Σκυμμένα κεφάλια
Γεια σου πιτσιρίκο,
Θα σταθώ λίγο στο κομμάτι της τηλεκπαίδευσης στην οποία εντάσσεται πλέον και η πρωτοβάθμια βαθμίδα, υποχρεώνοντας ακόμα και τετράχρονα παιδιά να εστιάζουν σε μια οθόνη τρεις ώρες καθημερινά.
Εδώ λοιπόν θα αναφερθώ στους μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, παιδιά με διάσπαση προσοχής, υπερκινητικότητα, δυσγραφία, δυσαριθμησία, δυσλεξία και συναισθηματικές ιδιαιτερότητες, για τα οποία δεν έχει γίνει καμία πρόβλεψη παρακολούθησης στη δημόσια τηλεκπαίδευση.
Τα εν λόγω παιδιά -μιλάω βιωματικά μιας και η κόρη μου ανήκει σε άνωθεν κατηγορία- στο φυσικό περιβάλλον της τάξης έχουν εγκεκριμένη από το ΚΕΣΥ παράλληλη στήριξη -τουτέστιν άτομο ειδικευμένο στην ειδική αγωγή- αρωγό καθ’ όλη την διάρκεια της σχολικής διάρκειας, ώστε να μπορέσουν να συμβαδίσουν και να ενταχθούν στην σχολική διαδικασία.
Εδώ να πω πως τα οφέλη της ατομικής παράλληλης στήριξης, ως θεσμός, κάνουν την ειδοποιό διαφορά, όχι μόνο σε γνωστικό επίπεδο αλλά, κυρίως, σε συμπεριφορικό που είναι και το πιο ουσιαστικό.
Στην τηλεκπαίδευση, λοιπόν, καλούνται ξαφνικά να τροποποιήσουν την μαθητική τους πραγματικότητα, να χάσουν το λιμάνι τους θα έλεγα, μιας και όπως καταλαβαίνετε αναγκάζονται να κάτσουν σε μια καρέκλα τρεις ώρες, χωρίς να έχουν τον συνοδοιπόρο τους εφόσον δεν προβλέπεται. Η αποτυχία είναι σίγουρη. Η μείωση της αυτοπεποίθησης είναι σίγουρη. Η περιθωριοποίηση, επίσης.
Δεύτερον περί σχολικού αποκλεισμού. Το τμήμα της κόρης μου Γ΄ Δημοτικού έχει 22 παιδιά. Από αυτά εγγράφηκαν στην πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης τα 13. Τα υπόλοιπα είναι Ρομά, προσφυγάκια, και παιδάκια χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό.
Με τα σημερινά δεδομένα της ταυτόχρονης τηλεργασίας και τηλεκπαίδευσης, μια οικογένεια χρειάζεται 3 με 5 συσκευές (υπολογιστές ή τάμπλετ), ώστε να εκτελεστεί η προσταγή. Δεν τις έχουν.
Τα σχολεία από πέρυσι περιμένουν να εξοπλιστούν από την τοπική αυτοδιοίκηση.
Και το πιο ειρωνικό, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές υποχρεούνται να βάζουν απουσίες σε όλους αυτούς που για οποιονδήποτε λόγο δεν θα συμμετέχουν στην τηλεκπαίδευση.
Και μια αναφορά στα σχολικά γεύματα για να μη σας κουράσω άλλο. Υπάρχουν οικογένειες οι οποίες τρέφονται καθημερινά με τις μερίδες που μοιράζονται στα παιδιά. Οι μήνες της καραντίνας που θα ακολουθήσουν τους στερούν έστω και αυτή την ποσότητα του φαγητού, η οποία πλέον δεν θα διατεθεί.
Άκουσα την Αναστασία που ανέφερε στο podcast πόσο κακοποιητικές είναι οι θρησκείες και πόσο επηρεάζουν τις πολιτικοκοινωνικές τους επιλογές.
Πριν κάποια χρόνια, η θεία μου έφερε στον κόσμο ένα μωράκι το οποίο μέσα σε λίγες ώρες πέθανε. Ο θείος μου λοιπόν το πήρε να το πάει στο κοιμητήριο του Δήμου για ταφή.
Δεν φτάνει που η διαδικασία αυτή από μόνη της ήταν όσο ψυχοφθόρα φαντάζεστε, εκεί λοιπόν έφαγε πόρτα.
Ο παπάς του είπε πως, μιας και το νεογέννητο είναι αβάφτιστο, θα έπρεπε να το αεροβαφτίσουν, αλλιώς δεν θα το θάβανε.
Ο θείος μου -που δεν σκόπευε να βαφτίσει το παιδί έτσι κι αλλιώς -αρνήθηκε το αεροβάπτισμα και οι ιερείς τον διώξανε.
Ευτυχώς, βρέθηκε ένας ιερέας που είχε παρακολουθήσει το περιστατικό και στα μουλωχτά του έδειξε ένα ασφαλές μέρος μες στο κοιμητήριο που μπορούσε ο ίδιος να θάψει το μωρό ώστε να μην το ξεθάψουν τα σκυλιά και το φάνε, μιας και δεν θα ήταν σε μνήμα. Έτσι κι έγινε. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Όσον αφορά τις αντιδράσεις του κόσμου, εδώ στην πρωτεύουσα τουλάχιστον, η αλήθεια είναι πως σχεδόν όλοι φοράνε μάσκες αλλά δεν τηρούνται οι αποστάσεις γενικότερα -και λόγω σαρδελοποίησης στα ΜΜΜ-, εκτός κι αν γίνει προσωπική σύσταση από ορισμένους καλοπροαίρετους ή κακοπροαίρετους συμπολίτες μας.
Οι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι και κουρασμένοι, οικονομικά εξαθλιωμένοι, ψυχικά παρακμασμένοι, όμως μια ουσιαστική αντίσταση έτσι όπως την εννοούν οι γράφοντες του blog απέχει πολύ από την σύλληψή της για τους ευνόητους λόγους που έχουν αναφερθεί σε όλα τα ψυχογραφηματά σας “περί Έλλην”.
Πόσο λυπηρό είναι που ο καταιγισμός για τον κορωνοϊό έχει κάνει τον κόσμο να μην ασχολείται με τίποτα άλλο.
Κι εγώ ακόμα που δεν έχω τηλεόραση εδώ και 20 χρόνια, πάλι δεν την γλιτώνω, μιας και ο περίγυρος είναι δοσμένος εκεί.
Φυσικά, όταν θέλει να ξεφύγει κάποιος, σίγουρα υπάρχουν μέρη και ωραίοι περίπατοι να κάνει και να απολαύσει την πόλη σε μια πιο άδεια της εκδοχή.
Θα συμφωνήσω, πιτσιρίκο, πως όλα είναι ένα λάθος στο οποίο ζούμε, κι όσο η απαξίωση του συστήματος μένει μόνο σε λεκτικό επίπεδο, καλή τύχη μάγκες.
Η φωτογραφία είναι από την σκυλίτσα μας, κοπράκι από την φιλοζωική του Πόρτο Ράφτη, η οποία για δεύτερη φορά μέσα σε 8 μήνες απολαμβάνει τον περίσσιο χρόνο μας όπως πολύ δικαίως ανέφερε κι ο Χριστόφορος Ζαραλίκος.
Λ.
(Αγαπητή φίλη, πολύ χρήσιμα αυτά που γράψατε. Δεν μου κάνει τίποτα εντύπωση πια στην Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι ένα θλιβερό προτεκτοράτο, όπου κανείς δεν νοιάζεται για κανέναν. Τα έχω γράψει εκατοντάδες φορές -χωρίς κανένα αποτέλεσμα-, οπότε τώρα έχω μπει στη φούσκα του νησιού και αποφάσισα να τα βλέπω όλα …χαρωπά, για να μη λαλήσω και πέσω στα ψυχοφάρμακα. Να σας πω, λοιπόν, για να σας κάνω να χαμογελάσετε, πως εδώ εμείς περιμένουμε την Τετάρτη, να ξεκινήσει η τηλεκπαίδευση και για να πάμε όλοι μαζί ξανά στα προνήπια μαζί με ένα τετράχρονο κοριτσάκι. Έχουμε αποφασίσει να παρακολουθούμε κι εμείς τα μαθήματα της μικρής -μέσω της τηλεκπαίδευσης- και να λέμε παιδικά τραγουδάκια. Εννοείται πως εγώ ξέρω όλα τα παιδικά τραγούδια. Να είστε καλά. Εύχομαι τα καλύτερα και για το παιδί σας. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.