Μην ξεχνάτε ποτέ σε ποια χώρα ζούμε

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του πιο υπέροχου blog του κόσμου καλημέρα.
Ενώ το ημερολόγιο γράφει 2025, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχει γίνει ακόμα (σ.σ.ούτε πρόκειται) διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας.
Παράλληλα, το Σύνταγμα της χώρας ξεκινά με τη φράση “Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος”.
Κάτι που εξαρχής -όπως είναι ολοφάνερο- καταργεί την ίδια την έννοια του Συντάγματος.

Αυτά είναι ό,τι χρειάζεται να ξέρετε για την κατάσταση της χώρας πριν συνεχίσετε την ανάγνωση του κειμένου.

Πριν λίγες μέρες, ο βουλευτής του Ακροδεξιού κόμματος «Νίκη», Νικόλαος Παπαδόπουλος, εισέβαλε στην Εθνική Πινακοθήκη, τα έκανε γυαλιά καρφιά και έφυγε σαν «κύριος».
Ενώ λίγο αργότερα «καμάρωνε» για τα επιτεύγματά του στα social media.

Δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν τα έργα που βανδάλισε ο «εν Χριστώ αδελφός» τον πρόσβαλαν ή όχι.
Αν είναι αξιόλογα ή όχι.
Αυτό που έχει τεράστια σημασία είναι πως η συμπεριφορά του «χριστιανού» βουλευτή έμεινε ατιμώρητη καλυπτόμενη πίσω από τη βουλευτική ασυλία.

Αν ένας οποιοσδήποτε πολίτης εισβάλει σε δημόσιο χώρο τέχνης -εκτός εαυτού- επειδή νιώσει ότι προσβάλετε από την τέχνη κάποιου, και καταστρέψει εκθέματα, θα οδηγηθεί στο αστυνομικό τμήμα και θα ακολουθήσουν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες.

Ένας βουλευτής, όμως, που κρύβεται πίσω από την ασυλία που του προσφέρει η ιδιότητά του, όχι μόνο δρα εκ του ασφαλούς, αλλά την ίδια στιγμή δίνει το «δικαίωμα» σε κάθε θερμοκέφαλο να τον μιμηθεί.
Πράγμα που συνέβη.

Αυτό για να μην έχουμε «κενά» όσον αφορά τα περί «δικαιοσύνης».
Και για όσους έχετε απορία.
Ναι.
Όλα τα παραπάνω αφορούν και τα Τέμπη.

Δεν ξέρω από πού προκύπτει ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι κατώτερο από το ανθρώπινο δυναμικό της.
Δεν βλέπετε γύρω σας;

Τα χθεσινοβραδινά γεγονότα στην παράσταση του Χριστόφορου Ζαραλίκου στο Αριστοτέλειο Θέατρο της Θεσσαλονίκης, συνοδευόμενα από τις ακυρώσεις των παραστάσεών του σε Αγρίνιο και Τρίκαλα -με την σφραγίδα της εκκλησίας και την αδιαφορία της τοπικής κοινωνίας-, ήταν το φυσικό επακόλουθο στη συμπεριφορά μιας κοινωνίας βαθιά ηττημένης, φοβισμένης, αμόρφωτης και θρησκόληπτης.
Και ακριβώς τέτοιες συμπεριφορές φέρνουν τους καλλιτέχνες αλλά και όλους τους δημοκρατικούς πολίτες αντιμέτωπους αφενός να καταλάβουν σε ποια χώρα ζουν, και αφετέρου με το αθάνατο νεοελληνικό τρίπτυχο «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια».

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που στη χώρα μας η λογοκρισία κάνει πάρτι μέσω της εκκλησίας.
Από τον «Τελευταίο πειρασμό» του Μάρτιν Σκορσέζε, μέχρι το «Μετέωρο βήμα του πελαργού» του «αφορισμένου» Θ.Αγγελόπουλου, και από το «Trainspotting» του Ντάνι Μπόιλ μέχρι τα γεγονότα στον κινηματογράφο «Αελλώ» στην ταινία «Τζόκερ» τα περιστατικά είναι δεκάδες.

Το «παράξενο» και εξαιρετικά ενδιαφέρον στην περίπτωση Ζαραλίκου -είτε συμφωνεί κανείς με την οπτική του καλλιτέχνη είτε διαφωνεί- είναι πως δεν μπορεί να αδιαφορήσει κανείς με το γεγονός ότι η σάτιρά του έχει «λογοκριθεί»
και από τις τρεις πτυχές του νεοελληνικού δόγματος.

Το πρώτο περιστατικό λογοκρισίας ξεκίνησε από την «οικογένεια» Μαρινάκη στην παράσταση «1821-2021, Διακόσια Χρόνια Δανεικά», όταν εισέβαλαν στο θέατρο Τζένη Καρέζη μπράβοι διακόπτοντας την παράσταση, ενώ μια υπάλληλος του εφοπλιστή ανέβηκε στη σκηνή «τραμπουκίζοντας» τον καλλιτέχνη.
(Παράλληλα, κάποιοι βιντεοσκοπούσαν το πιθανό ξέσπασμά του).

Το δεύτερο περιστατικό λογοκρισίας ήρθε από την «πατρίδα». Όταν ο «πατριώτης» πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ -που …δεν πάει με πουτάvες- μήνυσε τον καλλιτέχνη για αυτό:

Και ακριβώς επειδή η «Θρησκεία-Εκκλησία» βρίσκεται στο κέντρο του νεοελληνικού τρίπτυχου και εκατέρωθέν της κρέμονται η «Πατρίδα» και η «Οικογένεια» σαν δύο περήφανοι όρxεις, το τρίτο περιστατικό λογοκρισίας ξεκίνησε να λαμβάνει χώρα στην αθάνατη ελληνική επαρχία μέσω των ορέξεων φανατικών Μητροπολιτών και ακροδεξιών βουλευτών και ολοκληρώθηκε(;) χθες βράδυ δίπλα στο Λευκό Πύργο.

Ποιος μπορεί να «προστατεύσει» τον Χριστόφορο Ζαραλίκο;

Μόνον το κοινό του.
Αυτό που γεμίζει τα θέατρα.
Μόνον όσοι πραγματικά είναι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης.

Δεν είναι θέμα το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του.

Είναι θέμα πολιτισμού.

Όπως έγραφε ο Εμίλ Ζολά:
«Ο πολιτισμός ποτέ δε θα φτάσει στην τελειότητα, αν η τελευταία πέτρα της τελευταίας εκκλησίας, δεν πέσει πάνω στο κεφάλι του τελευταίου ιερέα».

Με εκτίμηση και σεβασμό,

Τ.Τ.Π.

Υ.Γ. Ας μου συγχωρέσει ο κ. Ζαραλίκος ότι έβαλα την φωτογραφία του δίπλα στον «εμετό».
(Σκεφτείτε απλά ποια από τις δύο εικόνες σας φαίνεται πιο «βλάσφημη».
Τώρα κοιταχτείτε στον καθρέφτη.)

(Φίλε Βαγγέλη, οι περισσότεροι Έλληνες δεν μπορούν να αντιληφθούν πως όσο δεν γίνεται διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας και δεν φεύγει η …Αγία Τριάδα από την προμετωπίδα του Συντάγματος, η Ελλάδα θα είναι μόνιμα παγιδευμένη και δεν θα μπορεί να κάνει κανένα πραγματικό βήμα προόδου. Η πίστη -όπως και η ηθική, η ευτυχία, ο έρωτας- είναι μια προσωπική υπόθεση, δεν είναι κρατική υπόθεση. Δηλαδή, δεν υπάρχει Δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους περισσότερους ανθρώπους να σκεφτούν πως, αν είχαν γεννηθεί μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα πιο δεξιά ή πιο αριστερά, θα ήταν μεγαλωμένοι να πιστεύουν σε έναν άλλον Θεό -μπορεί και πιο φανατικά- ή να έχουν μια διαφορετική πίστη. Οι Έλληνες τώρα, θεωρητικά, ζητούν Δικαιοσύνη για τα Τέμπη αλλά Δικαιοσύνη στην Ελλάδα αποδίδει ο Θεός. Πάντως, ο Θεός της κωμωδίας κάνει μόνιμα πάρτι στην Ελλάδα και ο Χριστόφορος το απολαμβάνει. Όσο για τους βουλευτές που παριστάνουν τους πιστούς, είναι βαθύτατα υποκριτές και δεν έχουν καμία σχέση με το λόγο του Χριστού. Το ίδιο υποκριτές είναι και όλοι αυτοί που κάνουν σημαία την θρησκεία και την πατρίδα. Αν πιστεύεις στον Θεό και αν αγαπάς την πατρίδα σου, δεν το κάνεις εμπόριο. Πολύ μίσος από ανθρώπους που λένε πως η θρησκεία τους είναι η θρησκεία της αγάπης. Βέβαια, υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι με ψυχικά προβλήματα στην Ελλάδα. Αλλά ο Θεός δεν θα τους βοηθήσει και, δυστυχώς, δεν πάνε στον γιατρό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.