Κινδυνεύει η Δημοκρατία, οπότε το γυρνάμε σε Δικτατορία
Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον οι διαδηλώσεις και οι αντιδράσεις των πολιτών στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γιατί είναι οι πληγωμένες οικονομίες αυτών των χωρών που οδηγούν σε κοινωνικές εξεγέρσεις, αλλά εμείς στην Ελλάδα τα έχουμε ζήσει αυτά από το 2010 -μετά τη χρεοκοπία της χώρας-, οπότε μπορούμε να τα παρακολουθούμε όλα αυτά με χαμόγελο αλλά και συμπυκνωμένη γνώση.
Σε ό,τι αφορά τη χρεοκοπία μιας χώρας, η Ελλάδα και οι Έλληνες έχουν το …ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Και η Ευρώπη θα πρέπει τώρα να αξιοποιήσει την ελληνική εμπειρία. Πάλι θα δώσουμε τα φώτα μας.
Ο Εμανουέλ Μακρόν, που είναι τελειωμένος, κατηγορεί τον …Ντόναλντ Τραμπ και την άκρα Αριστερά για τις διαδηλώσεις στη Γαλλία, αλλά, απ’ όσο θυμάμαι, ούτε ο Τραμπ, ούτε η Αριστερά έχουν κυβερνήσει στη Γαλλία· αντιθέτως, ο Μακρόν είναι 9 χρόνια πρόεδρος της Γαλλίας, και, στην διάρκεια της θητείας του, το δημόσιο χρέος της Γαλλίας εκτινάχθηκε στα 3,6 τρισεκατομμύρια ευρώ.
Βέβαια, είναι περίεργο πως ο Μακρόν δεν έχει κατηγορήσει ακόμα τον Πούτιν για τις διαδηλώσεις στη Γαλλία -αφού όλοι ξέρουμε πως ο Πούτιν είναι πανούργος και είναι κρυμμένος πίσω από όλους και όλα- αλλά ας κάνουμε λίγο υπομονή γιατί μπορεί ο Μακρόν να ξέχασε να αναφέρει τον Πούτιν.
Η Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες κάνουν λόγο για υβριδικό πόλεμο που δέχονται -κάποιες χώρες κατονομάζουν τη Ρωσία-, ενώ ο Τραμπ βλέπει τους μετανάστες πίσω από τις διαδηλώσεις στη Γαλλία, ενώ ο Νετανιάχου είπε πως στους δρόμους του Παρισιού βρίσκεται η …Χαμάς.
Σε γενικές γραμμές, ο κάθε πολιτικός κατηγορεί αυτόν που έχει άχτι, και ποτέ δεν φταίνε για τις διαδηλώσεις οι ίδιοι οι κυβερνήτες των χωρών στις οποίες γίνονται οι διαδηλώσεις, ενώ δεν υπάρχει καμία αναφορά στα αιτήματα των διαδηλωτών που αφορούν την ακρίβεια, τη φτώχεια, τις ανισότητες, το στεγαστικό, την κατάρρευση κοινωνικών υποδομών και την τιμή του ντίζελ που πετάει στα ύψη.
Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι θα συμβεί στη συνέχεια στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αφού η Ευρώπη είναι αποκλεισμένη ενεργειακά και οι χώρες που είναι παγιδευμένες στο ευρώ δεν έχουν δυνατότητα οικονομικών ελιγμών.
Στη Γαλλία και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει κοινωνικό συμβόλαιο και οι πολίτες έχουν απαιτήσεις γιατί γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και τα δικαιώματά τους, σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου δεν υπάρχει κοινωνικό συμβόλαιο.
Ποιο κοινωνικό συμβόλαιο να υπάρχει σε μια χρεοκοπημένη αποικία, όπως η Ελλάδα, όπου εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες και επαγγελματίες αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό αναζητώντας συνθήκες που να ανταποκρίνονται στις σπουδές και τους κόπους τους, ενώ οι νέοι που έμειναν καλούνται να πληρώσουν υψηλούς φόρους και εισφορές για να συντηρήσουν ένα ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα από το οποίο οι ίδιοι νιώθουν ότι δεν θα πάρουν ποτέ αντίστοιχη ανταπόδοση στο μέλλον -βιώνοντας, παράλληλα, μια παρατεταμένη εργασιακή και στεγαστική ανασφάλεια-, ενώ η διαρκής κατάρρευση βασικών υποδομών, όπως η δημόσια υγεία και η παιδεία, αναγκάζει τους πολίτες να στρέφονται στον ιδιωτικό τομέα, πληρώνοντας ουσιαστικά διπλά και τριπλά για υπηρεσίες που το κοινωνικό συμβόλαιο υποτίθεται πως εξασφάλιζε δωρεάν, με αποτέλεσμα το μόνο κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας που υπάρχει στην Ελλάδα να είναι η οικογένεια;
Τώρα λοιπόν θα δούμε πώς θα χειριστούν οι πολιτικοί και οι πολίτες ευρωπαϊκών χωρών με μεγάλο δημόσιο χρέος -όπως η Γαλλία- την κατάσταση που δημιουργείται, και θα μπορέσουμε να κάνουμε μια σύγκριση με τα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα μετά τη χρεοκοπία του 2010.
Εμείς θα παρακολουθούμε με ψυχραιμία τα όσα θα συμβαίνουν σε άλλες χώρες, αφού τα έχουμε ζήσει· όλα αυτά, βέβαια, αν δεν χτυπήσει ο πόλεμος και την πόρτα της Ευρώπης, γιατί τότε τα δεδομένα αλλάζουν δραματικά.
Το στομάχι μου μου λέει πως οι κυβερνήσεις σε Γαλλία, Ιταλία και άλλες χώρες με μεγάλο δημόσιο χρέος και κίνδυνο κοινωνικών εξεγέρσεων θα επικαλεστούν τον κίνδυνο της άκρας Δεξιάς, τον κίνδυνο της άκρας Αριστεράς, τον Πούτιν, τον …Στάλιν, την Κίνα, το Ιράν, τους Χούθι, την Τεχνητή Νοημοσύνη -και όποιον άλλον κίνδυνο μπορούν να επικαλεστούν- για να πουν ότι κινδυνεύει η Δημοκρατία, οπότε θα πρέπει να υπάρξουν απαγορεύσεις συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων, θα πρέπει να βγει ο στρατός στο δρόμο, και άλλα τέτοια αυταρχικά μέτρα.
Κινδυνεύει η Δημοκρατία, οπότε το γυρνάμε σε Δικτατορία, για να μην κινδυνεύσει η Δημοκρατία.
(Ελλάς-Γαλλία-Δικτατορία)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.