Στην Ελλάδα μπορεί να μην έχεις λεφτά για διακοπές, αλλά έχεις πάντα ηλικία για πόλεμο

Η επιβίωση του pitsirikos.net εξαρτάται αποκλειστικά από τους αναγνώστες του. Γίνετε συνδρομητές εδώ.

Στην Ελλάδα του 2026 μπορεί να μην έχεις λεφτά για διακοπές και να παίρνεις σύνταξη στα 67, αλλά έχεις πάντα την κατάλληλη ηλικία για να υπερασπιστείς την πατρίδα, αφού με τον νέο νόμο, οι οπλίτες παραμένουν στην εφεδρεία μέχρι τα 60.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι εξηντάρηδες θα πάνε στον πόλεμο. Σημαίνει ότι μπορούν να κληθούν. Και, για να κληθείς στα 60 να πολεμήσεις, θα πρέπει να είσαι ζωντανός στα 60, κάτι που δεν είναι και αυτονόητο.

Οπότε, στα 59, μπορεί να παίρνεις χάπια για την πίεση, να πονάει η μέση σου και να περιμένεις τη σύνταξη, αλλά θα έρθει το SMS από το gov.gr:

«Αγαπητέ έφεδρε, παρουσιαστείτε.»

Η πατρίδα μπορεί να μη σε χρειάστηκε όταν ήσουν 25 και άνεργος, ούτε όταν ήσουν 35 και δεν μπορούσες να κάνεις οικογένεια και να αγοράσεις σπίτι. Μπορεί να έφυγες στο εξωτερικό επειδή δεν μπορούσες να ζήσεις εδώ.

Στα 60, όμως, σε θυμήθηκε.

Γιατί τώρα χρειάζεται το σώμα σου.

Οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν χρήματα για να κάνουν διακοπές στα νησιά του Αιγαίου. Δεν μπορούν να πληρώσουν ακτοπλοϊκά, ξενοδοχείο και φαγητό.

Αλλά η πατρίδα μπορεί να τους στείλει δωρεάν.

Όχι για διακοπές.

Για να τα υπερασπιστούν. Και να τα γνωρίσουν επιτέλους.

Ένα καινούργιο πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού:

«Πού πήγες φέτος;»

«Λήμνο.»

«Διακοπές;»

«Επιστράτευση.»

«Πόσο πλήρωσες;»

«Τίποτα. All inclusive. Μου έδωσαν και κράνος.»

Και υπάρχει, βέβαια, και το ασφαλιστικό.

Αν ένας εξηντάρης επιστρέψει, συνεχίζει να πληρώνει εισφορές. Αν δεν επιστρέψει, υπάρχει ένας συνταξιούχος λιγότερος.

Win-win.

Στην Ελλάδα ακόμα και ο θάνατος μπορεί να γίνει δημοσιονομικό μέτρο, ώστε σε καιρό πολέμου να γεμίσουν τα ταμεία και να εκτιναχτεί το ελατήριο της οικονομίας.

Από την άλλη, υπάρχει και ένα θέμα με την ισότητα.

Η εφεδρεία μέχρι τα 60 αφορά τους άνδρες. Οι γυναίκες μπορούν να ζητούν ίσα δικαιώματα και ίσες ευκαιρίες, αλλά όταν φτάνει η επιστράτευση, αφενός οι γυναίκες ξεχνάνε την ισότητα και αφετέρου η πατρίδα γίνεται ξαφνικά παραδοσιακή:

«Εσείς καθίστε. Θα πάνε οι άνδρες. Έτσι δεν θα έχουμε και γυναικοκτονίες.»

Και στους νέους λέμε να φύγουν στο εξωτερικό. Να βρουν δουλειά. Να κάνουν τη ζωή τους. Να μην περιμένουν τίποτα από την Ελλάδα.

Και φεύγουν.

Και κάποτε, στα 60, η Ελλάδα θα τους στείλει μήνυμα:

«Επιστρέψτε. Η πατρίδα σάς χρειάζεται.»

«Μα, με διώξατε.»

«Σωστά, σε διώξαμε για το καλό σου, για να γνωρίσεις τον κόσμο και να ανοίξεις τα φτερά σου»

«Τότε γιατί με θέλετε πίσω;»

«Για να πολεμήσεις»

Το ίδιο κράτος που δεν μπορεί να εξασφαλίσει στον νέο μια αξιοπρεπή ζωή, μπορεί να του εξασφαλίσει μια θέση στο μέτωπο όταν γεράσει.

Και φυσικά, υπάρχουν και οι μετανάστες. Θα πάνε οι Έλληνες στο μέτωπο να πολεμήσουν και θα αφήσουν τους μετανάστες να φυλάνε τις γυναίκες τους και τις κόρες τους;

Όταν χρειαζόμαστε φτηνά εργατικά χέρια στα χωράφια, στα ξενοδοχεία, στις οικοδομές και στην καθαριότητα, τους θέλουμε τους μετανάστες.

Όταν ζητούν δικαιώματα, θυμόμαστε ότι είναι «ξένοι» που αλλοιώνουν τον πολιτισμό μας· τον πολιτισμό με τα μαγνητάκια και τα σκυλάδικα.

Όταν γίνει πόλεμος, μπορούμε να δώσουμε την ελληνική υπηκοότητα στους μετανάστες με διαδικασίες fast track και να τους στείλουμε να πολεμήσουν για την Ελλάδα, για να μην πολεμήσουμε εμείς.

Άλλωστε, οι μετανάστες είναι για τις δουλειές που δεν κάνουν οι Έλληνες. Ε, οι Έλληνες δεν πολεμάνε.

Τελικά, η Ελλάδα μπορεί να μη σου εξασφαλίζει δουλειά, σπίτι, αξιοπρεπή μισθό, σύνταξη ή διακοπές στο Αιγαίο.

Μπορεί να σε διώξει στα 25, να σε ξεχάσει στα 40 και να σε αναζητήσει στα 60.

Και τότε θα γνωρίσεις επιτέλους τα ελληνικά νησιά.

Όχι με μαγιό, αλλά με κράνος, αντιυπερτασικά, Voltaren και υπερπλασία του προστάτη.

Και αν δεν επιστρέψεις, μην ανησυχείς. Η πατρίδα θα σε τιμήσει ως ήρωα και το ασφαλιστικό ταμείο θα σε θυμάται με αγάπη.

Γιατί στην Ελλάδα μπορεί να μην έχεις δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή, αλλά έχεις πάντα την υποχρέωση να δώσεις τη ζωή σου.

Για να βγει μετά ένας υπουργός -από αυτούς που στα δύσκολα κρύβονται πίσω από τη γυναίκα τους και δεν θα πολεμήσει ούτε ο ίδιος, ούτε τα παιδιά του- και να πει “Δεν υπήρχαν νεκροί στον πόλεμο. Ήταν όλοι ηθοποιοί. Ούτε καν ηθοποιοί, ήταν κομπάρσοι.”.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.