Νοικοκύρηδες και κακομοίρηδες
Ένας υφυπουργός της Κυβέρνησης Μητσοτάκη σε μια συνέντευξή του στο κανάλι ACTION 24, συμφερόντων ενός επιχειρηματικού και εφοπλιστικού σχήματος -και δεν έχουν σημασία τα ονόματά τους- διαχώρισε τα κόμματα, σε κόμματα που εκπροσωπούν δύο κατηγορίες συμπατριωτών μας: Αυτό που περιλαμβάνει τους νοικοκύρηδες η νοικοκυραίους, όπως θέλετε πείτε τους, και είναι προφανώς το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και όλα τα υπόλοιπα τα οποία μαζεύουν τους κακομοίρηδες.
Ο εκ μεταγραφής από το ΠΟΤΑΜΙ υφυπουργός δεν προχώρησε σε περαιτέρω, ως θα όφειλε, διαχωρισμό σε πατριώτες και απάτριδες, έτσι ώστε στους νοικοκύρηδες να προστεθούν οι πατριώτες, τους οποίους καταφανώς αδικεί, γιατί δεν γνωρίζουμε πατριώτη, σαν αυτούς που κατέβαιναν στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία, που να μην είναι και νοικοκύρης.
Και σαν να μην έφτανε που ξέχασε τους πατριώτες, παρέλειψε να αναφερθεί στους φιλάνθρωπους, μια ιδιαίτερη κατηγορία εύπορων νοικοκύρηδων, οι οποίοι τον πλούτο τους, αφορολόγητο εάν πρόκειται για εφοπλιστές ή φορολογούμενο με 5%, εάν προέρχεται από μερίσματα των εταιρειών τους, τράπεζες, τεχνικές, ενέργειας, super market κ.α, δεν τον εμφανίζουν μόνο για επιδεικτικούς της επιχειρηματικής του ικανότητας σκοπούς, άξια να ανταμειφθεί με αγαθά -τα οποία στερείται η μάζα των εργαζομένων η συνταξιούχων, μειωμένης προφανώς οξυδέρκειας ή καταβολής μόχθου -αλλά και ως μέσον απόδειξης της φιλευσπλαχνίας τους , η οποία δεν αφήνει αβοήθητους τους κακομοίρηδες, μέσω ειδικών για τον σκοπό αυτό ιδρυμάτων, τα οποία διευθύνονται από συζύγους, μητερούλες της πατρίδας.
Τους νοικοκύρηδες της πατρίδας μας, τους γνωρίζει καλά από την ιστορία του ο λαός μας. Απώτεροι πρόγονοι τους ήταν οι κοτζαμπάσηδες και πρόσφατοι οι κατοχικοί δωσίλογοι, οι μαυραγορίτες και οι συνεργάτες των Γερμανών.
Κοντά στους απογόνους αυτών των παλιών νοικοκύρηδων και έπειτα από έναν εμφύλιο πόλεμο, στο πέρας του οποίου έγινε η ανάλογη πολιτική απολύμανση, ανδρώθηκε ο μικροαστισμός ο οποίος και αποτέλεσε την δεξαμενή άντλησής τους.
Για τους κακομοίρηδες δεν χρειάζεται να γράψουμε πολλά πράγματα. Είναι η υπάκουη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών που εργάζεται σε άθλιες συνθήκες, αμείβεται με μισθούς που πιέζουν ασφυκτικά τις ανάγκες της καθημερινότητας, στερείται των δικαιωμάτων για την παροχή υπηρεσιών υγείας, παιδείας και πρόνοιας, και αποδέχεται με δουλοπρέπεια να συμβιώνει, να υπηρετεί η να συναλλάσσεται με μια οικονομική και πολιτική ελίτ, η οποία ζει σε βάρος του.
Όμως, ανάμεσα σε αυτούς τους κακομοίρηδες κατά τον Υπουργό, υπάρχουν και άνθρωποι με υπερηφάνεια.
Είναι τα νέα παιδιά που σιχάθηκαν υπουργούς, πολιτικούς, νοικοκύρηδες και φοβισμένους κακομοίρηδες και αηδιασμένοι άφησαν πίσω μια χρεωκοπημένη χώρα και αναζήτησαν στο εξωτερικό μια νέα πατρίδα.
Και είναι και εκείνοι, που αρνούνται να αποδεχθούν, σαν σωσίβιο στην χρόνια τρικυμία που προκάλεσαν οι μέντορες της νοικοκυροσύνης, την κρατική ελεημοσύνη των επιδομάτων και την ιδιωτική φιλανθρωπία.
Αυτοί οι αρνητές της τάξης, του φόβου και της υπακοής ενοχλούν τον υπουργό και τους νοικοκύρηδες.
Γνωρίζει πιθανόν ο υπουργός, αν και αμφιβάλλω, ότι οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές από την εποχή της δουλοπαροικίας ξεκίνησαν από καταπιεσμένους στα όρια της αντοχής τους κακομοίρηδες.
Την εν υπνώσει υπερηφάνεια των κακομοίρηδων φοβούνται ο Υπουργός και οι νοικοκυραίοι.
Φοβούνται την ημέρα, που δεν θα αποδεχθούν τον εξευτελισμό των επιδομάτων της κοινωνικής ελεημοσύνης και θα γυρίσουν την πλάτη στους ιδιώτες ευεργέτες.
Όπως την φοβήθηκε η Ντόνα Κλεμένσα, η σύζυγος ενός γαιοκτήμονα, την φιλανθρωπία της οποίας αρνήθηκαν οι εργάτες της γης της και απευθύνθηκε στον θρησκευτικό πατέρα Αγαμέδες για να την καθησυχάσει:
“Είστε άγια γυναίκα Ντόνα Κλεμένσα, χωρίς την φιλεύσπλαχνη εποπτεία σας, δεν ξέρω τι θα γίνονταν αυτοί οι κακομοίρηδες, αλλά αφήστε να περάσει λίγος καιρός να μάθουν να μην είναι ακατάδεκτοι. Η υπερηφάνεια είναι το μεγαλύτερό τους ελάττωμα»
«Έχετε δίκιο, πάτερ Αγαμέδες, η υπερηφάνεια είναι θανάσιμο αμάρτημα»
«Το χειρότερο όλων Κυρία μου, γιατί αυτό κάνει τον άνθρωπο να επαναστατεί ενάντια στο αφεντικό του κι ενάντια στο Θεό του»
Γ.Κ.
Υ.Γ.1 Παρά το ότι ο υπουργός Θεοχάρης από τις πρόσφατες δηλώσεις του φαίνεται να μην συμπαθεί τους κακομοίρηδες, συμμετείχε ενεργά μαζί με την Δόμνα Μιχαηλίδου σε ένα show για την ημέρα του λευκού μπαστουνιού.
Ήταν η ημέρα που η πολιτεία των νοικοκυραίων με δύο εκπροσώπους της θέλησε να δείξει το ενδιαφέρον της για μια κατηγορία κακομοίρηδων που δεν βλέπουν: Τους τυφλούς.
Και ήταν η ημέρα που ο κειμενογράφος, για την ευγενή αυτή του πράξη, τίμησε τον υπουργό με το κείμενο «Τα λευκά μπαστούνια».
Αν τώρα εσείς, παιδιά, βλέπετε τους δύο υπουργούς να έχουν σκάσει τα γέλια, μη νομίσετε ότι γελάνε επειδή γράφουν στα @ρχίδια τους μόνο τους τυφλούς. Εκτός του ότι μας γράφουν όλους στα @ρχίδια τους, γελάνε γιατί έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι υπουργοί μιας γελοίας κυβέρνησης.
Υ.Γ.2 Ο διάλογος της Ντόνα Κλεμένσε και του πατέρα Αγαμέδες είναι από το βιβλίο του Ζοζέ Σαραμάγκου «Αυτοί που σηκώθηκαν από τη γη».
(Αγαπητέ φίλε, έννοιες όπως η περηφάνια και η αξιοπρέπεια μάλλον αφορούν ανθρώπους που ζούσαν σε κοινωνίες άλλων εποχών και όχι τους ανθρώπους της ψηφιακής εποχής και των αλγορίθμων. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά αυτό σκέφτομαι. Ο άνθρωπος καταπιέζεται μόνος του πια, και θεωρεί ότι είναι ελεύθερος. Ίσως έχω επηρεαστεί από τον Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν, αλλά οι σκέψεις του για τις σημερινές δυτικές κοινωνίες είναι εξαιρετικά εύστοχες. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.