Αφού η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή, γιατί οι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους δουλεύοντας;
Μεγάλωσα σε μια εποχή και σε μια κοινωνία, όπου θεωρείτο δεδομένο πως η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή, και αυτό προέκυπτε τόσο από την πίστη -αφού η ζωή θεωρείται δώρο από τον Θεό-, όσο και από την αναγνώριση της αξίας της ανθρώπινης ύπαρξης.
Βέβαια, αυτό μοιάζει να έχει ανατραπεί εντελώς, αφού η ανθρωπότητα παρακολουθεί σχεδόν αδιάφορη σήμερα μια γενοκτονία -αυτή που διαπράττει το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων-, ενώ με αδιαφορία αντιμετωπίζονται και αυτοί οι άνθρωποι που δεν είχαν την τύχη να τα “καταφέρουν” στη ζωή, αφού αφήνονται στη μοίρα τους. Το κοινωνικό κράτος είναι σε διαρκή υποχώρηση.
Επίσης, ο τρόπος με τον οποίο διεξάγονται πια οι πόλεμοι, με τα drones να κυριαρχούν και να σκοτώνουν ανύποπτους ανθρώπους, έχουν αφαιρέσει από τον πόλεμο την “τιμιότητα” του να υπάρχει το ενδεχόμενο σε μια μάχη να σκοτωθούν και οι δυο αντίπαλοι.
Είναι όμορφη η φράση “η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή” αλλά μάλλον είναι κενή περιεχομένου. Τη λέμε, χωρίς να την εννοούμε.
Πάντα, όταν άκουγα τη φράση “η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή”, σκεφτόμουν πως, αφού η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή, γιατί οι άνθρωποι περνούν τη ζωή τους δουλεύοντας;
Αφού η ζωή του ανθρώπου είναι ιερή, γιατί ο άνθρωπος περνάει τη ζωή του σαν δούλος;
Από τη στιγμή που ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει σε όλη του τη ζωή για να μπορέσει να ζήσει, τελικά καταλήγει η δουλειά να είναι ιερή και όχι η ανθρώπινη ζωή.
Ζούμε σε μια εποχή που αποθεώνονται τα “δικαιώματα” αλλά κανείς δεν μιλάει για το δικαίωμα στην τεμπελιά, αν και ο Πολ Λαφάργκ, ο γαμπρός του Καρλ Μαρξ, έγραψε το “Δικαίωμα στην Τεμπελιά” το 1883.
Αντιθέτως, η τεμπελιά, δηλαδή ο ελεύθερος χρόνος για να ζήσεις και να κάνεις τα πράγματα που αγαπάς, θεωρείται κάτι αρνητικό, ενώ η δουλειά θεωρείται απόλυτα αποδεκτή και πάρα πολλοί άνθρωποι περηφανεύονται για τις ατελείωτες ώρες που δουλεύουν, αν και παράλληλα παραπονιούνται για τα ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα που τους προκαλεί η δουλειά. Η δουλειά αποθεώνεται και από την Αριστερά -κομμουνιστική ή μη-, όπου διάφοροι επαναστάτες αγωνιστές (στη φαντασία τους) κατηγορούν τα αφεντικά αλλά, παράλληλα, πάνε από το ένα αφεντικό στο άλλο, αφού είναι προφανές πως δεν μπορούν χωρίς αφεντικά, ενώ φοβούνται και ότι τα ρομπότ θα τους πάρουν την δουλειά και θα τους …απελευθερώσουν. Πολύ αριστερά όλα αυτά.
Στην τελευταία παράσταση του Χριστόφορου Ζαραλίκου, “Κι εγώ υπάλληλος είμαι”, ο Χριστόφορος ρωτούσε τους θεατές αν υπήρχε ανάμεσά τους ένας ψυχολόγος ή ένας ψυχίατρος, πάντα υπήρχε τουλάχιστον ένας, οπότε τον ρωτούσε αν τα ψυχολογικά προβλήματα που έχουν οι άνθρωποι οφείλονται, κυρίως, στην δουλειά. Η απάντηση του ειδικού ήταν πάντα “ναι”.
Σύμφωνα με την θεολογική θεώρηση της Δημιουργίας του Κόσμου, όπως περιγράφεται στη Γένεση, ο Θεός δημιούργησε το Σύμπαν σε έξι μέρες και την έβδομη μέρα αναπαύτηκε, ευλογώντας και αγιάζοντας το Σάββατο. Όσοι αναφέρονται στην Δημιουργία του Κόσμου παραβλέπουν την έβδομη ημέρα και την ανάπαυση του Θεού, αν και όλη η ουσία της Δημιουργίας του Κόσμου είναι η ανάπαυση. Η Δημιουργία του Κόσμου δεν υπάρχει χωρίς την ανάπαυση. Άλλωστε, ο Θεός αναπαύεται έκτοτε, και τα δημιουργήματά του, οι άνθρωποι, είναι κατά του Θεού, είναι κατά του Δημιουργού τους, αφού δεν ακολουθούν το παράδειγμά του να αναπαυτούν και αυτοί. Οι άνθρωποι περιμένουν τις θρησκευτικές αργίες για να αναπαυτούν, να βρεθούν με άλλους ανθρώπους, να ενωθούν και να γιορτάσουν συλλογικά, όπως είναι η φύση τους, αλλά όλο το υπόλοιπο διάστημα του χρόνου εργάζονται και είναι γνωστό πως η δουλειά απομονώνει και αλλοτριώνει τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει γιορτή στην δουλειά.
Αντί η ανθρώπινη ζωή να είναι ιερή, γίνεται ιερή η δουλειά. Και η ζωή γίνεται επιβίωση.
(Οι αρχαίοι Αθηναίοι περιφρονούσαν την εργασία. Μόνο οι σκλάβοι επιτρεπόταν να εργάζονται στην αρχαία Αθήνα. Ο ελεύθερος άνθρωπος περνούσε τον χρόνο του με πνευματικά παιχνίδια και σωματική άσκηση. Εγώ θα βαδίσω στα χνάρια των αρχαίων Αθηναίων -και, παράλληλα, θα τιμήσω και τον Δημιουργό μου που αναπαύεται-, κάνοντας την δεύτερη βουτιά της ημέρας και διαβάζοντας το βιβλίο μου. Είναι αστείοι όλοι αυτοί που λένε πως θέλουν να ανατρέψουν το σύστημα και δουλεύουν όλη μέρα για όλη τους τη ζωή, ενώ νιώθουν αμήχανοι και δυστυχισμένοι όταν δεν δουλεύουν. Αν θέλεις πραγματικά να ανατρέψεις το σύστημα, δεν κάνεις τίποτα. Τίποτα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.