Ο Βίκτωρ έφυγε
Αλλά θα επιστρέψει, πιτσιρίκο.
Στην Ελλάδα βέβαια δεν τον περιμένει κανείς γιατί λίγοι ξέρουν ότι ο
Βίκτωρ πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου 2000, σαν μεθαύριο.
Έψαξα στο google, “Victor Borge / Βίκτωρ Μπορτζ / Βίκτωρ Μποργκέ” και
“πέθανε / απεβίωσε / έφυγε / ανέβηκε στους ουρανούς / αναπαύθηκε / άφησε
την τελευταία του πνοή / έσβησε / τα κακάρωσε”, σε διάφορους συνδυασμούς.
Παρεμπιπτόντως, θα ήταν ενδιαφέρουσα μια έρευνα για τα ρήματα που
χρησιμοποιούνται από δημοσιογράφους για την ανακοίνωση θανάτων διάσημων
προσώπων. Πώς τα διαλέγουν άραγε; Υπάρχουν γλωσσικά πρωτόκολλα ανάλογα
με την κοινωνική θέση, πλούτο, ποινικό μητρώο, αριθμό followers;
Τέλος πάντων, κάτι βρήκα με το “Βίκτωρ Μπορτζ πέθανε”, αλλά πολύ
επιγραμματικό και διεκπεραιωτικό.
Από τότε που τον έμαθα, απορούσα πώς και δεν μου τον έχει συστήσει ποτέ
κανείς.
Και μετά συνειδητοποίησα ότι ούτε εγώ τον συστήνω σε φίλους· μόνο μια
φορά τον είχα αναφέρει νομίζω σε ένα πόντκαστ.
Μερικοί ταλαντούχοι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να ξεφεύγουν με κάποιο
τρόπο από εμάς τους άπληστους καταναλωτές ταλέντου. Αλλά τώρα την πάτησε.
Ο Βίκτωρ λοιπόν είχε ένα μοναδικό ταλέντο.
Για να είμαστε ακριβείς, δύο ταλέντα, παγκοσμίου επιπέδου. Το χιούμορ
και τη μουσική.
Δεν μπόρεσα να σκεφτώ ένα άλλο παράδειγμα που δύο τόσο μεγάλα ταλέντα να
έχουν εκφραστεί ταυτόχρονα, με τόση μαεστρία, για τόσο μεγάλο χρονικό
διάστημα — “75 χρόνια στο σανίδι”, πέθανε στα 91 του, επιστρέφοντας από
ακόμα ένα κονσέρτο / παράσταση.
Δεν συστήνω τον Βίκτωρ επειδή είναι ταλαντούχος κωμικός και ταλαντούχος
πιανίστας, ταυτόχρονα. Ούτε γιατί με κάνει να γελάω ή να συγκινούμαι
όταν τελικά μετά από πολλές παρενθέσεις, αστεία, γκάφες, παίζει μια
κλασσική μελωδία ως πραγματικός βιρτουόζος.
Τον συστήνω γιατί μοιράστηκε τα ταλέντα του με αγάπη, γενναιοδωρία, και
ευγένεια.
Με μια πηγαία δύναμη που σε ανυψώνει.
Και με έμαθε πολλά χωρίς να είναι “διδακτικός”, με τον τρόπο του, τη
φωνή του, την ψυχή του.
Αξίζει λίγος χρόνος νομίζω για να τον ανακαλύψει κανείς, πέρα από τα
best of και τα highlights.
Το μεγαλύτερο ταλέντο του νομίζω ήταν η διαχείριση του χρόνου, και
χρειάζεται χρόνος για αυτό το μάθημα.
Αλλά και το πώς μιλούσε “άσχημα”, με αγάπη.
Όπως στο παρακάτω “σεξιστικό” βίντεο που όσες φορές και να το δω, δεν
μπορώ να μη γελάσω όταν ρωτάει τη Σοπράνο “what’s the matter, don’t you
know it?” (03:10).
READY?! (01:40)
Τζιτζιτζιτζιτζιτζι
(Φίλε Παναγιώτη, ήταν σπουδαίος ο Victor. Τον ξέρω επειδή έχω γνωρίσει πολλούς Δανούς και βρέθηκε ένας να μου τον μάθει. Καλές γιορτές. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.