Εργασιακός παράδεισος, κοινωνική κόλαση
Αγαπητέ πιτσιρίκο, τελικά υπέκυψα στον πειρασμό να σου γράψω.
Έναυσμα μου έδωσε το Podcast του Αντρέα από το Βερολίνο με το Magic Bus. Είναι Σάββατο βράδυ 20:30 σε μια μικρή πόλη της Γερμανίας.
Μόνος , αφού η υπόλοιπη οικογένεια είναι σκόρπια κάπου μεταξύ Φρανκφούρτης και Αθήνας, παρακολουθώ ανελλιπώς τα podcast και τα γραφόμενα στο “pitsirikos Blog”.
Επειδή είμαι και εγώ “θύμα” της κατάρρευσης της Ελλάδος, και από το 2012 μετανάστης στην (α)φιλόξενη Γερμανία.
Γενικά, θα τολμούσα να περιγράψω την εμπειρία μου στην Γερμανία με μια μόνο φράση:
“Εργασιακός παράδεισος, κοινωνική κόλαση”.
Σκοτάδι, βροχή και έλλειψη ηλίου 7-8 μήνες το χρόνο, εύλογα αναρωτιέται κανείς, “πώς ζουν εδώ τόσοι πολλοί άνθρωποι;”.
Φυσικά, το ερώτημα έχει απαντηθεί προ πολλού και από πολλούς, αλλά, παρ’ όλα αυτά, είναι και το πρώτο που αυθόρμητα έρχεται στη σκέψη και στο στόμα του κάθε μετανάστη από χώρα του Φωτός.
Μετά σου τηλεφωνεί -στο προσωπικό σου κινητό- η υπάλληλος της εφορίας να σε πληροφορήσει ότι έχεις κάνει κάποιο λάθος και σου κρατάει η εφορία περισσότερα από όσα έπρεπε (από λάθος του Έλληνα λογιστή), και σου λέει τι να κάνεις για να έχεις επιστροφές επιπλέον φόρου αναδρομικά από το 2021, δίνοντάς σου και το τηλέφωνό της για οποιαδήποτε απορία.
Τότε γίνεται λιγότερο παράξενο το πώς “ζουν” τόσα εκατομμύρια άνθρωποι στην σκοτεινή Ευρώπη.
Το “ζουν” σε εισαγωγικά διότι προσωπικά πιστεύω ότι ΔΕΝ ζουν, απλά επιβιώνουν και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά (και το γνωρίζουν).
Πρόκειται για μια “εξαιρετική επιβίωση”, αλλά σε καμμία περίπτωση Ζωή.
“Φίλοι” μου Γερμανοί -ναι ,μπορείς να γίνεις “φίλος” και με Γερμανούς, αν και στα 54 μου δεν θεωρώ ότι μπορώ να κάνω φίλους-, με ρωτάνε διαρκώς: “τι κάνεις εδώ;”.
Αν και γνωρίζουν την απάντηση, έρχεται στους μήνες του σκότους και σε αυτούς αυθόρμητα το “αντίστροφο ερώτημα”.
Σκόρπιες σκέψεις που προσπαθώ να μαζέψω σε λογικό ειρμό αλλά μάλλον δεν τα καταφέρνω.
Δεν βοηθάει και η ώρα· έφτασε 21:00, συνήθως στις 22:00 κοιμάμαι, αφού ξυπνάω στο 5 με 5.30 το πρωί, δίχως λόγο αφού η δουλειά μου ξεκινάει στις 9.
Είναι και αυτό αποτέλεσμα/παρενέργεια (;) του σκότους.
Κατά τα άλλα, νομίζω ότι τα έχουν πει όλα οι φίλες και φίλοι που έχουν κάποια σχέση με την “Ευρώπη”. Γενικά, είναι παραδεκτό ότι η εργασιακή γαλήνη που απολαμβάνουν οι περισσότεροι μετανάστες, μάλλον δεν δείχνει να αναπληρώνει την έλλειψη κοινωνικής ζωής (όπως τουλάχιστον την ορίζουμε και ξέρουμε καλά στην Ελλάδα).
Θέλω να ολοκληρώσω αυτή την πρώτη επαφή με μερικά υστερόγραφα.
Υ.Γ.1 Αν θεωρείς ότι μπορεί να δημοσιοποιηθεί αυτό “το πράγμα”, φυσικά με οποίες διορθώσεις θεωρείς αναγκαίες για να βγαίνει νόημα κάν’ το.
Υ.Γ2 Θα αναφερθώ ειδικά στον Βασίλη τον ψυχίατρο, για τις συγκλονιστικές περιγραφές (και όχι μόνο) των ανθρωπίνων συμπεριφορών.
“Φίλε” Βασίλη να ξέρεις ότι ακόμη και με τα λάθη σου ,(όπως εσύ θεωρείς και ορίζεις), Βοηθάς. Βοηθάς πολύ! Προσωπικά, σε ευχαριστώ ολόθερμα.
Υγ.3 Όπως πήρα έναυσμα από τον Αντρέα για το γράμμα μου, καταλαβαίνεις πιτσιρίκο ότι όλες και όλοι οι φίλες και οι φίλοι του μπλογκ είναι ιδιαίτεροι και πολύ χρήσιμοι.
Συνεχίστε!
Φιλικά και με πολλή εκτίμηση και αγάπη από μια Σκοτεινή Γωνιά της Γερμανίας.
ΘΠ
(Αγαπητέ φίλε, καλά έκανες και έγραψες, και, αφού μου το επιτρέπεις, το ανεβάζω στο μπλογκ. Να ξέρεις ότι είστε πολλοί που αισθάνεστε έτσι. Είναι πολλοί οι φίλοι του μπλογκ από το εξωτερικό που μου γράφουν προσωπικά μέιλ αλλά, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε πριν από δέκα χρόνια, δεν θέλουν να δημοσιοποιούν τις σκέψεις τους. Μάλλον έχουν χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή στην Ελλάδα και επιστροφή. Πάντως, να ξέρεις πως κι εδώ στην Ελλάδα έχει πέσει τρελή κατάθλιψη. Πολλοί άνθρωποι έχουν πάθει burn out. Δέκα εκατομμύρια XANAX το μήνα λένε όλη την αλήθεια. Ξέρω ανθρώπους που έφυγαν και επέστρεψαν, και έφυγαν ξανά ή ετοιμάζονται να ξαναφύγουν. Βέβαια, η ζωή είναι περίεργη. Μιλούσα σήμερα με ένα φίλο Γερμανό που ζει στην Ελλάδα, την περνάει τζάμι εδώ, και μου έλεγε πως πρέπει να πάει στη Γερμανία για κάτι δουλειές αλλά δεν θέλει καθόλου. Νομίζω πως το καλύτερο είναι να δουλεύει κάποιος -Έλληνας ή αλλλοδαπός- στην Ελλάδα για εταιρεία του εξωτερικού. Ξέρω ανθρώπους που έχουν αυτή την τύχη. Από την άλλη, το καλύτερο είναι να μη δουλεύεις καθόλου. Είναι ο μόνος τρόπος για να έχεις πραγματική κοινωνική ζωή. Να είσαι καλά και να γράφεις. Σε ευχαριστώ από καρδιάς. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.