Ο στόχος είναι ένας ατελείωτος πόλεμος, όχι ένας επιτυχημένος πόλεμος
Αν ανήκετε σε αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν τις πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και στο Ιράν, και δεν βγάζετε κάποιο νόημα από τις αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές και δηλώσεις των πολιτικών ηγετών -με πρώτο και καλύτερο τον Ντόναλντ Τραμπ-, υπάρχει μια φράση που, σε μεγάλο βαθμό, εξηγεί γιατί συμβαίνουν αυτοί οι πόλεμοι:
«Ο στόχος είναι ένας ατελείωτος πόλεμος, όχι ένας επιτυχημένος πόλεμος»
Η φράση αυτή ανήκει στον ιδρυτή του WikiLeaks, Τζούλιαν Ασάνζ (Julian Assange), και προέρχεται από μια ομιλία του το 2011 σχετικά με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν.
Η πλήρης δήλωση του Τζούλιαν Ασάνζ:
“Ο στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί το Αφγανιστάν για να ‘ξεπλυθούν’ χρήματα από τις φορολογικές βάσεις των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών, περνώντας μέσα από το Αφγανιστάν και καταλήγοντας πίσω στα χέρια μιας πολυεθνικής ελίτ ασφαλείας. Ο στόχος είναι ένας ατελείωτος πόλεμος, όχι ένας επιτυχημένος πόλεμος.”
Η λογική της ρήσης του Τζούλιαν Ασάνζ («Ο στόχος είναι ένας ατελείωτος πόλεμος, όχι ένας επιτυχημένος πόλεμος») χρησιμοποιείται ευρύτατα στην πολιτική ανάλυση και τη γεωπολιτική για να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων.
Η θεωρία του Ασάνζ περιγράφει εύστοχα τους δομικούς μηχανισμούς του λεγόμενου «Στρατιωτικο-Βιομηχανικού Συμπλέγματος» (Military-Industrial Complex): όταν η πολεμική βιομηχανία και οι ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας βγάζουν κέρδη από τη διαρκή προμήθεια υλικού, δημιουργείται ένα ισχυρό οικονομικό κίνητρο για τη συντήρηση συγκρούσεων.
Ένας πόλεμος που τελειώνει γρήγορα με καθαρή νίκη είναι κακός για τον ισολογισμό. Ένας πόλεμος που διαρκεί χρόνια, με συνεχείς ανανεώσεις εξοπλισμών και «σταθεροποιητικές» αποστολές, είναι ιδανικός.
Βέβαια, οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν αυτή τη φράση του Τζούλιαν Ασάνζ και αντιμετωπίζουν τους πολέμους με οπαδικά κριτήρια, συναισθηματισμό, “καλούς”, “κακούς”, και άλλα τέτοια, αγνοώντας τα οικονομικά συμφέροντα που διαμορφώνουν τους πολέμους.
Είναι προφανές πως δεν μπορείς να στείλεις ανθρώπους στον πόλεμο να σκοτωθούν, λέγοντάς τους πως πολεμάνε για τις πολυεθνικές ελίτ και τις πολεμικές βιομηχανίες, οπότε οι εξουσίες επικαλούνται την πατρίδα, τη σημαία, το Θεό, την ανωτερότητα του έθνους και άλλα τέτοια, που, όπως βλέπουμε στην περίπτωση της Ουκρανίας, δεν έχουν πια και μεγάλη επιτυχία, αφού πολλοί Ουκρανοί κρύβονται για να αποφύγουν τη στράτευση και το καθεστώς Ζελένσκι τους μαζεύει με τη βία από τα σπίτια τους ή από τους δρόμους.
Πολλοί άνθρωποι επιμένουν να μιλούν για “πατρίδες” σε μια εποχή που τα κράτη έχουν γίνει εταιρείες.
Ξεχνάμε πως οι χώρες είναι άθροισμα οικοπέδων και αφενός η χρεοκοπημένη Ελλάδα ξεπουλιέται οικόπεδο-οικόπεδο, και αφετέρου εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες -ανάμεσά τους κι εγώ- δεν έχουν οικόπεδο, δεν έχουν δική τους στέγη.
Ακούς στην Ελλάδα ανθρώπους να λένε πως είναι διατεθειμένοι να πολεμήσουν και να πεθάνουν για την πατρίδα αλλά η Ελλάδα χάθηκε χωρίς πόλεμο και έχασε το ανθρώπινο δυναμικό της χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα.
Αν περιμένεις τον πόλεμο για να αποδείξεις την αγάπη σου για την πατρίδα, αυτό σημαίνει ότι η πατρίδα σου έχει ήδη χαθεί.
Και το πιο τραγικό είναι πως, όταν έρθει η ώρα να την υπερασπιστείς, μπορεί να ανακαλύψεις ότι αυτή που σου ζητούν να υπερασπιστείς δεν είναι πια η δική σου πατρίδα, αλλά η περιουσία κάποιων άλλων. Που δεν θα πολεμήσουν.
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.