Γίνε παιδί μου CEO
Μεγάλο λάθος κάνουν όσοι νομίζουν ότι η αρπαγή ενός καπέλου, που έβγαλε ένας Πολωνός τενίστας για να χαρίσει στον πιτσιρίκο θεατή -και πρόλαβε να αρπάξει μέσα από τα χέρια του ο CEO της εταιρείας Drogbruk-, ήταν μια αδικαιολόγητη ενέργεια ενός μεγάλου σε ηλικία ανθρώπου, που δεν σεβάστηκε ούτε την επιθυμία του μικρού να έχει στη συλλογή του το καπέλο του τενίστα, ούτε την πρόθεση του τενίστα να χαρίσει το καπέλο του στον νεαρό θεατή.
Η αστραπιαία κίνηση της αρπαγής του καπέλου από τον CEO και η άμεση ενθυλάκωσή του στην τσάντα της υπερήφανης -για το ποιόν του συζύγου της- συμβίας, είναι ένα από τα καλύτερα δωρεάν μαθήματα της ελεύθερης αγοράς.
Της αγοράς που θεοποιεί τον αδυσώπητο ανταγωνισμό και επιβραβεύει την ποδοπάτηση των αδυνάμων για την απόκτηση όχι μόνο πλούτου, αλλά ακόμη και αναμνηστικών αντικειμένων.
Το μάθημα, λοιπόν, που παρέδωσε αυτός ο Πολωνός CEO –του οποίου πιθανόν ο πατέρας έζησε τη νιότη του σαν εργάτης η εργαζόμενος στα χρόνια που η Πολωνία ήταν στην επιρροή της Σοβιετικής ένωσης και με την πτώση του τείχους η αχαλίνωτη στροφή στην ελεύθερη οικονομία έφτιαξε τους πρώτους γενίτσαρους του νεοφιλελευθερισμού- ήταν τα λίγα επιγραμματικά λόγια με τα οποία δικαιολόγησε την αδικαιολόγητη πράξη του.
«Ο πρώτος που φτάνει, παίρνει», είπε ο CEO, εννοώντας, προφανώς, ότι χάρη στην ανταγωνιστική του προσπάθεια, ένας άντρας, κοντά στα πενήντα, κατάφερε να επικρατήσει απέναντι σε ένα παιδί που καθόταν δίπλα στο δικό του, και ενώ το δικό του παιδί –που δείχνει και λίγο βουτυρόπαιδο- δεν είχε προφανώς το θάρρος η δεν πρόλαβε να ζητήσει το καπέλο του τενίστα.
Δεν είμαι στο μυαλό ενός άρρωστου αρπακτικού για να γνωρίζω εάν η κίνηση του CEO ήταν ένα μάθημα στο αδρανές παιδί του η μέρος της επιχειρηματικής του συνήθειας να επιτυγχάνει τους στόχους του, με την χρήση ακόμη και της φυσικής δύναμης, ώστε να επιβεβαιώσει το αξίωμα ενός βαλκάνιου Πρωθυπουργού ότι η φύση δημιουργεί ανισότητες.
O Πολωνός CEO, που δεν πρόλαβε φαίνεται να περάσει τα σύγχρονα σεμινάρια των εταιρειών περί σεβασμού και προστασίας των δικαιωμάτων των αδυνάμων (Σημείωση ΓΚ: Εξαιρείται η φτώχεια από την ατζέντα της προστασίας που -σύμφωνα με κάποια Λυμπεράκη, από την φαμίλια Μητσοτάκη- δεν θεωρείται αδυναμία, αλλά συνέπεια πλημμελούς προσπάθειας των φτωχών) από το βάθρο της «επιχειρηματικής αριστείας» βρέθηκε απολογούμενος για την αισχρή αυτή του ενέργεια.
Καμία εντύπωση δεν πρέπει να προκαλεί -μετά την γενική κατακραυγή- η εικονική μεταμέλεια ενός αδίστακτου εκπροσώπου του λευκού κολλάρου, αφού και η δια λόγων ή αναρτήσεων μεταμέλεια είναι case study μιας συμπεριφορικής αριστείας, που αποσκοπεί στη μείωση τυχόν εμπορικών επιπτώσεων από την αμαύρωση του προφίλ της κοινωνικής διάστασης της εταιρείας την οποία εκπροσωπεί.
Είναι το δεύτερο μάθημα που παρέδωσε ο CEO μιας επιχείρησης -πιστό αντίγραφο ανάλογου μαθήματος που παραδίδεται από πολιτικούς η στρατιωτικούς μετά από μια καταστροφή που ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά της κοινωνίας- και αφορά τον τρόπο που διασώζει ένα τομάρι την θέση του.
Και εάν όλα αυτά τα παραπάνω αφορούν τα μαθήματα που παρέδωσε ο CEO στο παιδί του η σε άλλους φερέλπιδες Managers, σε εμένα τον κειμενογράφο, εκείνο που μου προκάλεσε περισσότερο αηδία, ήταν η αμέσως επόμενη κίνησή του, μετά την αρπαγή του καπέλου.
Να βγει αυτός ο CEO, χαμογελαστός σε μια selfie με την υπερήφανη, για το κατόρθωμα του ανδρός της, σύζυγό του και με εμφανές στο πρόσωπό του το αίσθημα της ικανοποίησης από ακόμη μία προσωπική νίκη. Αδιαφορώντας για τον μικρό που έκλαιγε δίπλα του, κατά τον ίδιο τρόπο που θα αδιαφορούσε εάν άφηνε άνεργους τους εργαζόμενους σε ένα τμήμα της εταιρείας που έκλεισε, αρκεί αυτή η απόφασή του να αύξανε την κερδοφορία της εταιρείας του και το bonus που θα απολάμβανε ως αριστείο της διοικητικής του ικανότητας.
Κατά παράφραση, συνεπώς, της γνωστής ρήσεως του Καίσαρα περί της γυναικός, που ειπώθηκε από τον ίδιο τον Καίσαρα μετά τον χωρισμό του από την δεύτερη σύζυγό του, την Πομπηία, ότι η γυναίκα του δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται, ένας CEO δεν αρκεί να είναι ένα αδίστακτο καθίκι, αλλά πρέπει και να δείχνει στον κόσμο πόσο αδίστακτος μπορεί να γίνει για να πετύχει τον σκοπό του.
ΥΓ1: Για αυτούς που θέλουν να εμπεδώσουν την χυδαιότητα της συμπεριφοράς, που πρέπει να διέπει ένα CEO, το πλήρες βίντεο της σκηνής είναι αυτό:
ΥΓ2. Σε αντίθεση με τους αλλοδαπούς CEO που αρπάζουν καπέλα από τα χέρια μικρών παιδιών, οι ντόπιοι CEO, τραπεζών η επιχειρήσεων, μπορεί να πετάνε έναν ανάπηρο έξω από το σπίτι του για μια τραπεζική οφειλή τριών χιλιάδων ευρώ η να απαιτούν οι εργαζόμενοι να δουλεύουν για ένα πιάτο φαΐ, αλλά ανάλογες συμπεριφορές είναι βέβαιο ότι θα τύχουν αυστηρής κριτικής από πλούσιους «ευγενείς» συμπολίτες μας, οι οποίοι έσχατα άρχισαν να νουθετούν τους ανθρώπους της εξουσίας για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζονται οι αδύναμοι. Είμαστε περήφανοι λοιπόν σαν λαός, όχι μόνο για τους CEO που έχουμε, αλλά και για τις νουθεσίες των πλουσίων, άσχετα εάν οι νουθεσίες τους απευθύνονται πότε σε υπουργό που τραμπούκισε τον υπάλληλο αεροπορικής εταιρείας και ποτέ σε ιδιοκτήτη gallery που έκανε αυστηρή παρατήρηση σε Φιλιππινέζα συνοδό του παιδιού της, αλλά ουδέποτε σε κάποιον CEO μιας τράπεζας -πιθανόν και υπάλληλό τους- που άφησε άστεγο έναν συνταξιούχο.
(Αγαπητέ φίλε, έχει γεμίσει ο τόπος αρπακτικά. Δεν είναι μόνο οι CEO αρπακτικά, μπορεί να είναι και άνθρωποι που κάποτε τους έκανες παρέα. Αν δεν είχε γεμίσει ο τόπος αρπακτικά, δεν θα γινόταν σήμερα αποδεκτή η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το αρπακτικό Ισραήλ. Πάντως, θα πρέπει να έχουν τον νου τους οι CEO, γιατί υπάρχουν και Λουίτζι Μαντζιόνε εκεί έξω. Ο βαλκάνιος πρωθυπουργός Μητσοτάκης -της γνωστής οικογενείας αρπακτικών- είχε πει πως η ισότητα είναι αντίθετη στην ανθρώπινη φύση. Και, βέβαια, οι ραγιάδες τον έκαναν πρωθυπουργό. Γιατί τους αρέσει να τους ποδοπατούν τα αρπακτικά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
.
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.