Το κόμμα που δεν μετράει κανείς στις δημοσκοπήσεις

Οι δημοσκοπήσεις για τις εκλογές πέφτουν βροχή -και έχουμε πολιτικούς “σεισμούς” επειδή η Νέα Δημοκρατία ανέβηκε 0,3%, και η ΕΛ.Α.Σ και το ΠΑΣΟΚ ανέβηκαν 0,4% σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση που έγινε …χθες- αλλά το περίεργο είναι πως σε αυτές τις δημοσκοπήσεις δεν υπάρχει καμία αναφορά στο ποσοστό των πολιτών που θα απέχουν από τις εκλογές.

Σε μια χώρα που στις τελευταίες εθνικές εκλογές τον Ιούνιο του 2023 η αποχή έφτασε στο 47,17% -το υψηλότερο στη Μεταπολίτευση- και στις ευρωεκλογές του 2024 στο 58,76%, οι δημοσκοπήσεις θα έπρεπε να ξεκινάνε με το ποσοστό των πολιτών που σκοπεύουν να απέχουν από τις εκλογές.

Άλλωστε, αυτοί είναι οι “νικητές” των εκλογών.

Όταν σχεδόν ο ένας στους δυο Έλληνες δεν ψηφίζει πια στις εθνικές εκλογές, η αποχή είναι το πρώτο κόμμα. Με τεράστια διαφορά από το δεύτερο. Δεν είναι θέμα προσωπικής άποψης, δεν είναι το πώς βλέπει ο κάθε πολίτης τις εκλογές, είναι η πραγματικότητα.

Βέβαια, οι εταιρείες δημοσκοπήσεων -που έχουν …χορηγούς- θα πρέπει να διαφημίσουν το εμπόρευμά τους και να παρουσιάζουν όλους τους Έλληνες να περιμένουν να ανοίξουν οι κάλπες, τρώγοντας τα νύχια τους από την αγωνία.

Δεν μπορούν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων να πουν “Ξέρετε, σχεδόν πέντε εκατομμύρια Έλληνες έχουν αποφασίσει να μην ψηφίσουν”.

Δεν πουλάει αυτό. Πρέπει να υπάρχει αγωνία. Πρέπει να υπάρχει ντέρμπι. Πρέπει να υπάρχει ανατροπή. Πρέπει να υπάρχει «κλείνει η ψαλίδα». Πρέπει να υπάρχει «μεγάλη μάχη στην τρίτη θέση» που βγάζει από του χρόνου στο Champions League.

Πρέπει να υπάρχει Στοίχημα. Παίξε υπεύθυνα. Κι αν εθιστείς, έχεις 4 χρόνια για να απεξαρτηθείς.

Τι θα συζητούν στα τηλεοπτικά πάνελ, αν η δημοσκόπηση δείξει πως η πρόθεση αποχής από τις εκλογές ανέβηκε κατά 5%;

Οπότε αυτοί που απέχουν από τις εκλογές -και είναι εκατομμύρια πια- προσμετρώνται ως αδιευκρίνιστη ψήφος, ως αναποφάσιστοι, αν και οι περισσότεροι από αυτούς είναι αποφασισμένοι και η στάση τους είναι απόλυτα διευκρινισμένη.

Η αποχή από τις εκλογές είναι πολιτική στάση. Ιδιαίτερα σε ένα προτεκτοράτο με χαρακτηριστικά αποικίας και χρεοδουλοπαροικίας.

Τι άλλαξε στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας από τις προηγούμενες εκλογές, που να κάνει κάποιον να πιστεύει πως η αποχή δεν θα είναι και πάλι τεράστια;

Τίποτα δεν άλλαξε.

Τα ίδια κόμματα, τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια κούφια λόγια, η ίδια πλήξη.

Δεν υπάρχει στην Ελλάδα κάποιο νέο κόμμα ή κάποιο κίνημα από τα κάτω -όπως υπήρξε στη Σερβία με τη Φοιτητική Λίστα- που να δημιουργεί την αίσθηση στους πολίτες πως κάτι νέο μπαίνει στο πολιτικό παιχνίδι.

Κάτι που να κάνει έναν άνθρωπο να πει:

«Αυτό θέλω να το ψηφίσω.»

Αντί γι’ αυτό, έχουμε τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις να μετακινούνται κατά 0,3%, 0,4% και 0,7%, και τα κανάλια να παρουσιάζουν αυτές τις μετακινήσεις σαν να μετακινήθηκαν οι τεκτονικές πλάκες της Ελλάδας.

Γι’ αυτό οι δημοσκοπήσεις μπορούν να συνεχίσουν να μετρούν ποιος ανέβηκε 0,3% και ποιος έπεσε 0,2%.

Μπορούν να κάνουν και έκτακτο δελτίο.

Μπορούν να στείλουν μήνυμα και με το 112.

Μπορούν να μιλήσουν για ανατροπή, πολιτικό μήνυμα, μεγάλη δυναμική και νέα δεδομένα.

Κι από κάτω, σχεδόν οι μισοί πολίτες θα παρακολουθούν όλο αυτό το πανηγύρι και θα σκέφτονται:

«Παιδιά, εσείς συνεχίστε. Εγώ έχω ήδη φύγει.»

Γιατί μπορεί τα κόμματα να δίνουν μάχη για την πρώτη θέση.

Αλλά η αποχή έχει ήδη πάρει αυτοδυναμία.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.