Θα πολεμούσες για την πατρίδα;
“Θα πολεμούσες για την πατρίδα;”, δε γαμιέται, θα πολεμούσα, σκέφτηκα, γιατί όχι, βαριέμαι που βαριέμαι, ας πάω να ρίξω καμιά τουφεκιά, όταν είχα ρίξει με το G3 στη βασική εκπαίδευση μου άρεσε, αν είναι κιόλας να γλιτώσω κι από αυτήν την ηλίθια κουβέντα θα έτρεχα και τον στρατιώτη Ryan να βρω, αλλά ο Ryan δεν είναι Έλληνας, εμείς θα παλεύαμε για το αγαπημένο μας προτεκτοράτο, θα μαχόμασταν για τους τουρίστες και τα ξενοδοχεία μας, νυν υπέρ πάντων ο αγών, αλλά ας μην τα ισοπεδώνω όλα, δεν μπορούν όλα να ισοπεδωθούν άλλωστε, κάποια ερείπια πάντα μένουν, σαν τα αρχαία μάρμαρα που βρίσκονται εντοιχισμένα στις εκκλησίες, για να επανέλθω στο θέμα όμως του τίτλου θα έλεγα όχι, όχι, με τίποτα, τώρα διαβάζω πιτσιρίκο, γράφω κάνα κειμενάκι πού και πού και το ανεβάζει στο blog του, έχει άλλο ενδιαφέρον η φάση, δεν αξίζει να φύγεις με μία σφαίρα στο κεφάλι, αν και πλέον μάλλον από κάνα drone θα φύγεις, δεν είναι όπως παλιά, στους Ναπολεόντειους πολέμους ας πούμε (τελειώνω τον πρώτο τόμο του Πόλεμος και Ειρήνη τώρα), που ξεκοίλιαζε ο ένας τον άλλον με την ξιφολόγχη ή έτρωγε κάνα βόλι από τα μουσκέτα με rate of fire τρία βόλια το λεπτό στην καλή περίπτωση, τώρα εξαχνώνεσαι από πυραύλους, βόμβες με gps και glonass navigation, ή από drones είτε από εκείνα που αμολάνε βόμβες πάνω από το κεφάλι σου, είτε από τα drone αυτοκτονίας, συνήθως έτσι κομματιάζονται στα χαρακώματα στον σύγχρονο πόλεμο και η φάση δεν είναι τύπου black i’-ve-had-worse knight στους monty python, είναι πιο επώδυνο όταν έχεις χάσει χέρια και πόδια, στον βαθμό βέβαια που έχει περάσει η επήρεια του captagon, φανταστικό φαρμακάκι, γίνονται τρελές δουλίτσες μ’ αυτό και αν δεν είσαι τσίτα μαστουρωμένος με οτιδήποτε υπάρχει να «βαρέσεις» για να βγει αυτή η φρίκη, τότε μάλλον πας για αυτοκτονία ή παραδίνεσαι, βέβαια αν παραδοθείς κάποιος βαθμοφόρος θα σε ξαπλώσει μία και καλή με το αυτόματο και θα σου ρίξει και τη χαριστική βολή για να βλέπουν όλοι οι άλλοι και να συμμορφώνονται, με άλλα λόγια αυτή η τρέλα χωρίς πρέζα δεν βγαίνει, πιτσιρίκο, εντάξει κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι μάχονται για την πατρίδα τους, αυτό μπορεί να ισχύει στα κεφάλια ορισμένων μέχρι να μπουν στον πόλεμο τον οποίο τον υποστηρίζουν με θέρμη κάτι Μεϊμαράκηδες, Von der Leyens, Γάλλοι τραπεζίτες των Rothchild, Καγκελάριοι της κακιάς συμφοράς και διάφοροι άλλοι μη εκλεγμένοι τυχάρπαστοι (όχι ότι αν ήταν εκλεγμένοι θα είχε διαφορά στη φασιστομάνα Ευρώπη), από τη στιγμή που περάσεις λίγους μήνες στη λάσπη, κατουράς και χέζεις σε δοχεία με τις οβίδες made in fucking everywhere να σκάνε από πάνω σου, σου φεύγει η μαγκιά, βλέπεις κανονικά τον Χριστό φαντάρο, τον βλέπεις δίπλα σου να κάνει τσιγαράκι με το ak-47 ανάμεσα στα πόδια, τα πίνεις μαζί του και αλλάζεις και κάνα δυο κουβέντες, αφού είσαι μονίμως μεσ’ τη μαστούρα και πώς τα κατάφερε πάλι χωρίς μαστούρα αυτό παιδί, αυτό το περήφανο, ποτισμένο στο pride Κασσελάκη που όταν δει σκυλάκι κυλιέται μαζί του και ας πάει στο διάολο το βερσάτσε πουκάμισο, πώς μπέρδεψε τον Πλουμπίδη με τον Μπελογιάννη, δεν είναι δύσκολο ρε φιλαράκι, ο ένας είχε γαρύφαλλο, ο άλλος όχι, ένα μπουκαλάκι είχε μόνο ο Πλουμπίδης που έφτυνε μέσα του καθότι φθισικός, εντάξει, ας μην είμαι υπερβολικός, αυτά δεν είναι ανάγκη να τα γνωρίζει ο ηγέτης του Σύριζα – προοδευτική μαλακ…συγγνώμη, συμμαχία, και δεν εννοώ τον πραγματικό ηγέτη του Σύριζα που είναι η πρεσβεία αλλά τον επιτυχημένο εφοπλιστή ο οποίος ακούει Αργυρό, ταξιδεύει έτσι για πλάκα στην Παλαιστίνη και δάκρυσε όταν είδε φωτογραφία του Μπελογιάννη να κρατάει την Αυγή που εκδόθηκε μετά την εκτέλεση Μπελογιάννη, αλλά δεν πειράζει, αυτά είναι μικροπολιτική, εμάς μας ενδιαφέρει η μεγαλοπολιτική, τα μεγάλα θέματα, όπως το συνέδριο του ινστιτούτου (γελάνε και οι Χούθι) Τσίπρα – Ζάεφ όπου ο ένας θα δίνει βραβείο στον άλλον με τα παλικάρια των μονάδων αποκατάστασης τάξης απέξω ν’ αποκαθιστούν την τάξη μπροστά στον κίνδυνο της λαϊκής δεξιάς η οποία πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις για τις κακές Πρέσπες αλλά τώρα είναι καλές οι Πρέσπες, τώρα ποιοι διαδηλώνουν για τις Πρέσπες, τι είναι πια αυτές οι Πρέσπες, εγώ πιτσιρίκο ξέρω ότι έχει ωραίο ψάρι στις Πρέσπες, έχει κι ένα ωραίο νησάκι καθώς και το αρχηγείο του Ζαχαριάδη, μην του το πείτε του Στεφ Κασέλ, θα ρωτάει πού είναι ακριβώς για να πάει να τον συναντήσει για να φάνε παρέα αστακομακαρονάδα, αυτό το παλικάρι συναγωνίζεται και τον creepy Joe στην μπουρδολογία χωρίς καν να έχει άνoια όπως το γεροντάκι που κρατάνε ζωντανό όπως τον Μπέρνι στις διακοπές στου Μπέρνι, για να επανέλθω όμως στο θέμα που όλο μου ξεφεύγει σαν το κουνούπι που προσπαθούσα να σκοτώσω χθες το βράδυ, για να επανέλθω στο θέμα τελικά το σκότωσα το κουνούπι, το ‘φαγα το κουνούπι, έτσι θα φάμε και τους Τούρκους, όχι τους Τούρκους, οι Τούρκοι είναι φίλοι μας, από τους Τούρκους χάνουμε μόνο στο Risk και στη Monopoly, εχθροί είναι τώρα οι Ρώσοι που εξαφάνισαν τους Έλληνες από τη Μαριούπολη, αφού ο σοβαρός Νίκος ο-πατέρας-μου-πολέμησε-στο-βίτσι Δένδιας, αυτός που έστησε το αρχηγείο στη Λάρισα για τις επιχειρήσεις στην Ερυθρά θάλασσα μίας τράτας που στείλαμε εκεί για να προστατεύσει τα συμφέροντα των ψαριών που βάζουν σημάδι οι Χούθι και το οποίο ενημέρωσε την ψαρότρατά μας ότι βάλλονται με drone, αφού είχε σκάσει πριν κάποια ώρα σχεδόν πάνω της, ο Δένδιας λοιπόν ο οποίος θα θωρακίσει όλη την Ελλάδα με Iron Dome τρομάρα του, εννοώντας προφανώς ότι δεν θα μπορεί να περάσει ούτε drone με τόσα charter να πηγαινοέρχονται, δήλωσε χωρίς ντροπή (πού να την βρει) ότι δεν υπάρχει πια ελληνική κοινότητα στη Μαριούπολη η οποία όχι μόνο υπάρχει, όχι μόνο είναι πολυπληθής, αλλά την βομβαρδίζανε και με βλήματα που στέλναμε και συνεχίζουμε να στέλνουμε από την Ελλάδα στον κοκαϊνομανή Βολοντιμίρ, δεν υπάρχει, λέει, κοινότητα στη Μαριούπολη στην είσοδο της οποίας, ανακατασκευασμένης πλέον πόλης, γράφει το όνομά της στα ρωσικά και στα ελληνικά, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες, ποιος ασχολείται με αυτά, γενικά με τι ασχολείται ο κόσμος δεν έχω ιδέα πιτσιρίκο και αυτό που ήθελα να πω από την αρχή αλλά το ξέχασα και τώρα το ξαναθυμήθηκα είναι ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα να γράφεις μεγαλύτερες προτάσεις από εμένα, ίσα ίσα, το ενθαρρύνω και το επικροτώ και μάλιστα παρακινώ τους φίλους του blog, όσους δηλαδή αντέχουν αυτά τα κείμενα-νεροτσουλήθρα να παρακάμπτουν το κείμενο, να διαβάζουν πρώτα το περιεχόμενο της παρένθεσης κι έπειτα, εφόσον βρίσκουν κατιτίς το ενδιαφέρον, να ανεβαίνουν ψηλά ψηλά για να βουτήξουν!
Σε χαιρετώ!
Γκεοργκέι Γιαλούροφ Μπαλκόνσκι Αράζοβιτς
(Αγαπητέ Γιώργο, θα πολεμούσα για την πατρίδα αλλά πατρίδα μου είναι τα παιδικά μου χρόνια, άρα είμαι μετανάστης και θα πεθάνω στην ξενιτιά, αφού δεν μπορώ να επιστρέψω στα παιδικά μου χρόνια, και δεν υπάρχουν πατρίδες πια, τώρα υπάρχουν μόνο αγορές, και, άλλωστε, αυτό που λέμε “πατρίδα” είναι ένα άθροισμα οικοπέδων και εγώ δεν έχω οικόπεδο, οπότε να πολεμήσουν όλοι αυτοί που έχουν οικόπεδα, να πολεμήσουν για τα οικόπεδά τους που τα πουλάνε στους τουρίστες ή στους ξενοδόχους και έχουν ξεσκίσει την πατρίδα, να πολεμήσουν για τα airbnb τους, οπότε η πατρίδα χρειάζεται μάλλον επειγόντως έναν πόλεμο και να βομβαρδιστεί η Αθήνα αλλά και όλα αυτά τα σπίτια και τα μπαρ που είναι χτισμένα παράνομα πάνω στις παραλίες, και ένας παπάρας εδώ πήγε και έβαλε ομπρέλες και ξαπλώστρες πάνω στους αμμόλοφους και ρωτάω εγώ “είναι νόμιμο αυτό;”, και μου απαντάνε “όχι, βέβαια, δεν είναι νόμιμο”, αλλά ξεχνάω καμιά φορά πως όλη η χώρα είναι χτισμένη παράνομα και ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, λαδώνοντας τους σωστούς ανθρώπους, αλλά όλοι αυτοί που ξέσκισαν την πατρίδα λένε πως αγαπάνε την πατρίδα και θα πολεμήσουν για την πατρίδα αλλά δεν τους πιστεύω, γιατί ως “πατρίδα” εννοούν την τσέπη τους και, επίσης, αν αγαπάς την πατρίδα, αγαπάς και τους ανθρώπους της, και οι περισσότεροι Έλληνες δεν μπορούν να ταξιδέψουν στα ελληνικά νησιά γιατί είναι πανάκριβα όλα, οπότε δεν αλλάζει τίποτα αν τα πάρουν οι Τούρκοι, άσε που μπορεί οι Τούρκοι να ρίξουν τις τιμές στα ελληνικά νησιά που θα είναι τουρκικά και να μπορούν να πηγαίνουν οι Έλληνες διακοπές στα πρώην ελληνικά νησιά που θα είναι πια τουρκικά, ενώ θα συνεχίσουν να πηγαίνουν και οι Ολλανδοί που είναι ταλιροφονιάδες και τσιφούτηδες και τους αρέσουν τα νησιά μας επειδή είναι φτηνά, ενώ οι περισσότεροι Ολλανδοί είναι και τρελά φασισταριά -αν και νομίζουν ότι είναι δημοκράτες-, οπότε τους έχω τρελάνει στην ειρωνεία και στο δούλεμα, και έφυγαν προχθές κάτι Ολλανδοί και με χαιρέτησαν και τους λέω “τουλάχιστον θα έχει δροσιά στη Γερμανία αυτή την εποχή”, και μου λένε “στην Ολλανδία πάμε, δεν είμαστε Γερμανοί”, και τους λέω “αχ, πάντα τις μπερδεύω αυτές τις δυο χώρες”, χαχαχαχαχαχαχαχαχα, και θα έπρεπε να δεις τις φάτσες τους, αλλά μου αρέσει πολύ να πειράζω τους τουρίστες, γιατί μόνο τουρίστες έχει εδώ και παίζει να είμαι ο μόνος Έλληνας, εκτός από τα παιδιά που δουλεύουν σεζόν, αλλά ήρθε και η Μόνικα και είμαστε δυο Έλληνες, και όλοι μας μιλάνε αγγλικά, αλλά τώρα που το σκέφτομαι ξανά, ναι, θα πολεμούσα για την πατρίδα, γιατί έτσι γουστάρω και μάλλον έχω πάθει και ηλίαση, αλλά, αν δεις τα ποσοστά των Ευρωπαίων που είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν για την πατρίδα τους είναι πολύ χαμηλά, ενώ δεν ξέρω και τι σημαίνει “πολεμάω για την πατρίδα”, δηλαδή αυτό περιλαμβάνει και επιθετικό πόλεμο;, γιατί εγώ μόνο υπέρ βωμών και εστιών πολεμάω, αν και δεν έχω βωμούς και εστία αλλά εδώ είναι τα μνήματα των προγόνων μου και ανθρώπων που αγάπησα, οπότε θα στήσω καραούλι έξω από τα νεκροταφεία και θα κρατήσω τους εχθρούς μακριά, αν και δεν μπορώ να τα βάλω με τα drone, αλλά αυτή τη φορά, Γιώργο, δεν θα γράψω περισσότερα από εσένα σε μια μόνο περίοδο -και όχι πρόταση, όπως με διόρθωσε η Μερόπη που είναι η νέα μου φιλόλογος- γιατί η Μόνικα έχει μαγειρέψει φακές και έχει φτιάξει και παγωτό, οπότε πρέπει να φάμε πριν τα μεσάνυχτα που οι φακές θα γίνουν αστακοσαγιονάρες, και σου στέλνω την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.