I carry my light in the darkness
Πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του λόγου και της τέχνης,
Καλησπέρα σας, τι κάνετε, πώς είστε;
Εγώ αυτή την εβδομάδα την πέρασα στην Δανία. Πήρα ένα αεροπλάνο από το Άμστερνταμ, δεύτερο αεροπλάνο από την Κοπεγχάγη, για να καταλήξω στο μοναχικό Morke (σ.σ. ας μου συγχωρεθεί που δεν μπαίνω στον κόπο να προσθέσω τα πνεύματα του δανέζικου αλφαβήτου). Στα δανέζικα σημαίνει “σκοτάδι”. Υπάρχει μια εταιρεία εδώ που χρειάζεται την ειδικότητά μου, και εγώ ανταποκρίνομαι στο κάλεσμα. Είναι η τρίτη φορά που κάνω το ταξίδι αυτό.
Το Morke είναι ένα μικροσκοπικό χωριό, γύρω στους 1000 κατοίκους. Ένας
σταθμός τοπικού τραίνου, ένα σουπερμάρκετ, ένα “σπιτάκι της κοινότητας”,
ένα AirBnB και κάμποσες βιομηχανίες. Σπιτάκια χαμηλά και όχι πολύ πλούσια.
Η εταιρεία-πελάτης μου είναι ας πούμε στον κλάδο της υψηλής τεχνολογίας.
Startup, με δύο Δανούς ιδρυτές και περίπου 10 υπαλλήλους. Από αυτούς, ο ένας είναι Δανός. Για τους υπόλοιπους, αν και προσπάθησαν, δεν μπόρεσαν να βρουν άλλους Δανούς διατεθειμένους να έρθουν να μείνουν και να δουλέψουν σ’ εκείνη την άκρη του κόσμου.
Οπότε; Από πού είναι οι υπόλοιποι; Για να μετρήσω: Ένας Ιρανός, ένας Αλγερινός, ένας Μεξικανός, ένας Πακιστανός (εξ’ αποστάσεως), ένας Ινδός,
δύο Ρώσοι και 4 Ουκρανοί (σ’ αυτούς και η μοναδική κοπελίτσα). Ανεξάντλητοι οι συνδυασμοί για να φτιάξεις ανέκδοτα.
Ο πιο well-adjusted ο ένας Δανός ιδιοκτήτης, με πτυχίο ψυχολογίας, το οποίο ασκεί πια περιστασιακά. Επειδή τελευταία έκανε πολλά ταξίδια στο εξωτερικό, τώρα γύρισε, πήρε τη γυναίκα του και περνάει όλη τη βδομάδα απομονωμένος στο δάσος για να έρθει στα ίσια του.
Ο άλλος, τώρα που η μεγάλη του κόρη άλλαζε δόντια, έδεσε το δόντι που κουνιόταν στο σπάγγο, έδεσε την άλλη άκρη του σπάγγου στο drone, και το γκάζωσε… το σχέδιο δούλεψε πάντως.
Ο ένας Ρώσος έφυγε μπουχτισμένος από τη μαμά πατρίδα και εγκαταστάθηκε στο Morke. Με αυτά που τράβηξε, όμως, έχει πάρει πια πολλά κιλά και δεν μπορεί να κάνει αθλητικό τραμπολίνο που του αρέσει πολύ.
Ο άλλος Ρώσος, σε μια στιγμή κούρασης και τέλματος, είπε μισο-αστεία μισο-σοβαρά: “Να ‘χαμε τώρα μπύρα, βότκα και μια μπαλαλάικα…”
Ο Αλγερινός είναι μικρός ακόμα. Με διδακτορικό (σύντομα, σύντομα), σπούδασε στο εξωτερικό και βρήκε την πρώτη του δουλειά εκεί. Τώρα που είναι ραμαζάνι, δεν τρώει όλη μέρα βεβαίως βεβαίως. Τον ρωτήσαμε με το Ρώσο τι θα έκανε αν ήταν στο Βόρειο Πόλο το καλοκαίρι (που διαρκεί 6 μήνες) και τον πετύχαινε το ραμαζάνι εκεί. Απάντησε πολύ φυσικά “Αυτή είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να φύγει κανείς από τον Βόρειο Πόλο!”.
Είχαν κι έναν άλλον Ινδό, την προηγούμενη φορά που ήμουν εκεί. Δεν έχω γνωρίσει πιο παρλαπίπα άνθρωπο στη ζωή μου. Είχε φύγει λέει από την Ινδία όπου ο πατέρας του ήταν μεγαλοστέλεγχος σε εταιρεία αεροπλοΐας, και πήγε στις ΗΠΑ όπου έκανε το διδακτορικό του. Μετά στη Γαλλία σε ένα κοινό πρόγραμμα αεροδιαστημικής μεταξύ Γαλλίας και Ινδίας. Και έπειτα ήρθε στο Morke. Φουλ άχρηστος στη δουλειά του. Μετά, μου είπε ο Δανός ιδιοκτήτης ψυχολόγος ότι ο Ινδός έπασχε από σύνδρομο Μυνχάουζεν.
Για τους Ουκρανούς δεν κάνουν αστεία. “Έχουν πάρα πολλούς νεκρούς για να
κάνουμε πλάκα”, μου είπαν οι Ρώσοι.
Η Δανία δε φημίζεται για το φαγητό της. Όμως, λατρεύω τα γλυκά της. Τίγκα
στη ζάχαρη και το σιρόπι. Μου θυμίζουν τα δικά μας σιροπιαστά με κάποιο τρόπο.
Προφανώς και υπάρχει ελληνικό εστιατόριο σε ακτίνα 20 λεπτών με το αυτοκίνητο. Δεν το έχω δοκιμάσει. Έχω δοκιμάσει, όμως, πολύ τίμιο σουβλάκι τυλιχτό από χέρια Δανού. Είναι ένας με αυτοκινούμενη καντίνα και φτιάχνει ελληνικό τυλιχτό σουβλάκι. Μόνο. Το κράτος του δίνει το δικαίωμα να την ανοίγει μέχρι 40 μέρες το χρόνο κι έτσι να θεωρείται πάρεργο και να μη φορολογείται. Οπότε, μια εταιρεία, σαν αυτή που πήγα, μπορεί να λέει “σήμερα ας φάμε σουβλάκι”, τον παίρνουν τηλέφωνο, κι αυτός έρχεται. 10 ευρώ το τυλιχτό παρακαλώ.
Αυτή την φορά έμεινα στο μοναδικό δωμάτιο AirBnB του Morke. Το κρατάει η Eva που έχει απομονώσει ένα μέρος του σπιτιού της και το διαθέτει. Ήταν
υπάλληλος σε μεγάλη εταιρεία αλλά απολύθηκε ακριβώς την ημέρα που πήγα. Έχει σπουδάσει καλλιτέχνις και κεραμοποιός, κι ακόμα το εξασκεί περιστασιακά. Ο άντρας της είναι πληροφορικάριος. Τα παιδιά τους έχουν φύγει από το σπίτι. Η γάτα τους ανέβαινε στα στρωσίδια μου, όποτε έβρισκε την ευκαιρία. Το μπάνιο ήταν διακοσμημένο μ’ ένα βάζο γεμάτο κόκκαλα, ασπρισμένα στον ήλιο.
Τις δύο πρώτες φορές όμως που είχα πάει, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά. Πριν φτάσω, μου είχαν πει ότι θα είχαν φροντίσει τη διαμονή μου. Όντως, πάω και με οδηγούν σε μια εγκαταλελειμμένη, τεράστια, άδεια βιομηχανική αποθήκη. Ανοίγουν την σκουριασμένη πόρτα και στο βάθος γωνία βλέπω λίγα τραπέζια, μια τέντα κήπου, λαμπιόνια, καναπέδες από κάτω, χαλί και ένα τροχόσπιτο δίπλα. Ορίστε! Αποδείχθηκε πιο εύκολο να αγοράσουν ένα μεταχειρισμένο τροχόσπιτο για να με κοιμίσουν από το να μου βρούνε δωμάτιο σε ξενοδοχείο. Δεν παραπονιέμαι, ήταν ευχάριστο διάλειμμα από τη ρουτίνα. Αλλά φτάνει.
Νομίζω το αγαπημένο μου μέρος στο Morke είναι το αεροδρόμιό του. Πολύ προσφάτως ανακαινισμένο, φωτεινό και μοντέρνο. Χτισμένο στην άκρη του δάσους, ο πάνω όροφος είναι η αίθουσα αναμονής, με υπέροχη θέα στον αεροδιάδρομο, το δάσος και τη δύση. Πας με τα πόδια από την πύλη ως το αεροπλάνο, που παρκάρει ακριβώς μπροστά σου.
Πια, σας γράφω αυτές τις λέξεις από το αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης, σαφώς πιο άσχημο και βρόμικο.
Με αγάπη,
Γιώργος από την Ουτρέχτη
(Φίλε Γιώργο, αυτό με τους Ουκρανούς, τους Ρώσους και τις άλλες εθνικότητες να δουλεύουν στις ερημιές της Δανίας, αν το κάνεις σειρά στο Netflix, θα σκίσει. Αν και εγώ έχω κολλήσει με εκείνον τον Ινδό που δούλευε μαζί σου, και στο χωριό του στην Ινδία ήταν βασιλιάς. Καλά, αυτό, αν γινόταν ταινία, θα έπαιρνε και το Όσκαρ. Μου κάνει εντύπωση που σε κάποιες φωτογραφίες, φαίνεται ένα κομμάτι γαλανού ουρανού και μια ιδέα ήλιου. Όταν πήγαμε εμείς στην Κοπεγχάγη, ο ήλιος δεν βγήκε ποτέ. Αλλά μάλλον είναι που πήγες εσύ και φώτισες τα σκοτάδια τους. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.