χώρα μας μένουν σε κακοποιητικές σχέσεις, άνοιξα την εικόνα.
Έφυγα από το ζευγάρι και πήγα στην ελληνική κοινωνία. Πήγα στους Έλληνες.
Και σκέφτηκα πως οι Έλληνες είναι κακοποιημένοι.
Όλη η Ιστορία του Ελληνικού Κράτους είναι μια κακοποίηση προς τους πολίτες του.
Ας πάμε σε αυτό που συνέβη μετά την Κατοχή, όπου οι συνεργάτες των Γερμανών πήραν αξιώματα και κυβέρνησαν, ουσιαστικά, την Ελλάδα, ενώ αυτοί που αγωνίστηκαν για την Ελλάδα και την ελευθερία, κυνηγήθηκαν, εξορίστηκαν και υπέφεραν.
Δεν είναι κακοποίηση αυτό;
Δεν είναι κακοποίηση τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, οι τόποι εξορίας, ο κοινωνικός αποκλεισμός, το κυνήγι από τους χωροφύλακες, η φτώχεια, η πείνα και όλα αυτά που ήταν η Ελλάδα για μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων στην δεκαετία του 50, που κάποιοι ηλίθιοι σήμερα νοσταλγούν γιατί “παλιά ήταν καλά”;
Δεν ήταν κακοποίηση η δικτατορία, που έγινε σε μια εποχή που οι Τέχνες στην Ελλάδα άνθιζαν και η Ελλάδα πήγαινε επιτέλους να σηκώσει κεφάλι;
Δεν ήταν κακοποίηση η χρεοκοπία της χώρας το 2010, χωρίς να οδηγηθεί ούτε ένας πολιτικός στην Δικαιοσύνη;
Δεν ήταν κακοποίηση η εξαθλίωση χιλιάδων ανθρώπων εξαιτίας της χρεοκοπίας της χώρας;
Δεν ήταν κακοποίηση οι αυτοκτονίες;
Δεν ήταν κακοποίηση η ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος το 2015;
Δεν είναι κακοποίηση ότι σήμερα είναι κυβέρνηση το κόμμα που οδήγησε τη χώρα στα βράχια της χρεοκοπίας, ενισχυμένο μάλιστα με πολλούς ακροδεξιούς;
Δεν είναι κακοποίηση να συγκρούονται μετωπικά δυο τρένα -επειδή δεν δούλευε το φανάρι- και η υπόθεση να συγκαλύπτεται από την κυβέρνηση, ενώ κυβερνητικά στελέχη επιτίθενται στους συγγενείς των νεκρών επειδή ζητούν Δικαιοσύνη και η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τους συμβουλεύει να πάνε στην εκκλησία;
Οι Έλληνες κακοποιούνται επί δεκαετίες.
Και συνεχίζουν να κακοποιούνται. Οι Έλληνες τρώνε πολύ ξύλο. Κάθε μέρα.
Και τώρα το ερώτημα για τις κακοποιημένες γυναίκες, το “Μα γιατί δεν έφευγε”, απευθύνεται στους Έλληνες:
-Μα γιατί, δεν φεύγετε; Εξακόσιες χιλιάδες Έλληνες είπαν “φτάνει ως εδώ” και έφυγαν μακριά από την κακοποιητική σχέση τους με την κακοποιητική Ελλάδα. Εσείς γιατί δεν φεύγετε;
-Ε, πού να φύγεις τώρα, καλά είναι κι εδώ, δεν ξέρεις τι σε περιμένει έξω, είναι και τα παιδιά, δεν έχω και μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μου κλπ.
-Μα τρώτε ξύλο εδώ.
-Ναι, τρώμε ξύλο αλλά η Ελλάδα μας αγαπάει. Η Ελλάδα μας κακοποιεί επειδή μας αγαπάει.
-Έτσι νόμιζαν και κάποιες γυναίκες που, τελικά, δολοφονήθηκαν από τον κακοποιητή σύντροφό τους, που τους έλεγε πως τις δέρνει επειδή τις αγαπάει.
Τελικά, οι Έλληνες είναι βαρύτατα κακοποιημένοι και θεωρούν πως το ξύλο που τρώνε καθημερινά από την ίδια τους τη χώρα είναι αγάπη.
Οι Έλληνες έχουν συνηθίσει το ξύλο. Το θεωρούν αγάπη. Το θεωρούν κανονικότητα.
Την επόμενη φορά, που κάποιος θα πει για μια δολοφονημένη γυναίκα “Μα, γιατί δεν έφευγε;”, εγώ θα του πω “Εσύ γιατί δεν φεύγεις από την Ελλάδα που σε κακοποιεί καθημερινά;”.
Και αυτός θα μου πει “Ε, άλλο αυτό…”.
Όχι, δεν είναι άλλο. Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
(Ας μπει ένα μάθημα στα σχολεία, που θα διδάσκει στα παιδιά από την Πρώτη Δημοτικού μέχρι την Τρίτη Λυκείου πως κανένας άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να χτυπήσει έναν άλλον άνθρωπο και πως όποιος χτυπάει έναν άλλον άνθρωπο είναι κατάπτυστος. Ας γίνει τσίχλα στα μυαλά των παιδιών πως, με το πού σηκώνει ένας άλλος άνθρωπος το χέρι του πάνω τους, φεύγουν αμέσως και αυτός που τα κακοποίησε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της πράξης του. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.)
(Ας δημιουργηθεί ένα σύστημα, μια υπηρεσία που θα προστατεύει τους κακοποιημένους ανθρώπους και ας βγει η Αστυνομία από αυτό το σύστημα. Άλλωστε, αφενός η Αστυνομία κάηκε για πάντα σε αυτό το θέμα στους Αγίους Αναργύρους με την δολοφονία της Κυριακής Γρίβα, και αφετέρου δεν καταλαβαίνουν όλοι πως είναι ηλίθιο ένας κακοποιημένος άνθρωπος να πρέπει να ζητήσει βοήθεια και προστασία από τους αστυνομικούς που είναι οι μεγαλύτεροι κακοποιητές στην ελληνική κοινωνία και έχουν σαπίσει χιλιάδες ανθρώπους στο ξύλο; Σας φαίνεται λογικό οι κακοποιημένοι άνθρωποι να ζητούν βοήθεια από τους αστυνομικούς που η βασική δουλειά τους -στην Ελλάδα τουλάχιστον- είναι να κακοποιούν ανθρώπους;)
(Εν τω μεταξύ, όλα αυτά τα σκέφτηκα σήμερα στην παραλία, κοιτώντας δυο μικρά κοριτσάκια που αγαπάω πάρα πολύ, να παίζουν στην άμμο με τα κουβαδάκια τους. Και τους ξεκίνησα φροντιστήριο για το ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να τις χτυπήσει αλλά και πως αυτές δεν πρέπει να χτυπάνε τα άλλα παιδιά. Θα τους αγοράσω και όπλα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.