Ο αξιοπρεπής ταυρομάχος

Γεια σου πιτσιρίκο!
Στο πρόσφατο ταξίδι μου στη νότια Ισπανία βρέθηκα σε ένα χώρο που θα μπορούσε να είναι ένας από τους πλανήτες που επισκέφτηκε ο μικρός Πρίγκιπας.

Ο πλανήτης αυτός βρίσκεται σε ένα από τα πιο τουριστικά σημεία της Κόρδοβα, ένα μικρό σοκάκι ανάμεσα σε δύο κτίρια από τους τοίχους των οποίων κρέμονται γλάστρες με λουλούδια.

Δεν ξέρω γιατί ακριβώς, αλλά εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, τουρίστες περνάνε από εκεί καθημερινά, προσπαθώντας να βγάλουν σέλφι με τις γλάστρες.

Πολύ λίγοι από αυτούς επισκέπτονται τον μικρό πλανήτη, ένα πολύ στενό καφέ στο πλάι του δρόμου.

Μπήκαμε στο καφέ που λες, και κάτσαμε να ηρεμήσουμε από την πολυκοσμία και την απληστία. Το καφέ ήταν εντελώς άδειο και εγώ που είμαι αγοραφοβικός ένιωσα σαν να ανακαλύψαμε μια όαση.

Αφού πήραμε μερικές ανάσες, παραγγείλαμε ένα εσπρέσο από τον σοβαρό άντρα πίσω από το μπαρ.

Περιμένοντας τον καφέ, αρχίσαμε να παρατηρούμε το χώρο, ο οποίος διαπιστώσαμε ότι είχε θέμα τις ταυρομαχίες. Φωτογραφίες ταυρομάχων, αφίσες από ταυρομαχίες σε διάφορες πόλεις, ακόμα και ένα τεράστιο ταριχευμένο κεφάλι ταύρου στον τοίχο.

Τουριστο-παγίδα σκέφτηκα, όπως τα μαγαζιά στο Μοναστηράκι με του κίονες, τις χλαμύδες, και τα πουτσάκια.

Αλλά ήταν περίεργα ήρεμο μέρος για το σημείο που βρίσκεται. Επίσης, ο άντρας που μας σέρβιρε τον καφέ μου φάνηκε ιδιαίτερα αξιοπρεπής και απόμακρος, όχι ο χαρακτήρας που θα περίμενε κανείς να συναντήσει σε ένα τόσο τουριστικό μέρος.

Χωρίς να μιλήσουμε, κοιταχτήκαμε με τη σύντροφό μου και καταλάβαμε ότι είχαμε σκεφτεί το ίδιο πράγμα. “Ρε, λες;” (Γεια σου Μπάμπη!)

“Είστε από οικογένεια ταυρομάχων;” ρώτησε η σύντροφος με τα σπασμένα ισπανικά της.

Σαν να περίμενε την ερώτηση από καιρό, σηκώθηκε προς τον τοίχο με το κεφάλι του ταύρου, και μια σειρά φωτογραφιών ταυρομάχων.

Όχι μόνο ήταν από οικογένεια ταυρομάχων, αλλά ήταν ο ίδιος ταυρομάχος, ο τελευταίος στη σειρά.

Και ο ταριχευμένος ταύρος στον τοίχο όχι οποιοσδήποτε ταύρος, αλλά αυτός που είχε σκοτώσει ο ίδιος, o διάσημος Cayetano de Julia, στην τελευταία ταυρομαχία του, το 1992.

Δεν ξέρω αν στην Ισπανία δίνουν άδειες καφετέριας στους ταυρομάχους, όπως εμείς δίνουμε άδεια προποτζίδικου ή ταξί στους ολυμπιονίκες (τι φάση κι αυτή!), αλλά εκεί κατέληξε, πίσω από την μπάρα του καφέ.

Έκανε το αστείο ότι, αν όσοι περνούσαν μπροστά από το μαγαζί του αφήναν από 10 σεντς, θα ήταν πλούσιος.

Και εμείς σχολιάσαμε ότι, αν ήξεραν όσοι περνούσαν ότι ένας πραγματικός ταυρομάχος σερβίρει καφέ, περιστοιχισμένος από τις αναμνήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος, θα έκαναν ουρά για μια σέλφι μαζί του, αντί για τις γλάστρες.

Μας έδωσε να καταλάβουμε ότι δεν θα ήθελε να εκμεταλλευτεί την παλιά του ιδιότητα για να προσελκύσει τουρίστες.

Ως γνήσιος ταυρομάχος, δεν αφήνει τους τουρίστες να τον καρφώσουν στην κοιλιά, αλλά τους αφήνει να περνάνε κάτω από την ιδιόμορφη “μουλέτα” του, έκανα το αστείο, κυρίως με χειρονομίες.

Χαμογέλασε, και βρήκα την ευκαιρία και του ζήτησα να τον βγάλω μια φωτογραφία μπροστά στα άδεια πιατάκια του καφέ που είχε ετοιμάσει, ιδιαίτερα σχολαστικά θα έλεγα.

Φάνηκε να ξαφνιάστηκε. Όποτε τον ανακαλύπτουν, του ζητάνε να τον φωτογραφήσουν με τον ταύρο, όχι με τα πιατάκια του καφέ.

Και προσφέρθηκε να φωτογραφηθεί μπροστά στον ταύρο μαζί με τη σύντροφό μου.

Αλλά εγώ επέμενα ότι ήθελα μια φωτογραφία του ίδιου, μόνου πίσω από το μπαρ.

Τώρα που ξαναβλέπω αυτή τη φωτογραφία, με συγκινεί η ιδέα αυτού του ανθρώπου.

Θα ήθελα πολύ να μιλούσα ισπανικά και να του έκανα διάφορες παιδικές ερωτήσεις, όπως ο μικρός πρίγκιπας στους κατοίκους των μικρών πλανητών που επισκεπτόταν.

Πώς νιώθει που όλη τη ζωή του κοιτάει στα μάτια τον ταύρο που ο ίδιος σκότωσε; Τι του λέει ο ταύρος; Πώς έχει αλλάξει η εικόνα του μέσα του όλα αυτά τα χρόνια; Τον αγαπάει; Τον μισεί; ‘Η και τα δύο;

Η σύντροφος κατάφερε να τον ρωτήσει τι είδους πνευματικές ασκήσεις έκανε πριν από τις ταυρομαχίες.

Μας απάντησε με χειρονομίες, επίσης, ότι η πιο σημαντική άσκηση είναι η αυτοσυγκέντρωση γιατί, αν χάσεις την αυτοσυγκέντρωσή σου για ένα δευτερόλεπτο, είσαι νεκρός.

Σκέφτηκα ότι μια λάθος κίνηση και ίσως ο ταύρος της τουριστικής βιομηχανίας τον ανακαλύψει και τον εξοντώσει με συνοπτικές διαδικασίες.

Μπορεί και αυτό να έχει ήδη συμβεί και όλη αυτή η ιδέα ενός αξιοπρεπούς ταυρομάχου κρυμμένου δίπλα σε μια θάλασσα άπληστων τουριστών να είναι μόνο στη φαντασία μου.

Αλλά δεν θα ψάξω να μάθω περισσότερα.

Αν κάποιος περάσει από την Κόρδοβα, ας πάει να επισκεφτεί τον Cayetano de Julia και να μας πει αν συνεχίζει να αφήνει τον ταύρο του τουρισμού να περνάει ξυστά δίπλα του.

Παναγιώτης

(Φίλε Παναγιώτη, οι ταυρομαχίες δεν είναι πια και τόσο αποδεκτές αλλά το να σκοτώνονται μωρά στις θερμοκοιτίδες στη Γάζα ή να πνίγονται εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη Μεσόγειο, είναι μια χαρά και δεν πειράζει. Ταυρομάχο είχε ερωτευτεί και η υπέροχη Άβα Γκάρντερ, τον Λουίς Μιγκέλ Ντομινκίν. Αλλά τώρα πια, ακόμα και οι ψαράδες στα νησιά είναι τουριστικό αξιοθέατο. Πρέπει να απαγορευτεί ο τουρισμός. Οι τουρίστες τα γάμησαν όλα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.