Γεωλογική Ηχώ [1982], του Σαλβαντόρ Νταλί

Ο σουρεαλισμός γνέφει στην κλασική Αναγέννηση και ο Νταλί αναπαριστά σε καμβά το εμβληματικό γλυπτό του Μιχαήλ Άγγελου. Μόνο που εδώ οι μορφές δεν είναι μαρμάρινες, αλλά βραχώδεις, μια γεωλογική ηχώ του αναγεννησιακού έργου. Το μάρμαρο της Pieta μετατρέπεται σε διάτρητο βράχο.

Ένας γεωλογικός διάτρητος όγκος από τον οποίο αναδύεται η θάλασσα. Τοπία ενσαρκώνονται στα ανοίγματα των σωμάτων, στις τρύπες της μνήμης. Λάμψεις κίτρινου- πορτοκαλί φωτός πλαισιώνουν τα πρόσωπα, περιγράφουν τις μορφές σε ένα ιριδίζον μυστικιστικό φόντο, ενώ τα περισσότερο ή λιγότερο απειλητικά σύννεφα είναι αντανακλάσεις της γήινης κατάστασης.

Οι πρασινωποί τόνοι, βαθιά μελαγχολικοί, και οι κιτρινωπές εκφάνσεις του ψυχισμού μοιάζουν με υπολείμματα βαφής, υποβάλλοντας την ανάμνηση ενός παρελθόντος χωρίς τις ρωγμές του χρόνου. Μοναδική ευθεία η γραμμή του ορίζοντα ισορροπεί τις διαγώνιες και τις καμπύλες των σωμάτων.

Ο Νταλί συνθέτει ένα ακόμη έργο μεταξύ ιδέας και ύλης, μια ταυτόχρονη αναπαράσταση εξωτερικής και εσωτερικής πραγματικότητας.

Η Αγία Μητέρα με το πρόσωπο της νεότητας έχει στην αγκαλιά της το νεκρό παιδί που μοιάζει συνομήλικο. Παράδοξο; Καθόλου. Η μάνα δεν αποκόπτεται από το αίσθημα της βρεφικής αγκαλιάς, την πρώτη ώρα που αγκάλιασε το μωρό της. Τώρα… μια αγκαλιά με θραύσματα του χρόνου χαμένα, μια απώλεια χαραγμένη στα σώματα. Τώρα τα στήθη που τάιζαν χάσκουν μπροστά στο χαμένο παιδί, στο τρύπιο κορμί του- εκεί που κάποτε ήταν ένα με τη μάνα στο μέσα σώμα.

Σκέφτομαι πως έργα τέχνης θα γίνονταν καλύτερα συνθήματα στις 28 του Φλεβάρη.

Φιλιά

Μερόπη

Υ.Γ. Στη μία εικόνα το έργο όπως το φωτογράφισα, με αντανακλάσεις από τον χώρο του μουσείου.

(Αγαπημένη Μερόπη, κάτι ξέρουν, ενστικτωδώς, τα παιδιά που δεν θέλουν να φύγουν από την αγκαλιά της μάνας τους. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαν τα έργα τέχνης να γίνουν συνθήματα, γιατί η ομορφιά δεν συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους. Καλύτερα, χωρίς συνθήματα, γιατί, εδώ και χρόνια, φωνάζουμε συνθήματα που δεν τα εννοούμε. Αλλού τα λόγια μας, αλλού οι πράξεις μας, αλλού οι ζωές μας. Μου φαίνεται θα αρχίσω να πηγαίνω πάλι στην εκκλησία -όταν δεν έχει ανθρώπους-, για να κάθομαι λίγο με την Παναγία και τον Χριστό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.