Ανυπότακτα Χωριά


Πιτσιρίκαρέ μου, με αφορμή την απάντησή σου, συγκλονιστική η διάθεση των ανθρώπων να προβάλλουν δικές τους πτυχές και προθέσεις επάνω σε άλλους.

Ή καλύτερα να σχηματοπροβάλλουν, γιατί δεν είναι μόνο η εικονική διάσταση της προβολής τους αλλά και η εμπράγματη διαμόρφωσή της. Σαν να αποκτούν σάρκα και οστά οι θιασώτες των εναλλακτικών δρόμων της υποκειμενικής μοναδικότητας μέσα από την πραγμάτωση της ψευδαισθητικής εικόνας του εαυτού τους που προβάλλουν σε ημετέρους.

Περί επαρχίας ο λόγος. Εν αρχή, τι θα λέγατε να την αποκαλέσουμε περιφέρεια κύριοι; Τι θα λέγατε να θέσουμε τους εαυτούς μας θέσει υποστηρικτές της; Άλλωστε, την επιλέξαμε, όχι;

Εφόσον εγκωμιάζουμε την πρωτεύουσα, εικάζω ότι αμφότεροι τη ζήσαμε.

Συνεπώς, εφόσον επιλέξαμε την περιφέρεια ως τόπο διαβίωσης και δημιουργίας, ας είμαστε οι πρώτοι που θα εξάρουν τα καλά της. Συμπαρασύροντας έτσι και τους ημεδαπούς.

Οι οποίοι ημεδαποί δείχνουν να επιδιώκουν σφόδρα την αναγνώριση της πρωτεύουσας.

Ίσως όχι από όσους προέρχονται από αυτήν ως μονάδες, αλλά της πρωτεύουσας ως σύνολο.

Ας γίνουμε αρωγοί στην προσπάθεια αυτή. Είναι καλό να τιμάμε τις επιλογές μας. Έχει τα άσχημά της. Έχει τα όμορφά της. Όπως όλα.

Να τιμήσουμε τις επιλογές μας.

Αξίζει να δοκιμάσουμε την αποκέντρωση ως επιλογή. Κι αξίζει ακόμη περισσότερο αυτήν την επιλογή που κάναμε να υπερασπιστούμε.

Ένας αποκεντρώος

Υ.Γ. Ο ύπνος της λογικής τρέφει τέρατα. Γκόγια

Υ.Γ.1 If I had another chance.
Roger Sanchez

(Αγαπητέ φίλε, στη νέα εποχή δεν υπάρχει κέντρο και περιφέρεια. Και μέσα σε τόση ιδιωτεία, το κέντρο είναι κάθε φορά το σημείο που βρίσκεται ο ιδιώτης. Καθώς τα τελευταία χρόνια περνούσα μισό χρόνο στην Αθήνα και μισό χρόνο στα νησιά, είχα την ευκαιρία να συναντήσω Γερμανούς, Αυστραλούς, Γάλλους και άλλους που έχουν σπίτια στα νησιά -ή νοικιάζουν ένα σπίτι- και δουλεύουν από εκεί, ενώ οι δουλειές τους είναι σε άλλες χώρες. Το περασμένο καλοκαίρι, όταν ήμουν σε ένα νησί του Αιγαίου, στο μπαρ που πηγαίνω τα μεσημέρια -για να αποφύγω τον δυνατό ήλιο και να ασχοληθώ λίγο με το μπλογκ- δούλευε κάθε μέρα δίπλα μου στο λάπτοπ ένας Αυστριακός. Μια μέρα μιλήσαμε και την επόμενη ήπιαμε και μια μπύρα παρέα. Του είπα τι κάνω, μου είπε τι κάνει. Ο τύπος έκανε την πιο απλή δουλειά του κόσμου και έβγαζε 12 χιλιάδες ευρώ τον μήνα. Εκεί, δίπλα στην θάλασσα. Και άνθρωποι με πτυχία παρακαλάνε στην Αθήνα για μια σκατοδουλειά με 400 ευρώ. Η τηλεεργασία δεν σημαίνει ότι μπορείς να δουλεύεις από το σπίτι σου στην Αθήνα αλλά ότι μπορείς να δουλεύεις και από το σπίτι σου στα Κανάρια Νησιά. Αυτή τη στιγμή, η πιο σκληρή επαρχία είναι η Αθήνα. Η Αθήνα έχει τώρα όλα τα μειονεκτήματα μιας μεγαλούπολης και κανένα από τα πλεονεκτήματα -θέατρα, κινηματογράφοι, συναυλίες κλπ- μιας μεγαλούπολης. Εδώ που είμαι τώρα, δεν ισχύει τίποτε από αυτά που ισχύουν στην Αθήνα. Ούτε κρούσματα, ούτε μηνύματα για να βγεις έξω, ούτε μάσκες -εκτός από το σούπερ μάρκετ-, ούτε μπάτσοι παντού, ούτε click away, ούτε τίποτα. Το περασμένο Σάββατο ψωνίσαμε όλα τα χριστουγεννιάτικα από τα μαγαζιά με μετρητά και χωρίς καμία ηλεκτρονική συνεννόηση. Θέλω αυτό, το πληρώνω, έφυγα. Εγώ δεν νιώθω καμία ανάγκη να υπερασπιστώ το μέρος που βρίσκομαι κάθε φορά. Καθώς είμαι κατά της ιδιοκτησίας που την θεωρώ φυλακή -δεν θέλω ιδιοκτησία για εμένα, οι άλλοι ας έχουν ό,τι θέλουν-, επιθυμώ να δοκιμάσω να βρεθώ σε πολλά μέρη, να ζήσω λίγο εκεί, να γνωρίσω ανθρώπους, να απολαύσω το μέρος και μετά να πάω κάπου αλλού. Μια βόλτα είναι η ζωή μας, ας βολτάρουμε λοιπόν. Τις σκέψεις μου για το πώς θα έπρεπε να είναι σχεδιασμένη διοικητικά η Ελλάδα, τις έχω γράψει. Και τώρα με τον κορωνοϊό, φαίνεται πόσο βλακώδης είναι ο διοικητικός σχεδιασμός της Ελλάδας. Γιατί να υπάρχει lockdown στις περιοχές της χώρας που δεν έχουν ούτε ένα κρούσμα; Για να μην αισθάνονται φθόνο οι κάτοικοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης; Κάθε περιοχή θα έπρεπε να είναι αυτόνομη και να παίρνει τις αποφάσεις αυτόνομα ανάλογα με τις καταστάσεις που επικρατούν σε αυτή την περιοχή και για το καλό, την ευημερία και την ευτυχία των πολιτών της. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.