Ιμπεριαλισμός το να πάρουν οι ΗΠΑ τη Γροιλανδία, μπράβο στο Ισραήλ που πήρε τη γη των Παλαιστινίων

Συνηθίζεται οι άνθρωποι να κάνουν σχέδια στην αρχή της νέας χρονιάς, αλλά τόσο η διεθνής κατάσταση, όσο και η εγχώρια κατάσταση, μάλλον μας λένε να μην κάνουμε και πολλά σχέδια για τη νέα χρονιά.

Δεν θα υποδυθώ το σοβαρό γεωπολιτικό και οικονομικό αναλυτή -άλλωστε, οι περισσότεροι “σοβαροί” αναλυτές έχουν πέσει έξω, αν και επιμένουν να αναλύουν- αλλά θέλω να γράψω τις σκέψεις μου για τρία θέματα:

Πέρα από το προφανές, μετά την τρομοκρατική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, ότι το Διεθνές Δίκαιο είναι το Δίκαιο του Ισχυρού -χωρίς πια ούτε καν τα προσχήματα-, σκέφτομαι ποιο είναι το μήνυμα που περνάει στις κοινωνίες το γεγονός πως δεν υπάρχουν κανόνες και νόμοι. Ο ισχυρός κάνει ό,τι θέλει στον αδύναμο.

Η στάση του θηρευτή που επιδεικνύουν οι ΗΠΑ στη Βενεζουέλα -και σε δεκάδες άλλες χώρες- και η στάση του θηρευτή που εφαρμόζει για δεκαετίες το Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους -αφού τους έκλεψαν τη γη, πέρασαν στη συστηματική γενοκτονία- στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα στις κοινωνίες όλου του κόσμου πως ο ισχυρός μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς συνέπειες.

Θέλω το σπίτι σου, την περιουσία σου, τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου. Είμαι δυνατός, έρχομαι και σου τα παίρνω. Σε κλέβω και δεν τρέχει κάστανο. Αν αντισταθείς, σε σκοτώνω. Η λογική της Μαφίας.

Όσοι μεγαλώνουν παιδιά και απορούν με την παραβατικότητα των νέων, ας σκεφτούν λίγο τι βλέπουν τα παιδιά να συμβαίνει στον κόσμο γύρω τους. Τα παιδιά έχουν τη μικρότερη ευθύνη για τον κόσμο στον οποίο μεγαλώνουν. Και τα παιδιά μεγαλώνουν σε έναν κόσμο που ανήκει σε όποιον έχει όπλα και λεφτά.

Αν οι Μεγάλες Δυνάμεις λειτουργούν ως Μαφία, τότε το κοινωνικό συμβόλαιο διαλύεται. Η εκπαίδευση και η ηθική φαντάζουν κενές περιεχομένου, όταν η πραγματικότητα επιβραβεύει την επιθετικότητα και την αρπαγή.

Το δεύτερο θέμα είναι ότι μεγαλώνουμε στη Δύση -δηλαδή Ευρώπη, ΗΠΑ, Ισραήλ, Καναδάς, Αυστραλία- με την εντύπωση πως η Δύση είναι πολιτισμός και όλοι οι άλλοι είναι βάρβαροι.

Βέβαια, ο ναζισμός, ο φασισμός και τα κρεματόρια γεννήθηκαν στη πατρίδα μας την Ευρώπη -και όχι στην “απολίτιστη” Αφρική-, αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια για τους “ανώτερους δυτικούς”.

Όχι, δεν είμαστε ανώτεροι οι δυτικοί από τους άλλους άνθρώπους. Μάλιστα, σήμερα η Δύση -με επικεφαλής τις ΗΠΑ- είναι ο πιο επικίνδυνος παράγοντας για την παγκόσμια ειρήνη και για την ανθρωπότητα.

Οι περίφημες “δυτικές αξίες” είναι σήμερα η τρομοκρατία και η αρπαγή. Και, αν θυμηθούμε την αποικιοκρατία, όπου οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης, ξέσκισαν χώρες από την Ινδία ως την Αφρική και τους πήραν τον πλούτο, πάντα η αρπαγή ήταν …δυτική αξία. Απλά, σήμερα είναι οι ΗΠΑ που θέλουν να αρπάξουν από την Ευρώπη τη Γροιλανδία, όποτε αυτό είναι κακό. Απίστευτη υποκρισία.

Κάποιοι απορούν με τη θηρευτική και εγκληματική στάση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και αλλού -με στόχο τα κοιτάσματα πετρελαίου, τις σπάνιες γαίες και τον εθνικό πλούτο άλλων χωρών- αλλά όχι μόνο δεν απορούσαν με το Ισραήλ που έκλεψε και σκότωσε τους Παλαιστίνιους αλλά έγραφαν και βαρυσήμαντα άρθρα με φράσεις όπως: “Το Ισραήλ αποτελεί στις μέρες μας το προκεχωρημένο φυλάκιο του δυτικού πολιτισμού. Εάν έπεφτε, θα ακολουθούσε ένα ντόμινο φρίκης που ανάλογο του δεν έχουμε καν διανοηθεί.”. Φαντάζομαι θα είχαν τους λόγους τους.

Και για να περάσω στο τρίτο θέμα, γιατί προκαλεί εντύπωση πως οι ΗΠΑ θέλουν να πάρουν με το έτσι θέλω τα κοιτάσματα πετρελαίου της Βενεζουέλας;

Αυτό δεν έκανε το Ισραήλ στους Παλαιστίνιους; Δεν τους τα πήρε όλα;

Γιατί προκαλεί εντύπωση στους “πολιτισμένους” Ευρωπαίους πως οι ΗΠΑ θέλουν να πάρουν τη Γροιλανδία από τη Δανία;

Γιατί δεν τους κάνει εντύπωση που το Ισραήλ πήρε τη γη και την πατρίδα των Παλαιστινίων;

Δηλαδή, είναι μια χαρά η γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων από το Ισραήλ και η αρπαγή της πατρίδας τους, αλλά είναι έγκλημα και τρομοκρατία των ΗΠΑ να πάρουν τη Γροιλανδία από τη Δανία. Πάτε καλά;

Στο κάτω-κάτω, οι ΗΠΑ εξετάζουν και το ενδεχόμενο να μη στείλουν στρατό στη Γροιλανδία αλλά να την αγοράσουν.

Αν το καλοσκεφτείτε, είναι πιο τίμια στάση να αγοράσει μια χώρα μια πιο αδύναμη χώρα, παρά να την κατακλέψει, να την καταστρέψει και να σκοτώσει τους κατοίκους της.

Έτσι δεν είναι; Είμαι λάθος; Θα ήταν καλύτερα να πάνε οι Αμερικανοί στρατιώτες να σκοτώσουν όλους τους Γροιλανδούς;

Πάντως, το γεγονός πως οι ΗΠΑ σκέφτονται να αγοράσουν τη Γροιλανδία, είναι μια καλή ευκαιρία να σκεφτούν επιτέλους οι άνθρωποι πως οι χώρες δεν είναι τίποτε άλλο από ένα άθροισμα οικοπέδων. Άθροισμα οικοπέδων είναι οι χώρες. Μια σειρά από οικόπεδα στη σειρά.

Ωραίες οι μεγάλες κουβέντες για το μεγαλείο της Ελλάδας, τους ηρωικούς Έλληνες και άλλα τέτοια εθνικοπατριωτικά, αλλά η Ελλάδα είναι μια σειρά από οικόπεδα. Και δεν έχουμε όλοι οικόπεδο σε αυτή την Ελλάδα.

Βέβαια, η Ελλάδα δεν κινδυνεύει να χάσει τον εθνικό της πλούτο -όπως η Βενεζουέλα- γιατί τον παραχώρησε για έναν αιώνα, οπότε δεν μπορούν να μας πάρουν κάτι που δεν είναι δικό μας. Και τώρα, με εθνική υπερηφάνεια, παρακολουθούμε τις ΗΠΑ και την Κίνα να τσακώνονται για τα λιμάνια της Ελλάδας. Που ανήκουν σε αυτούς, όχι σε εμάς. Τι σημαίνει πατρίδα όταν ο πλούτος της πατρίδας είναι υποθηκευμένος;

Από την άλλη, αναρωτιέμαι τι θα συνέβαινε αν γινόταν και στην Ελλάδα αυτό που λένε πως σκέφτεται να κάνει ο Τραμπ στη Γροιλανδία: Δηλαδή να δώσει ένα εκατομμύριο δολάρια σε κάθε κάτοικο της Γροιλανδίας, για να ψηφίσει υπέρ της ανεξαρτησίας σε δημοψήφισμα, και η Γροιλανδία να περάσει ουσιαστικά στις ΗΠΑ.

Εγώ θα ψήφιζα υπέρ της πρότασης του Τραμπ. Για να πάρω το ένα εκατομμύριο δολάρια και να αποκτήσω επιτέλους κι εγώ ένα οικόπεδο. Στη νότια Κρήτη.

(Δεν κάνω σχέδια στην αλλαγή του χρόνου. Αυτό που πάντα σκέφτομαι είναι η επιθυμία μου να είμαι υγιής το καλοκαίρι και να έχω τη δυνατότητα να πάω στο Αιγαίο. Να πάω στη θάλασσα. “Αδερφή μου εσύ θάλασσα που σ’ αγαπώ” έγραψε ο Γιώργος Ρούσσος και έγινε αδερφός μου για πάντα.)

(Για τους φίλους που μου γράφουν να γράφω πιο πολύ, περνάω μια μικρή περίοδο περισυλλογής. Επίσης, προσπαθώ να προστατεύσω την ψυχική μου υγεία από την παγκόσμια παράνοια και υστερία, που είναι πια καταιγιστικές. Δεν μπορώ πια να δω ούτε ολόκληρες τις αναλύσεις που κάνει ο John Mearsheimer, τον οποίο αγαπώ και σέβομαι. Αλλά και τον John δεν τον βλέπω και πολύ κεφάτο τώρα τελευταία. Υποθέτω πως όσο ρεαλιστής και να είναι κάποιος -και ο Mearsheimer είναι ρεαλιστής- δεν μπορεί παρά να νιώθει θλίψη για την κατάντια της ανθρωπότητας. Ειδικά, αν είσαι και σχεδόν 80 χρονών, μάλλον θα είναι δύσκολο να μη νιώσεις θλίψη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.