Άντε και του χρόνου! (Το ετήσιο ραντεβού με τα καμένα και την υποκρισία)

Είναι πολύ διασκεδαστικό αυτό που συμβαίνει με τις πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα, όπου καίγεται κάθε καλοκαίρι η χώρα, αλλά οι περισσότεροι Έλληνες συμπεριφέρονται λες και η Ελλάδα ήταν Ανταρκτική ή Μπαχρέιν τα προηγούμενα χρόνια, και οι κατάρες πέφτουν κάθε χρόνο βροχή, ενώ παίζει πολύ και το συναίσθημα με διάφορα δακρύβρεχτα για ανθρώπους, σπίτια και ζώα, μπας και πάρουν κάνα like ή επειδή έχουν σκοπό να είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές και μαζεύουν καμιά ψήφο από το “λαό”, αλλά όλοι ξεχνούν πως πρωθυπουργός της χώρας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που έχει πει πως “αφού κάποια στιγμή θα καεί το δάσος”, καλά κάναμε και φτιάξαμε το ξενοδοχείο κόβοντας τα δέντρα του δάσους,

που αυτό είναι σαν να λες “αφού κάποια στιγμή θα πεθάνουμε όλοι, ας αυτοκτονήσουμε τώρα”, αλλά στους σημερινούς Έλληνες μπορείς να πεις τα πάντα γιατί είναι εγκεφαλικά νεκροί, σάπιοι και ανήθικοι, και τους αγοράζεις και πολύ φτηνά, όπως μας έχει ενημερώσει ο πρώην υπουργός, Πέτρος Δούκας, που είπε ευθέως ο άνθρωπος πως η Νέα Δημοκρατία νίκησε στις εκλογές του 2007, μετά τις φονικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, επειδή κατέβηκαν τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στην Πελοπόννησο με τσάντες και μοίραζαν χρήματα,

αλλά δεν είναι σωστό να λέγονται αυτά τα πράγματα, γιατί είναι η αλήθεια και δεν πρέπει να λέμε την αλήθεια, αλλά πρέπει να το ρίξουμε όλοι στη μελούρα, στο συναίσθημα και στην κλαψομουνίαση επειδή καίγονται τα δάση αλλά, βρε παιδιά, ας μου εξηγήσει κάποιος πώς γίνεται να ζεις όλη σου τη ζωή σε αυτό

και να οδύρεσαι και να στηθοδέρνεσαι επειδή καίγεται αυτό,

γιατί είναι κάπως υποκριτικό να ζεις στην Αθήνα που δεν υπάρχει ούτε τσουκνίδα και να σε παίρνει ο πόνος για τα δάση με τα πεύκα και τα κυπαρίσσια, ενώ, αν ζεις στην Αθήνα και πραγματικά υποφέρεις που καίγονται τα δάση, να πας να σε κοιτάξει κάνας γιατρός, γιατί είναι προφανές πως οι Έλληνες δεν αγαπούν τα δάση αλλά αγαπούν την ιδέα πως αγαπούν τα δάση -και αυτή είναι μια ιδέα που δεν καίγεται-, και εκεί που απορείς πως δεν χτυπιούνται όλοι από τα γέλια με όλη αυτή την επαναλαμβανόμενη γελοιότητα με τις πυρκαγιές κάθε χρόνο, εμφανίζεται μια δημοσιογράφος σκασμένη στα γέλια μέσα στα καμένα,

και σκέφτεσαι πως επιτέλους βρέθηκε κάποιος που γέλασε σε ζωντανή μετάδοση με όλο αυτό το τσίρκο και τώρα θα καταλάβουν όλοι πόσο γελοία είναι η κατάσταση με τις πυρκαγιές, αλλά, αντί να συμβεί αυτό, την πέφτουν στην δημοσιογράφο που γελούσε, γιατί θα την ήθελαν δακρυσμένη και με μαύρο μαντίλι στα μαλλιά μέσα στα καμένα, όπως συνηθίζεται στα ρεπορτάζ των ΜΜΕ των μαφιόζων ολιγαρχών, όπου “δημοσιογράφοι” που δουλεύουν για ναρκέμπορους και λαθρέμπορους πετρελαίου έχουν μια περίεργη ευαισθησία για τα δάση, τα ελάφια και τα άλογα που τρέχουν να σωθούν από τις πύρινες λαίλαπες, οπότε καταλαβαίνεις πως η Ελλάδα είναι μια χώρα καθυστερημένων που, ενώ ξέρουν πως ζουν σε ένα χρεοκοπημένο και υποθηκευμένο προτεκτοράτο, που έχει ιδιωτικοποιηθεί ακόμα και το νερό, ακόμα και η πυρόσβεση, αυτοί κάθονται χαπακωμένοι μπροστά στις οθόνες και περιμένουν από τα ΜΜΕ των μαφιόζων να τους σώσουν, να τους ενημερώσουν και να κλάψουν μαζί τους για τα καμένα δάση.

Άντε και του χρόνου! Αν και προβλέπεται κι άλλη δασική συγκίνηση και οργή μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι.

(Αυτοί που απορούν στις πυρκαγιές “πού είναι το κράτος;”, ας διαβάσουν αυτό το κείμενο που έγραψα πριν από 19 χρόνια, μετά τις φονικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο: “Κράτος”. Επίσης, ας σκεφτούν πως το κράτος είναι εκεί που ήταν και όταν κάποιοι έχτιζαν μέσα στο δάσος και πάνω στις παραλίες.)

(Εύχομαι στη νεαρή δημοσιογράφο που γέλασε με φόντο τις πύρινες λαίλαπες, να φύγει στο εξωτερικό για να σωθεί. Όποιος μείνει στα ελληνικά ΜΜΕ, θα γίνει σαν αυτούς τους σιχαμένους που έχει γύρω του.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.