H Gen Z δεν σηκώνει το τηλέφωνο
Οι παλαιότερες γενιές εργαζόμενων αισθάνονται ενοχλημένες από την εργασιακή συμπεριφορά της Gen Z, αλλά αυτό μάλλον οφείλεται στο γεγονός πως οι νέοι εργαζόμενοι δεν είναι διατεθειμένοι να πάθουν burn out και να παίρνουν τα XANAX με τις χούφτες, όπως κάνουν οι πιο ηλικιωμένοι.
Οι μεγαλύτεροι διαπιστώνουν με τρόμο πως οι νεότεροι εργαζόμενοι δεν θέλουν να τους μιλάνε στο τηλέφωνο, αλλά δεν τους περνάει από το μυαλό πως δεν θέλουν να τους μιλάνε καθόλου, όχι μόνο στο τηλέφωνο.
Βέβαια, είναι λογικό οι εργαζόμενοι της Gen Z να μην απαντάνε στο τηλέφωνο, γιατί αν ανήκεις σε μια γενιά που χρησιμοποιεί το τηλέφωνο για να ακούει τραγούδια στο Spotify, δεν θέλεις να σταματήσεις να ακούς την Taylor Swift, για να ακούσεις τον διευθυντή σου που δεν έχει τόσο ωραία φωνή και δεν τραγουδάει αλλά λέει παπαριές καμαρωτές.
Επίσης, οι εργαζόμενοι της Gen Z βλέπουν τι ανεπανόρθωτη ζημιά έπαθαν οι εργαζόμενοι γονείς τους που απαντούσαν στο τηλέφωνο, οπότε δεν απαντάνε στα τηλεφωνήματα των διευθυντών τους ή το σηκώνουν και κρατάνε την ανάσα τους μπας και περάσει το κακό.
Οι νέοι της Gen Z ζητούν ακόμα “ασφαλή χώρο” στη δουλειά από το αφεντικό -επικαλούμενοι την ψυχική τους υγεία-, αν και ο μόνος τρόπος για να είσαι ασφαλής από το αφεντικό, είναι να μην έχεις αφεντικό.
Παλιά, ο μόνος “ασφαλής χώρος” στη δουλειά λεγόταν “τουαλέτα”, και αν καθόσουν πολλή ώρα, έλεγες ότι είχες στομαχικά. Τώρα είναι η ψυχική υγεία. Προοδεύουμε.
Και βέβαια, τα αφεντικά λένε ότι “αυτό είναι εφιάλτης”. Φυσικά και είναι εφιάλτης. Όταν μια γενιά σταματάει να θεωρεί αυτονόητο πως θα καταρρεύσει ψυχολογικά για 800 ευρώ, ο εφιάλτης των αφεντικών μόλις αρχίζει.
Οι Gen Z φορούν ακουστικά στο γραφείο και οι παλιοί τρελαίνονται, αλλά είναι απόλυτα λογικό να θέλεις να ακούς την αγαπημένη σου μουσική ενώ δουλεύεις, και σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από το να ακούς τις μ@λακίες των συναδέλφων σου για τις θλιβερές ζωές τους, επειδή η μαύρη μοίρα σε έριξε σε μια κωλοδουλειά που δεν την γουστάρεις καθόλου και την κάνεις μόνο για να επιβιώσεις, ενώ στα είχαν κάνει και μπαλόνια οι γονείς σου με τους “φίλους τους από την δουλειά”, που έσκαβε ο ένας τον λάκκο του άλλου, και όταν κάποιος “φίλος από την δουλειά” απολυόταν έκαναν πως δεν τον ήξεραν και ο “φίλος από την δουλειά” γινόταν αυτομάτως “άγνωστος από την ανεργία”.
Κάτι ακόμα που ενοχλεί τους παλαιούς εργαζόμενους -που τους ενοχλούν όλα, τελικά, εκτός από την δουλειά που είναι το μόνο που θα έπρεπε να τους ενοχλεί- είναι ότι οι νέοι πάνε στην δουλειά ντυμένοι σαν να πηγαίνουν στο γυμναστήριο ή στο μπαρ, και αυτό, όπως καταλαβαίνουμε όλοι, τρελαίνει τη Μαρία που πάει στη δουλειά ντυμένη σαν κουμπάρα σε γάμο στο Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης και έχει δίπλα της στο γραφείο την Ίριδα που είναι ντυμένη σαν στριπτιζέζ στο bachelor party του γαμπρού, γιατί η Μαρία δεν έχει καταλάβει πως η γενιά Ζ ξέρει καλά πως, αν είναι να σε απολύσουν, δεν έχει σημασία αν φοράς Armani ή πιτζάμες.
Οι νέοι έχουν την κακή συνήθεια να θέλουν να σχολάνε από την δουλειά στην ώρα τους, και αυτό τρελαίνει τους παλαιότερους εργαζόμενους που αφενός είναι γεννημένοι δούλοι και αφετέρου δεν ξέρουν τι να κάνουν μετά την δουλειά γιατί δεν έχουν ούτε ζωή, ούτε φίλους.
Και κάπως έτσι, το χάσμα των γενεών παραμένει: οι Boomers δούλεψαν μέχρι να μη νιώθουν τίποτα. Η Gen Z προσπαθεί απεγνωσμένα να νιώσει κάτι, ενώ έχει καταλάβει πως η εποχή της εργασίας έχει τελειώσει.
Πάντως, καλά κάνει η Gen Z που δεν σηκώνει το τηλέφωνο. Γιατί κάθε φορά που το σηκώνει, από την άλλη γραμμή ακούγεται η φωνή του παλιού κόσμου που της λέει “Έτσι δουλεύαμε εμείς”.
Ναι, και κοιτάξτε πώς καταντήσατε.
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.